ലിങ്ഗപുരാണമ്

സംവര്തോ ഭവിതാ യശ് ച സോ ഽപി ഭക്തോ മമൈവ തു ഇഹൈവാരാധ്യ മാം ദേവി സിദ്ധിം യാസ്യത്യനുത്തമാമ്

ഭാവിയിൽ സംവർത്തൻ എന്ന ഭക്തനും, ദേവി, ഇവിടെ എന്നെ ആരാധിച്ചാൽ അതുല്യമായ സിദ്ധി നേടും.

പരാശരസുതൌ യോഗീ ഋഷിര്വ്യാസോ മഹാതപാഃ മമ ഭക്തോ ഭവിഷ്യശ് ച വേദസംസ്ഥാപ്രവര്തകഃ

പരാശരന്റെ പുത്രനായ മഹാതപസ്വിയായ യോഗി വ്യാസനും, ഭാവിയിൽ എന്റെ ഭക്തനായി, വേദങ്ങളുടെ സ്ഥാപകനായി നിലകൊള്ളും.

രംസ്യതേ സോ ഽപി പദ്മാക്ഷി ക്ഷേത്രേ ഽസ്മിന്മുനിപുങ്ഗവഃ ബ്രഹ്മാ ദേവര്ഷിഭിഃ സാര്ദ്ധം വിഷ്ണുര്വാപി ദിവാകരഃ

കമലനേത്രളേ, ആ മഹർഷിയും ബ്രഹ്മാവിനോടും ദേവർഷിമാരോടും വിഷ്ണുവിനോടോ സൂര്യനോടോ കൂടെ ഈ പുണ്യസ്ഥലത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ വസിക്കും.

ദേവരാജസ്തഥാ ശക്രോ യേ ഽപി ചാന്യേ ദിവൌകസഃ ഉപാസതേ മഹാത്മാനഃ സര്വേ മാമിഹ സുവ്രതേ

ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രനും സ്വർഗ്ഗവാസികളായ മറ്റുള്ളവരും, ഈ മഹാത്മാക്കൾ എല്ലാം, സുദർശനേ, ഇവിടെ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നു.

അന്യേ ഽപി യോഗിനോ ദിവ്യാശ് ഛന്നരൂപാ മഹാത്മനഃ അനന്യമനസോ ഭൂത്വാ മാമിഹോപാസതേ സദാ

മറ്റു ദിവ്യയോഗികളും, രഹസ്യരൂപമുള്ള മഹാത്മാക്കളും, മനസ്സിൽ മറ്റൊന്നും ഇല്ലാതെ എല്ലായ്പ്പോഴും ഇവിടെ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നു.

വിഷയാസക്തചിത്തോ ഽപി ത്യക്തധര്മരതിര്നരഃ ഇഹ ക്ഷേത്രേ മൃതഃ സോ ഽപി സംസാരേ ന പുനര്ഭവേത്

ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങളിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവനും, ധർമ്മത്തിൽ ആസ്വാദനം വിട്ടവനും, ഈ സ്ഥലത്ത് മരിച്ചാൽ, അവൻ വീണ്ടും ജന്മമെടുക്കുന്നില്ല.

യേ പുനര്നിര്മമാ ധീരാഃ സത്ത്വസ്ഥാ വിജിതേന്ദ്രിയാഃ വ്രതിനശ് ച നിരാരമ്ഭാഃ സര്വേ തേ മയി ഭാവിതാഃ

പക്ഷേ, അഹങ്കാരമില്ലാത്ത, ധൈര്യശാലിയായ, സത്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ച, വ്രതപാലനക്കാരായ, പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ആസക്തിയില്ലാത്ത എല്ലാവരും എന്നിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു.

