ലിങ്ഗപുരാണമ്

സംഭിന്നോ മാരുതോ യസ്യ മര്മസ്ഥാനാനി കൃന്തതി അദ്ഭിഃ സ്പൃഷ്ടോ ന ഹൃഷ്യേത തസ്യ മൃത്യുരുപസ്ഥിതഃ

വായു ശരീരത്തിൽ അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കി പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾ വേദനിപ്പിക്കുകയും, വെള്ളം തൊട്ടപ്പോൾ സന്തോഷം അനുഭവിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, മരണവും അടുത്തിരിക്കുന്നു.

ഋക്ഷവാനരയുക്തേന രഥേനാശാം ച ദക്ഷിണാമ് ഗായന്നൃത്യന് വ്രജേത് സ്വപ്നേ വിദ്യാന്മൃത്യുരുപസ്ഥിതഃ

സ്വപ്നത്തിൽ കരടികളോ കുരങ്ങുകളോ കയറ്റിയ രഥത്തിൽ തെക്കേ ദിക്കിലേക്ക് പാടിയും നൃത്തം ചെയ്തും പോകുന്നത് കണ്ടാൽ, മരണവും അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിയണം.

കൃഷ്ണാംബരധരാ ശ്യാമാ ഗായന്തീ വാപ്യഥാങ്ഗനാ യം നയേദ്ദക്ഷിണാമാശാം സ്വപ്നേ സോ ഽപി ന ജീവതി

സ്വപ്നത്തിൽ കറുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച കറുത്ത സ്ത്രീ പാടിക്കൊണ്ടോ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റുവിധത്തിൽ തന്നെ തെക്കേ ദിക്കിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നത് കണ്ടാൽ, അവനും ജീവിക്കില്ല.

ഛിദ്രം വാ സ്വസ്യ കണ്ഠസ്യ സ്വപ്നേ യോ വീക്ഷതേ നരഃ നഗ്നം വാ ശ്രമണം ദൃഷ്ട്വാ വിദ്യാന്മൃത്യുമുപസ്ഥിതമ്

സ്വപ്നത്തിൽ തനിക്കു തന്നെ കണത്തിൽ ഒരു തുളയുണ്ടെന്ന് കാണുകയോ, നഗ്നനായ ഒരു സന്യാസിയെ കാണുകയോ ചെയ്താൽ, മരണവും അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിയണം.

ആ മസ്തകതലാദ്യസ് തു നിമജ്ജേത്പങ്കസാഗരേ ദൃഷ്ട്വാ തു താദൃശം സ്വപ്നം സദ്യ ഏവ ന ജീവതി

സ്വപ്നത്തിൽ തല മുതൽ കാലടി വരെ താനെതന്നെ ചളിക്കടലിൽ മുങ്ങുന്നുവെന്ന് കണ്ടാൽ, അത്തരം സ്വപ്നം കണ്ടയുടൻ തന്നെ ജീവൻ നഷ്ടമാകും.

ഭസ്മാങ്ഗാരാംശ് ച കേശാംശ് ച നദീം ശുഷ്കാം ഭുജങ്ഗമാന് പശ്യേദ്യോ ദശരാത്രം തു ന സ ജീവതി താദൃശഃ

ഭസ്മം, ചാരകോൾ, മുടി, ഉണങ്ങിയ നദി, പാമ്പുകൾ എന്നിവ കാണുന്നവൻ അത്തരം ദർശനത്തിന് ശേഷം പത്ത് രാത്രി മാത്രം ജീവിക്കും.

കൃഷ്ണൈശ് ച വികടൈശ്ചൈവ പുരുഷൈരുദ്യതായുധൈഃ പാഷാണൈസ്താഡ്യതേ സ്വപ്നേ യഃ സദ്യോ ന സ ജീവതി

സ്വപ്നത്തിൽ കറുത്ത ഭയാനകമായ ആയുധധാരികളായ പുരുഷന്മാർ കല്ലുകൊണ്ട് തല്ലുന്നത് കണ്ടാൽ, ഉടൻ തന്നെ ജീവൻ നഷ്ടമാകും.

