ലിങ്ഗപുരാണമ്

ജാതായ ബഹുധാ ലോകേ പ്രഭൂതായ നമോനമഃ രുദ്രായ നീലരുദ്രായ കദ്രുദ്രായ പ്രചേതസേ

ലോകത്തിൽ പലവിധത്തിൽ ജനിച്ചവനേ, മഹാശക്തിയുള്ളവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിനക്കു വന്ദനം. രുദ്രനേ, നീലരുദ്രനേ, കദ്രുദ്രനേ, പ്രചേതസേ, നമസ്കാരം.

കാലായ കാലരൂപായ നമഃ കാലാങ്ഗഹാരിണേ മീഢുഷ്ടമായ ദേവായ ശിതികണ്ഠായ തേ നമഃ

കാലമായവനേ, കാലത്തിന്റെ രൂപമായവനേ, കാലത്തിന്റെ അംഗങ്ങളെ പിടിച്ചെടുക്കുന്നവനേ, ഏറ്റവും ദയാലുവായ ദേവനേ, നീലകണ്ഠനായവനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

മഹീയസേ നമസ്തുഭ്യം ഹന്ത്രേ ദേവാരിണാം സദാ താരായ ച സുതാരായ താരണായ നമോനമഃ

പരമോന്നതനായവനേ, ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളെ എപ്പോഴും നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, രക്ഷകനായവനേ, ഉത്തമ രക്ഷകനായവനേ, രക്ഷപെടുത്തുന്നവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

ഹരികേശായ ദേവായ ശംഭവേ പരമാത്മനേ ദേവാനാം ശംഭവേ തുഭ്യം ഭൂതാനാം ശംഭവേ നമഃ

പച്ചമുടിയുള്ള ദേവനേ, ശംഭുവേ, പരമാത്മാവേ, ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹദായകനേ, ഭൂതങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹദായകനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

ശമ്ഭവേ ഹൈമവത്യാശ് ച മന്യവേ രുദ്രരൂപിണേ കപര്ദിനേ നമസ്തുഭ്യം കാലകണ്ഠായ തേ നമഃ

ശംഭുവേ, ഹിമവതിയുടെ കോപമായവനേ, രുദ്രന്റെ രൂപം ധരിച്ചവനേ, ജടാമുടിയുള്ളവനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. കറുത്ത കണ്ഠനായവനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

ഹിരണ്യായ മഹേശായ ശ്രീകണ്ഠായ നമോനമഃ ഭസ്മദിഗ്ധശരീരായ ദണ്ഡമുണ്ഡീശ്വരായ ച

പൊന്നുപോലെയുള്ളവനേ, മഹാദേവനേ, ശ്രീവത്സകണ്ഠനായവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം. ചിതാഭസ്മം പുരട്ടിയ ശരീരമുള്ളവനേ, കല്ലറയും ദണ്ഡവും കൈവശമുള്ളവനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

നമോ ഹ്രസ്വായ ദീര്ഘായ വാമനായ നമോനമഃ നമ ഉഗ്രത്രിശൂലായ ഉഗ്രായ ച നമോ നമഃ

ചെറുതായവനേ, ഉയർന്നവനേ, വാമനനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം. ഭയങ്കരമായ ത്രിശൂലം കൈവശമുള്ളവനേ, ഭയങ്കരനായവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം.

ഭീമായ ഭീമരൂപായ ഭീമകര്മരതായ തേ അഗ്രേവധായ വൈ ഭൂത്വാ നമോ ദൂരേവധായ ച

ഭീമനായവനേ, ഭയാനകമായ രൂപമുള്ളവനേ, ഭയാനകമായ പ്രവൃത്തികളിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവനേ, മുന്നിൽ നിന്നു ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, ദൂരത്ത് നിന്നു സംഹരിക്കുന്നവനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

ധന്വിനേ ശൂലിനേ തുഭ്യം ഗദിനേ ഹലിനേ നമഃ ചക്രിണേ വര്മിണേ നിത്യം ദൈത്യാനാം കര്മഭേദിനേ

വില്ലും കുന്തവും ഗദയും ഉഴുവും കൈവശമുള്ളവനേ, ഞാൻ നിന്നെ വന്ദിക്കുന്നു. ചക്രം ധരിച്ചവനേ, കാവചം ധരിച്ചവനേ, ദാനവരുടെ ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ എപ്പോഴും നശിപ്പിക്കുന്നവനേ.

