ലിങ്ഗപുരാണമ്

പൂജയേന്മാം സദാ ഭക്ത്യാ മയാ സാര്ധം ഹി മോദതേ ശ്രീശൈലേ സംത്യജേദ് ദേഹം ബ്രാഹ്മണോ ദഗ്ധകില്ബിഷഃ

എന്നെ എപ്പോഴും ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, അവൻ എന്നോടൊപ്പം സന്തോഷിക്കും. പാപങ്ങൾ വിട്ടു ശുദ്ധനായ ബ്രാഹ്മണൻ ശ്രീശൈലത്തിൽ ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ,

മുച്യതേ നാത്ര സംദേഹോ ഹ്യ് അവിമുക്തേ യഥാ ശുഭമ് മഹാസ്നാനം ച യഃ കുര്യാദ് ഘൃതേന വിധിനൈവ തു

അവൻ മോക്ഷം നേടും—ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല—അവിമുക്തത്തിൽപോലെ തന്നെ. യാതൊരു വിധിയനുസരിച്ച് നെയ്യിൽ മഹാസ്നാനം ചെയ്യുന്നവനും,

സ യാതി മമ സായുജ്യം സ്ഥാനേഷ്വേതേഷു സുവ്രതേ സ്നാനം പലശതം ജ്ഞേയമ് അഭ്യങ്ഗം പഞ്ചവിംശതി

അവൻ ഈ സ്ഥലങ്ങളിൽ എന്നോടൊപ്പം ഐക്യം പ്രാപിക്കും, സദ്വ്രതയുള്ളവളേ. സ്നാനം നൂറ് പലയാണെന്ന് അറിയണം, അഭ്യംഗം ഇരുപത്തഞ്ച് പലയാണെന്നും.

പലാനാം ദ്വേ സഹസ്രേ തു മഹാസ്നാനം പ്രകീര്തിതമ് സ്നാപ്യ ലിങ്ഗം മദീയം തു ഗവ്യേനൈവ ഘൃതേന ച

രണ്ടായിരം പലയാണ് മഹാസ്നാനത്തിന് നിർദ്ദേശിച്ച അളവ്. എന്റെ ലിംഗത്തെ പശുവിന്റെ പാൽ കൊണ്ടും നെയ്യുകൊണ്ടും स्नാനമിടണം.

വിശോധ്യ സര്വദ്രവ്യൈസ്തു വാരിഭിര് അഭിഷിഞ്ചതി സംമാര്ജ്യ ശതയജ്ഞാനാം സ്നാനേന പ്രയുതം തഥാ

എല്ലാ ദ്രവ്യങ്ങൾ കൊണ്ടും ശുദ്ധീകരിച്ച്, വെള്ളം കൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്യണം; ശുദ്ധമായാൽ, നൂറു യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്തതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും, സ്നാനത്തിൽ പത്ത് ലക്ഷം ഗുണം കൂടിയും.

പൂജയാ ശതസാഹസ്രമ് അനന്തം ഗീതവാദിനാമ് മഹാസ്നാനേ പ്രസക്തം തു സ്നാനമഷ്ടഗുണം സ്മൃതമ്

നൂറായിരം ഗാനം, വാദ്യങ്ങൾ എന്നിവയോടെ പൂജിച്ചാൽ, മഹാസ്നാനം ഏറ്റവും പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു; സ്നാനം എട്ടു മടങ്ങ് ഫലപ്രദമാണെന്ന് ഓർക്കണം.

ജലേന കേവലേനൈവ ഗന്ധതോയേന ഭക്തിതഃ അനുലേപനം തു തത് സര്വം പഞ്ചവിംശത്പലേന വൈ

വെള്ളം മാത്രം കൊണ്ടോ, സുഗന്ധമുള്ള വെള്ളം കൊണ്ടോ, ഭക്തിയോടെ അഭ്യംഗം ഇരുപത്തഞ്ച് പലയിൽ നടത്തണം.

ശമീപുഷ്പം ച വിധിനാ ബില്വപത്രം ച പങ്കജമ് അന്യാന്യപി ച പുഷ്പാണി ബില്വപത്രം ന സംത്യജേത്

ശമീപ്പൂവ്, വിധിപരമായി ബില്വ ഇല, താമരയും, മറ്റു പൂക്കളും അർപ്പിക്കണം; ബില്വ ഇല ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കരുത്.

ചതുര്ദ്രോണൈര് മഹാദേവമ് അഷ്ടദ്രോണൈരഥാപി വാ ദശദ്രോണൈസ് തു നൈവേദ്യമ് അഷ്ടദ്രോണൈരഥാപി വാ

നാലു ദ്രോണം കൊണ്ട് മഹാദേവനെ, എട്ട് ദ്രോണം കൊണ്ടോ പത്ത് ദ്രോണം കൊണ്ടോ നൈവേദ്യം അർപ്പിക്കാം; എട്ടു ദ്രോണം കൊണ്ടും ചെയ്യാം.

