ലിങ്ഗപുരാണമ്

നമശ്ചന്ദ്രാഗ്നിസൂര്യായ മുക്തിവൈചിത്ര്യഹേതവേ വരദായാവതാരായ സര്വകാരണഹേതവേ

ചന്ദ്രനും, അഗ്നിയും, സൂര്യനും ആയവനേ, മോക്ഷത്തിന്റെ വൈവിധ്യത്തിന് കാരണമായവനേ, അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്നവനേ, അവതരിക്കുന്നവനേ, എല്ലാ കാരണങ്ങൾക്കും മൂലമായവനേ, നമസ്കാരം.

കപാലിനേ കരാലായ പതയേ പുണ്യകീര്ത്തയേ അമോഘായാഗ്നിനേത്രായ ലകുലീശായ ശംഭവേ

കപാലം ധരിക്കുന്നവനേ, ഭയങ്കരനായവനേ, പ്രഭുവേ, പുണ്യകീർത്തിയുള്ളവനേ, പരാജയമില്ലാത്തവനേ, അഗ്നിപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവനേ, ദണ്ഡം കൈവശമുള്ളവനേ, ശംഭുവേ, നമസ്കാരം.

ഭിഷക്തമായ മുണ്ഡായ ദണ്ഡിനേ യോഗരൂപിണേ മേഘവാഹായ ദേവായ പാര്വതീപതയേ നമഃ

പരമവൈദ്യനായവനേ, കപാലം ധരിക്കുന്നവനേ, ദണ്ഡം കൈവശമുള്ളവനേ, യോഗത്തിന്റെ രൂപമായവനേ, മേഘത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ, ദേവനേ, പാർവതിയുടെ ഭർത്താവേ, നമസ്കാരം.

അവ്യക്തായ വിശോകായ സ്ഥിരായ സ്ഥിരധന്വിനേ സ്ഥാണവേ കൃത്തിവാസായ നമഃ പഞ്ചാര്ഥഹേതവേ

പ്രത്യക്ഷമല്ലാത്തവനേ, ദുഃഖമില്ലാത്തവനേ, അചഞ്ചലനായവനേ, ഉറപ്പുള്ള വില്ലുള്ളവനേ, അചലനായവനേ, ചർമ്മം ധരിക്കുന്നവനേ, അഞ്ചു അർത്ഥങ്ങൾക്കു കാരണം ആയവനേ, നമസ്കാരം.

വരദായൈകപാദായ നമശ്ചന്ദ്രാര്ധമൌലിനേ നമസ്തേ ഽധ്വരരാജായ വയസാം പതയേ നമഃ

അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവനേ, ഒരുകാൽ ഉള്ളവനേ, ചന്ദ്രാർദ്ധം ചൂടിയവനേ, യാഗങ്ങളുടെ പ്രഭുവേ, കാലത്തിന്റെ അധിപനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

യോഗീശ്വരായ നിത്യായ സത്യായ പരമേഷ്ഠിനേ സര്വാത്മനേ നമസ്തുഭ്യം നമഃ സര്വേശ്വരായ തേ

യോഗികളുടെ നാഥനേ, ശാശ്വതനായവനേ, സത്യസ്വരൂപനായവനേ, പരമപിതാവേ, എല്ലാറ്റിന്റെയും ആത്മാവേ, സർവ്വേശ്വരനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

ഏകദ്വിത്രിചതുഃപഞ്ചകൃത്വസ് തേ ഽസ്തു നമോനമഃ ദശകൃത്വസ്തു സാഹസ്രകൃത്വസ്തേ ച നമോനമഃ

ഒരിക്കൽ, രണ്ടുതവണ, മൂന്നു പ്രാവശ്യം, നാലു പ്രാവശ്യം, അഞ്ചു പ്രാവശ്യം, പത്ത് പ്രാവശ്യം, ആയിരം പ്രാവശ്യം നിനക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

