ലിങ്ഗപുരാണമ്

സംഹര്തുര് ന ഹി സംഹാരഃ സ്വതോ വാ പരതോ ഽപി വാ ശാസിതം മമ സര്വത്ര ശാസ്താ കോ ഽപി ന വിദ്യതേ

സംഹാരത്തിനായി വന്നവനു സംഹാരം ഉണ്ടാകില്ല, സ്വയം അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരുവൻ കൊണ്ടോ; എവിടെയും എന്റെ ആജ്ഞയാണ് പ്രബലമായത്, എന്നെ ഭരിക്കുന്നവൻ ആരുമില്ല.

മത്പ്രസാദേന സകലം സമര്യാദം പ്രവര്തതേ അഹം ഹി സര്വശക്തീനാം പ്രവര്തകനിവര്തകഃ

എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ എല്ലാം അതിന്റെ പരിധിയിൽ നടക്കുന്നു; ഞാൻ തന്നെയാണ് എല്ലാ ശക്തികളുടെ ആരംഭവും അവസാനവും.

യദ് യദ് വിഭൂതിമത് സത്ത്വം ശ്രീമദൂര്ജിതമേവ വാ തത്തദ്വിദ്ധി ഗണാധ്യക്ഷ മമ തേജോവിജൃമ്ഭിതമ്

ഏതെങ്കിലും ജീവിയിൽ മഹത്വം, ഐശ്വര്യം, ശക്തി എന്നിവയുണ്ടെങ്കിൽ, അതെല്ലാം എന്റെ തേജസ്സിന്റെ വികാസമാണെന്ന് നീ, ഗണാധ്യക്ഷാ, മനസ്സിലാക്കണം.

ദേവതാപരമാര്ഥജ്ഞാ മമൈവ പരമം വിദുഃ മദംശാഃ ശക്തിസമ്പന്നാ ബ്രഹ്മശക്രാദയഃ സുരാഃ

ദേവതകളുടെ പരമാർത്ഥം അറിയുന്നവർ എന്റെ പരമാവസ്ഥയെ മാത്രമേ അറിയുന്നുള്ളൂ; ബ്രഹ്മാവും ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും ശക്തിയോടെ, എന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്.

മന്നാഭിപങ്കജാജ്ജാതഃ പുരാ ബ്രഹ്മാ ചതുര്മുഖഃ തല്ലലാടസമുത്പന്നോ ഭഗവാന്വൃഷഭധ്വജഃ

എന്റെ നാഭിക്കുലത്തിൽ നിന്നാണ് നാലുമുഖനായ ബ്രഹ്മാവ് പണ്ടു ജനിച്ചത്; എന്റെ നെറ്റിയിൽ നിന്നാണ് വൃഷഭധ്വജനായ ഭഗവാൻ ഉദിച്ചത്.

രജസാധിഷ്ഠിതഃ സ്രഷ്ടാ രുദ്രസ്താമസ ഉച്യതേ അഹം നിയന്താ സര്വസ്യ മത്പരം നാസ്തി ദൈവതമ്

രാജസിക സ്വഭാവത്തില്‍ സൃഷ്ടാവാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്, രുദ്രന്‍ തമസിലാണ് എന്നു പറയുന്നു. ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്നത് ഞാനാണ്; എന്നെക്കാള്‍ ഉയര്‍ന്ന ദൈവം ഇല്ല.

വിശ്വാധികഃ സ്വതന്ത്രശ് ച കര്താ ഹര്താഖിലേശ്വരഃ ഇദം തു മത്പരം തേജഃ കഃ പുനഃ ശ്രോതുമിച്ഛതി

ലോകത്തേക്കാള്‍ അതീതനും സ്വതന്ത്രനും ഞാനാണ്; സൃഷ്ടാവും സംഹാരകനും എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്നവനും ഞാനാണ്. എന്റെ പരമമായ തേജസിനെ കുറിച്ച് ആരാണ് കേള്‍ക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?

