ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഏഷാം ചൈവ വിശേഷേണ ഐശ്വര്യേ ഹ്യഷ്ടലക്ഷണേ അണിമാദ്യേ തു വിജ്ഞേയാ തസ്മാദ്യുഞ്ജീത താം ദ്വിജാഃ

ഇവയിൽ പ്രത്യേകിച്ച് അണിമാദി എട്ട് ഐശ്വര്യങ്ങളിൽ ഈ അളവ് മനസ്സിലാക്കണം. അതുകൊണ്ട്, ദ്വിജന്മാരേ, അതു അഭ്യസിക്കണം.

ഏവം ഹി യോഗസംയുക്തഃ ശുചിര് ദാന്തോ ജിതേന്ദ്രിയഃ ആത്മാനം വിദ്യതേ യസ്തു സ സര്വം വിന്ദതേ ദ്വിജാഃ

ഇങ്ങനെ യോഗം ചെയ്തവൻ, ശുദ്ധനും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവനും, ആത്മാവ് അറിഞ്ഞവനും ആകുമ്പോൾ, ദ്വിജന്മാരേ, അവൻ എല്ലാം നേടുന്നു.

തസ്മാത്പാശുപതൈര്യോഗൈര് ആത്മാനം ചിന്തയേദ്ബുധഃ ആത്മാനം ജാനതേ യേ തു ശുചയസ്തേ ന സംശയഃ

അതിനാൽ, പാശുപതയോഗങ്ങൾകൊണ്ട് ബുദ്ധിമാൻ ആത്മാവിനെ ചിന്തിക്കണം. ആത്മാവ് അറിയുന്ന ശുദ്ധന്മാർക്ക് സംശയം ഇല്ല.

ഋചോ യജൂംഷി സാമാനി വേദോപനിഷദസ് തഥാ യോഗജ്ഞാനാദവാപ്നോതി ബ്രാഹ്മണോ ഽധ്യാത്മചിന്തകഃ

ആത്മചിന്തയിൽ ഏർപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണൻ ഋക്, യജുസ്, സാമവേദങ്ങളും ഉപനിഷത്തുകളും യോഗജ്ഞാനവും നേടുന്നു.

സര്വദേവമയോ ഭൂത്വാ അഭൂതഃ സ തു ജായതേ യോനിസംക്രമണം ത്യക്ത്വാ യാതി വൈ ശാശ്വതം പദമ്

സകല ദേവന്മാരുമായി ഒന്നായവൻ ഇനി ജനിക്കുകയില്ല; ഗർഭപഥം വിട്ട് ശാശ്വതമായ സ്ഥിതിയിലേക്ക് എത്തുന്നു.

യഥാ വൃക്ഷാത് ഫലം പക്വം പവനേന സമീരിതമ് നമസ്കാരേണ രുദ്രസ്യ തഥാ പാപം പ്രണശ്യതി

വൃക്ഷത്തിൽ നിന്ന് പാകമായ പഴം കാറ്റ് വീശുമ്പോൾ വീഴുന്നതുപോലെ, രുദ്രനോടുള്ള നമസ്കാരത്തിലൂടെ പാപം നശിക്കുന്നു.

യത്ര രുദ്രനമസ്കാരഃ സര്വകര്മഫലോ ധ്രുവഃ അന്യദേവനമസ്കാരാന് ന തത്ഫലമവാപ്നുയാത്

രുദ്രനോടുള്ള നമസ്കാരമുള്ളിടത്ത് എല്ലാ കര്‍മ്മഫലവും ഉറപ്പാണ്; മറ്റു ദേവന്മാരോടുള്ള നമസ്കാരത്തിൽ ആ ഫലം ലഭിക്കില്ല.

