ലിങ്ഗപുരാണമ്

അനുഗൃഹ്യ ഗണത്വം ച പ്രാപയാമാസ ലീലയാ ഏതദ്വഃ കഥിതം സര്വം കഥാസര്വസ്വമാദരാത്

ഭഗവാൻ കൃപയോടെ അവനെ ഗണപദവിയിൽ എത്തിച്ചു. ഇതാണ് ഈ കഥയുടെ സാരാംശം ഞാൻ ആദരപൂർവം പറഞ്ഞത്.

യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി ക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യമുത്തമമ് സര്വക്ഷേത്രേഷു യത്പുണ്യം തത്സര്വം സഹസാ ലഭേത്

ആർ ഈ പുണ്യസ്ഥലത്തിന്റെ മഹത്വം വായിച്ചാലോ കേട്ടാലോ, എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം ഉടനെ തന്നെ ലഭിക്കും.

ശ്രാവയേദ്വാ ദ്വിജാന്സര്വാന് കൃതശൌചാന് ജിതേന്ദ്രിയാന് സ ഏവ സര്വയജ്ഞസ്യ ഫലം പ്രാപ്നോതി മാനവഃ

അല്ലെങ്കിൽ, എല്ലാ ശുദ്ധരും ഇന്ദ്രിയജയമുള്ളവരുമായ ദ്വിജന്മാരെ കേൾപ്പിച്ചാൽ, ആ മനുഷ്യന് എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളുടെ ഫലവും ലഭിക്കും.

അന്ധകോ നാമ ദൈത്യേന്ദ്രോ മന്ദരേ ചാരുകന്ദരേ ദമിതസ്തു കഥം ലേഭേ ഗാണപത്യം മഹേശ്വരാത്

മന്ദരത്തിലെ മനോഹരമായ ഗുഹയിൽ കീഴടക്കപ്പെട്ട അന്ധകൻ എന്ന ദൈത്യാധിപൻ മഹേശ്വരനിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ ഗണപദവി നേടി?

വക്തുമര്ഹസി ചാസ്മാകം യഥാവൃത്തം യഥാശ്രുതമ് അന്ധകാനുഗ്രഹം ചൈവ മന്ദരേ ശോഷണം തഥാ

അന്ധകനു മന്ദരത്തിൽ ലഭിച്ച അനുഗ്രഹവും അവിടെ ഉണ്ടായ ഉണക്കലും, സംഭവിച്ചപടി നിങ്ങൾ കേട്ടതുപോലെ ഞങ്ങൾക്ക് പറയണം.

വരലാഭമശേഷം ച പ്രവദാമി സമാസതഃ ഹിരണ്യാക്ഷസ്യ തനയോ ഹിരണ്യനയനോപമഃ

ഹിരണ്യാക്ഷന്റെ മകനായ, പൊന്നുപോലെയുള്ള രൂപമുള്ളവൻ നേടിയ എല്ലാ വരങ്ങളും ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറയുന്നു.

പുരാന്ധക ഇതി ഖ്യാതസ് തപസാ ലബ്ധവിക്രമഃ പ്രസാദാദ്ബ്രഹ്മണഃ സാക്ഷാദ് അവധ്യത്വമവാപ്യ ച

അവൻ മുമ്പ് അന്ധകനെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടവൻ; തപസ്സിലൂടെ ശക്തി നേടി, ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് അജേയത്വവും ലഭിച്ചു.

ത്രൈലോക്യമഖിലം ഭുക്ത്വാ ജിത്വാ ചേന്ദ്രപുരം പുരാ ലീലയാ ചാപ്രയത്നേന ത്രാസയാമാസ വാസവമ്

മൂന്നു ലോകവും അനുഭവിച്ച്, മുമ്പ് ഇന്ദ്രന്റെ നഗരവും ജയിച്ച്, ലളിതമായി വാസവനെ ഭയപ്പെടുത്തി.

