ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഖിന്നസ്യ ധാരണായോഗാദ് വായുരൂര്ധ്വം പ്രവര്തതേ തതശ്ചാപൂരയേദ് ദേഹമ് ഓങ്കാരേണ സമന്വിതഃ

ധാരണയോ​ഗം ഇല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചവന്റെ ശ്വാസം മേലോട്ട് പോകുന്നു. അപ്പോൾ, ഓം എന്ന ശബ്ദത്തോടൊപ്പം ശരീരം മുഴുവൻ ശ്വാസം നിറയ്ക്കണം.

തഥൌംകാരമയോ യോഗീ അക്ഷരേ ത്വക്ഷരീ ഭവേത് അത ഊര്ധ്വം പ്രവക്ഷ്യാമി ഓങ്കാരപ്രാപ്തിലക്ഷണമ്

ഇങ്ങനെ, യോഗി ഓം എന്നതിൽ ലയിച്ച്, അക്ഷരത്തിൽ അക്ഷരനായി മാറുന്നു. ഇനി ഞാൻ ഓം എന്നതിലെത്താനുള്ള ലക്ഷണങ്ങൾ വിശദീകരിക്കാം.

ഏഷ ത്രിമാത്രോ വിജ്ഞേയോ വ്യഞ്ജനം ചാത്ര ചേശ്വരഃ പ്രഥമാ വിദ്യുതീ മാത്രാ ദ്വിതീയാ താമസീ സ്മൃതാ

ഇത് മൂന്നു അളവുകളുള്ളതാണെന്ന് അറിയണം. ഇവിടെ വ്യഞ്ജനം തന്നെയാണ് ഈശ്വരൻ. ഒന്നാം അളവ് മിന്നലുപോലെയാണ്, രണ്ടാമത്തേത് തമസ്സ് നിറഞ്ഞതാണെന്ന് പറയുന്നു.

തൃതീയാം നിര്ഗുണാം ചൈവ മാത്രാമക്ഷരഗാമിനീമ് ഗാന്ധാരീ ചൈവ വിജ്ഞേയാ ഗാന്ധാരസ്വരസംഭവാ

മൂന്നാമത്തെ അളവ് ഗുണരഹിതവും അക്ഷരത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നതുമാണ്. ഇത് ഗാന്ധാരി എന്നും, ഗാന്ധാരസ്വരത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ചതുമാണ്.

പിപീലികാഗതിസ്പര്ശാ പ്രയുക്താ മൂര്ധ്നി ലക്ഷ്യതേ യഥാ പ്രയുക്ത ഓങ്കാരഃ പ്രതിനിര്യാതി മൂര്ധനി

ഉരുളപ്പുഴുവിന്റെ നടപ്പുപോലെയുള്ള സ്പർശം ഉപയോഗിച്ച് തലയിൽ ഇത് അനുഭവപ്പെടുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ ഓം പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ അത് തലയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് പോകുന്നു.

തഥൌംകാരമയോ യോഗീ ത്വ് അക്ഷരീ ത്വക്ഷരീ ഭവേത് പ്രണവോ ധനുഃ ശരോ ഹ്യാത്മാ ബ്രഹ്മലക്ഷണമുച്യതേ

ഇങ്ങനെ, യോഗി ഓം എന്നതിൽ ലയിച്ച്, അക്ഷരത്തിൽ അക്ഷരനായി മാറുന്നു. പ്രണവം വില്ലാണ്, ആത്മാവ് അമ്പാണ്, ബ്രഹ്മം ലക്ഷ്യമാണ് എന്ന് പറയുന്നു.

അപ്രമത്തേന വേദ്ധവ്യം ശരവത് തന്മയോ ഭവേത് ഓമിത്യേകാക്ഷരം ഹ്യേതദ് ഗുഹായാം നിഹിതം പദമ്

ജാഗ്രതയോടെ അമ്പുപോലെ അതിനെ തുളച്ച് അതിൽ ലയിക്കണം. ഈ ഏകാക്ഷരമായ 'ഓം' ഹൃദയഗുഹയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ലക്ഷ്യമാണ്.

