ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഉക്തകാലേ ശുചിര്ഭൂത്വാ ശുദ്ധാം ഗച്ഛേച്ഛുചിസ്മിതാമ് ഇത്യേവം സംപ്രസംഗേന യതീനാം ധര്മസംഗ്രഹേ

ഉചിതമായ സമയത്ത് ശുദ്ധനായവൻ, ശുദ്ധിയുള്ള പുഞ്ചിരിയോടെയുള്ള സ്ത്രീയെ സമീപിക്കണം. ഇതാണ് സംയോജനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് യതികൾക്കുള്ള ധർമ്മസംഗ്രഹത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.

സര്വേഷാമേവ ഭൂതാനാം സദാചാരഃ പ്രകീര്തിതഃ യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ് വാപി സദാചാരം ശുചിര്നരഃ

എല്ലാ ജീവികൾക്കും നല്ല ആചാരമാണ് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്. ശുദ്ധനായവൻ ഈ നല്ല ആചാരം വായിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ,

ശ്രാവയേദ്വാ യഥാന്യായം ബ്രാഹ്മണാന് ദഗ്ധകില്ബിഷാന് ബ്രഹ്മലോകമനുപ്രാപ്യ ബ്രഹ്മണാ സഹ മോദതേ

അല്ലെങ്കിൽ പാപങ്ങൾക്കു മോചിതരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ യഥാവിധി പഠിപ്പിച്ചാലോ, ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിച്ച് ബ്രഹ്മാവിനൊപ്പം ആനന്ദിക്കും.

അത ഊര്ധ്വം പ്രവക്ഷ്യാമി യതീനാമിഹ നിശ്ചിതമ് പ്രായശ്ചിത്തം ശിവപ്രോക്തം യതീനാം പാപശോധനമ്

ഇനി ഞാൻ ഇവിടെ നിർണയിച്ചിരിക്കുന്ന യതികൾക്കുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം പറയാം; ശിവൻ പറഞ്ഞതുപോലെയാണ്, യതികളുടെ പാപങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതും ഇതാണ്.

പാപം ഹി ത്രിവിധം ജ്ഞേയം വാങ്മനഃകായസംഭവമ് സതതം ഹി ദിവാ രാത്രൌ യേനേദം വേഷ്ട്യതേ ജഗത്

പാപം മൂന്നു വിധമാണ് അറിയേണ്ടത്; വാക്കിൽ, മനസ്സിൽ, ശരീരത്തിൽ നിന്നുമാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. ഇതുകൊണ്ടാണ് ഈ ലോകം പകലും രാത്രിയും എല്ലായ്പ്പോഴും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

തത്കര്മണാ വിനാപ്യേഷ തിഷ്ഠതീതി പരാ ശ്രുതിഃ ക്ഷണമേവം പ്രയോജ്യം തു ആയുഷ്യം തു വിധാരണമ്

കർമ്മം ഇല്ലാതിരുന്നാലും അത് നിലനിൽക്കുന്നു—ഇതാണ് പരമശാസ്ത്രം പറയുന്നത്. അതിനാൽ, ഒരാൾ എന്നും ജീവൻ സൂക്ഷിക്കണം.

ഭവേദ്യോഗോ ഽപ്രമത്തസ്യ യോഗോ ഹി പരമം ബലമ് ന ഹി യോഗാത്പരം കിംചിന് നരാണാം ദൃശ്യതേ ശുഭമ്

ജാഗ്രതയുള്ളവനിൽ യോഗം ഉണ്ടാകും; യോഗം ഏറ്റവും വലിയ ശക്തിയാണ്. മനുഷ്യർക്കിടയിൽ യോഗത്തേക്കാൾ ഉത്തമമായത് ഒന്നും കാണുന്നില്ല.