ശതദ്രോണസമം പുണ്യമ് ആഢകേ ഽപി വിധീയതേ വിത്തഹീനസ്യ വിപ്രസ്യ നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ

നൂറു ദ്രോണത്തിന് തുല്യമായ ഫലം ഒരു ആഢകത്തിലും ലഭിക്കും; ദരിദ്രനായ ബ്രാഹ്മണനായി, ഇവിടെ യാതൊരു സംശയവും വേണ്ട.

ഭേരീമൃദങ്ഗമുരജതിമിരാപടഹാദിഭിഃ വാദിത്രൈര്വിവിധൈശ്ചാന്യൈര് നിനാദൈര്വിവിധൈരപി

ഭേരി, മൃദംഗം, മുറചം, മുരളി, പട എന്നിവയും, മറ്റു പലതരം വാദ്യങ്ങളും, വിവിധ ശബ്ദങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച്,

ജാഗരം കാരയേദ്യസ്തു പ്രാര്ഥയേച്ച യഥാക്രമമ് സ ഭൃത്യപുത്രദാരൈശ് ച തഥാ സംബന്ധിബാന്ധവൈഃ

ആർ ആണെങ്കിലും ജാഗരണം നടത്തി, ക്രമമായി പ്രാർത്ഥിച്ചാൽ, അവനും അവന്റെ ഭൃത്യന്മാരും, പുത്രന്മാരും, ഭാര്യമാരും, ബന്ധുക്കളും,

സാര്ധം പ്രദക്ഷിണം കൃത്വാ പ്രാര്ഥയേല്ലിങ്ഗമ് ഉത്തമമ് ദ്രവ്യഹീനം ക്രിയാഹീനം ശ്രദ്ധാഹീനം സുരേശ്വര

അവരൊക്കെയും ചേർന്ന് പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു, ഉത്തമമായ ലിംഗത്തോട് പ്രാർത്ഥിക്കണം—even though they lack wealth, rituals, or faith, ദേവതകളുടെ ഇശ്വരനേ.

കൃതം വാ ന കൃതം വാപി ക്ഷന്തുമര്ഹസി ശങ്കര ഇത്യുക്ത്വാ വൈ ജപേദ്രുദ്രം ത്വരിതം ശാന്തിമേവ ച

ചെയ്തതോ ചെയ്യാത്തതോ ആയാലും, ശങ്കരാ, നീ ക്ഷമിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞ്, ഉടൻ രുദ്രമന്ത്രവും ശാന്തിമന്ത്രവും ജപിക്കണം.

ജപിത്വൈവം മഹാബീജം തഥാ പഞ്ചാക്ഷരസ്യ വൈ സ ഏവം സര്വതീര്ഥേഷു സര്വയജ്ഞേഷു യത്ഫലമ്

ഇങ്ങനെ മഹാബീജമന്ത്രവും അങ്ങനെ തന്നെ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രവും ജപിച്ചാൽ, എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളിലും ലഭിക്കുന്ന ഫലം അതിനാൽ ലഭിക്കും.

തത്ഫലം സമവാപ്നോതി വാരാണസ്യാം യഥാ മൃതഃ തഥൈവ മമ സായുജ്യം ലഭതേ നാത്ര സംശയഃ

വാരാണസിയിൽ മരിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള ഫലം അവൻ നേടും; അതുപോലെ തന്നെയാണ് എനിക്ക് ഐക്യം ലഭിക്കുന്നത്—ഇതിൽ സംശയമില്ല.

മത്പ്രിയാര്ഥമിദം കാര്യം മദ്ഭക്തൈര്വിധിപൂര്വകമ് യേ ന കുര്വന്തി തേ ഭക്താ ന ഭവന്തി ന സംശയഃ

എന്റെ പ്രീതിക്കായി, എന്റെ ഭക്തർ നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ ഇത് നിർവഹിക്കണം; ചെയ്യാത്തവർ ഭക്തർ അല്ല—ഇതിൽ സംശയമില്ല.

നിശമ്യ വചനം ദേവീ ഗത്വാ വാരാണസീം പുരീമ് അവിമുക്തേശ്വരം ലിങ്ഗം പയസാ ച ഘൃതേന ച

ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ദേവി വാരാണസി നഗരത്തിലേക്ക് പോയി അവിമുക്തേശ്വര ലിംഗത്തെ വെള്ളവും നെയ്യും കൊണ്ടു പൂജിച്ചു.

അര്ചയാമാസ ദേവേശം രുദ്രം ഭുവനനായകമ് അവിമുക്തേ ച തപസാ മന്ദരസ്യ മഹാത്മനഃ

അവിടെ അവൾ ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ രുദ്രനെ, ലോകങ്ങളുടെ അധിപതിയെ അവിമുക്തത്തിൽ ആരാധിച്ചു, മഹാത്മാവായ മന്ദരനു വേണ്ടി തപസ്സും ചെയ്തു.

