ലിങ്ഗപുരാണമ്

ദേവദാരുവനേ ശമ്ഭോഃ പ്രവേശഃ ശംകരസ്യ തു സുദര്ശനസ്യ ചാഖ്യാനം ക്രമസംന്യാസലക്ഷണമ്

ദേവദാരുവനത്തിൽ ശംഭുവിന്റെ പ്രവേശനം, ശങ്കരന്റെ കഥ, സുദർശനന്റെ കഥ, സന്യാസത്തിന്റെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങളുടെ സ്വഭാവം,

ശ്രദ്ധാസാധ്യോ ഽഥ രുദ്രസ്തു കഥിതം ബ്രഹ്മണാ തദാ മധുനാ കൈടഭേനൈവ പുരാ ഹൃതഗതേര്വിഭോഃ

ശ്രദ്ധയാൽ സിദ്ധിയാകുന്ന രുദ്രനെ അന്നു ബ്രഹ്മാവു വിവരിച്ചു, അപ്പോൾ മഹാത്മാവിന്റെ ചലനം മധുവും കൈടഭനും അകറ്റിയിരുന്നു.

ബ്രഹ്മണഃ പരമം ജ്ഞാനമ് ആദാതും മീനതാ ഹരേഃ സര്വാവസ്ഥാസു വിഷ്ണോശ് ച ജനനം ലീലയൈവ തു

ബ്രഹ്മാവിന്റെ പരമജ്ഞാനം നേടേണ്ടത്, ഹരിയുടെ മീനാവതാരം, എല്ലാ അവസ്ഥകളിലും വിഷ്ണുവിന്റെ ജനനം ദൈവികക്രീഡയായി,

രുദ്രപ്രസാദാദ്വിഷ്ണോശ് ച ജിഷ്ണോശ്ചൈവ തു സമ്ഭവഃ മന്ഥാനധാരണാര്ഥായ ഹരേഃ കൂര്മത്വമേവച

രുദ്രന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ വിഷ്ണുവിന്റെയും ജിഷ്ണുവിന്റെയും ഉത്ഭവം, മന്ഥാനദണ്ഡം താങ്ങാൻ ഹരി കൂർമ്മരൂപം ധരിച്ചത്,

സംകര്ഷണസ്യ ചോത്പത്തിഃ കൌശിക്യാശ് ച പുനര്ഭവഃ യദൂനാം ചൈവ സമ്ഭൂതിര് യാദവത്വം ഹരേഃ സ്വയമ്

സങ്കർഷണന്റെ ജനനം, കൗശികിയുടെ പുനർജനനം, യദുക്കളുടെ ഉത്ഭവം, ഹരിയുടെ യാദവരൂപം സ്വീകരിച്ചത്,

ഭോജരാജസ്യ ദൌരാത്മ്യം മാതുലസ്യ ഹരേര്വിഭോഃ ബാലഭാവേ ഹരേഃ ക്രീഡാ പുത്രാര്ഥം ശംകരാര്ചനമ്

ഭോജരാജാവിന്റെ ദുഷ്ടത, മഹാത്മാവായ ഹരിയുടെ മാമൻ, ബാല്യകാലത്ത് ഹരിയുടെ ക്രീഡകൾ, പുത്രലാഭത്തിനായി ശങ്കരാരാധന,

നാരസ്യ ച തഥോത്പത്തിഃ കപാലേ വൈഷ്ണവാദ്ധരാത് ഭൂഭാരനിഗ്രഹാര്ഥേ തു രുദ്രസ്യാരാധനം ഹരേഃ