അതോ മാം ശരണം പ്രാപ്യ ഗച്ഛ ത്വം വിഗതജ്വരഃ അവേഹി പരമം ഭാവമ് ഇദം ഭൂതമഹേശ്വരഃ

അതിനാല്‍ എന്നില്‍ അഭയം പ്രാപിച്ച് നീ ഭയം വിട്ട് പോ. ഈ പരമാവസ്ഥയെ അറിയുക; ഇതാണ് ഭൂതങ്ങളുടെ മഹാദൈവം.

കാലോ ഽസ്മ്യഹം കാലവിനാശഹേതുര് ലോകാന് സമാഹര്തുമ് അഹം പ്രവൃത്തഃ മൃത്യോര്മൃത്യും വിദ്ധി മാം വീരഭദ്ര ജീവന്ത്യേതേ മത്പ്രസാദേന ദേവാഃ

ഞാനാണ് കാലം; കാലത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന കാരണവും ഞാനാണ്. ലോകങ്ങളെ സംഹരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു. വീരഭദ്രാ, മരണത്തിന്റെ മരണമായി എന്നെ അറിയുക; ഈ ദേവന്മാര്‍ എന്റെ കൃപയാല്‍ ജീവിക്കുന്നു.

സാഹങ്കാരമിദം ശ്രുത്വാ ഹരേര് അമിതവിക്രമഃ വിഹസ്യോവാച സാവജ്ഞം തതോ വിസ്ഫുരിതാധരഃ

ഇത്ര അഹങ്കാരപൂര്‍ണ്ണമായ വാക്കുകള്‍ കേട്ട ഹരിയ്‌ക്ക് അതിശയ ശക്തിയുള്ളവന്‍ എന്നതില്‍ ചിരിച്ചു, അവജ്ഞയോടെ അധരം വിറയിപ്പിച്ച് അവഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.

കിം ന ജാനാസി വിശ്വേശം സംഹര്താരം പിനാകിനമ് അസദ്വാദോ വിവാദശ് ച വിനാശസ്ത്വയി കേവലഃ

ലോകനാഥനെയും സംഹാരകനുമായ പിനാകധാരിയെയും നീ അറിയുന്നില്ലേ? നിന്റെ അസത്യ വാദവും വഴക്കുമൊക്കെ നിനക്കു തന്നെ നാശം വരുത്തും.

തവാന്യോന്യാവതാരാണി കാനി ശേഷാണി സാംപ്രതമ് കൃതാനി യേന കേനാപി കഥാശേഷോ ഭവിഷ്യതി

നിന്റെതും അവന്റെതുമായ മറ്റേതെങ്കിലും അവതാരങ്ങള്‍ ഇനി ശേഷിച്ചിട്ടുണ്ടോ? അവയെ ആര്‍ സൃഷ്ടിച്ചു? ഈ കഥകള്‍ക്ക് അവസാനം ആരോ വരുത്തും.

ദോഷം ത്വം പശ്യ ഏതത്ത്വമ് അവസ്ഥാമീദൃശീം ഗതഃ തേന സംഹാരദക്ഷേണ ക്ഷണാത്സംക്ഷയമേഷ്യസി

നിന്റെ തെറ്റുകള്‍ നീ തന്നെ നോക്കുക; ഇങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥയിലാണു നീ എത്തിയത്. സംഹാരത്തില്‍ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനാല്‍ നീ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് നശിക്കും.

പ്രകൃതിസ്ത്വം പുമാന് രുദ്രസ് ത്വയി വീര്യം സമാഹിതമ് ത്വന്നാഭിപങ്കജാജ്ജാതഃ പഞ്ചവക്ത്രഃ പിതാമഹഃ

നീ പ്രകൃതിയാണ്, രുദ്രന്‍ പുരുഷനാണ്; അവന്റെ ശക്തി നിനക്കുള്ളിലാണ്. നിന്റെ നാഭിയിലെ താമരയില്‍ നിന്ന് അഞ്ചുമുഖമുള്ള പിതാമഹന്‍ ജനിച്ചു.

സൃഷ്ട്യര്ഥേന ജഗത്പൂര്വം ശങ്കരം നീലലോഹിതമ് ലലാടേ ചിന്തയാമാസ തപസ്യുഗ്രേ വ്യവസ്ഥിതഃ

സൃഷ്ടിക്കായി ലോകം ആദ്യം ശങ്കരന്‍, നീലവും ചുവപ്പുമുള്ളവന്‍, കഠിനമായ തപസ്സില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ട് തന്റെ നെറ്റിയില്‍ ധ്യാനിച്ചു.

