ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഭേരീമൃദങ്ഗമുരജതിമിരാപടഹാദിഭിഃ വാദിത്രൈര്വിവിധൈശ്ചാന്യൈര് നിനാദൈര്വിവിധൈരപി

ഭേരി, മൃദംഗം, മുറചം, മുരളി, പട എന്നിവയും, മറ്റു പലതരം വാദ്യങ്ങളും, വിവിധ ശബ്ദങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച്,

ജാഗരം കാരയേദ്യസ്തു പ്രാര്ഥയേച്ച യഥാക്രമമ് സ ഭൃത്യപുത്രദാരൈശ് ച തഥാ സംബന്ധിബാന്ധവൈഃ

ആർ ആണെങ്കിലും ജാഗരണം നടത്തി, ക്രമമായി പ്രാർത്ഥിച്ചാൽ, അവനും അവന്റെ ഭൃത്യന്മാരും, പുത്രന്മാരും, ഭാര്യമാരും, ബന്ധുക്കളും,

സാര്ധം പ്രദക്ഷിണം കൃത്വാ പ്രാര്ഥയേല്ലിങ്ഗമ് ഉത്തമമ് ദ്രവ്യഹീനം ക്രിയാഹീനം ശ്രദ്ധാഹീനം സുരേശ്വര

അവരൊക്കെയും ചേർന്ന് പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു, ഉത്തമമായ ലിംഗത്തോട് പ്രാർത്ഥിക്കണം—even though they lack wealth, rituals, or faith, ദേവതകളുടെ ഇശ്വരനേ.

കൃതം വാ ന കൃതം വാപി ക്ഷന്തുമര്ഹസി ശങ്കര ഇത്യുക്ത്വാ വൈ ജപേദ്രുദ്രം ത്വരിതം ശാന്തിമേവ ച

ചെയ്തതോ ചെയ്യാത്തതോ ആയാലും, ശങ്കരാ, നീ ക്ഷമിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞ്, ഉടൻ രുദ്രമന്ത്രവും ശാന്തിമന്ത്രവും ജപിക്കണം.

ജപിത്വൈവം മഹാബീജം തഥാ പഞ്ചാക്ഷരസ്യ വൈ സ ഏവം സര്വതീര്ഥേഷു സര്വയജ്ഞേഷു യത്ഫലമ്

ഇങ്ങനെ മഹാബീജമന്ത്രവും അങ്ങനെ തന്നെ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രവും ജപിച്ചാൽ, എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളിലും ലഭിക്കുന്ന ഫലം അതിനാൽ ലഭിക്കും.

തത്ഫലം സമവാപ്നോതി വാരാണസ്യാം യഥാ മൃതഃ തഥൈവ മമ സായുജ്യം ലഭതേ നാത്ര സംശയഃ

വാരാണസിയിൽ മരിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള ഫലം അവൻ നേടും; അതുപോലെ തന്നെയാണ് എനിക്ക് ഐക്യം ലഭിക്കുന്നത്—ഇതിൽ സംശയമില്ല.

മത്പ്രിയാര്ഥമിദം കാര്യം മദ്ഭക്തൈര്വിധിപൂര്വകമ് യേ ന കുര്വന്തി തേ ഭക്താ ന ഭവന്തി ന സംശയഃ

എന്റെ പ്രീതിക്കായി, എന്റെ ഭക്തർ നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ ഇത് നിർവഹിക്കണം; ചെയ്യാത്തവർ ഭക്തർ അല്ല—ഇതിൽ സംശയമില്ല.

നിശമ്യ വചനം ദേവീ ഗത്വാ വാരാണസീം പുരീമ് അവിമുക്തേശ്വരം ലിങ്ഗം പയസാ ച ഘൃതേന ച

ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ദേവി വാരാണസി നഗരത്തിലേക്ക് പോയി അവിമുക്തേശ്വര ലിംഗത്തെ വെള്ളവും നെയ്യും കൊണ്ടു പൂജിച്ചു.

അര്ചയാമാസ ദേവേശം രുദ്രം ഭുവനനായകമ് അവിമുക്തേ ച തപസാ മന്ദരസ്യ മഹാത്മനഃ

അവിടെ അവൾ ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ രുദ്രനെ, ലോകങ്ങളുടെ അധിപതിയെ അവിമുക്തത്തിൽ ആരാധിച്ചു, മഹാത്മാവായ മന്ദരനു വേണ്ടി തപസ്സും ചെയ്തു.

കല്പയാമാസ വൈ ക്ഷേത്രം മന്ദരേ ചാരുകന്ദരേ തത്രാന്ധകം മഹാദൈത്യം ഹിരണ്യാക്ഷസുതം പ്രഭുഃ

മന്ദരത്തിലെ മനോഹരമായ ഗുഹയിൽ അവൾ ഒരു പുണ്യസ്ഥലമുണ്ടാക്കി; അവിടെ ഹിരണ്യാക്ഷന്റെ മകനായ മഹാദൈത്യൻ അന്ധകനെ ഭഗവാൻ അനുഗ്രഹിച്ചു.