വൈഷ്ണവകപാലിൽ നിന്ന് നാരന്റെ ഉത്ഭവം, ഭൂഭാരനിവാരണത്തിനായി ഹരി രുദ്രനെ ആരാധിച്ചത്,

വൈന്യേന പൃഥുനാ ഭൂമേഃ പുരാ ദോഹപ്രവര്തനമ് ദേവാസുരേ പുരാ ലബ്ധോ ഭൃഗുശാപശ് ച വിഷ്ണുനാ

വൈന്യനായ പൃഥു ഭൂമിയെ പൂർവ്വം ഉണർത്തിയത്, ദേവാസുരസമരത്തിൽ വിഷ്ണു ഭൃഗുവിൽ നിന്ന് ശാപം ലഭിച്ചത്,

കൃഷ്ണത്വേ ദ്വാരകായാം തു നിലയോ മാധവസ്യ തു ലബ്ധോ ഹിതായ ശാപസ്തു ദുര്വാസസ്യാനനാദ്ധരേഃ

കൃഷ്ണാവതാരത്തിൽ ദ്വാരകയിൽ മാധവന്റെ വാസം, ഹരിക്ക് ദുർവാസസിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച ശാപം, അത് ഹരിയുടെ ഹിതത്തിനായാണ്,

വൃഷ്ണ്യന്ധകവിനാശായ ശാപഃ പിണ്ഡാരവാസിനാമ് ഏരകസ്യ തഥോത്പത്തിസ് തോമരസ്യോദ്ഭവസ് തഥാ

വൃഷ്ണ്യൻധകന്മാരുടെ നാശത്തിനായുള്ള ശാപം, എരകന്റെ ഉത്ഭവം, തൊമരത്തിന്റെ ജനനം,

ഏരകാലാഭതോ ഽന്യോന്യം വിവാദേ വൃഷ്ണിവിഗ്രഹഃ ലീലയാ ചൈവ കൃഷ്ണേന സ്വകുലസ്യ ച സംഹൃതിഃ

എരകാ പുല്ല് ലഭിച്ചതിനാൽ പരസ്പരവൈരാഗ്യം, വൃഷ്ണികൾ തമ്മിലുള്ള കലഹം, കൃഷ്ണൻ തന്റെ വംശം ദൈവികലീലയായി സംഹരിച്ചത്,

ഏരകാസ്ത്രബലേനൈവ ഗമനം സ്വേച്ഛയൈവ തു ബ്രഹ്മണശ്ചൈവ മോക്ഷസ്യ വിജ്ഞാനം തു സുവിസ്തരമ്

ഏറകാപുല്ലിന്റെ ശക്തിയാൽ മാത്രം, മനസ്സിനിഷ്ടം പോലെ സഞ്ചാരം നടക്കുന്നു. മോക്ഷവും ബ്രഹ്മാവിനെയും കുറിച്ചുള്ള അറിവ് വിശദമായി വിവരിക്കുന്നു.

പുരാന്ധകാഗ്നിദക്ഷാണാം ശക്രേഭമൃഗരൂപിണാമ് മദനസ്യാദിദേവസ്യ ബ്രഹ്മണശ് ചാമരാരിണാമ്

പഴയ അന്ധകൻ, അഗ്നി, ദക്ഷൻ, ഇന്ദ്രൻ, ആന, മാൻ തുടങ്ങിയ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നവർ, ആദിദേവനായ മദനൻ, ബ്രഹ്മാവ്, അമരന്മാരുടെ ശത്രു— ഇവരെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു.

ഹലാഹലസ്യ ദൈത്യസ്യ കൃതാവജ്ഞാ പിനാകിനാ ജാലംധരവധശ്ചൈവ സുദര്ശനസമുദ്ഭവഃ

ഹലാഹലൻ എന്ന അസുരൻ, പിനാകധാരിയായ ശിവൻ അവനെ അപമാനിച്ചത്, ജാലന്ധരന്റെ വധം, സുദർശനം എങ്ങനെ ഉദിച്ചുവന്നത്— ഇവയും വിവരിക്കുന്നു.

