ലിങ്ഗപുരാണമ്

സ മൃഗാര്ധശരീരേണ പക്ഷാഭ്യാം ചഞ്ചുനാ ദ്വിജാഃ അതിതീക്ഷ്ണമഹാദംഷ്ട്രോ വജ്രതുല്യനഖായുധഃ

അവന്‍ മൃഗത്തിന്റെ അരശരീരവും, ചിറകുകളും മുക്കും ഉള്ളവനായി, അത്യന്തം മൂര്‍ച്ചയുള്ള വലിയ പല്ലുകളും വജ്രംപോലുള്ള നഖായുധങ്ങളും ധരിച്ചവനായി, ദ്വിജന്മാരേ, പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

കണ്ഠേ കാലോ മഹാബാഹുശ് ചതുഷ്പാദ് വഹ്നിസംഭവഃ യുഗാന്തോദ്യതജീമൂതഭീമഗംഭീരനിഃസ്വനഃ

അവന്റെ കഴുത്തിൽ തന്നെ കാലം, ശക്തമായ ഭുജങ്ങൾ, നാലു കാലുകളും, അഗ്നിയിൽ നിന്നു ജനിച്ചവനും, യുഗാന്തത്തിൽ ഉയരുന്ന മേഘങ്ങൾ പോലെ ഭയങ്കരവും ആഴമുള്ള ഉച്ചാരവും ഉള്ളവനുമാണ്.

സമം കുപിതവൃത്താഗ്നിവ്യാവൃത്തനയനത്രയഃ സ്പഷ്ടദംഷ്ട്രോ ഽധരോഷ്ഠശ് ച ഹുങ്കാരേണ യുതോ ഹരഃ

അവന്റെ രൂപം ക്രൂരമാണ്; മൂന്നു കണ്ണുകളും കുപിതമായ അഗ്നിപോലെ പുറത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പല്ലുകൾ പുറത്തു കാണിക്കുന്നു, താഴത്തെ അധരം മുന്നിൽ突出മായിരിക്കുന്നു, ഹരൻ ഉഗ്രമായ ഒരു ഉച്ചാരത്തോടെ നില്ക്കുന്നു.

ഹരിസ്തദ്ദര്ശനാദേവ വിനഷ്ടബലവിക്രമഃ ബിഭ്രദ് ഔര്മ്യം സഹസ്രാംശോര് അധഃ ഖദ്യോതവിഭ്രമമ്

അവനെ കണ്ടയുടൻ ഹരിക്ക് എല്ലാ ശക്തിയും ധൈര്യവും നഷ്ടമായി; മേലിൽ സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലെയും, താഴെ പുഴുക്കിളികളുടെ മങ്ങലുള്ള വെളിച്ചംപോലെയും അവൻ തെളിഞ്ഞുനിന്നു.

അഥ വിഭ്രമ്യ പക്ഷാഭ്യാം നാഭിപാദേ ഽഭ്യുദാരയന് പാദാവാബധ്യ പുച്ഛേന ബാഹുഭ്യാം ബാഹുമണ്ഡലമ്

അപ്പോൾ, തന്റെ ചിറകുകൾ കൊണ്ടു ചുറ്റി, ഹരിയെ നാഭിയിലും കാലിലും പിടിച്ചു ഉയർത്തി, വാലിൽ കാലുകൾ കെട്ടി, ഭുജങ്ങൾ കൊണ്ട് ഭുജങ്ങൾ ചുറ്റി പിടിച്ചു.

ഭിന്ദന്നുരസി ബാഹുഭ്യാം നിജഗ്രാഹ ഹരോ ഹരിമ് തതോ ജഗാമ ഗഗനം ദേവൈഃ സഹ മഹര്ഷിഭിഃ

ഭുജങ്ങൾ കൊണ്ട് ഹരിയുടെ നെഞ്ചിൽ അടിച്ചു, ഹരൻ അവനെ പിടിച്ചു; പിന്നെ ദേവന്മാരോടും മഹർഷിമാരോടും കൂടെ ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു.