സദ്യായ സദ്യരൂപായ സദ്യോജാതായ തേ നമഃ വാമായ വാമരൂപായ വാമനേത്രായ തേ നമഃ

തത്സമയത്തുള്ളവനേ, തത്സമയരൂപനായവനേ, ഉടനെ ജനിച്ചവനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. ഇടതുവശത്തുള്ളവനേ, ഇടതുവശരൂപനായവനേ, ഇടതുകണ്ണുള്ളവനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

പുരുഷരൂപായ പുരുഷൈകതത്പുരുഷായ വൈ നമഃ

മനുഷ്യരൂപമുള്ളവനേ, ഏക പരപുരുഷനായവനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

പുരുഷാര്ഥപ്രദാനായ പതയേ പരമേഷ്ഠിനേ ഈശാനായ നമസ്തുഭ്യമ് ഈശ്വരായ നമോനമഃ

മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ നല്കുന്നവനേ, നാഥനായവനേ, പരമേശ്വരനായവനേ, ഇശാനനായവനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. ഈശ്വരനായവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം.

ബ്രഹ്മണേ ബ്രഹ്മരൂപായ നമഃ സാക്ഷാച്ഛിവായ തേ സര്വവിഷ്ണുര്നൃസിംഹസ്യ രൂപമാസ്ഥായ വിശ്വകൃത്

ബ്രഹ്മാവായവനേ, ബ്രഹ്മാരൂപനായവനേ, നേരെ ശിവനായവനേ, സർവ്വവിഷ്ണുവായും നരസിംഹനായി വിശ്വം സൃഷ്ടിച്ചവനേ, നിന്നെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

ഹിരണ്യകശിപും ഹത്വാ കരജൈര്നിശിതൈഃ സ്വയമ് ദൈത്യേന്ദ്രൈര്ബഹുഭിഃ സാര്ധം ഹിതാര്ഥം ജഗതാം പ്രഭുഃ

നിന്റെ തീവ്രമായ നഖങ്ങൾകൊണ്ട് ഹിരണ്യകശിപുവിനെയും അനേകം അസുരരാജാക്കളെയും സംഹരിച്ചു ലോകത്തിന്റെ ക്ഷേമത്തിനായി പ്രവർത്തിച്ച പ്രഭുവേ.

സൈംഹീം സമാനയന്യോനിം ബാധതേ നിഖിലം ജഗത് യത്കൃത്യമത്ര ദേവേശ തത്കുരുഷ്വ ഭവാനിഹ

സിംഹിയുടെ ഗർഭം സ്വീകരിച്ച്, നീ മുഴുവൻ ലോകത്തെയും അലട്ടുന്നു; ദേവേശാ, ഇവിടെ ചെയ്യേണ്ടതെന്തോ അതു ചെയ്യുക, ഇവിടെ സന്നിഹിതനാകുക.

ഉഗ്രോ ഽസി സര്വദുഷ്ടാനാം നിയന്താസി ശിവോ ഽസി നഃ കാലകൂടാദിവപുഷാ ത്രാഹി നഃ ശരണാഗതാന്

സകല ദുഷ്ടന്മാരിലും ഭയങ്കരനായവനേ, ഞങ്ങളുടെ നിയന്ത്രകനായവനേ, ഞങ്ങൾക്ക് മംഗളമായവനേ, കാലകൂട്ടാദി രൂപത്തിൽ ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണമേ, ഞങ്ങൾ ശരണാഗതരാണ്.

ശുക്രം തു വൃത്തം വിശ്വേശ ക്രീഡാ വൈ കേവലം വയമ് തവോന്മേഷനിമേഷാഭ്യാമ് അസ്മാകം പ്രലയോദയൌ

വിശ്വേശാ, ശുദ്ധം നിന്റെ വിനോദം മാത്രമാണ്; നിന്റെ കണ്ണടയ്ക്കലിലും തുറക്കലിലും ഞങ്ങളുടെ ലയവും ഉത്പത്തിയും സംഭവിക്കുന്നു.

ഉന്മീലയേത് ത്വയി ബ്രഹ്മന് വിനാശോ ഽസ്തി ന തേ ശിവ സംതപ്താസ്മോ വയം ദേവ ഹരിണാമിതതേജസാ

നീ കണ്ണ് തുറക്കുമ്പോൾ, ബ്രഹ്മനേ, നശനം ഉണ്ടാകില്ല; അങ്ങനെ അല്ലെങ്കിൽ, ശിവനേ, ഹരിയുടെ അതിരൂക്ഷമായ പ്രകാശം കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ വേദനിക്കുന്നു ദേവാ.

സര്വലോകഹിതായൈനം തത്ത്വം സംഹര്തുമിച്ഛസി വിജ്ഞാപിതസ് തഥാ ദേവഃ പ്രഹസന്പ്രാഹ താന് സുരാന്

സകല ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ഈ സത്യം നശിപ്പിക്കാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ദേവൻ പുഞ്ചിരിച്ച് ആ ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു.

അഭയം ച ദദൌ തേഷാം ഹനിഷ്യാമീതി തം പ്രഭുഃ സോ ഽപി ശക്രഃ സുരൈഃ സാര്ധം പ്രണിപത്യ യഥാഗതമ്

അവർക്കു ഭയം വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ്, 'ഞാൻ അവനെ കൊല്ലാം' എന്നു ഭഗവാൻ ഉറപ്പു നൽകി. അപ്പോൾ ഇന്ദ്രനും ദേവന്മാരും ചേർന്ന് ഭക്തിപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു, വന്ന വഴി തന്നെ തിരിച്ചു പോയി.