ഓമിത്യേതത്ത്രയോ ലോകാസ് ത്രയോ വേദാസ്ത്രയോ ഽഗ്നയഃ വിഷ്ണുക്രമാസ്ത്രയസ്ത്വേതേ ഋക്സാമാനി യജൂംഷി ച

'ഓം' എന്നത് മൂന്നു ലോകങ്ങളാണ്, മൂന്നു വേദങ്ങളാണ്, മൂന്നു അഗ്നികളാണ്. വിഷ്ണുവിന്റെ മൂന്നു പടികളും, ഋക്, സാമ, യജുസ് മന്ത്രങ്ങളും ഇതാണ്.

മാത്രാ ചാര്ധം ച തിസ്രസ്തു വിജ്ഞേയാഃ പരമാര്ഥതഃ തത്പ്രയുക്തസ്തു യോ യോഗീ തസ്യ സാലോക്യമാപ്നുയാത്

മൂന്നു അളവും അര അളവും യഥാർത്ഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കണം. അതിനെ പ്രയോഗിക്കുന്ന യോഗിക്ക് ആ ലോകത്തിൽ ഐക്യം ലഭിക്കും.

അകാരോ ഹ്യക്ഷരോ ജ്ഞേയ ഉകാരഃ സഹിതഃ സ്മൃതഃ മകാരസഹിതൌംകാരസ് ത്രിമാത്ര ഇതി സംജ്ഞിതഃ

'അ' എന്ന അക്ഷരം അക്ഷരമാണെന്ന് അറിയണം, 'ഉ' അതിനൊപ്പം ചേർന്നതാണെന്ന് ഓർക്കണം, 'മ' അക്ഷരവും ചേർന്ന് ഓം എന്നത് മൂന്നു അളവുള്ളതായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

അകാരസ് ത്വേഷ ഭൂര്ലോക ഉകാരോ ഭുവ ഉച്യതേ സവ്യഞ്ജനോ മകാരസ്തു സ്വര്ലോക ഇതി ഗീയതേ

'അ' എന്നത് ഭൂലോകമാണ്, 'ഉ' ഭുവർലോകം എന്നാണ് പറയുന്നത്, 'മ' എന്ന വ്യഞ്ജനം സ്വർഗ്ഗലോകം എന്നാണ് പാടപ്പെടുന്നത്.

ഓങ്കാരസ്തു ത്രയോ ലോകാഃ ശിരസ്തസ്യ ത്രിവിഷ്ടപമ് ഭുവനാങ്ഗം ച തത്സര്വം ബ്രാഹ്മം തത്പദമുച്യതേ

ഓം മൂന്നു ലോകങ്ങളാണ്; അതിന്റെ തല ഭാഗം പരമ സ്വർഗ്ഗമാണ്. ലോകങ്ങളുടെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളും ബ്രഹ്മം, അതാണ് പരമപദം എന്ന് പറയുന്നു.

മാത്രാപാദോ രുദ്രലോകോ ഹ്യ് അമാത്രം തു ശിവം പദമ് ഏവം ജ്ഞാനവിശേഷേണ തത്പദം സമുപാസ്യതേ

അളവുള്ള ഭാഗം രുദ്രലോകമാണ്; അളവില്ലാത്തത് ശിവപദമാണ്. ഇങ്ങനെ, പ്രത്യേകമായ അറിവിലൂടെ ആ പദം ആരാധിക്കപ്പെടണം.

തസ്മാദ്ധ്യാനരതിര്നിത്യമ് അമാത്രം ഹി തദക്ഷരമ് ഉപാസ്യം ഹി പ്രയത്നേന ശാശ്വതം സുഖമിച്ഛതാ

അതുകൊണ്ട്, ധ്യാനത്തിൽ എപ്പോഴും ആസ്വദിക്കുന്നവൻ അളവില്ലാത്ത അക്ഷരത്തെ പരിശ്രമത്തോടെ ആരാധിക്കണം, ശാശ്വതമായ സുഖം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ.