നമോ ഽപരിമിതം കൃത്വാ-നന്തകൃത്വോ നമോനമഃ നമോനമോ നമോ ഭൂയഃ പുനര്ഭൂയോ നമോനമഃ

അനന്തമായതും, എണ്ണമറ്റതും, വീണ്ടും വീണ്ടും, വീണ്ടും വീണ്ടും, നിരന്തരമായി നമസ്കാരം അർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

നാമ്നാമഷ്ടശതേനൈവം സ്തുത്വാമൃതമയേന തു പുനസ്തു പ്രാര്ഥയാമാസ നൃസിംഹഃ ശരഭേശ്വരമ്

എട്ടുനൂറ് അമൃതസ്വരൂപമായ നാമങ്ങൾ കൊണ്ട് നിന്നെ സ്തുതിച്ചശേഷം, നരസിംഹൻ വീണ്ടും ശരഭേശ്വരനോടു പ്രാർത്ഥിച്ചു.

യദാ യദാ മമാജ്ഞാനമ് അത്യഹങ്കാരദൂഷിതമ് തദാ തദാപനേതവ്യം ത്വയൈവ പരമേശ്വര

എപ്പോഴെങ്കിലും എന്റെ അജ്ഞാനം അത്യധികമായ അഹങ്കാരത്തിൽ മലിനമാകുമ്പോൾ, അപ്പോൾ അതു നീയേ തന്നെ നീക്കം ചെയ്യണമേ, പരമേശ്വരാ.

ഏവം വിജ്ഞാപയന്പ്രീതഃ ശങ്കരം നരകേസരീ നന്വശക്തോ ഭവാന് വിഷ്ണോ ജീവിതാന്തം പരാജിതഃ

ഇങ്ങനെ ശങ്കരനോടു മനസ്സിലുള്ളത് പറഞ്ഞ്, നരസിംഹൻ പറഞ്ഞു: 'വിഷ്ണുവേ, നീ അശക്തനായി, ജീവന്റെ അവസാനം പരാജയപ്പെട്ടുവല്ലോ.'

തദ്വക്ത്രശേഷമാത്രാന്തം കൃത്വാ സര്വസ്യ വിഗ്രഹമ് ശുക്തിശിത്യം തദാ മങ്ഗം വീരഭദ്രഃ ക്ഷണാത്തതഃ

അപ്പോൾ, മുഖം മാത്രം ശേഷിപ്പിച്ച്, മുഴുവൻ രൂപവും നശിപ്പിച്ച ശേഷം, വീരഭദ്രൻ ആ ഭയങ്കരനെ ഉടനടി കീഴടക്കി.

അഥ ബ്രഹ്മാദയഃ സര്വേ വീരഭദ്ര ത്വയാ ദൃശാ ജീവിതാഃ സ്മോ വയം ദേവാഃ പര്ജന്യേനേവ പാദപാഃ

തുടർന്ന് ബ്രഹ്മാവിനെ തുടക്കംവെച്ച് എല്ലാ ദേവന്മാരും പറഞ്ഞു: 'വീരഭദ്രാ, നിന്റെ കാഴ്ചകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ദേവന്മാർ മഴയിൽ മരങ്ങൾ പോലെ പുനരുജ്ജീവനം പ്രാപിച്ചു.'

യസ്യ ഭീഷാ ദഹത്യഗ്നിര് ഉദേതി ച രവിഃ സ്വയമ് വാതോ വാതി ച സോ ഽസി ത്വം മൃത്യുര്ധാവതി പഞ്ചമഃ

ആജ്ഞകൊണ്ട് അഗ്നി ദഹിപ്പിക്കുന്നു, സൂര്യൻ സ്വയം ഉദയിക്കുന്നു, കാറ്റ് വീശുന്നു—അങ്ങനെയുള്ളവനാണ് നീ; മരണവും അഞ്ചാമനായി ഓടുന്നു.

യദവ്യക്തം പരം വ്യോമ കലാതീതം സദാശിവമ് ഭഗവംസ്ത്വാമേവ ഭവം വദന്തി ബ്രഹ്മവാദിനഃ

അപ്രത്യക്ഷമായതും, പരമമായ ആകാശവും, കാലത്തിന്റെ അതീതമായതും, ശാശ്വതമായ ശിവനും—ഭഗവാനേ, ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ അതെല്ലാം നീയാണെന്ന് പറയുന്നു.