തല്ലലാടാദഭൂച്ഛംഭോഃ സൃഷ്ട്യര്ഥം തന്ന ദൂഷണമ് അംശോ ഽഹം ദേവദേവസ്യ മഹാഭൈരവരൂപിണഃ

ശംഭുവിന്റെ ആ നെറ്റിയില്‍ നിന്നാണ് സൃഷ്ടിക്കായി ആ സങ്കല്‍പം ഉദിച്ചത്; അതില്‍ തെറ്റൊന്നുമില്ല. മഹാഭൈരവസ്വരൂപിയായ ദേവദേവന്റെ ഭാഗം ഞാനാണ്.

ത്വത്സംഹാരേ നിയുക്തോ ഽസ്മി വിനയേന ബലേന ച ഏവം രക്ഷോ വിദാര്യൈവ ത്വം ശക്തികലയാ യുതഃ

നിന്റെ സംഹാരത്തിന് വിനയത്തിലും ശക്തിയിലും ഞാന്‍ നിയുക്തനാണ്; ഇങ്ങനെ, നീ ശക്തിയുടെ ഭാഗം കൊണ്ട് ആ അസുരനെ കീറിത്തെറിപ്പിച്ചു.

അഹങ്കാരാവലേപേന ഗര്ജസി ത്വമതന്ദ്രിതഃ ഉപകാരോ ഹ്യസാധൂനാമ് അപകാരായ കേവലമ്

നീ അഹങ്കാരത്തിലും അഭിമാനത്തിലും അശ്രമം ഗര്‍ജിക്കുന്നു; ദുഷ്ടന്മാര്‍ക്ക് നീ ചെയ്യുന്ന സഹായം അവര്‍ക്ക് തന്നെ ദോഷം വരുത്താനാണ്.

യദി സിംഹ മഹേശാനം സ്വപുനര്ഭൂത മന്യസേ ന ത്വം സ്രഷ്ടാ ന സംഹര്താ ന സ്വതന്ത്രോ ഹി കുത്രചിത്

സിംഹമേ, നീ തന്നെ മഹേശ്വരനായി വീണ്ടും ജനിച്ചതാണെന്ന് കരുതുന്നെങ്കില്‍, നീ സൃഷ്ടാവും സംഹാരകനുമല്ല; എവിടെയും സ്വതന്ത്രനുമല്ല.

കുലാലചക്രവച്ഛക്ത്യാ പ്രേരിതോ ഽസി പിനാകിനാ അദ്യാപി തവ നിക്ഷിപ്തം കപാലം കൂര്മരൂപിണഃ

കുമ്മിയന്റെ ചക്രംപോലെ, പിനാകധാരിയാല്‍ നീ പ്രേരിതനാണ്; ഇന്നും കൂര്‍മരൂപിയായവന്റെ കപാലം നിനക്കു മേല്‍ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഹരഹാരലതാമധ്യേ മുഗ്ധ കസ്മാന്ന ബുധ്യസേ വിസ്മൃതം കിം തദംശേന ദംഷ്ട്രോത്പാതനപീഡിതഃ

ഹരന്റെ ഹാരമധ്യേ, ഭ്രമിച്ചവനേ, നീ എന്തുകൊണ്ട് മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല? അംശം മറന്നുപോയോ? ദന്തം ഉയര്‍ന്നതിന്റെ വേദനയില്‍ നിന്നാണോ അതു?

വാരാഹവിഗ്രഹസ്തേ ഽദ്യ സാക്രോശം താരകാരിണാ ദഗ്ധോ ഽസി യസ്യ ശൂലാഗ്രേ വിഷ്വക്സേനച്ഛലാദ്ഭവാന്

ഇന്ന്, നിന്റെ വരാഹരൂപത്തില്‍, താരകന്റെ ശത്രുവിന്റെ ശൂലത്തിന്റെ അഗ്രത്തില്‍ നീ, വലിയ നിലാവിലാപത്തോടെ, വിസ്വക്സേനനായി വഞ്ചനയാല്‍ ദഹിക്കപ്പെട്ടു.