ദേവദേവം സമാസാദ്യ ധീമന്തഃ സംഗവര്ജിതാഃ ഗതാ ഇഹ പരം മോക്ഷം പ്രസാദാന്മമ സുവ്രതേ

ദേവദേവനോടു ചേർന്ന്, ബുദ്ധിമാന്മാർ ആസക്തിയില്ലാതെ, സുദർശനേ, എന്റെ കൃപയാൽ ഇവിടെയെല്ലാം പരമമോക്ഷം നേടുന്നു.

ജന്മാന്തരസഹസ്രേഷു യം ന യോഗീ സമാപ്നുയാത് തമിഹൈവ പരം മോക്ഷം പ്രസാദാന്മമ സുവ്രതേ

ആയിരം ജന്മങ്ങളിൽ പോലും ഒരു യോഗിക്ക് ലഭിക്കാത്ത പരമമോക്ഷം എന്റെ കൃപയാൽ ഇവിടെയെല്ലാം ലഭിക്കും, സുദർശനേ.

ഗോപ്രേക്ഷകമ് ഇദം ക്ഷേത്രം ബ്രഹ്മണാ സ്ഥാപിതം പുരാ കൈലാസഭവനം ചാത്ര പശ്യ ദിവ്യം വരാനനേ

ഗോപ്രീക്ഷകം എന്ന ഈ സ്ഥലം ബ്രഹ്മാവു പുരാതനകാലത്ത് സ്ഥാപിച്ചു; ദിവ്യവദനേ, ഇവിടെ കൈലാസം എന്ന ദിവ്യഭവനവും കാണാം.

ഗോപ്രേക്ഷകമ് അഥാഗമ്യ ദൃഷ്ട്വാ മാമത്ര മാനവഃ ന ദുര്ഗതിമവാപ്നോതി കല്മഷൈശ് ച വിമുച്യതേ

ഗോപ്രീക്ഷകത്തേക്ക് വന്ന് എന്നെ ഇവിടെ ദർശിച്ച മനുഷ്യൻ ദുർഗതിയിലാവുന്നില്ല; പാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിതനാകും.

കപിലാഹ്രദമ് ഇത്യേവം തഥാ വൈ ബ്രഹ്മണാ കൃതമ് ഗവാം സ്തന്യജതോയേന തീര്ഥം പുണ്യതമം മഹത്

ഇത് കപിലാഹ്രദം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു; ബ്രഹ്മാവു തന്നെ പശുക്കളുടെ പാൽകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ മഹാപുണ്യമായ തീർത്ഥമാണിത്.

അത്രാപി സ്വയമേവാഹം വൃഷധ്വജ ഇതി സ്മൃതഃ സാന്നിധ്യം കൃതവാന് ദേവി സദാഹം ദൃശ്യതേ ത്വയാ

ഇവിടെയും ഞാൻ വൃഷധ്വജൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; ദേവി, ഞാൻ സ്വയം സാന്നിധ്യം സ്ഥാപിച്ചു, നീ എന്നെ എപ്പോഴും കാണാം.

ഭദ്രതോയം ച പശ്യേഹ ബ്രഹ്മണാ ച കൃതം ഹ്രദമ് സര്വൈര്ദേവൈരഹം ദേവി അസ്മിന്ദേശേ പ്രസാദിതഃ

ഇവിടെ ബ്രഹ്മാവു നിർമ്മിച്ച ഭദ്രതോയം എന്ന പുണ്യഹ്രദവും കാണുക; ദേവി, ഈ ദേശത്ത് എല്ലാ ദേവന്മാരും എന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.

ഗച്ഛോപശമമ് ഈശേതി ഉപശാന്തഃ ശിവസ് തഥാ അത്രാഹം ബ്രഹ്മണാനീയ സ്ഥാപിതഃ പരമേഷ്ഠിനാ

ശാന്തസ്ഥലത്തിലേക്ക് പോവൂ, ഇശ്വരാ—എന്നപോലെ ശിവൻ ശാന്തനായി, പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവാൽ ഇവിടെയായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.