തസ്മാത്ത്രിഃപ്രവണം യോഗീ ഉപാസീത മഹേശ്വരമ് ദശവിസ്താരകം ബ്രഹ്മ തഥാ ച ബ്രഹ്മവിസ്തരൈഃ

അതിനാൽ, യോഗി ദിവസത്തിൽ മൂന്ന് പ്രാവശ്യം മഹേശ്വരനെ ആരാധിക്കണം, പത്ത് ഗുണമുള്ള ബ്രഹ്മാവിനെയും ബ്രഹ്മാവിന്റെ വിപുലതകളെയും കൂടി.

ഏവം ധ്യാനസമായുക്തഃ സ്വദേഹം യഃ പരിത്യജേത് സ യാതി ശിവസായുജ്യം സമുദ്ധൃത്യ കുലത്രയമ്

ഇങ്ങനെ ധ്യാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടവൻ തന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, ശിവസായുജ്യം നേടുന്നു, മൂന്നു കുടുംബങ്ങളെയും ഉയർത്തി.

അഥവാരിഷ്ടമാലോക്യ മരണേ സമുപസ്ഥിതേ അവിമുക്തേശ്വരം ഗത്വാ വാരാണസ്യാം തു ശോധനമ്

അല്ലെങ്കിൽ, മരണസമീപം കണ്ടു, വാരാണസിയിലെ അവിമുക്തേശ്വരനിലേക്കു പോയാൽ, ശുദ്ധീകരണം ലഭിക്കും.

യേന കേനാപി വാ ദേഹം സംത്യജേന് മുച്യതേ നരഃ ശ്രീപര്വതേ വാ വിപ്രേന്ദ്രാഃ സംത്യജേത്സ്വതനും നരഃ

ഏത് വിധത്തിലായാലും മനുഷ്യൻ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ മോക്ഷം ലഭിക്കും; ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ശ്രീപർവതത്തിൽ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചാലും അതേ ഫലം.

സ യാതി ശിവസായുജ്യം നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ അവിമുക്തം പരം ക്ഷേത്രം ജന്തൂനാം മുക്തിദം സദാ

അവൻ ശിവസായുജ്യം നേടുന്നു — ഇതിൽ സംശയമില്ല; അവിമുക്തം പരമക്ഷേത്രം, എല്ലായ്പ്പോഴും ജീവികൾക്ക് മോക്ഷം നൽകുന്നു.

സേവേത സതതം ധീമാന് വിശേഷാന്മരണാന്തികേ

ധീമാന്മാർ എല്ലായ്പ്പോഴും, പ്രത്യേകിച്ച് മരണസമീപം വന്നാൽ, അതിനെ സേവിക്കണം.

ഏവം വാരാണസീ പുണ്യാ യദി സൂത മഹാമതേ വക്തുമര്ഹസി ചാസ്മാകം തത്പ്രഭാവം ഹി സാംപ്രതമ്

ഇങ്ങനെ മഹാമനസ്സുള്ള സൂതാ, വാരാണസി ഇത്രയും പുണ്യപ്രദമാണെങ്കില്‍, അതിന്റെ മഹത്വം ഞങ്ങളോട് ഇപ്പോൾ പറയേണ്ടതാണല്ലോ.

ക്ഷേത്രസ്യാസ്യ ച മാഹാത്മ്യമ് അവിമുക്തസ്യ ശോഭനമ് വിസ്തരേണ യഥാന്യായം ശ്രോതും കൌതൂഹലം ഹി നഃ

ഈ അവിമുക്തം എന്ന സ്ഥലത്തിന്റെ അത്ഭുതമായ മഹത്വം വിശദമായി, പാരമ്പര്യപ്രകാരം, ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ അത്യന്തം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

വക്ഷ്യേ സംക്ഷേപതഃ സമ്യക് വാരാണസ്യാഃ സുശോഭനമ് അവിമുക്തസ്യ മാഹാത്മ്യം യഥാഹ ഭഗവാന് ഭവഃ

വാരാണസിയിലെ അവിമുക്തത്തിന്റെ മഹത്വം ഭഗവാൻ ഭവൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി, ശരിയായി വിവരിക്കാം.