ഹ്രസ്വാ തു പ്രഥമാ മാത്രാ തതോ ദീര്ഘാ ത്വനന്തരമ് തതഃ പ്ലുതവതീ ചൈവ തൃതീയാ ചോപദിശ്യതേ

ആദ്യത്തെ അളവ് ചെറുതാണ്, പിന്നെ രണ്ടാമത്തേത് ദീർഘമാണ്, അതിനുശേഷം മൂന്നാമത്തേത് നീണ്ടതായാണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്.

ഏതാസ്തു മാത്രാ വിജ്ഞേയാ യഥാവദനുപൂര്വശഃ യാവദേവ തു ശക്യന്തേ ധാര്യന്തേ താവദേവ ഹി

ഈ അളവുകൾ ക്രമമായി, ശരിയായി മനസ്സിലാക്കണം. എത്രത്തോളം സഹിക്കാനാകുമോ, അത്ര മാത്രം ചെയ്യണം.

ഇന്ദ്രിയാണി മനോ ബുദ്ധിം ധ്യായന്നാത്മനി യഃ സദാ അര്ധം തന്മാത്രമ് അപി ചേച് ഛൃണു യത് ഫലമാപ്നുയാത്

യാരെങ്കിലും എപ്പോഴും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, മനസ്സ്, ബുദ്ധി എന്നിവയെ ആത്മാവിൽ ധ്യാനിച്ചാൽ, അർദ്ധം പോലും ചെയ്താൽ, അവൻ ലഭിക്കുന്ന ഫലം കേൾക്കൂ.

മാസേ മാസേ ഽശ്വമേധേന യോ യജേത ശതം സമാഃ തേന യത്പ്രാപ്യതേ പുണ്യം മാത്രയാ തദവാപ്നുയാത്

ഓരോ മാസവും നൂറു വർഷം അശ്വമേധയാഗം ചെയ്യുന്നവന് ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം, ഈ അളവ് പാലിച്ചാൽ അതേ പുണ്യം ലഭിക്കും.

ന തഥാ തപസോഗ്രേണ ന യജ്ഞൈര്ഭൂരിദക്ഷിണൈഃ യത്ഫലം പ്രാപ്യതേ സമ്യങ് മാത്രയാ തദവാപ്നുയാത്

കഠിനമായ തപസ്സുകൊണ്ടും, വലിയ യാഗങ്ങളാൽ കൊടുത്ത ദാനങ്ങളാലും, ഈ അളവ് ശരിയായി പാലിച്ചാൽ കിട്ടുന്ന ഫലം ലഭിക്കില്ല.

തത്ര ചൈഷാ തു യാ മാത്രാ പ്ലുതാ നാമോപദിശ്യതേ ഏഷാ ഏവ ഭവേത്കാര്യാ ഗൃഹസ്ഥാനാം തു യോഗിനാമ്

ഇവയിൽ പ്ലുത എന്ന പേരിലുള്ള അളവാണ് നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഗൃഹസ്ഥരും യോഗികളും ഇതേ അളവ് പാലിക്കണം.

ഏഷാം ചൈവ വിശേഷേണ ഐശ്വര്യേ ഹ്യഷ്ടലക്ഷണേ അണിമാദ്യേ തു വിജ്ഞേയാ തസ്മാദ്യുഞ്ജീത താം ദ്വിജാഃ

ഇവയിൽ പ്രത്യേകിച്ച് അണിമാദി എട്ട് ഐശ്വര്യങ്ങളിൽ ഈ അളവ് മനസ്സിലാക്കണം. അതുകൊണ്ട്, ദ്വിജന്മാരേ, അതു അഭ്യസിക്കണം.