തസ്മാദ് യോഗം പ്രശംസന്തി ധര്മയുക്താ മനീഷിണഃ അവിദ്യാം വിദ്യയാ ജിത്വാ പ്രാപ്യൈശ്വര്യമനുത്തമമ്

അതുകൊണ്ട്, ധർമ്മം ഉള്ള ജ്ഞാനികൾ യോഗത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു; അവിടെയെത്തുമ്പോൾ അവിദ്യയെ ജ്ഞാനത്തോടെ ജയിച്ച് അതുല്യമായ ഐശ്വര്യം നേടുന്നു.

ദൃഷ്ട്വാ പരാവരം ധീരാഃ പരം ഗച്ഛന്തി തത്പദമ് വ്രതാനി യാനി ഭിക്ഷൂണാം തഥൈവോപവ്രതാനി ച

ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതും കണ്ടു മനസ്സുറപ്പുള്ളവർ ആ പരമപദം പ്രാപിക്കും. ഭിക്ഷുക്കളുടെ വ്രതങ്ങളും ഉപവ്രതങ്ങളും അതുപോലെയാണ്.

ഏകൈകാതിക്രമേ തേഷാം പ്രായശ്ചിത്തം വിധീയതേ ഉപേത്യ തു സ്ത്രിയം കാമാത് പ്രായശ്ചിത്തം വിനിര്ദിശേത്

ഇവയിൽ ഓരോന്നും ലംഘിച്ചാൽ പ്രായശ്ചിത്തം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. ആഗ്രഹത്തോടെ സ്ത്രീയെ സമീപിച്ചാൽ പ്രത്യേകമായി പ്രായശ്ചിത്തം നിർദ്ദേശിക്കണം.

പ്രാണായാമസമായുക്തം ചരേത്സാംതപനം വ്രതമ് തതശ്ചരതി നിര്ദേശാത് കൃച്ഛ്രം ചാന്തേ സമാഹിതഃ

ശ്വാസനിയന്ത്രണത്തോടെ സംതപന വ്രതം ആചരിക്കണം; അതിന് ശേഷം നിർദ്ദേശപ്രകാരം കൃച്ച്ര വ്രതവും മനസ്സോടെ ആചരിക്കണം.

പുനര് ആശ്രമമ് ആഗത്യ ചരേദ്ഭിക്ഷുരതന്ദ്രിതഃ ന ധര്മയുക്തമനൃതം ഹിനസ്തീതി മനീഷിണഃ

വീണ്ടും ആശ്രമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയാൽ ഭിക്ഷുക്കൾ അലസതയില്ലാതെ ആചരണം തുടരണം. ധർമ്മത്തോടൊപ്പം അനൃതം ചേർത്താലും അതിന് വിജയമില്ലെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.

തഥാപി ന ച കര്തവ്യം പ്രസംഗോ ഹ്യേഷ ദാരുണഃ അഹോരാത്രോപവാസശ് ച പ്രാണായാമശതം തഥാ

എങ്കിലും അത്തരം ബന്ധം ഒരിക്കലും ചെയ്യരുത്, കാരണം അതി ഭയാനകമാണ്. ഒരു പകലും ഒരു രാത്രിയും ഉപവാസവും, നൂറ് പ്രാണായാമവും നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

അസദ്വാദോ ന കര്തവ്യോ യതിനാ ധര്മലിപ്സുനാ പരമാപദ്ഗതേനാപി ന കാര്യം സ്തേയമപ്യുത

ധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുന്ന യതിക്കും, അത്യന്തം കഷ്ടതയിലായാലും, അസത്യവാക്ക് പറയരുത്. മോഷ്ടാവാകാനും പാടില്ല.

സ്തേയാദഭ്യധികഃ കശ്ചിന് നാസ്ത്യധര്മ ഇതി ശ്രുതിഃ ഹിംസാ ഹ്യേഷാ പരാ സൃഷ്ടാ സ്തൈന്യം വൈ കഥിതം തഥാ

മോഷ്ടാവാകുന്നതിൽക്കാൾ വലിയ പാപം ഇല്ലെന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു. മോഷ്ടാവിന്റെ പ്രവൃത്തി ഏറ്റവും വലിയ ഹിംസയാണ്; അതാണ് പരമഹിംസയായി പറയുന്നത്.