ബ്രഹ്മണാ ചാപി സംഗൃഹ്യ വിഷ്ണുനാ സ്ഥാപിതഃ പുനഃ ബ്രഹ്മണാപി തതോ വിഷ്ണുഃ പ്രോക്തഃ സംവിഗ്നചേതസാ

ബ്രഹ്മാവു ചേർത്ത് ശേഖരിച്ചതു വീണ്ടും വിഷ്ണു സ്ഥാപിച്ചു. പിന്നെ വിഷ്ണുവിനെ, മനസ്സിൽ ആശങ്കയോടെ, ബ്രഹ്മാവ് ചോദിച്ചു.

മയാനീതമിദം ലിങ്ഗം കസ്മാത് സ്ഥാപിതവാന് അസി തമുവാച പുനര് വിഷ്ണുര് ബ്രഹ്മാണം കുപിതാനനമ്

നാൻ കൊണ്ടുവന്ന ഈ ലിംഗം നീ എന്തിനാണ് ഇവിടെ സ്ഥാപിച്ചത് എന്ന് ബ്രഹ്മാവ് ചോദിച്ചു. വിഷ്ണു, കോപം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ, ബ്രഹ്മാവിനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.

രുദ്രേ ദേവേ മമാത്യന്തം പരാ ഭക്തിര്മഹത്തരാ മയൈവ സ്ഥാപിതം ലിങ്ഗം തവ നാമ്നാ ഭവിഷ്യതി

ദേവന്മാരിൽ ശിവനോടുള്ള എന്റെ ഭക്തി അത്യന്തം ഉയർന്നതും അതിശയവുമാണ്. ഈ ലിംഗം ഞാൻ തന്നെയാണ് സ്ഥാപിച്ചത്; അത് നിന്റെ പേരിൽ അറിയപ്പെടും.

ഹിരണ്യഗര്ഭ ഇത്യേവം തതോ ഽത്രാഹം സമാസ്ഥിതഃ ദൃഷ്ട്വൈനമപി ദേവേശം മമ ലോകം വ്രജേന്നരഃ

അങ്ങനെ ഹിരണ്യഗർഭനായി ഞാൻ ഇവിടെ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ ദേവന്മാരുടെ നാഥനെ ആരെങ്കിലും കാണുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ എന്റെ ലോകത്തേക്ക് എത്തും.

തതഃ പുനരപി ബ്രഹ്മാ മമ ലിങ്ഗമിദം ശുഭമ് സ്ഥാപയാമാസ വിധിവദ് ഭക്ത്യാ പരമയാ യുതഃ

പിന്നീട് വീണ്ടും ബ്രഹ്മാവ് എന്റെ ഈ പുണ്യമായ ലിംഗം എല്ലാ വിധികളും പാലിച്ച്, പരമഭക്തിയോടെ ഇവിടെ സ്ഥാപിച്ചു.

സ്വര്ലീനേശ്വര ഇത്യേവമ് അത്രാഹം സ്വയമാഗതഃ പ്രാണാന് ഇഹ നരസ്ത്യക്ത്വാ ന പുനര്ജായതേ ക്വചിത്

ഇവിടെ സ്വർളീനേശ്വരനായി ഞാൻ തന്നെ എത്തി. ആരെങ്കിലും ഇവിടെ ജീവൻ വിട്ടാൽ, അവൻ ഇനി എവിടെയും ജനിക്കേണ്ടതില്ല.

അനന്യാ സാ ഗതിസ്തസ്യ യോഗിനാം ചൈവ യാ സ്മൃതാ അസ്മിന്നപി മയാ ദേശേ ദൈത്യോ ദൈവതകണ്ടകഃ

അവനു അതാണ് ഏകമാർഗം; യോഗികൾക്കും അതു തന്നെയാണ് ഓർമിക്കപ്പെടുന്നത്. ഈ സ്ഥലത്തും ഞാൻ ദേവന്മാർക്ക് ശത്രുവായ അസുരനെ സംഹരിച്ചു.