ഏവം ഹി യോഗസംയുക്തഃ ശുചിര് ദാന്തോ ജിതേന്ദ്രിയഃ ആത്മാനം വിദ്യതേ യസ്തു സ സര്വം വിന്ദതേ ദ്വിജാഃ

ഇങ്ങനെ യോഗം ചെയ്തവൻ, ശുദ്ധനും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവനും, ആത്മാവ് അറിഞ്ഞവനും ആകുമ്പോൾ, ദ്വിജന്മാരേ, അവൻ എല്ലാം നേടുന്നു.

തസ്മാത്പാശുപതൈര്യോഗൈര് ആത്മാനം ചിന്തയേദ്ബുധഃ ആത്മാനം ജാനതേ യേ തു ശുചയസ്തേ ന സംശയഃ

അതിനാൽ, പാശുപതയോഗങ്ങൾകൊണ്ട് ബുദ്ധിമാൻ ആത്മാവിനെ ചിന്തിക്കണം. ആത്മാവ് അറിയുന്ന ശുദ്ധന്മാർക്ക് സംശയം ഇല്ല.

ഋചോ യജൂംഷി സാമാനി വേദോപനിഷദസ് തഥാ യോഗജ്ഞാനാദവാപ്നോതി ബ്രാഹ്മണോ ഽധ്യാത്മചിന്തകഃ

ആത്മചിന്തയിൽ ഏർപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണൻ ഋക്, യജുസ്, സാമവേദങ്ങളും ഉപനിഷത്തുകളും യോഗജ്ഞാനവും നേടുന്നു.

സര്വദേവമയോ ഭൂത്വാ അഭൂതഃ സ തു ജായതേ യോനിസംക്രമണം ത്യക്ത്വാ യാതി വൈ ശാശ്വതം പദമ്

സകല ദേവന്മാരുമായി ഒന്നായവൻ ഇനി ജനിക്കുകയില്ല; ഗർഭപഥം വിട്ട് ശാശ്വതമായ സ്ഥിതിയിലേക്ക് എത്തുന്നു.

യഥാ വൃക്ഷാത് ഫലം പക്വം പവനേന സമീരിതമ് നമസ്കാരേണ രുദ്രസ്യ തഥാ പാപം പ്രണശ്യതി

വൃക്ഷത്തിൽ നിന്ന് പാകമായ പഴം കാറ്റ് വീശുമ്പോൾ വീഴുന്നതുപോലെ, രുദ്രനോടുള്ള നമസ്കാരത്തിലൂടെ പാപം നശിക്കുന്നു.

യത്ര രുദ്രനമസ്കാരഃ സര്വകര്മഫലോ ധ്രുവഃ അന്യദേവനമസ്കാരാന് ന തത്ഫലമവാപ്നുയാത്

രുദ്രനോടുള്ള നമസ്കാരമുള്ളിടത്ത് എല്ലാ കര്‍മ്മഫലവും ഉറപ്പാണ്; മറ്റു ദേവന്മാരോടുള്ള നമസ്കാരത്തിൽ ആ ഫലം ലഭിക്കില്ല.

തസ്മാത്ത്രിഃപ്രവണം യോഗീ ഉപാസീത മഹേശ്വരമ് ദശവിസ്താരകം ബ്രഹ്മ തഥാ ച ബ്രഹ്മവിസ്തരൈഃ

അതിനാൽ, യോഗി ദിവസത്തിൽ മൂന്ന് പ്രാവശ്യം മഹേശ്വരനെ ആരാധിക്കണം, പത്ത് ഗുണമുള്ള ബ്രഹ്മാവിനെയും ബ്രഹ്മാവിന്റെ വിപുലതകളെയും കൂടി.

ഏവം ധ്യാനസമായുക്തഃ സ്വദേഹം യഃ പരിത്യജേത് സ യാതി ശിവസായുജ്യം സമുദ്ധൃത്യ കുലത്രയമ്

ഇങ്ങനെ ധ്യാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടവൻ തന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, ശിവസായുജ്യം നേടുന്നു, മൂന്നു കുടുംബങ്ങളെയും ഉയർത്തി.