സൂര്യോദയേ പ്രത്യുഷസി പ്രത്യക്ഷം യസ്യ വൈ ശിവാഃ ക്രോശന്ത്യഭിമുഖം പ്രേത്യ സ ഗതായുര്ഭവേന്നരഃ

സൂര്യോദയത്തിലും പുലർച്ചയിലും നേരെ നോക്കി നിന്നുകൊണ്ട് ശിവക്കൾ നിലവിളിക്കുന്നത് നേരിട്ട് കേൾക്കുകയാണെങ്കിൽ, മരിച്ചതിനുശേഷം ആയുസ്സ് തീർന്നിരിക്കും.

യസ്യ വാ സ്നാതമാത്രസ്യ ഹൃദയം പീഡ്യതേ ഭൃശമ് ജായതേ ദന്തഹര്ഷശ് ച തം ഗതായുഷമാദിശേത്

കുളിച്ച ഉടനെ ഹൃദയം ശക്തമായി വേദനിക്കുകയോ, പല്ലുകൾ കുലുങ്ങുകയോ ചെയ്യുന്നവനെ ആയുസ്സ് തീർന്നവനായി കണക്കാക്കണം.

ഭൂയോഭൂയസ്ത്രസേദ്യസ്തു രാത്രൌ വാ യദി വാ ദിവാ ദീപഗന്ധം ച നാഘ്രാതി വിദ്യാന്മൃത്യുമ് ഉപസ്ഥിതമ്

ആളൊരുവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും വിറയച്ചു, രാത്രി ആയാലും പകലായാലും, വിളക്കിന്റെ സുഗന്ധം അറിയാതെ ഇരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, മരണത്തിൻറെ സമീപം എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

രാത്രൌ ചേന്ദ്രധനുഃ പശ്യേദ് ദിവാ നക്ഷത്രമണ്ഡലമ് പരനേത്രേഷു ചാത്മാനം ന പശ്യേന്ന സ ജീവതി

രാത്രിയിൽ ഇന്ദ്രധനുസ്സും പകലിൽ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ വലയവും കാണുകയോ, മറ്റൊരാളുടെ കണ്ണിൽ തനിക്കു തന്നെ കാണാനാവാതിരിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, ആ മനുഷ്യൻ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നില്ല.

നേത്രമേകം സ്രവേദ്യസ്യ കര്ണൌ സ്ഥാനാച്ച ഭ്രശ്യതഃ വക്രാ ച നാസാ ഭവതി വിജ്ഞേയോ ഗതജീവിതഃ

ആളൊരുവന്റെ ഒരു കണ്ണ് മാത്രം കണ്ണുനീർ ചൊരിയുകയോ, ചെവികൾ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം വിട്ട് പോവുകയോ, മൂക്ക് വളഞ്ഞുപോകുകയോ ചെയ്താൽ, അവൻറെ ജീവൻ വിട്ടുപോയിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിയണം.

യസ്യ കൃഷ്ണാ ഖരാ ജിഹ്വാ പദ്മാഭാസം ച വൈ മുഖമ് ഗണ്ഡേ വാ പിണ്ഡികാരക്തേ തസ്യ മൃത്യുരുപസ്ഥിതഃ

ആളൊരുവന്റെ നാവ് കറുപ്പും കട്ടിയുമാകുകയും, വായ് താമരപൂവുപോലെയോ, കവിൾ ചുവന്ന കുരുക്കളോടെയോ കാണപ്പെടുകയോ ചെയ്താൽ, മരണത്തിൻറെ അടുത്താണ്.

മുക്തകേശോ ഹസംശ്ചൈവ ഗായന്നൃത്യംശ് ച യോ നരഃ യാമ്യാമഭിമുഖം ഗച്ഛേത് തദന്തം തസ്യ ജീവിതമ്

വളർത്തിയ മുടി വിട്ട്, ചിരിച്ചും പാടിയും നൃത്തം ചെയ്തും, തെക്കോട്ട് നേരെ നടക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ ജീവൻ അവസാനിക്കുന്നു.