യദേതദ്ദ്രവിണം നാമ പ്രാണാ ഹ്യേതേ ബഹിശ്ചരാഃ സ തസ്യ ഹരതേ പ്രാണാന് യോ യസ്യ ഹരതേ ധനമ്

ധനം എന്നു പറയുന്നത് ജീവികളുടെ പുറംശക്തിയാണ്. ആരെങ്കിലും മറ്റൊരാളുടെ ധനം എടുക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ പ്രാണശക്തി തന്നെ എടുത്തുപോകുന്നു.

ഏവം കൃത്വാ സുദുഷ്ടാത്മാ ഭിന്നവൃത്തോ വ്രതാച്ച്യുതഃ ഭൂയോ നിര്വേദമാപന്നശ് ചരേച്ചാന്ദ്രായണം വ്രതമ്

ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ, മനസ്സ് ദുഷ്ടനായ് വ്രതത്തിൽ നിന്ന് വഴിതിരിഞ്ഞാൽ, പിന്നീട് ഖേദം അനുഭവിച്ച് ചാന്ദ്രായണ വ്രതം ആചരിക്കണം.

വിധിനാ ശാസ്ത്രദൃഷ്ടേന സംവത്സരമിതി ശ്രുതിഃ തതഃ സംവത്സരസ്യാന്തേ ഭൂയഃ പ്രക്ഷീണകല്മഷഃ പുനര്നിര്വേദമാപന്നശ് ചരേദ്ഭിക്ഷുരതന്ദ്രിതഃ

ശാസ്ത്രത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിധി പ്രകാരം, ഈ വ്രതം ഒരു വർഷം ആചരിക്കണം. വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ, പാപം കുറയുമ്പോൾ, വീണ്ടും ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ ഭിക്ഷുവിന്റെ ജീവിതം അശ്രദ്ധയില്ലാതെ തുടരണം.

അഹിംസാ സര്വഭൂതാനാം കര്മണാ മനസാ ഗിരാ അകാമാദപി ഹിംസേത യദി ഭിക്ഷുഃ പശൂന് കൃമീന്

എല്ലാ ജീവികളോടും പ്രവർത്തിയിൽ, മനസ്സിൽ, വാക്കിൽ അഹിംസ പാലിക്കണം. ഭിക്ഷു അന്യായമായി അല്ലെങ്കിൽ അജ്ഞാനത്തിൽ പോലും മൃഗങ്ങളെയോ കീടങ്ങളെയോ ഹാനിപ്പെടുത്തിയാൽ, അതും ഹിംസ തന്നെ.

കൃച്ഛ്രാതികൃച്ഛ്രം കുര്വീത ചാന്ദ്രായണമഥാപി വാ സ്കന്ദേദിന്ദ്രിയദൌര്ബല്യാത് സ്ത്രിയം ദൃഷ്ട്വാ യതിര്യദി

അവൻ കഠിനമായ കൃച്ച്രാതികൃച്ച്ര വ്രതം അല്ലെങ്കിൽ ചാന്ദ്രായണ വ്രതം ആചരിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ദുർബലമായ് ഒരു സ്ത്രീയെ കണ്ടപ്പോൾ യതി ശുക്ലം ചിതറിച്ചാൽ—

തേന ധാരയിതവ്യാ വൈ പ്രാണായാമാസ്തു ഷോഡശ ദിവാ സ്കന്നസ്യ വിപ്രസ്യ പ്രായശ്ചിത്തം വിധീയതേ

അവൻ പകലിൽ പതിനാറ് പ്രാണായാമം ആചരിക്കണം. ബ്രാഹ്മണനിൽ ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചാൽ ഇതാണ് പ്രായശ്ചിത്തം.