സഹസൈവ ഭയാദ്വിഷ്ണും വിഹഗശ് ച യഥോരഗമ് ഉത്ക്ഷിപ്യോത്ക്ഷിപ്യ സംഗൃഹ്യ നിപാത്യ ച നിപാത്യ ച

അപ്രത്യക്ഷമായ ഭയത്തിൽ, പക്ഷി വിഷ്ണുവിനെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉയർത്തി താഴെ ഇട്ടു, പിടിച്ചു താഴെ ഇട്ടു, വീണ്ടും വീണ്ടും താഴെ ഇട്ടു.

ഉഡ്ഡീയോഡ്ഡീയ ഭഗവാന് പക്ഷാഘാതവിമോഹിതമ് ഹരിം ഹരന്തം വൃഷഭം വിശ്വേശാനം തമീശ്വരമ്

പക്ഷികൾ കൊണ്ടുള്ള അടികൾകൊണ്ട് ഭ്രമിച്ച ഹരിയെ, ആ മഹാത്മാവ് ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുപോയി; അവൻ കാളയുള്ള പതാകയുള്ളവനും, സർവ്വലോകനാഥനും, ആ മഹേശ്വരനുമാണ്.

അനുയാന്തി സുരാഃ സര്വേ നമോവാക്യേന തുഷ്ടുവുഃ നീയമാനഃ പരവശോ ദീനവക്ത്രഃ കൃതാഞ്ജലിഃ

എല്ലാ ദേവന്മാരും പിന്തുടർന്ന്, വന്ദന വാക്കുകൾ കൊണ്ട് സ്തുതിച്ചു; വിഷ്ണു, നിയന്ത്രണമില്ലാതെ, ദു:ഖിതമായ മുഖത്തോടും കയ്യുകൂപ്പി നിൽക്കുന്നു.

തുഷ്ടാവ പരമേശാനം ഹരിസ്തം ലലിതാക്ഷരൈഃ നമോ രുദ്രായ ശര്വായ മഹാഗ്രാസായ വിഷ്ണവേ

ഹരി, പരമേശ്വരനെ സുന്ദരമായ വാക്കുകളിൽ സ്തുതിച്ചു: 'രുദ്രനോടും ശർവനോടും മഹാഭക്ഷകനോടും വിഷ്ണുവിനോടും വന്ദനം.'

നമ ഉഗ്രായ ഭീമായ നമഃ ക്രോധായ മന്യവേ നമോ ഭവായ ശര്വായ ശങ്കരായ ശിവായ തേ

ഭയങ്കരനോടും ഭീഷണനോടും ക്രോധത്തോടും കോപത്തോടും വന്ദനം; ഭവനോടും ശർവനോടും ശങ്കരനോടും ശിവനോടും നിനക്കു വന്ദനം.

കാലകാലായ കാലായ മഹാകാലായ മൃത്യവേ വീരായ വീരഭദ്രായ ക്ഷയദ്വീരായ ശൂലിനേ

കാലത്തിന്റെ കാലനോടും, കാലനോടും, മഹാകാലനോടും, മരണത്തോടും, വീരനോടും, വീരഭദ്രനോടും, വീരന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നവനോടും, കുന്തധാരിയോടും വന്ദനം.

മഹാദേവായ മഹതേ പശൂനാം പതയേ നമഃ ഏകായ നീലകണ്ഠായ ശ്രീകണ്ഠായ പിനാകിനേ

മഹാദേവനോടും മഹത്തായവനോടും, മൃഗങ്ങളുടെ നാഥനോടും വന്ദനം; ഏകനായവനോടും നീലകണ്ഠനോടും ശ്രീകണ്ഠനോടും പിനാകധാരിയോടും വന്ദനം.

നമോ ഽനന്തായ സൂക്ഷ്മായ നമസ്തേ മൃത്യുമന്യവേ പരായ പരമേശായ പരാത്പരതരായ തേ

അനന്തനോടും സൂക്ഷ്മനോടും, മരണത്തിന്റെ കോപമായ നിനക്കു വന്ദനം; പരമനോടും പരമേശ്വരനോടും, ഏറ്റവും ഉന്നതനായ നിനക്കു വന്ദനം.