കേ വയമേവ ധാതുക്യേ വേദനേ പരമേശ്വരഃ ന വിദ്ധി പരമം ധാമ രൂപലാവണ്യവര്ണനേ

അംശങ്ങളുടെയും അനുഭവങ്ങളുടെയും ലോകത്ത് ഞങ്ങൾ ആരാണ്? പരമേശ്വരനെ രൂപം, സൗന്ദര്യം, വർണ്ണം എന്നിവ പറഞ്ഞ് അറിയാൻ കഴിയില്ല.

ഉപസര്ഗേഷു സര്വേഷു ത്രായസ്വാസ്മാന് ഗണാധിപ ഏകാദശാത്മന് ഭഗവാന് വര്തതേ രൂപവാന് ഹരഃ

എല്ലാ ദുരന്തങ്ങളിലും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ, ഗണാധിപനേ, പതിനൊന്നു രൂപങ്ങളുള്ളവനേ; ഭഗവാൻ ഹരൻ അനേകം രൂപങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

ഈദൃശാന് തേ ഽവതാരാണി ദൃഷ്ട്വാ ശിവ ബഹൂംസ്തമഃ കദാചിത് സംദിഹേന് നാസ്മാംസ് ത്വച്ചിന്താസ്തമയാ തഥാ

ശിവനേ, നിന്റെ ഇങ്ങനെയുള്ള അനേകം അവതാരങ്ങൾ കണ്ടാലും, ചിലപ്പോൾ ഇരുണ്ടതുപോലുള്ള ആശങ്കകൾ വരാം. പക്ഷേ, ഞങ്ങൾക്കത് ബാധിക്കില്ല, കാരണം ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ നിന്നെ ചിന്തിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ആ ഇരുണ്ടതെല്ലാം അകന്നു പോകുന്നു.

ഗുഞ്ജാഗിരിവരതടാ-മിതരൂപാണി സര്വശഃ അഭ്യസംഹര ഗമ്യം തേ ന നീതവ്യം പരാപരാ

ഗുഞ്ചാ പർവതത്തിന്റെ ചരിവുകളിൽ നീ സ്വീകരിച്ച എല്ലാ രൂപങ്ങളും നീ പിന്‍വലിക്കണം; ഉന്നതതയും താഴ്മയും എന്നിങ്ങനെയുള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾ കൊണ്ട് നിന്റെ ലക്ഷ്യം നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നില്ല.

ദ്വേ തനൂ തവ രുദ്രസ്യ വേദജ്ഞാ ബ്രാഹ്മണാ വിദുഃ ഘോരാപ്യന്യാ ശിവാപ്യന്യാ തേ പ്രത്യേകമനേകധാ

വേദങ്ങൾ അറിയുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർ രുദ്രന്റെ രണ്ടു രൂപങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നു: ഒന്നുകിൽ ഭയങ്കരമായതും മറ്റേതു ശുഭമായതുമാണ്; ഈ രണ്ടും ഓരോന്നും പലവിധങ്ങളായാണ് പ്രകടമാകുന്നത്.

ഇഹാസ്മാന്പാഹി ഭഗവന് നിത്യാഹതമഹാബലഃ ഭവതാ ഹി ജഗത്സര്വം വ്യാപ്തം സ്വേനൈവ തേജസാ

ഭഗവാനേ, എല്ലായ്പ്പോഴും ജയിക്കപ്പെടാത്തവനും മഹാശക്തനായവനും ആയ നീ, ഞങ്ങളെ ഇവിടെ രക്ഷിക്കണമേ; കാരണം നിന്റെ തേജസ്സുകൊണ്ടാണ് ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.