യസ്യ ശ്വേതഘനാഭാസാ ശ്വേതസര്ഷപസംനിഭാ ശ്വേതാ ച മൂര്തിര്ഹ്യസകൃത് തസ്യ മൃത്യുരുപസ്ഥിതഃ

ആളൊരുവന്റെ രൂപം വീണ്ടും വീണ്ടും വെളുത്ത കട്ടപോലെയോ, വെളുത്ത കടുകുപോലെയോ, മുഴുവനായി വെളുത്തതായോ കാണപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, മരണത്തിൻറെ അടുത്താണ്.

ഉഷ്ട്രാ വാ രാസഭാ വാഭിയുക്താഃ സ്വപ്നേ രഥേ ശുഭാഃ യസ്യ സോ ഽപി ന ജീവേത്തു ദക്ഷിണാഭിമുഖോ ഗതഃ

സ്വപ്നത്തിൽ ഒരാൾ ഒട്ടകങ്ങളോ കഴുതകളോ നല്ല രഥത്തിൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്നതു കാണുകയാണെങ്കിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് തെക്കോട്ട് നേരെ പോയാൽ, അവൻ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നില്ല.

ദ്വേ വാഥ പരമേ ഽരിഷ്ടേ ഏകീഭൂതഃ പരം ഭവേത് ഘോഷം ന ശൃണുയാത്കര്ണേ ജ്യോതിര് നേത്രേ ന പശ്യതി

രണ്ടോ അതിലധികമോ ഭയങ്കര സൂചനകൾ ഒരാളിൽ ഒന്നിച്ചുണ്ടായാൽ, അവൻ ചെവിയിൽ ശബ്ദം കേൾക്കാതിരിക്കുകയും കണ്ണിൽ വെളിച്ചം കാണാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, അതൊരു ഗുരുതര ലക്ഷണമാണ്.

ശ്വഭ്രേ യോ നിപതേത്സ്വപ്നേ ദ്വാരം ചാപി പിധീയതേ ന ചോത്തിഷ്ഠതി യഃ ശ്വഭ്രാത് തദന്തം തസ്യ ജീവിതമ്

സ്വപ്നത്തിൽ ആൾ ഒരു കുഴിയിൽ വീണുപോവുകയും, വാതിൽ അടച്ചുപിടിക്കപ്പെടുകയും, ആ കുഴിയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, അവന്റെ ജീവൻ അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു.

മുഖസ്യ ശോഷഃ സുഷിരാ ച നാഭിരത്യുഷ്ണമൂത്രോ വിഷമസ്ഥ ഏവ

വായ് ഉണങ്ങുകയും, നാഭി അകത്തോട്ടു കുഴിയുകയും, മൂത്രം അത്യന്തം ചൂടായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ അപകടാവസ്ഥയിലാണ്.

ദിവാ വാ യദി വാ രാത്രൌ പ്രത്യക്ഷം യോ നിഹന്യതേ ഹന്താരം ന ച പശ്യേച്ച സ ഗതായുര്ന ജീവതി

പകൽ ആയാലും രാത്രി ആയാലും, ആരെങ്കിലും തുറന്നുപൊലിഞ്ഞാൽ, കൊല്ലുന്നവനെ കാണാതിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവന്റെ ജീവൻ പോയിരിക്കുന്നു; അവൻ ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നില്ല.

അഗ്നിപ്രവേശം കുരുതേ സ്വപ്നാന്തേ യസ്തു മാനവഃ സ്മൃതിം നോപലഭേച്ചാപി തദന്തം തസ്യ ജീവിതമ്

സ്വപ്നം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ആൾ അഗ്നിയിൽ കടക്കുകയോ, ഓർമ്മ നഷ്ടപ്പെടുകയോ ചെയ്താൽ, അവന്റെ ജീവൻ അവസാനിക്കുന്നു.

യസ്തു പ്രാവരണം ശുക്ലം സ്വകം പശ്യതി മാനവഃ കൃഷ്ണം രക്തമപി സ്വപ്നേ തസ്യ മൃത്യുരുപസ്ഥിതഃ

ആളൊരുവൻ സ്വപ്നത്തിൽ തൻറെ വെള്ളയോ കറുപ്പോ ചുവപ്പോ ഉള്ള വസ്ത്രം കാണുകയാണെങ്കിൽ, അവനു മരണത്തിൻറെ അടുത്താണ്.