വിസ്തരേണ മയാ വക്തും ബ്രഹ്മണാ ച മഹാത്മനാ ശക്യതേ നൈവ വിപ്രേന്ദ്രാ വര്ഷകോടിശതൈരപി

ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഞാൻ പോലും അല്ലെങ്കിൽ മഹാത്മാവായ ബ്രഹ്മാവും പോലും കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം പോലും അതിന്റെ മുഴുവൻ മഹത്വം വിശദമായി പറയാൻ കഴിയില്ല.

ദേവഃ പുരാ കൃതോദ്വാഹഃ ശങ്കരോ നീലലോഹിതഃ ഹിമവച്ഛിഖരാദ്ദേവ്യാ ഹൈമവത്യാ ഗണേശ്വരൈഃ

പണ്ടൊരിക്കൽ നീലയും ചുവപ്പും കലർന്ന ശങ്കരൻ, ഹിമവാന്റെ മകളായ ഹൈമവതിയെയും ഗണനാഥന്മാരെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട്, ഹിമവാന്റെ ശിഖരത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്നു.

വാരാണസീമനുപ്രാപ്യ ദര്ശയാമാസ ശങ്കരഃ അവിമുക്തേശ്വരം ലിങ്ഗം വാസം തത്ര ചകാര സഃ

വാരാണസിയിൽ എത്തിച്ചേർന്നശേഷം, ശങ്കരൻ അവിമുക്തേശ്വരലിംഗം കാണിച്ചു, അവിടെയാണ് അദ്ദേഹം താമസമുറപ്പിച്ചത്.

വാരാണസീകുരുക്ഷേത്രശ്രീപര്വതമഹാലയേ തുങ്ഗേശ്വരേ ച കേദാരേ തത്സ്ഥാനേ യോ യതിര്ഭവേത്

വാരാണസി, കുരുക്ഷേത്രം, ശ്രീപർവതം, മഹാലയം, തുങ്ങേശ്വരം, കേദാരം എന്നിവിടങ്ങളിൽ യാതൊരു സന്യാസിയും എവിടെയെങ്കിലും താമസിച്ചാൽ,

യോഗേ പാശുപതേ സമ്യക് ദിനമേകം യതിര്ഭവേത് തസ്മാത്സര്വം പരിത്യജ്യ ചരേത് പാശുപതം വ്രതമ്

അവൻ പാശുപതയോഗം ഒരു ദിവസം പോലും ശരിയായി ആചരിച്ചാൽ, എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് പാശുപതവ്രതം സ്വീകരിക്കണം.

ദേവോദ്യാനേ വസേത്തത്ര ശര്വോദ്യാനമനുത്തമമ് മനസാ നിര്മമേ രുദ്രോ വിമാനം ച സുശോഭനമ്

അവിടെയുള്ള ദൈവികോദ്യാനത്തിൽ, അത്ഭുതമായ ശർവന്റെ തോട്ടത്തിൽ, മനസ്സിൽ രുദ്രൻ സൃഷ്ടിച്ച മനോഹരമായ മഹലിൽ, അവൻ താമസിക്കണം.

ദര്ശയാമാസ ച തദാ ദേവോദ്യാനമനുത്തമമ് ഹൈമവത്യാഃ സ്വയം ദേവഃ സനന്ദീ പരമേശ്വരഃ

അപ്പോൾ പരമേശ്വരൻ തന്നെ, ഹൈമവതിയെയും നന്ദിയെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട്, ആ അതുല്യമായ ദൈവികോദ്യാനം കാണിച്ചു.

ക്ഷേത്രസ്യാസ്യ ച മാഹാത്മ്യമ് അവിമുക്തസ്യ ശങ്കരഃ ഉക്തവാന്പരമേശാനഃ പാര്വത്യാഃ പ്രീതയേ ഭവഃ

പാർവതിയുടെ സന്തോഷത്തിനായി, ശങ്കരൻ ഭവൻ ഈ അവിമുക്തക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹത്വം വിവരിച്ചു.