ബാധിതാസ്താഡിതാ ബദ്ധാഃ പാതിതാസ്തേന തേ സുരാഃ വിവിശുര്മന്ദരം ഭീതാ നാരായണപുരോഗമാഃ

അവൻ ദേവന്മാരെ പീഡിപ്പിച്ചു, അടിച്ചു, ബന്ധിച്ചു, തള്ളിക്കളഞ്ഞു; ഭയപ്പെട്ട ദേവന്മാർ നാരായണനെ മുന്നിൽ വെച്ച് മന്ദരത്തിലേക്ക് ഓടി.

ഏവം സംപീഡ്യ വൈ ദേവാന് അന്ധകോ ഽപി മഹാസുരഃ യദൃച്ഛയാ ഗിരിം പ്രാപ്തോ മന്ദരം ചാരുകന്ദരമ്

ഇങ്ങനെ ദേവന്മാരെ പീഡിപ്പിച്ച ശേഷം, അന്ധകൻ എന്ന മഹാസുരൻ യാദൃശ്ചികമായി മനോഹരമായ ഗുഹയുള്ള മന്ദരപർവതത്തിലെത്തിച്ചു.

തതസ്തേ സമസ്താഃ സുരേന്ദ്രാഃ സസാധ്യാഃ സുരേശം മഹേശം പുരേത്യാഹുരേവമ് ദ്രുതം ചാല്പവീര്യപ്രഭിന്നാങ്ഗഭിന്നാ വയം ദൈത്യരാജസ്യ ശസ്ത്രൈര്നികൃത്താഃ

അപ്പോൾ എല്ലാ ദേവേന്ദ്രന്മാരും സാധ്യന്മാരുമൊത്ത് നഗരത്തിൽ മഹേശ്വരനെ സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു: 'ഞങ്ങൾ ദൈത്യരാജാവിന്റെ ആയുധങ്ങളിൽ 의해 ദുർബലരായി, അവയവങ്ങൾ തകർന്നു വീണിരിക്കുന്നു.'

ഇതീദമഖിലം ശ്രുത്വാ ദൈത്യാഗമമ് അനൌപമമ് ഗണേശ്വരൈശ് ച ഭഗവാന് അന്ധകാഭിമുഖം യയൌ

ഇങ്ങനെ ഈ അതുല്യമായ ദാനവന്റെ വരവ് എല്ലാം കേട്ടശേഷം, ഭഗവാൻ ഗണപതിമാരോടൊപ്പം അന്ധകനെ നേരിട്ട് പോന്നു.

ജയേതി വാചാ ഭഗവന്തമ് ഊചുഃ കിരീടബദ്ധാഞ്ജലയഃ സമന്താത്

വിജയമെന്നു വിളിച്ചുകൊണ്ട്, കിരീടം ധരിച്ചവരും കൈകൂപ്പി ഭഗവാനെ ചുറ്റി നിന്ന് സ്തുതിച്ചു.

അഥാശേഷാസുരാംസ്തസ്യ കോടികോടിശതൈസ് തതഃ ഭസ്മീകൃത്യ മഹാദേവോ നിര്ബിഭേദാന്ധകം തദാ

അപ്പോൾ മഹാദേവൻ അവന്റെ അനേകം കോടിക്കണക്കിന് അസുരന്മാരെ പൊടിച്ചുമാറ്റി, അന്നേ അന്ധകനെ തുളച്ചു.

ശൂലേന ശൂലിനാ പ്രോതം ദഗ്ധകല്മഷകഞ്ചുകമ് ദൃഷ്ട്വാന്ധകം നനാദേശം പ്രണമ്യ സ പിതാമഹഃ

ശൂലംകൊണ്ട് തുളഞ്ഞു, പാപങ്ങൾ കത്തിപ്പൊള്ളിച്ച അന്ധകനെ കണ്ടു, പിതാമഹൻ ഭക്തിപൂർവ്വം വന്ദിച്ച് ഉച്ചത്തിൽ ഘോഷിച്ചു.