ജഗാമ ഭഗവാന് ബ്രഹ്മാ തഥാന്യേ ച സുരോത്തമാഃ അഥോത്ഥായ മഹാദേവഃ ശാരഭം രൂപമാസ്ഥിതഃ

പിന്നീട് ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവും മറ്റു പ്രധാന ദേവന്മാരും അവിടം വിട്ടുപോയി. അതിനുശേഷം മഹാദേവൻ എഴുന്നേറ്റ് ശാരഭൻ എന്ന ഭയങ്കരമായ രൂപം സ്വീകരിച്ചു.

യയൌ പ്രാന്തേ നൃസിംഹസ്യ ഗര്വിതസ്യ മൃഗാശിനഃ അപഹൃത്യ തദാ പ്രാണാന് ശരഭഃ സുരപൂജിതഃ

ശാരഭൻ, ദേവന്മാരുടെ ആരാധനയോടെ, അഹങ്കാരത്തോടെ മൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടുന്ന നരസിംഹന്റെ അതിരിലേക്ക് പോയി; അവിടെ അവന്റെ ജീവൻ എടുത്തു.

സിംഹാത്തതോ നരോ ഭൂത്വാ ജഗാമ ച യഥാക്രമമ് ഏവം സ്തുതസ്തദാ ദേവൈര് ജഗാമ സ യഥാക്രമമ്

പിന്നീട് സിംഹരൂപത്തിൽ നിന്നു മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിച്ച്, ക്രമമായി അവൻ അകന്നു. അപ്പോൾ ദേവന്മാർ അവനെ സ്തുതിച്ച്, അവൻ വീണ്ടും തന്റെ വഴിക്ക് പോയി.

യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി സംസ്തവം ശാര്വമുത്തമമ് രുദ്രലോകമനുപ്രാപ്യ രുദ്രേണ സഹ മോദതേ

ആ ശർവ്വനെ കുറിച്ചുള്ള ഉത്തമമായ സ്തോത്രം ആരെങ്കിലും വായിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ, അവൻ രുദ്രലോകം പ്രാപിച്ച് രുദ്രനോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ വാസം ചെയ്യും.

കഥം ദേവോ മഹാദേവോ വിശ്വസംഹാരകാരകഃ ശരഭാഖ്യം മഹാഘോരം വികൃതം രൂപമാസ്ഥിതഃ

ലോകത്തെ സംഹരിക്കുന്ന മഹാദേവൻ എങ്ങനെ ശാരഭൻ എന്ന അതി ഭയങ്കരവും വിചിത്രവുമായ രൂപം സ്വീകരിച്ചു എന്നു പറയൂ.

കിം കിം ധൈര്യം കൃതം തേന ബ്രൂഹി സര്വമ് അശേഷതഃ ഏവമഭ്യര്ഥിതോ ദേവൈര് മതിം ചക്രേ കൃപാലയഃ

അവൻ അതിൽ കാണിച്ച ധൈര്യം എന്തൊക്കെയാണു? എല്ലാം പൂർണ്ണമായി പറയണം. ദേവന്മാർ ഇങ്ങനെ അപേക്ഷിച്ചതോടെ, കരുണാമയൻ മനസ്സിൽ തീരുമാനമെടുത്തു.

യത്തേജസ്തു നൃസിംഹാഖ്യം സംഹര്തും പരമേശ്വരഃ തദര്ഥം സ്മൃതവാന് രുദ്രോ വീരഭദ്രം മഹാബലമ്

നരസിംഹൻ എന്ന ശക്തിയെ സംഹരിക്കാൻ പരമേശ്വരനായ രുദ്രൻ അതിനായി മഹാബലശാലിയായ വീരഭദ്രനെ ഓർത്തു.

ആത്മനോ ഭൈരവം രൂപം മഹാപ്രലയകാരകമ് ആജഗാമ പുരാ സദ്യോ ഗണാനാമഗ്രതോ ഹസന്

സ്വയം ഭൈരവരൂപം, മഹാപ്രളയത്തിന് കാരണമാകുന്ന രൂപം, ഒരിക്കൽ ഗണങ്ങളുടെ മുന്നിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഉടനടി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

സാട്ടഹാസൈര് ഗണവരൈര് ഉത്പതദ്ഭിര് ഇതസ്തതഃ നൃസിംഹരൂപൈരത്യുഗ്രൈഃ കോടിഭിഃ പരിവാരിതഃ

പ്രധാന ഗണങ്ങൾ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചും ചാടിക്കൊണ്ടും, അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ അനേകം നരസിംഹരൂപങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പറ്റിയും അവനെ വേട്ടയാടുകയായിരുന്നു.