പ്രഫുല്ലനാനാവിധഗുല്മശോഭിതം ലതാപ്രതാനാദിമനോഹരം ബഹിഃ വിരൂഢപുഷ്പൈഃ പരിതഃ പ്രിയങ്ഗുഭിഃ സുപുഷ്പിതൈഃ കണ്ടകിതൈശ് ച കേതകൈഃ

പുഷ്പങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വിവിധതരത്തിലുള്ള ചെടികൾ കൊണ്ടും, മനോഹരമായ വള്ളികൾ കൊണ്ടും, ചുറ്റും പുഷ്പിച്ച പ്രിയങ്കു പൂക്കളാലും മുള്ളുള്ള കേതകികളാലും ആ തോട്ടം അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

തമാലഗുല്മൈര്നിചിതം സുഗന്ധിഭിര് നികാമപുഷ്പൈര്വകുലൈശ് ച സര്വതഃ അശോകപുന്നാഗശതൈഃ സുപുഷ്പിതൈര് ദ്വിരേഫമാലാകുലപുഷ്പസംചയൈഃ

എങ്ങുമുള്ള സുഗന്ധമുള്ള തമാലക്കാടുകളും പൂർണ്ണമായി വിരിഞ്ഞ വകുലക്കുലകളും, പൂത്ത അശോകം, പുന്നാഗം എന്നിവയുടെ നൂറുകണക്കിന് വൃക്ഷങ്ങളും, തേനീച്ചകളാൽ നിറഞ്ഞ പൂക്കളും അവിടുണ്ടായിരുന്നു.

ക്വചിത് പ്രഫുല്ലാമ്ബുജരേണുഭൂഷിതൈര് വിഹങ്ഗമൈശ് ചാനുകലപ്രണാദിഭിഃ വിനാദിതം സാരസചക്രവാകൈഃ പ്രമത്തദാത്യൂഹവരൈശ് ച സര്വതഃ

ചില ഇടങ്ങളിൽ വിരിഞ്ഞ താമരപ്പൊടിയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട പക്ഷികൾ മധുരമായി പാടുകയും, ചുറ്റുമുള്ള സാരസങ്ങൾ, ചക്രവാകങ്ങൾ, മദ്യപാനിയായ ദാത്യൂഹങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങുകയും ചെയ്തു.

ക്വചിച്ച കേകാരുതനാദിതം ശുഭം ക്വചിച്ച കാരണ്ഡവനാദനാദിതമ് ക്വചിച്ച മത്താലികുലാകുലീകൃതം മദാകുലാഭിര് ഭ്രമരാങ്ഗനാദിഭിഃ

ചിലിടങ്ങളിൽ മയിലുകളുടെ കൂകയും, മറ്റിടങ്ങളിൽ വെള്ളപ്പക്ഷികളുടെ ശബ്ദവും, മറ്റൊരിടങ്ങളിൽ മദംപോലുള്ള തേനീച്ചകളുടെ കൂട്ടങ്ങളും അവയുടെ ഗീതങ്ങളുമായി ആ തോട്ടം നിറഞ്ഞിരുന്നു.

നിഷേവിതം ചാരുസുഗന്ധിപുഷ്പകൈഃ ക്വചിത് സുപുഷ്പൈഃ സഹകാരവൃക്ഷൈഃ ലതോപഗൂഢൈസ്തിലകൈശ് ച ഗൂഢം പ്രഗീതവിദ്യാധരസിദ്ധചാരണമ്

ചില ഇടങ്ങളിൽ മനോഹരവും സുഗന്ധമുള്ളതുമായ പൂക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവും, പൂത്ത മാവുകൾ, വള്ളികൾ, തിലകവൃക്ഷങ്ങൾ എന്നിവ കൊണ്ട് മറഞ്ഞതും, വിദ്യാധരന്മാരുടെയും സിദ്ധന്മാരുടെയും ചാരണന്മാരുടെയും ഗാനങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്നതുമായിരിന്നു.