തന്നാദശ്രവണാന്നേദുര് ദേവാ ദേവം പ്രണമ്യ തമ് നനൃതുര്മുനയഃ സര്വേ മുമുദുര്ഗണപുങ്ഗവാഃ

ആ ഘോഷം കേട്ട് ദേവന്മാർ ആനന്ദത്തിൽ മുഴങ്ങുകയും, ആ ദൈവത്തെ വണങ്ങി, എല്ലാ മുനിമാരും നൃത്തം ചെയ്തു, ഗണപതിമാരും സന്തോഷിച്ചു.

സസൃജുഃ പുഷ്പവര്ഷാണി ദേവാഃ ശംഭോസ്തദോപരി ത്രൈലോക്യമഖിലം ഹര്ഷാന് നനന്ദ ച നനാദ ച

ദേവന്മാർ ശംഭുവിന് മേൽ പുഷ്പവർഷം പെയ്യിച്ചു, മൂന്നു ലോകവും ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞു, മുഴങ്ങി.

ദഗ്ധോ ഽഗ്നിനാ ച ശൂലേന പ്രോതഃ പ്രേത ഇവാന്ധകഃ സാത്ത്വികം ഭാവമാസ്ഥായ ചിന്തയാമാസ ചേതസാ

അന്ധകൻ അഗ്നിയിൽ കത്തിപ്പൊള്ളിക്കയും ശൂലത്തിൽ തുളഞ്ഞു മരിച്ചവനെപ്പോലെ ആയപ്പോൾ, സാത്വികഭാവം സ്വീകരിച്ച് മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു.

ജന്മാന്തരേ ഽപി ദേവേന ദഗ്ധോ യസ്മാച്ഛിവേന വൈ ആരാധിതോ മയാ ശംഭുഃ പുരാ സാക്ഷാന്മഹേശ്വരഃ

മുൻജന്മത്തിലും ശിവൻ എന്ന ദൈവം എന്നെ കത്തിച്ചു, ഞാൻ നേരിട്ട് മഹേശ്വരനെ ആരാധിച്ചിരുന്നു.

തസ്മാദേതന്മയാ ലബ്ധമ് അന്യഥാ നോപപദ്യതേ യഃ സ്മരേന്മനസാ രുദ്രം പ്രാണാന്തേ സകൃദേവ വാ

അതുകൊണ്ടാണ് ഇതൊക്കെയും എനിക്ക് ലഭിച്ചത്; അല്ലെങ്കിൽ ഇതൊന്നും സംഭവിക്കില്ലായിരുന്നു. ആരെങ്കിലും മരണം സമീപിക്കുമ്പോൾ ഒരിക്കൽ പോലും മനസ്സിൽ രുദ്രനെ ഓർക്കുകയാണെങ്കിൽ—

സ യാതി ശിവസായുജ്യം കിം പുനര്ബഹുശഃ സ്മരന് ബ്രഹ്മാ ച ഭഗവാന്വിഷ്ണുഃ സര്വേ ദേവാഃ സവാസവാഃ

അവൻ ശിവസായുജ്യം നേടും; പിന്നെ പലതവണ ഓർക്കുന്നവൻ എത്രയോ കൂടുതലാണ്! ബ്രഹ്മാവും, ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവും, എല്ലാ ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം—

ശരണം പ്രാപ്യ തിഷ്ഠന്തി തമേവ ശരണം വ്രജേത് ഏവം സംചിന്ത്യ തുഷ്ടാത്മാ സോ ഽന്ധകശ് ചാന്ധകാര്ദനമ്

അവർ ശരണം തേടി അവനിൽ തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു; അതിനാൽ അവനിൽ തന്നെ ശരണം തേടണം. ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച് അന്ധകൻ, അന്ധകസംഹാരൻ, മനസ്സിൽ തൃപ്തനായി.