വിഷ്ണോര്വരായുധാവാപ്തിസ് തഥാ രുദ്രസ്യ ചേഷ്ടിതമ് തഥാന്യാനി ച രുദ്രസ്യ ചരിതാനി സഹസ്രശഃ

വിഷ്ണു വരായുധം ലഭിച്ചത്, രുദ്രന്റെ പ്രവർത്തികൾ, അങ്ങനെ രുദ്രന്റെ അനവധി കഥകളും ഇവിടെ പറയുന്നു.

ഹരേഃ പിതാമഹസ്യാഥ ശക്രസ്യ ച മഹാത്മനഃ പ്രഭാവാനുഭവശ്ചൈവ ശിവലോകസ്യ വര്ണനമ്

ഹരിയുടെ, പിതാമഹന്റെ, മഹാത്മാവായ ഇന്ദ്രന്റെ ശക്തിയും അനുഭവവും, ശിവലോകത്തിന്റെ വിവരണവും ഇവിടെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

ഭൂമൌ രുദ്രസ്യ ലോകം ച പാതാലേ ഹാടകേശ്വരമ് തപസാം ലക്ഷണം ചൈവ ദ്വിജാനാം വൈഭവം തഥാ

ഭൂമിയിൽ രുദ്രന്റെ ലോകം, പാതാളത്തിൽ ഹാടകേശ്വരം, തപസ്സിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ, ദ്വിജന്മാരുടെ മഹത്വം എന്നിവയും വിവരിക്കുന്നു.

ആധിക്യം സര്വമൂര്തീനാം ലിങ്ഗമൂര്തേര്വിശേഷതഃ ലിങ്ഗേ ഽസ്മിന്നാനുപൂര്വ്യേണ വിസ്തരേണാനുകീര്ത്യതേ

എല്ലാ രൂപങ്ങളിലും, പ്രത്യേകിച്ച് ലിംഗരൂപത്തിൽ, പരമാധിക്യം ക്രമമായി വിശദമായി ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നു.

ഏതജ്ജ്ഞാത്വാ പുരാണസ്യ സംക്ഷേപം കീര്തയേത്തു യഃ സര്വപാപവിനിര്മുക്തോ ബ്രഹ്മലോകം സ ഗച്ഛതി

ഇതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കി, പുരാണത്തിന്റെ സംക്ഷേപം പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനായി ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും.

അലിങ്ഗോ ലിങ്ഗമൂലം തു അവ്യക്തം ലിങ്ഗമുച്യതേ അലിങ്ഗഃ ശിവ ഇത്യുക്തോ ലിങ്ഗം ശൈവമിതി സ്മൃതമ്

അലിംഗം എന്നത് ലിംഗത്തിന്റെ മൂലമാണ്; അതാണ് അവ്യക്തം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. അലിംഗം ശിവൻ എന്നാണ് പറയുന്നത്; ലിംഗം ശൈവം എന്ന പേരിൽ ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

പ്രധാനം പ്രകൃതിശ്ചേതി യദാഹുര്ലിങ്ഗമുത്തമമ് ഗന്ധവര്ണരസൈര്ഹീനം ശബ്ദസ്പര്ശാദിവര്ജിതമ്

പ്രധാനവും പ്രകൃതിയും എന്നിങ്ങനെ അവർ പരമമായ ലിംഗം എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ, അതിന് ഗന്ധം, വർണ്ണം, രുചി എന്നിവയില്ല; ശബ്ദം, സ്പർശം തുടങ്ങിയവയും ഇല്ല.

അഗുണം ധ്രുവമക്ഷയ്യമ് അലിങ്ഗം ശിവലക്ഷണമ് ഗന്ധവര്ണരസൈര്യുക്തം ശബ്ദസ്പര്ശാദിലക്ഷണമ്

ഗുണങ്ങൾ ഇല്ലാത്തത്, ശാശ്വതം, നശിക്കാത്തത്—അലിംഗം ശിവന്റെ ലക്ഷണമാണ്. ഗന്ധം, വർണ്ണം, രുചി എന്നിവയുള്ളത് ശബ്ദം, സ്പർശം മുതലായവയാൽ അറിയപ്പെടുന്നു.