കല്പയാമാസ വൈ ക്ഷേത്രം മന്ദരേ ചാരുകന്ദരേ തത്രാന്ധകം മഹാദൈത്യം ഹിരണ്യാക്ഷസുതം പ്രഭുഃ

മന്ദരത്തിലെ മനോഹരമായ ഗുഹയിൽ അവൾ ഒരു പുണ്യസ്ഥലമുണ്ടാക്കി; അവിടെ ഹിരണ്യാക്ഷന്റെ മകനായ മഹാദൈത്യൻ അന്ധകനെ ഭഗവാൻ അനുഗ്രഹിച്ചു.

അനുഗൃഹ്യ ഗണത്വം ച പ്രാപയാമാസ ലീലയാ ഏതദ്വഃ കഥിതം സര്വം കഥാസര്വസ്വമാദരാത്

ഭഗവാൻ കൃപയോടെ അവനെ ഗണപദവിയിൽ എത്തിച്ചു. ഇതാണ് ഈ കഥയുടെ സാരാംശം ഞാൻ ആദരപൂർവം പറഞ്ഞത്.

യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി ക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യമുത്തമമ് സര്വക്ഷേത്രേഷു യത്പുണ്യം തത്സര്വം സഹസാ ലഭേത്

ആർ ഈ പുണ്യസ്ഥലത്തിന്റെ മഹത്വം വായിച്ചാലോ കേട്ടാലോ, എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം ഉടനെ തന്നെ ലഭിക്കും.

ശ്രാവയേദ്വാ ദ്വിജാന്സര്വാന് കൃതശൌചാന് ജിതേന്ദ്രിയാന് സ ഏവ സര്വയജ്ഞസ്യ ഫലം പ്രാപ്നോതി മാനവഃ

അല്ലെങ്കിൽ, എല്ലാ ശുദ്ധരും ഇന്ദ്രിയജയമുള്ളവരുമായ ദ്വിജന്മാരെ കേൾപ്പിച്ചാൽ, ആ മനുഷ്യന് എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളുടെ ഫലവും ലഭിക്കും.

അന്ധകോ നാമ ദൈത്യേന്ദ്രോ മന്ദരേ ചാരുകന്ദരേ ദമിതസ്തു കഥം ലേഭേ ഗാണപത്യം മഹേശ്വരാത്

മന്ദരത്തിലെ മനോഹരമായ ഗുഹയിൽ കീഴടക്കപ്പെട്ട അന്ധകൻ എന്ന ദൈത്യാധിപൻ മഹേശ്വരനിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ ഗണപദവി നേടി?

വക്തുമര്ഹസി ചാസ്മാകം യഥാവൃത്തം യഥാശ്രുതമ് അന്ധകാനുഗ്രഹം ചൈവ മന്ദരേ ശോഷണം തഥാ

അന്ധകനു മന്ദരത്തിൽ ലഭിച്ച അനുഗ്രഹവും അവിടെ ഉണ്ടായ ഉണക്കലും, സംഭവിച്ചപടി നിങ്ങൾ കേട്ടതുപോലെ ഞങ്ങൾക്ക് പറയണം.

വരലാഭമശേഷം ച പ്രവദാമി സമാസതഃ ഹിരണ്യാക്ഷസ്യ തനയോ ഹിരണ്യനയനോപമഃ

ഹിരണ്യാക്ഷന്റെ മകനായ, പൊന്നുപോലെയുള്ള രൂപമുള്ളവൻ നേടിയ എല്ലാ വരങ്ങളും ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറയുന്നു.

പുരാന്ധക ഇതി ഖ്യാതസ് തപസാ ലബ്ധവിക്രമഃ പ്രസാദാദ്ബ്രഹ്മണഃ സാക്ഷാദ് അവധ്യത്വമവാപ്യ ച

അവൻ മുമ്പ് അന്ധകനെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടവൻ; തപസ്സിലൂടെ ശക്തി നേടി, ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് അജേയത്വവും ലഭിച്ചു.

ത്രൈലോക്യമഖിലം ഭുക്ത്വാ ജിത്വാ ചേന്ദ്രപുരം പുരാ ലീലയാ ചാപ്രയത്നേന ത്രാസയാമാസ വാസവമ്

മൂന്നു ലോകവും അനുഭവിച്ച്, മുമ്പ് ഇന്ദ്രന്റെ നഗരവും ജയിച്ച്, ലളിതമായി വാസവനെ ഭയപ്പെടുത്തി.

ബാധിതാസ്താഡിതാ ബദ്ധാഃ പാതിതാസ്തേന തേ സുരാഃ വിവിശുര്മന്ദരം ഭീതാ നാരായണപുരോഗമാഃ

അവൻ ദേവന്മാരെ പീഡിപ്പിച്ചു, അടിച്ചു, ബന്ധിച്ചു, തള്ളിക്കളഞ്ഞു; ഭയപ്പെട്ട ദേവന്മാർ നാരായണനെ മുന്നിൽ വെച്ച് മന്ദരത്തിലേക്ക് ഓടി.