ബ്രഹ്മവിഷ്ണ്വിന്ദ്രചന്ദ്രാദി വയം ച പ്രമുഖാഃ സുരാഃ സുരാസുരാഃ സമ്പ്രസൂതാസ് ത്വത്തഃ സര്വേ മഹേശ്വര

ബ്രഹ്മാവും, വിഷ്ണുവും, ഇന്ദ്രനും, ചന്ദ്രനും, ഞങ്ങളായ പ്രധാന ദേവന്മാരും, എല്ലാ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും, മഹേശ്വരനേ, എല്ലാം നിന്നിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിച്ചത്.

ബ്രഹ്മാ ച ഇന്ദ്രോ വിഷ്ണുശ് ച യമാദ്യാ ന സുരാസുരാന് തതോ നിഗൃഹ്യ ച ഹരിം സിംഹ ഇത്യ് ഉപചേതസമ്

ബ്രഹ്മാവും, ഇന്ദ്രനും, വിഷ്ണുവും, യമനും മറ്റുള്ളവരും ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും കീഴടക്കി, ഹരിയെ മനസ്സിൽ 'സിംഹം' എന്ന് വിളിച്ചു.

യതോ ബിഭര്ഷി സകലം വിഭജ്യ തനുമഷ്ടധാ അതോ ഽസ്മാന് പാഹി ഭഗവന് സുരാന് ദാനൈര് അഭീപ്സിതൈഃ

നീ നിന്റെ ശരീരം എട്ട് രൂപങ്ങളായി വിഭജിച്ച് എല്ലാം വഹിക്കുന്നതിനാൽ, ഭഗവാനേ, ദേവന്മാർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരങ്ങൾ നൽകി ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.

ഉവാച താന് സുരാന്ദേവോ മഹര്ഷീംശ് ച പുരാതനാന് യഥാ ജലേ ജലം ക്ഷിപ്തം ക്ഷീരം ക്ഷീരേ ഘൃതം ഘൃതേ

ദൈവം അവിടെ ദേവന്മാരോടും പുരാതന മഹർഷിമാരോടും പറഞ്ഞു: 'ജലത്തിൽ ജലം കലരുന്നതുപോലെയും, പാലിൽ പാൽ, നെയ്യിൽ നെയ്യ് കലരുന്നതുപോലെയും'.

ഏക ഏവ തദാ വിഷ്ണുഃ ശിവലീനോ ന ചാന്യഥാ ഏഷ ഏവ നൃസിംഹാത്മാ സദര്പശ് ച മഹാബലഃ

അപ്പോൾ വിഷ്ണു ശിവനിൽ ലയിച്ചിരുന്നതാണ്, അതല്ലാതെ വേറൊന്നുമില്ല; ഈയാൾ തന്നെയാണ് നരസിംഹന്റെ ആത്മാവും, അഭിമാനവും മഹാശക്തിയും ഉള്ളവനും.

ജഗത്സംഹാരകാരേണ പ്രവൃത്തോ നരകേസരീ യാജനീയോ നമസ്തസ്മൈ മദ്ഭക്തിസിദ്ധികാങ്ക്ഷിഭിഃ

ലോകം സംഹരിക്കാൻ സജ്ജനായ നരസിംഹനെ ഭക്തിസിദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ആരാധിക്കണം; അവനോട് നമസ്കാരം.

ഏതാവദുക്ത്വാ ഭഗവാന് വീരഭദ്രോ മഹാബലഃ അപശ്യന് സര്വഭൂതാനാം തത്രൈവാന്തരധീയത

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, മഹാശക്തിയുള്ള വീരഭദ്രൻ അവിടത്തെ എല്ലാ ജീവികളുടെയും മുന്നിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി.

നൃസിംഹകൃത്തിവസനസ് തദാപ്രഭൃതി ശങ്കരഃ വക്ത്രം തന്മുണ്ഡമാലായാം നായകത്വേന കല്പിതമ്

അന്ന് മുതൽ ശങ്കരൻ നരസിംഹന്റെ ചർമ്മം ധരിക്കുകയും, അവന്റെ മുഖം തലയോട്ടികളുടെ മാലയിൽ പ്രധാന സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു.