ലിങ്ഗപുരാണമ്

സ്വര്ലീനേശ്വര ഇത്യേവമ് അത്രാഹം സ്വയമാഗതഃ പ്രാണാന് ഇഹ നരസ്ത്യക്ത്വാ ന പുനര്ജായതേ ക്വചിത്

ഇവിടെ സ്വർളീനേശ്വരനായി ഞാൻ തന്നെ എത്തി. ആരെങ്കിലും ഇവിടെ ജീവൻ വിട്ടാൽ, അവൻ ഇനി എവിടെയും ജനിക്കേണ്ടതില്ല.

അനന്യാ സാ ഗതിസ്തസ്യ യോഗിനാം ചൈവ യാ സ്മൃതാ അസ്മിന്നപി മയാ ദേശേ ദൈത്യോ ദൈവതകണ്ടകഃ

അവനു അതാണ് ഏകമാർഗം; യോഗികൾക്കും അതു തന്നെയാണ് ഓർമിക്കപ്പെടുന്നത്. ഈ സ്ഥലത്തും ഞാൻ ദേവന്മാർക്ക് ശത്രുവായ അസുരനെ സംഹരിച്ചു.

വ്യാഘ്രരൂപം സമാസ്ഥായ നിഹതോ ദര്പിതോ ബലീ വ്യാഘ്രേശ്വര ഇതി ഖ്യാതോ നിത്യമത്രാഹമാസ്ഥിതഃ

പുലിയുടെ രൂപം ധരിച്ച്, അഹങ്കാരവും ശക്തിയും നിറഞ്ഞ അസുരൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഞാൻ ഇവിടെ എന്നും നിലകൊള്ളുന്നു, പുലിയേശ്വരനെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.

ന പുനര്ദുര്ഗതിം യാതി ദൃഷ്ട്വൈനം വ്യാഘ്രമീശ്വരമ് ഉത്പലോ വിദലശ്ചൈവ യൌ ദൈത്യൌ ബ്രഹ്മണാ പുരാ

ഈ പുലിരൂപനായ ഈശ്വരനെ കാണുന്നവൻ വീണ്ടും ദുർഗതിയിൽ ആകില്ല. ഉത്പലനും വിദലനും, ആ രണ്ട് അസുരന്മാരെയും, ബ്രഹ്മാവ് മുമ്പ് സംഹരിച്ചു.

സ്ത്രീവധ്യൌ ദര്പിതൌ ദൃഷ്ട്വാ ത്വയൈവ നിഹതൌ രണേ സാവജ്ഞം കന്ദുകേനാത്ര തസ്യേദം ദേഹമാസ്ഥിതമ്

സ്ത്രീഹത്യ ചെയ്ത അഹങ്കാരികളായ ആ ഇരുവരെയും നീ യുദ്ധത്തിൽ സംഹരിച്ചു. അവരെ അവജ്ഞയോടെ, പന്തുകൊണ്ട്, ഈ ശരീരം ഇവിടെ സ്വീകരിച്ചു.

ആദാവത്രാഹമാഗമ്യ പ്രസ്ഥിതോ ഗണപൈഃ സഹ ജ്യേഷ്ഠസ്ഥാനമിദം തസ്മാദ് ഏതന്മേ പുണ്യദര്ശനമ്

ആദ്യത്തിൽ ഞാൻ ഗണങ്ങളോടൊപ്പം ഇവിടെ എത്തി, പിന്നെ പുറപ്പെട്ടു. ഇത് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സ്ഥലം; അതുകൊണ്ടാണ് ഇത് എന്റെ പുണ്യദർശനം.

ദേവൈഃ സമന്താദ് ഏതാനി ലിങ്ഗാനി സ്ഥാപിതാന്യതഃ ദൃഷ്ട്വാപി നിയതോ മര്ത്യോ ദേഹഭേദേ ഗണോ ഭവേത്

ദേവന്മാർ ചുറ്റും ഈ ലിംഗങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു. അവയെ കാണുന്ന മനുഷ്യൻ, സ്ഥിരതയോടെ, ശരീരം വിട്ടാൽ ഗണനായി ഉയരും.

പിത്രാ തേ ശൈലരാജേന പുരാ ഹിമവതാ സ്വയമ് മമ പ്രിയഹിതം സ്ഥാനം ജ്ഞാത്വാ ലിങ്ഗം പ്രതിഷ്ഠിതമ്

നിന്റെ അച്ഛനായ പർവ്വതരാജാവായ ഹിമവാൻ, എന്റെ പ്രിയവും ഹിതകരവുമായ സ്ഥലം തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു.

ശൈലേശ്വരമിതി ഖ്യാതം ദൃശ്യതാമിഹ ചാദരാത് ദൃഷ്ട്വൈതന്മനുജോ ദേവി ന ദുര്ഗതിമതോ വ്രജേത്

ഇത് ശൈലേശ്വരൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവിടെ ഭക്തിയോടെ കാണണം; ഇതു കണ്ടാൽ, ദേവി, മനുഷ്യൻ ദുർഗതിയിൽ ആകില്ല.

നദ്യേഷാ വരുണാ ദേവി പുണ്യാ പാപപ്രമോചനീ ക്ഷേത്രമേതദ് അലംകൃത്യ ജാഹ്നവ്യാ സഹ സംഗതാ

ദേവി, ഈ നദി വരുണയാണ്, പുണ്യവും പാപം നീക്കം ചെയ്യുന്നതും. ഈ ക్షേത്രത്തെ അലങ്കരിച്ച്, ജാഹ്നവിയുമായി ചേർന്നിരിക്കുന്നു.

സ്ഥാപിതം ബ്രഹ്മണാ ചാപി സംഗമേ ലിങ്ഗമുത്തമമ് സംഗമേശ്വരമ് ഇത്യേവം ഖ്യാതം ജഗതി ദൃശ്യതാമ്

സംഗമത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് ഉത്തമമായ ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു. ഇത് ലോകത്ത് സംഗമേശ്വരൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; അതു കാണണം.

സംഗമേ ദേവനദ്യാ ഹി യഃ സ്നാത്വാ മനുജഃ ശുചിഃ അര്ചയേത് സംഗമേശ്വരം തസ്യ ജന്മഭയം കുതഃ

ദൈവിക നദികളുടെ സംഗമത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, സംഗമേശ്വരനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്ന ശുദ്ധനായ മനുഷ്യന് ജന്മഭയം എവിടെ?

ഇദം മന്യേ മഹാക്ഷേത്രം നിവാസോ യോഗിനാം പരമ് ക്ഷേത്രമധ്യേ ച യത്രാഹം സ്വയം ഭൂത്വാഗ്രമാസ്ഥിതഃ

ഞാൻ ഇതിനെ മഹാക്ഷേത്രമെന്നു കരുതുന്നു; യോഗികൾക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ വാസസ്ഥലവും. ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടുവിൽ ഞാൻ തന്നെ പ്രധാന സ്ഥാനത്ത് നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

മധ്യമേശ്വരമിത്യേവം ഖ്യാതഃ സര്വസുരാസുരൈഃ സിദ്ധാനാം സ്ഥാനമേതദ്ധി മദീയവ്രതധാരിണാമ്

മധ്യമായേശ്വരമെന്നു ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും എല്ലാവരും അറിയുന്നു. ഇതാണ് സിദ്ധന്മാരുടെയും എന്റെ വ്രതങ്ങൾ പാലിക്കുന്നവരുടെയും വാസസ്ഥലം.

യോഗിനാം മോക്ഷലിപ്സൂനാം ജ്ഞാനയോഗരതാത്മനാമ് ദൃഷ്ട്വൈനം മധ്യമേശാനം ജന്മ പ്രതി ന ശോചതി

മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്ന, ജ്ഞാനയോഗത്തിൽ ആസ്വാദനം ചെയ്യുന്ന യോഗികൾ ഈ മധ്യമായേശ്വരനെ കണ്ടാൽ ജനനത്തെക്കുറിച്ച് ദുഃഖിക്കാറില്ല.

സ്ഥാപിതം ലിങ്ഗമേതത്തു ശുക്രേണ ഭൃഗുസൂനുനാ നാമ്നാ ശുക്രേശ്വരം നാമ സര്വസിദ്ധാമരാര്ചിതമ്

ഭൃഗുവിന്റെ മകനായ ശുക്രൻ സ്ഥാപിച്ച ലിംഗമാണിത്. ശുക്രേശ്വരമെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഇതിനെ സിദ്ധന്മാരും അമരന്മാരും ആരാധിക്കുന്നു.

ദൃഷ്ട്വൈനം നിയതഃ സദ്യോ മുച്യതേ സര്വകില്ബിഷൈഃ മൃതശ് ച ന പുനര്ജന്തുഃ സംസാരീ തു ഭവേന്നരഃ

ഇതിനെ ഭക്തിയോടെ കാണുന്നവൻ ഉടൻ തന്നെ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും. മരിച്ചാൽ വീണ്ടും ജന്മചക്രത്തിൽ കുടുങ്ങുന്നില്ല.

പുരാ ജമ്ബൂകരൂപേണ അസുരോ ദേവകണ്ടകഃ ബ്രഹ്മണോ ഹി വരം ലബ്ധ്വാ ഗോമായുര്ബന്ധശങ്കിതഃ

പണ്ടെ, ജംബൂവെന്ന രൂപത്തിൽ ദേവകണ്ടകനെന്ന അസുരൻ, ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് വരം നേടി, ബന്ധനത്തെ ഭയന്ന് ഗോമായുവായി മാറി.

നിഹതോ ഹിമവത്പുത്രി ജമ്ബൂകേശസ്തതോ ഹ്യഹമ് അദ്യാപി ജഗതി ഖ്യാതം സുരാസുരനമസ്കൃതമ്

അവനെ ഞാൻ, ഹിമവതിന്റെ മകളായ ജംബൂകേശ്വരിയായി, സംഹരിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ഇന്നും ലോകത്ത് ഞാൻ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ആരാധിക്കുന്നവളായി പ്രശസ്തയാണ്.

ദൃഷ്ട്വൈനമപി ദേവേശം സര്വാന്കാമാനവാപ്നുയാത് ഗ്രഹൈഃ ശുക്രപുരോഗൈശ് ച ഏതാനി സ്ഥാപിതാനി ഹ

ഈ ദേവാധിപതിയെ കണ്ടാൽ എല്ലാവിധ കാമനകളും ലഭിക്കും. ശുക്രനെ മുൻനിർത്തി ഗ്രഹങ്ങൾ ഇവയെല്ലാം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.

പശ്യ പുണ്യാനി ലിങ്ഗാനി സര്വകാമപ്രദാനി തു ഏവമേതാനി പുണ്യാനി മന്നിവാസാനി പാര്വതി

ഇവ കാണൂ, എല്ലാ ഇഷ്ടങ്ങളും നൽകുന്ന പുണ്യലിംഗങ്ങൾ. ഇതുപോലെ, പാർവതി, ഇവിടങ്ങളൊക്കെയും എന്റെ വാസസ്ഥലങ്ങളാണ്.

കഥിതാനി മമ ക്ഷേത്രേ ഗുഹ്യം ചാന്യദിദം ശൃണു ചതുഃക്രോശം ചതുര്ദിക്ഷു ക്ഷേത്രമേതത്പ്രകീര്തിതമ്

എന്റെ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഇവയെല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞുതന്നു. ഇനി മറ്റൊരു രഹസ്യം കേൾക്കൂ: ഈ ക്ഷേത്രം നാലു ദിക്കിലും നാല് ക്രോഷം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

യോജനം വിദ്ധി ചാര്വങ്ഗി മൃത്യുകാലേ ഽമൃതപ്രദമ് മഹാലയഗിരിസ്ഥം മാം കേദാരേ ച വ്യവസ്ഥിതമ്

അറിയണം, സുന്ദരിയേ, ഇതിന് ഒരു യോജന ദൈർഘ്യമുണ്ട്. മരണസമയത്ത് ഇത് അമൃതം നൽകുന്നു. മഹാലയപർവതത്തിലും കേദാരത്തിലും ഞാൻ നിലകൊള്ളുന്നു.

ഗണത്വം ലഭതേ ദൃഷ്ട്വാ ഹ്യ് അസ്മിന്മോക്ഷോ ഹ്യവാപ്യതേ ഗാണപത്യം ലഭേദ്യസ്മാദ് യതഃ സാ മുക്തിരുത്തമാ

ഇതിനെ കണ്ടാൽ ഗണപദവിയും മോക്ഷവും ലഭിക്കും. ഇതിൽ നിന്ന് ഗാണപത്യസ്ഥിതിയും, അതാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ മോക്ഷവും, നേടാം.

തതോ മഹാലയാത് തസ്മാത് കേദാരാന്മധ്യമാദപി സ്മൃതം പുണ്യതമം ക്ഷേത്രമ് അവിമുക്തം വരാനനേ

അതിനാൽ, മനോഹരമുഖിയേ, മഹാലയം, കേദാരം, മധ്യമം എന്നിവയിൽ ഏറ്റവും പുണ്യമായത് അവിമുക്തം എന്നാണു ഓർക്കപ്പെടുന്നത്.

കേദാരം മധ്യമം ക്ഷേത്രം സ്ഥാനം ചൈവ മഹാലയമ് മമ പുണ്യാനി ഭൂര്ലോകേ തേഭ്യഃ ശ്രേഷ്ഠതമം ത്വിദമ്

കേദാരം, മധ്യകേന്ദ്രം, മഹാലയം എന്നിങ്ങനെ ഭൂമിയിൽ എന്റെ പുണ്യസ്ഥലങ്ങൾ ഇവയാണ്. എന്നാൽ ഇവയിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം ഇതാണ്.

യതഃ സൃഷ്ടാസ്ത്വിമേ ലോകാസ് തതഃ ക്ഷേത്രമിദം ശുഭമ് കദാചിന്ന മയാ മുക്തമ് അവിമുക്തം തതോ ഽഭവത്

ഇവിടെ നിന്നാണ് ഈ ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്. അതുകൊണ്ട് ഈ സ്ഥലം ശുഭകരമാണ്. ഞാൻ ഒരിക്കലും ഇത് ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടില്ല, അതിനാൽ അവിമുക്തം എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്.

അവിമുക്തേശ്വരം ലിങ്ഗം മമ ദൃഷ്ട്വേഹ മാനവഃ സദ്യഃ പാപവിനിര്മുക്തഃ പശുപാശൈര്വിമുച്യതേ

ഇവിടെ അവിമുക്തേശ്വരമെന്ന എന്റെ ലിംഗം കാണുന്ന മനുഷ്യൻ ഉടൻ തന്നെ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും, പാശബന്ധത്തിൽ നിന്ന് വിടുതൽ ലഭിക്കും.

ശൈലേശം സംഗമേശം ച സ്വര്ലീനം മധ്യമേശ്വരമ് ഹിരണ്യഗര്ഭമ് ഈശാനം ഗോപ്രേക്ഷം വൃഷഭധ്വജമ്

ശൈലേശൻ, സംഗമേശൻ, സ്വർളീനൻ, മധ്യമായേശ്വരൻ, ഹിരണ്യഗർഭൻ, ഈശാനൻ, ഗോപരീക്ഷൻ, വൃഷഭധ്വജൻ—