അരിഷ്ടേ സൂചിതേ ദേഹേ തസ്മിന്കാല ഉപസ്ഥിതേ ത്യക്ത്വാ ഖേദം വിഷാദം ച ഉപേക്ഷേദ് ബുദ്ധിമാന് നരഃ

ഇങ്ങനെ ദേഹത്തിൽ സൂചനകൾ കാണപ്പെടുകയും സമയമെത്തുകയും ചെയ്താൽ, ബുദ്ധിമാനായ മനുഷ്യൻ ദു:ഖവും നിരാശയും ഉപേക്ഷിച്ച് മനസ്സിലാക്കാതെ ഇരിക്കണം.

പ്രാചീം വാ യദി വോദീചീം ദിശം നിഷ്ക്രമ്യ വൈ ശുചിഃ സമേ ഽതിസ്ഥാവരേ ദേശേ വിവിക്തേ ജന്തുവര്ജിതേ

കിഴക്കോ വടക്കോ ദിശയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ട്, ശുദ്ധവും സമതലവുമായ, വളരെ ഉറപ്പുള്ള, ഒരാളും ഇല്ലാത്ത, ഒറ്റപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത് ഇരിക്കണം.

ഉദങ്മുഖഃ പ്രാങ്മുഖോ വാ സ്വസ്ഥശ് ചാചാന്ത ഏവ ച സ്വസ്തികേനോപവിഷ്ടസ്തു നമസ്കൃത്വാ മഹേശ്വരമ്

വടക്കോ കിഴക്കോ നോക്കി, മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ, സ്വസ്തികാസനത്തിൽ ഇരുന്നു, മഹേശ്വരനോട് വണങ്ങി,

സമകായശിരോഗ്രീവോ ധാരയന് നാവലോകയേത് യഥാ ദീപോ നിവാതസ്ഥോ നേങ്ഗതേ സോപമാ സ്മൃതാ

ശരീരം, തല, കഴുത്ത് നേരെ നിർത്തി, ചുറ്റും നോക്കാതിരിക്കുകയും, കാറ്റില്ലാത്ത സ്ഥലത്തെ വിളക്ക് കുലുങ്ങാത്തതുപോലെ അശാന്തതയില്ലാതെ ഇരിക്കേണ്ടതാണ്.

പ്രാഗുദക്പ്രവണേ ദേശേ തഥാ യുഞ്ജീത ശാസ്ത്രവിത് കാമം വിതര്കം പ്രീതിം ച സുഖദുഃഖേ ഉഭേ തഥാ

കിഴക്കോ വടക്കോ ചായുന്ന സ്ഥലത്ത്, ശാസ്ത്രം അറിയുന്നവൻ ഇങ്ങനെ അഭ്യസിക്കണം; ആഗ്രഹവും സംശയവും സന്തോഷവും ദു:ഖവും എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്.

നിഗൃഹ്യ മനസാ സര്വം ശുക്ലം ധ്യാനമ് അനുസ്മരേത് ഘ്രാണേ ച രസനേ നിത്യം ചക്ഷുഷീ സ്പര്ശനേ തഥാ

മനസ്സുകൊണ്ട് എല്ലാം നിയന്ത്രിച്ച്, ശുദ്ധമായ ധ്യാനം എപ്പോഴും മനസ്സിൽ ഓർക്കണം. മൂക്കിലും നാവിലും, കണ്ണുകളിലും സ്പർശത്തിലും ഇതിനെ സ്ഥിരമായി നിലനിർത്തണം.

ശ്രോത്രേ മനസി ബുദ്ധൌ ച തത്ര വക്ഷസി ധാരയേത് കാലകര്മാണി വിജ്ഞായ സമൂഹേഷ്വേവ നിത്യശഃ

ചെവി, മനസ്സ്, ബുദ്ധി, നെഞ്ച് എന്നിവിടങ്ങളിൽ അതിനെ നിലനിർത്തണം. കാലവും പ്രവൃത്തികളും മനസ്സിലാക്കി, എല്ലായിടത്തും ഇതിനെ സ്ഥിരമായി പ്രയോഗിക്കണം.