ത്രിരാത്രമുപവാസാശ് ച പ്രാണായാമശതം തഥാ രാത്രൌ സ്കന്നഃ ശുചിഃ സ്നാത്വാ ദ്വാദശൈവ തു ധാരണാ

രാത്രിയിൽ ശുക്ലം ചിതറിച്ചാൽ, ശുദ്ധിയായി കുളിച്ച്, പന്ത്രണ്ട് പ്രാണായാമം ചെയ്യണം. കൂടാതെ മൂന്നു രാത്രികൾ ഉപവാസം പാലിക്കണം.

പ്രാണായാമേന ശുദ്ധാത്മാ വിരജാ ജായതേ ദ്വിജാഃ ഏകാന്നം മധുമാംസം വാ അശൃതാന്നം തഥൈവ ച

പ്രാണായാമം ചെയ്താൽ, ബ്രാഹ്മണൻ ശുദ്ധിയും പാപരഹിതനുമാകും. അവൻ ഒരു നേരം മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ തേൻ, അല്ലെങ്കിൽ മാംസം, അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളത്തിൽ വേവിക്കാത്ത ഭക്ഷണം.

അഭോജ്യാനി യതീനാം തു പ്രത്യക്ഷലവണാനി ച ഏകൈകാതിക്രമാത്തേഷാം പ്രായശ്ചിത്തം വിധീയതേ

യതികൾക്ക് ഉപ്പും മറ്റും നിരോധിച്ച ഭക്ഷ്യങ്ങൾ കഴിക്കരുത്. ഓരോ ലംഘനത്തിനും പ്രായശ്ചിത്തം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

പ്രാജാപത്യേന കൃച്ഛ്രേണ തതഃ പാപാത്പ്രമുച്യതേ വ്യതിക്രമാശ് ച യേ കേചിദ് വാങ്മനഃകായസംഭവാഃ

പ്രാജാപത്യ കൃച്ച്ര വ്രതം ആചരിച്ചാൽ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും. വാക്കിൽ, മനസ്സിൽ, ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന എല്ലാ ലംഘനങ്ങൾക്കും—

സദ്ഭിഃ സഹ വിനിശ്ചിത്യ യദ്ബ്രൂയുസ്തത്സമാചരേത്

സദാചാരികളോടൊപ്പം ആലോചിച്ച് അവർ പറയുന്നതുപോലെ ചെയ്യണം.

ചരേദ്ധി ശുദ്ധഃ സമലോഷ്ടകാഞ്ചനഃ സമസ്തഭൂതേഷു ച സത്സമാഹിതഃ സ്ഥാനം ധ്രുവം ശാശ്വതമവ്യയം തു പരം ഹി ഗത്വാ ന പുനര്ഹി ജായതേ

ശുദ്ധനായവൻ, പൊന്നിനെയും മണ്ണിനെയും കല്ലിനെയും ഒരുപോലെ കാണുന്നവനും, എല്ലാ ജീവികളോടും സമബുദ്ധിയുള്ളവനും, ശാശ്വതമായ അവ്യയമായ പരമാവസ്ഥയിൽ എത്തും. അതിൽ എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല.

അത ഊര്ധ്വം പ്രവക്ഷ്യാമി അരിഷ്ടാനി നിബോധത യേന ജ്ഞാനവിശേഷേണ മൃത്യും പശ്യന്തി യോഗിനഃ

ഇനി ഞാൻ അശുഭസൂചനകൾ പറയാം. അതു കേൾക്കൂ; അവയിലൂടെ പ്രത്യേകമായ ജ്ഞാനത്തോടെ യോഗികൾ മരണത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു.

അരുന്ധതീം ധ്രുവം ചൈവ സോമഛായാം മഹാപഥമ് യോ ന പശ്യേന്ന ജീവേത്സ നരഃ സംവത്സരാത്പരമ്

ആരുണ്ടതി, ധ്രുവതാരം, ചന്ദ്രന്റെ വട്ടം, മഹാപഥം ഇവ കാണാൻ കഴിയാത്തവൻ ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ ജീവിക്കില്ല.