ദക്ഷയജ്ഞേ ശിരശ്ഛിന്നം മയാ തേ യജ്ഞരൂപിണഃ അദ്യാപി തവ പുത്രസ്യ ബ്രഹ്മണഃ പഞ്ചമം ശിരഃ

ദക്ഷയാഗത്തില്‍ യജ്ഞസ്വരൂപനായ നിന്റെ തല ഞാനാണ് വെട്ടിയത്; ഇന്നും നിന്റെ മകനായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ അഞ്ചാമത്തെ തല അവിടെയുണ്ട്.

ഛിന്നം തമേനാഭിസംധം തദംശം തസ്യ തദ്ബലമ് നിര്ജിതസ്ത്വം ദധീചേന സംഗ്രാമേ സമരുദ്ഗണഃ

അവന്‍ ഉദ്ദേശപൂര്‍വം ആ ഭാഗം, ആ ശക്തി, വെട്ടിമാറ്റി; നീയും മരുത് ദേവന്മാരും ദധീചിയാല്‍ യുദ്ധത്തില്‍ തോറ്റു.

കണ്ഡൂയമാനേ ശിരസി കഥം തദ്വിസ്മൃതം ത്വയാ ചക്രം വിക്രമതോ യസ്യ ചക്രപാണേ തവ പ്രിയമ്

നിന്റെ തലയില്‍ കുരു വന്നപ്പോള്‍ നീ അതിനെ എങ്ങനെ മറന്നു? ധൈര്യത്തോടെ പ്രവര്‍ത്തിച്ചവന്റെ പ്രിയമായ ചക്രം, ചക്രധാരിയായ നിനക്ക് പ്രിയമായത്.

കുതഃ പ്രാപ്തം കൃതം കേന ത്വയാ തദപി വിസ്മൃതമ് തേ മയാ സകലാ ലോകാ ഗൃഹീതാസ്ത്വം പയോനിധൌ

അത് എവിടെ നിന്നാണ് ലഭിച്ചത്? ആരാണ് അതുണ്ടാക്കിയതെന്ന് നീ മറന്നോ? നീ പാലാഴിയില്‍ ആയിരിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ എല്ലാ ലോകവും പിടിച്ചെടുത്തു.

നിദ്രാപരവശഃ ശേഷേ സ കഥം സാത്ത്വികോ ഭവാന് ത്വദാദിസ്തമ്ബപര്യന്തം രുദ്രശക്തിവിജൃമ്ഭിതമ്

നീ ഉറക്കത്തില്‍ അടിമപ്പെട്ട് കിടക്കുമ്പോള്‍ എങ്ങനെ സത്ത്വഗുണം ഉള്ളവനാകാം? നിന്റെ ആ ദണ്ഡത്തിന്റെ അടിയില്‍ നിന്ന് മുകളിലേക്കു രുദ്രന്റെ ശക്തി വ്യാപിക്കുന്നു.

ശക്തിമാനഭിതസ്ത്വം ച ഹ്യ് അനലസ്ത്വം ച മോഹിതഃ തത്തേജസോ ഽപി മാഹാത്മ്യം യുവാം ദ്രഷ്ടും ന ഹി ക്ഷമൌ

നിനക്ക് ശക്തിയും തീപോലുള്ള ശക്തിയും ഉണ്ടെങ്കിലും, നീ ഭ്രമിച്ചിരിക്കുന്നു; ആ മഹത്തായ തേജസ്സിന്റെ മഹത്വം കാണാന്‍ നിങ്ങളിര്‍ക്കുമാവില്ല.

സ്ഥൂലാ യേ ഹി പ്രപശ്യന്തി തദ്വിഷ്ണോഃ പരമം പദമ് ദ്യാവാപൃഥിവ്യാ ഇന്ദ്രാഗ്നിയമസ്യ വരുണസ്യ ച

വൈകുണ്ഠത്തിന്റെ പരമപദം, ദ്യാവാപൃഥിവി, ഇന്ദ്രന്‍, അഗ്നി, യമന്‍, വരുണന്‍ എന്നിവരുടെ അതിരുകളായി കാണുന്നവര്‍ അതിനെ സ്ഥൂലമായി മാത്രം കാണുന്നു.