അനുഗൃഹ്യ ഗണത്വം ച പ്രാപയാമാസ ലീലയാ ഏതദ്വഃ കഥിതം സര്വം കഥാസര്വസ്വമാദരാത്

ഭഗവാൻ കൃപയോടെ അവനെ ഗണപദവിയിൽ എത്തിച്ചു. ഇതാണ് ഈ കഥയുടെ സാരാംശം ഞാൻ ആദരപൂർവം പറഞ്ഞത്.

യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി ക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യമുത്തമമ് സര്വക്ഷേത്രേഷു യത്പുണ്യം തത്സര്വം സഹസാ ലഭേത്

ആർ ഈ പുണ്യസ്ഥലത്തിന്റെ മഹത്വം വായിച്ചാലോ കേട്ടാലോ, എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം ഉടനെ തന്നെ ലഭിക്കും.

ശ്രാവയേദ്വാ ദ്വിജാന്സര്വാന് കൃതശൌചാന് ജിതേന്ദ്രിയാന് സ ഏവ സര്വയജ്ഞസ്യ ഫലം പ്രാപ്നോതി മാനവഃ

അല്ലെങ്കിൽ, എല്ലാ ശുദ്ധരും ഇന്ദ്രിയജയമുള്ളവരുമായ ദ്വിജന്മാരെ കേൾപ്പിച്ചാൽ, ആ മനുഷ്യന് എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളുടെ ഫലവും ലഭിക്കും.

അന്ധകോ നാമ ദൈത്യേന്ദ്രോ മന്ദരേ ചാരുകന്ദരേ ദമിതസ്തു കഥം ലേഭേ ഗാണപത്യം മഹേശ്വരാത്

മന്ദരത്തിലെ മനോഹരമായ ഗുഹയിൽ കീഴടക്കപ്പെട്ട അന്ധകൻ എന്ന ദൈത്യാധിപൻ മഹേശ്വരനിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ ഗണപദവി നേടി?

വക്തുമര്ഹസി ചാസ്മാകം യഥാവൃത്തം യഥാശ്രുതമ് അന്ധകാനുഗ്രഹം ചൈവ മന്ദരേ ശോഷണം തഥാ

അന്ധകനു മന്ദരത്തിൽ ലഭിച്ച അനുഗ്രഹവും അവിടെ ഉണ്ടായ ഉണക്കലും, സംഭവിച്ചപടി നിങ്ങൾ കേട്ടതുപോലെ ഞങ്ങൾക്ക് പറയണം.

വരലാഭമശേഷം ച പ്രവദാമി സമാസതഃ ഹിരണ്യാക്ഷസ്യ തനയോ ഹിരണ്യനയനോപമഃ

ഹിരണ്യാക്ഷന്റെ മകനായ, പൊന്നുപോലെയുള്ള രൂപമുള്ളവൻ നേടിയ എല്ലാ വരങ്ങളും ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറയുന്നു.

പുരാന്ധക ഇതി ഖ്യാതസ് തപസാ ലബ്ധവിക്രമഃ പ്രസാദാദ്ബ്രഹ്മണഃ സാക്ഷാദ് അവധ്യത്വമവാപ്യ ച

അവൻ മുമ്പ് അന്ധകനെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടവൻ; തപസ്സിലൂടെ ശക്തി നേടി, ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് അജേയത്വവും ലഭിച്ചു.

ത്രൈലോക്യമഖിലം ഭുക്ത്വാ ജിത്വാ ചേന്ദ്രപുരം പുരാ ലീലയാ ചാപ്രയത്നേന ത്രാസയാമാസ വാസവമ്

മൂന്നു ലോകവും അനുഭവിച്ച്, മുമ്പ് ഇന്ദ്രന്റെ നഗരവും ജയിച്ച്, ലളിതമായി വാസവനെ ഭയപ്പെടുത്തി.

ബാധിതാസ്താഡിതാ ബദ്ധാഃ പാതിതാസ്തേന തേ സുരാഃ വിവിശുര്മന്ദരം ഭീതാ നാരായണപുരോഗമാഃ

അവൻ ദേവന്മാരെ പീഡിപ്പിച്ചു, അടിച്ചു, ബന്ധിച്ചു, തള്ളിക്കളഞ്ഞു; ഭയപ്പെട്ട ദേവന്മാർ നാരായണനെ മുന്നിൽ വെച്ച് മന്ദരത്തിലേക്ക് ഓടി.

ഏവം സംപീഡ്യ വൈ ദേവാന് അന്ധകോ ഽപി മഹാസുരഃ യദൃച്ഛയാ ഗിരിം പ്രാപ്തോ മന്ദരം ചാരുകന്ദരമ്

ഇങ്ങനെ ദേവന്മാരെ പീഡിപ്പിച്ച ശേഷം, അന്ധകൻ എന്ന മഹാസുരൻ യാദൃശ്ചികമായി മനോഹരമായ ഗുഹയുള്ള മന്ദരപർവതത്തിലെത്തിച്ചു.