പരാത്പരായ വിശ്വായ നമസ്തേ വിശ്വമൂര്ത്തയേ നമോ വിഷ്ണുകലത്രായ വിഷ്ണുക്ഷേത്രായ ഭാനവേ

എല്ലാവരിലും ഉന്നതനായവനോടും, വിശ്വത്തോടും, വിശ്വരൂപിയായ നിനക്കു വന്ദനം; വിഷ്ണുവിന്റെ ഭാര്യമാരോടും, വിഷ്ണുവിന്റെ നിലത്തോടും, പ്രകാശവാനായവനോടും വന്ദനം.

കൈവര്തായ കിരാതായ മഹാവ്യാധായ ശാശ്വതേ ഭൈരവായ ശരണ്യായ മഹാഭൈരവരൂപിണേ

നാവികനോടും കിരാതനോടും മഹാവ്യാധനോടും ശാശ്വതനായ ഭൈരവനോടും, ശരണം നൽകുന്നവനോടും, മഹാഭൈരവരൂപിയായവനോടും വന്ദനം.

നമോ നൃസിംഹസംഹര്ത്രേ കാമകാലപുരാരയേ മഹാപാശൌഘസംഹര്ത്രേ വിഷ്ണുമായാന്തകാരിണേ

നരസിംഹനെ സംഹരിക്കുന്നവനോടും, കാമനും കാലനും പുരനുമെല്ലാം സംഹരിച്ചവനോടും, മഹാപാശങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനോടും, വിഷ്ണുവിന്റെ മായയെ അവസാനിപ്പിക്കുന്നവനോടും വന്ദനം.

ത്ര്യംബകായ ത്ര്യക്ഷരായ ശിപിവിഷ്ടായ മീഢുഷേ മൃത്യുഞ്ജയായ ശര്വായ സര്വജ്ഞായ മഖാരയേ

ത്ര്യമ്പകനോടും മൂന്നു അക്ഷരങ്ങളായവനോടും സർവവ്യാപിയായവനോടും ദയാനിധിയായവനോടും, മരണത്തെ ജയിച്ചവനോടും ശർവനോടും സർവ്വജ്ഞനോടും യാഗങ്ങളെ സംഹരിക്കുന്നവനോടും വന്ദനം.

മഖേശായ വരേണ്യായ നമസ്തേ വഹ്നിരൂപിണേ മഹാഘ്രാണായ ജിഹ്വായ പ്രാണാപാനപ്രവര്തിനേ

യാഗങ്ങളുടെ ഇശ്വരനോടും ശ്രേഷ്ഠനായവനോടും, അഗ്നിരൂപിയായ നിനക്കു വന്ദനം; മഹാനാസയോടും ജിഹ്വയോടും, പ്രാണവും അപാനവും ചലിപ്പിക്കുന്നവനോടും വന്ദനം.

ത്രിഗുണായ ത്രിശൂലായ ഗുണാതീതായ യോഗിനേ സംസാരായ പ്രവാഹായ മഹായന്ത്രപ്രവര്തിനേ

മൂന്ന് സ്വഭാവങ്ങളുള്ളവനും, ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ളവനും, സ്വഭാവങ്ങൾക്കപ്പുറമുള്ളവനും, യോഗിയുമായവനും, ലോകസഞ്ചാരത്തിന്റെ ഒഴുക്കായവനും, മഹത്തായ യന്ത്രത്തിന്റെ ചലനമായവനും നമസ്കാരം.

നമശ്ചന്ദ്രാഗ്നിസൂര്യായ മുക്തിവൈചിത്ര്യഹേതവേ വരദായാവതാരായ സര്വകാരണഹേതവേ

ചന്ദ്രനും, അഗ്നിയും, സൂര്യനും ആയവനേ, മോക്ഷത്തിന്റെ വൈവിധ്യത്തിന് കാരണമായവനേ, അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്നവനേ, അവതരിക്കുന്നവനേ, എല്ലാ കാരണങ്ങൾക്കും മൂലമായവനേ, നമസ്കാരം.