ജഗദ്യോനിം മഹാഭൂതം സ്ഥൂലം സൂക്ഷ്മം ദ്വിജോത്തമാഃ വിഗ്രഹോ ജഗതാം ലിങ്ഗമ് അലിങ്ഗാദ് അഭവത്സ്വയമ്

ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ലോകത്തിന്റെ ഉറവിടമായ മഹാഭൂതം, സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവുമായത്, ലോകങ്ങളുടെ രൂപമായ ലിംഗം, സ്വയം അലിംഗത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചു.

സപ്തധാചാഷ്ടധാ ചൈവ തഥൈകാദശധാ പുനഃ ലിങ്ഗാന്യലിങ്ഗസ്യ തഥാ മായയാ വിതതാനി തു

ഏഴായി, എട്ടായി, പിന്നെ പതിനൊന്നായി, അലിംഗത്തിന്റെ ലിംഗങ്ങൾ മായയാൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

തേഭ്യഃ പ്രധാനദേവാനാം ത്രയമാസീച്ഛിവാത്മകമ് ഏകസ്മാത്ത്രിഷ്വഭൂദ്വിശ്വമ് ഏകേന പരിരക്ഷിതമ്

അവയിൽ നിന്ന് പ്രധാനദേവന്മാരിൽ മൂന്നു പേർ ശിവസ്വഭാവത്തോടെ ഉദിച്ചു. ഒരുവനിൽ നിന്ന് ലോകം മൂന്നു രൂപത്തിൽ ജനിച്ചു, ഒരുവൻ അതിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.

ഏകേനൈവ ഹൃതം വിശ്വം വ്യാപ്തം ത്വേവം ശിവേന തു അലിങ്ഗം ചൈവ ലിങ്ഗം ച ലിങ്ഗാലിങ്ഗാനി മൂര്തയഃ

ഒരുവൻ മാത്രം ലോകം പിൻവലിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ശിവൻ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അലിംഗവും ലിംഗവും, ലിംഗാലിംഗങ്ങളുടെ രൂപങ്ങൾ ഇവയാണ് പ്രകടനങ്ങൾ.

യഥാവത്കഥിതാശ്ചൈവ തസ്മാദ്ബ്രഹ്മ സ്വയം ജഗത് അലിങ്ഗീ ഭഗവാന് ബീജീ സ ഏവ പരമേശ്വരഃ

വിവരിച്ചതുപോലെ, ബ്രഹ്മാവാണ് ലോകം. ഭഗവാൻ, അലിംഗം, അതാണ് വിത്ത്; അവനാണ് പരമേശ്വരൻ.

ബീജം യോനിശ് ച നിര്ബീജം നിര്ബീജോ ബീജമുച്യതേ ബീജയോനിപ്രധാനാനാമ് ആത്മാഖ്യാ വര്തതേ ത്വിഹ

വിത്ത്, യോനി, വിത്തില്ലാത്തത്—വിത്തില്ലാത്തതിനെ തന്നെ വിത്ത് എന്ന് പറയുന്നു. വിത്ത്, യോനി, പ്രധാനം എന്നിവയിൽ ആത്മാവാണ് ഇവിടെ നിലകൊള്ളുന്നത്.

പരമാത്മാ മുനിര്ബ്രഹ്മ നിത്യബുദ്ധസ്വഭാവതഃ വിശുദ്ധോ ഽയം തഥാ രുദ്രഃ പുരാണേ ശിവ ഉച്യതേ

പരമാത്മാവും, മുനിയായ ബ്രഹ്മാവും, സ്വഭാവത്തിൽ ശാശ്വതമായ ജ്ഞാനമുള്ളവനും, വിശുദ്ധനും, അങ്ങനെ രുദ്രനും പുരാണത്തിൽ ശിവൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.