തതസ്തേ സമസ്താഃ സുരേന്ദ്രാഃ സസാധ്യാഃ സുരേശം മഹേശം പുരേത്യാഹുരേവമ് ദ്രുതം ചാല്പവീര്യപ്രഭിന്നാങ്ഗഭിന്നാ വയം ദൈത്യരാജസ്യ ശസ്ത്രൈര്നികൃത്താഃ

അപ്പോൾ എല്ലാ ദേവേന്ദ്രന്മാരും സാധ്യന്മാരുമൊത്ത് നഗരത്തിൽ മഹേശ്വരനെ സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു: 'ഞങ്ങൾ ദൈത്യരാജാവിന്റെ ആയുധങ്ങളിൽ 의해 ദുർബലരായി, അവയവങ്ങൾ തകർന്നു വീണിരിക്കുന്നു.'

ഇതീദമഖിലം ശ്രുത്വാ ദൈത്യാഗമമ് അനൌപമമ് ഗണേശ്വരൈശ് ച ഭഗവാന് അന്ധകാഭിമുഖം യയൌ

ഇങ്ങനെ ഈ അതുല്യമായ ദാനവന്റെ വരവ് എല്ലാം കേട്ടശേഷം, ഭഗവാൻ ഗണപതിമാരോടൊപ്പം അന്ധകനെ നേരിട്ട് പോന്നു.

ജയേതി വാചാ ഭഗവന്തമ് ഊചുഃ കിരീടബദ്ധാഞ്ജലയഃ സമന്താത്

വിജയമെന്നു വിളിച്ചുകൊണ്ട്, കിരീടം ധരിച്ചവരും കൈകൂപ്പി ഭഗവാനെ ചുറ്റി നിന്ന് സ്തുതിച്ചു.

അഥാശേഷാസുരാംസ്തസ്യ കോടികോടിശതൈസ് തതഃ ഭസ്മീകൃത്യ മഹാദേവോ നിര്ബിഭേദാന്ധകം തദാ

അപ്പോൾ മഹാദേവൻ അവന്റെ അനേകം കോടിക്കണക്കിന് അസുരന്മാരെ പൊടിച്ചുമാറ്റി, അന്നേ അന്ധകനെ തുളച്ചു.

ശൂലേന ശൂലിനാ പ്രോതം ദഗ്ധകല്മഷകഞ്ചുകമ് ദൃഷ്ട്വാന്ധകം നനാദേശം പ്രണമ്യ സ പിതാമഹഃ

ശൂലംകൊണ്ട് തുളഞ്ഞു, പാപങ്ങൾ കത്തിപ്പൊള്ളിച്ച അന്ധകനെ കണ്ടു, പിതാമഹൻ ഭക്തിപൂർവ്വം വന്ദിച്ച് ഉച്ചത്തിൽ ഘോഷിച്ചു.

തന്നാദശ്രവണാന്നേദുര് ദേവാ ദേവം പ്രണമ്യ തമ് നനൃതുര്മുനയഃ സര്വേ മുമുദുര്ഗണപുങ്ഗവാഃ

ആ ഘോഷം കേട്ട് ദേവന്മാർ ആനന്ദത്തിൽ മുഴങ്ങുകയും, ആ ദൈവത്തെ വണങ്ങി, എല്ലാ മുനിമാരും നൃത്തം ചെയ്തു, ഗണപതിമാരും സന്തോഷിച്ചു.

സസൃജുഃ പുഷ്പവര്ഷാണി ദേവാഃ ശംഭോസ്തദോപരി ത്രൈലോക്യമഖിലം ഹര്ഷാന് നനന്ദ ച നനാദ ച

ദേവന്മാർ ശംഭുവിന് മേൽ പുഷ്പവർഷം പെയ്യിച്ചു, മൂന്നു ലോകവും ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞു, മുഴങ്ങി.

ദഗ്ധോ ഽഗ്നിനാ ച ശൂലേന പ്രോതഃ പ്രേത ഇവാന്ധകഃ സാത്ത്വികം ഭാവമാസ്ഥായ ചിന്തയാമാസ ചേതസാ

അന്ധകൻ അഗ്നിയിൽ കത്തിപ്പൊള്ളിക്കയും ശൂലത്തിൽ തുളഞ്ഞു മരിച്ചവനെപ്പോലെ ആയപ്പോൾ, സാത്വികഭാവം സ്വീകരിച്ച് മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു.

ജന്മാന്തരേ ഽപി ദേവേന ദഗ്ധോ യസ്മാച്ഛിവേന വൈ ആരാധിതോ മയാ ശംഭുഃ പുരാ സാക്ഷാന്മഹേശ്വരഃ

മുൻജന്മത്തിലും ശിവൻ എന്ന ദൈവം എന്നെ കത്തിച്ചു, ഞാൻ നേരിട്ട് മഹേശ്വരനെ ആരാധിച്ചിരുന്നു.