സഗണം ശിവമീശാനമ് അസ്തുവത്പുണ്യഗൌരവാത് പ്രാര്ഥിതസ്തേന ഭഗവാന് പരമാര്തിഹരോ ഹരഃ

തന്റെ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം ശിവനെ മഹത്വംകൊണ്ട് സ്തുതിച്ചു. അങ്ങനെ അവൻ പ്രാർത്ഥിച്ചപ്പോൾ, പരമാര്ത്തി ഹരനായ ഭഗവാൻ സന്തോഷിച്ചു.

ഹിരണ്യനേത്രതനയം ശൂലാഗ്രസ്ഥം സുരേശ്വരഃ പ്രോവാച ദാനവം പ്രേക്ഷ്യ ഘൃണയാ നീലലോഹിതഃ

ഹിരണ്യനെത്രന്റെ മകനായ അന്ധകൻ ശൂലത്തിന്റെ അഗ്രത്തിൽ തുളഞ്ഞിരിക്കുന്നതു കണ്ടു, ദേവാദിപതി, നീലലോഹിതൻ, കരുണയോടെ ആ ദാനവനോട് പറഞ്ഞു.

തുഷ്ടോ ഽസ്മി വത്സ ഭദ്രം തേ കാമം കിം കരവാണി തേ വരാന്വരയ ദൈത്യേന്ദ്ര വരദോ ഽഹം തവാന്ധക

എനിക്ക് സന്തോഷം, മകനേ, നിന്റെ ഭാഗ്യം. എന്ത് വരം വേണം? ദാനവരാജാവേ, അന്ധകാ, ഞാൻ നിനക്കു വരങ്ങൾ നൽകുന്നവനാണ്; വേണമെന്നു പറയു.

ശ്രുത്വാ വാക്യം തദാ ശംഭോര് ഹിരണ്യനയനാത്മജഃ ഹര്ഷഗദ്ഗദയാ വാചാ പ്രോവാചേദം മഹേശ്വരമ്

ശംഭുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ഹിരണ്യനെത്രന്റെ മകൻ ആനന്ദത്തിൽ കംപിച്ച സ്വരത്തിൽ മഹേശ്വരനോട് പറഞ്ഞു.

ഭഗവന്ദേവദേവേശ ഭക്താര്തിഹര ശങ്കര ത്വയി ഭക്തിഃ പ്രസീദേശ യദി ദേയോ വരശ് ച മേ

ഭഗവനെ, ദേവദേവേശാ, ഭക്തരുടെ ദുഃഖം നീക്കുന്ന ശങ്കരാ, എനിക്ക് ഒരു വരം നൽകേണ്ടതാണെങ്കിൽ, ഭഗവൻ്റെ ഭക്തി എനിക്ക് നൽകണമേ.

ശ്രുത്വാ ഭവോ ഽപി വചനമ് അന്ധകസ്യ മഹാത്മനഃ പ്രദദൌ ദുര്ലഭാം ശ്രദ്ധാം ദൈത്യേന്ദ്രായ മഹാദ്യുതിഃ

മഹാത്മാവായ അന്ധകന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഭവൻ, മഹാതേജസ്സോടെ, ദാനവരാജാവിന് അപൂർവ്വമായ വിശ്വാസം നൽകി.

ഗാണപത്യം ച ദൈത്യായ പ്രദദൌ ചാവരോപ്യ തമ് പ്രണേമുസ്തം സുരേന്ദ്രാദ്യാ ഗാണപത്യേ പ്രതിഷ്ഠിതമ്

അവനോട് ഗാണപത്യം കൂടി നൽകി, അവനെ സ്ഥാനാരോഹിതനാക്കി. ഗാണപത്യത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതനായ അവനെ ദേവേന്ദ്രന്മാരും മറ്റ് ദേവന്മാരും വണങ്ങി.