വ്യാഘ്രരൂപം സമാസ്ഥായ നിഹതോ ദര്പിതോ ബലീ വ്യാഘ്രേശ്വര ഇതി ഖ്യാതോ നിത്യമത്രാഹമാസ്ഥിതഃ

പുലിയുടെ രൂപം ധരിച്ച്, അഹങ്കാരവും ശക്തിയും നിറഞ്ഞ അസുരൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഞാൻ ഇവിടെ എന്നും നിലകൊള്ളുന്നു, പുലിയേശ്വരനെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.

ന പുനര്ദുര്ഗതിം യാതി ദൃഷ്ട്വൈനം വ്യാഘ്രമീശ്വരമ് ഉത്പലോ വിദലശ്ചൈവ യൌ ദൈത്യൌ ബ്രഹ്മണാ പുരാ

ഈ പുലിരൂപനായ ഈശ്വരനെ കാണുന്നവൻ വീണ്ടും ദുർഗതിയിൽ ആകില്ല. ഉത്പലനും വിദലനും, ആ രണ്ട് അസുരന്മാരെയും, ബ്രഹ്മാവ് മുമ്പ് സംഹരിച്ചു.

സ്ത്രീവധ്യൌ ദര്പിതൌ ദൃഷ്ട്വാ ത്വയൈവ നിഹതൌ രണേ സാവജ്ഞം കന്ദുകേനാത്ര തസ്യേദം ദേഹമാസ്ഥിതമ്

സ്ത്രീഹത്യ ചെയ്ത അഹങ്കാരികളായ ആ ഇരുവരെയും നീ യുദ്ധത്തിൽ സംഹരിച്ചു. അവരെ അവജ്ഞയോടെ, പന്തുകൊണ്ട്, ഈ ശരീരം ഇവിടെ സ്വീകരിച്ചു.

ആദാവത്രാഹമാഗമ്യ പ്രസ്ഥിതോ ഗണപൈഃ സഹ ജ്യേഷ്ഠസ്ഥാനമിദം തസ്മാദ് ഏതന്മേ പുണ്യദര്ശനമ്

ആദ്യത്തിൽ ഞാൻ ഗണങ്ങളോടൊപ്പം ഇവിടെ എത്തി, പിന്നെ പുറപ്പെട്ടു. ഇത് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സ്ഥലം; അതുകൊണ്ടാണ് ഇത് എന്റെ പുണ്യദർശനം.

ദേവൈഃ സമന്താദ് ഏതാനി ലിങ്ഗാനി സ്ഥാപിതാന്യതഃ ദൃഷ്ട്വാപി നിയതോ മര്ത്യോ ദേഹഭേദേ ഗണോ ഭവേത്

ദേവന്മാർ ചുറ്റും ഈ ലിംഗങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു. അവയെ കാണുന്ന മനുഷ്യൻ, സ്ഥിരതയോടെ, ശരീരം വിട്ടാൽ ഗണനായി ഉയരും.

പിത്രാ തേ ശൈലരാജേന പുരാ ഹിമവതാ സ്വയമ് മമ പ്രിയഹിതം സ്ഥാനം ജ്ഞാത്വാ ലിങ്ഗം പ്രതിഷ്ഠിതമ്

നിന്റെ അച്ഛനായ പർവ്വതരാജാവായ ഹിമവാൻ, എന്റെ പ്രിയവും ഹിതകരവുമായ സ്ഥലം തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു.

ശൈലേശ്വരമിതി ഖ്യാതം ദൃശ്യതാമിഹ ചാദരാത് ദൃഷ്ട്വൈതന്മനുജോ ദേവി ന ദുര്ഗതിമതോ വ്രജേത്

ഇത് ശൈലേശ്വരൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഇവിടെ ഭക്തിയോടെ കാണണം; ഇതു കണ്ടാൽ, ദേവി, മനുഷ്യൻ ദുർഗതിയിൽ ആകില്ല.