കപാലിനേ കരാലായ പതയേ പുണ്യകീര്ത്തയേ അമോഘായാഗ്നിനേത്രായ ലകുലീശായ ശംഭവേ

കപാലം ധരിക്കുന്നവനേ, ഭയങ്കരനായവനേ, പ്രഭുവേ, പുണ്യകീർത്തിയുള്ളവനേ, പരാജയമില്ലാത്തവനേ, അഗ്നിപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവനേ, ദണ്ഡം കൈവശമുള്ളവനേ, ശംഭുവേ, നമസ്കാരം.

ഭിഷക്തമായ മുണ്ഡായ ദണ്ഡിനേ യോഗരൂപിണേ മേഘവാഹായ ദേവായ പാര്വതീപതയേ നമഃ

പരമവൈദ്യനായവനേ, കപാലം ധരിക്കുന്നവനേ, ദണ്ഡം കൈവശമുള്ളവനേ, യോഗത്തിന്റെ രൂപമായവനേ, മേഘത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ, ദേവനേ, പാർവതിയുടെ ഭർത്താവേ, നമസ്കാരം.

അവ്യക്തായ വിശോകായ സ്ഥിരായ സ്ഥിരധന്വിനേ സ്ഥാണവേ കൃത്തിവാസായ നമഃ പഞ്ചാര്ഥഹേതവേ

പ്രത്യക്ഷമല്ലാത്തവനേ, ദുഃഖമില്ലാത്തവനേ, അചഞ്ചലനായവനേ, ഉറപ്പുള്ള വില്ലുള്ളവനേ, അചലനായവനേ, ചർമ്മം ധരിക്കുന്നവനേ, അഞ്ചു അർത്ഥങ്ങൾക്കു കാരണം ആയവനേ, നമസ്കാരം.

വരദായൈകപാദായ നമശ്ചന്ദ്രാര്ധമൌലിനേ നമസ്തേ ഽധ്വരരാജായ വയസാം പതയേ നമഃ

അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവനേ, ഒരുകാൽ ഉള്ളവനേ, ചന്ദ്രാർദ്ധം ചൂടിയവനേ, യാഗങ്ങളുടെ പ്രഭുവേ, കാലത്തിന്റെ അധിപനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

യോഗീശ്വരായ നിത്യായ സത്യായ പരമേഷ്ഠിനേ സര്വാത്മനേ നമസ്തുഭ്യം നമഃ സര്വേശ്വരായ തേ

യോഗികളുടെ നാഥനേ, ശാശ്വതനായവനേ, സത്യസ്വരൂപനായവനേ, പരമപിതാവേ, എല്ലാറ്റിന്റെയും ആത്മാവേ, സർവ്വേശ്വരനേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.

ഏകദ്വിത്രിചതുഃപഞ്ചകൃത്വസ് തേ ഽസ്തു നമോനമഃ ദശകൃത്വസ്തു സാഹസ്രകൃത്വസ്തേ ച നമോനമഃ

ഒരിക്കൽ, രണ്ടുതവണ, മൂന്നു പ്രാവശ്യം, നാലു പ്രാവശ്യം, അഞ്ചു പ്രാവശ്യം, പത്ത് പ്രാവശ്യം, ആയിരം പ്രാവശ്യം നിനക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

നമോ ഽപരിമിതം കൃത്വാ-നന്തകൃത്വോ നമോനമഃ നമോനമോ നമോ ഭൂയഃ പുനര്ഭൂയോ നമോനമഃ

അനന്തമായതും, എണ്ണമറ്റതും, വീണ്ടും വീണ്ടും, വീണ്ടും വീണ്ടും, നിരന്തരമായി നമസ്കാരം അർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

നാമ്നാമഷ്ടശതേനൈവം സ്തുത്വാമൃതമയേന തു പുനസ്തു പ്രാര്ഥയാമാസ നൃസിംഹഃ ശരഭേശ്വരമ്

എട്ടുനൂറ് അമൃതസ്വരൂപമായ നാമങ്ങൾ കൊണ്ട് നിന്നെ സ്തുതിച്ചശേഷം, നരസിംഹൻ വീണ്ടും ശരഭേശ്വരനോടു പ്രാർത്ഥിച്ചു.