ലിങ്ഗപുരാണമ്

ദാരിദ്ര്യാര്ണവമഗ്നം ച തനയം സാ പ്രസൂയതേ കന്യാര്ഥിനൈവ ഗന്തവ്യാ പഞ്ചമ്യാം വിധിവത്പുനഃ

ദാരിദ്ര്യത്തില്‍ മുങ്ങിയ കുട്ടിയെ അവള്‍ പ്രസവിക്കും. അഞ്ചാം ദിവസം, വിധിപ്രകാരം, മകളെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന്‍ മാത്രമേ അവളെ സമീപിക്കാവൂ.

രക്താധിക്യാദ്ഭവേന്നാരീ ശുക്രാധിക്യേ ഭവേത്പുമാന് സമേ നപുംസകം ചൈവ പഞ്ചമ്യാം കന്യകാ ഭവേത്

രക്തം അധികം ആയാല്‍ പെണ്‍കുട്ടി ജനിക്കും; വീര്യം അധികം ആയാല്‍ ആൺകുട്ടി ജനിക്കും; ഇരുവരും തുല്യമായാല്‍ നപുംസകന്‍ ജനിക്കും; അഞ്ചാം ദിവസം പെണ്‍കുട്ടി ജനിക്കും.

ഷഷ്ഠ്യാം ഗമ്യാ മഹാഭാഗാ സത്പുത്രജനനീ ഭവേത് പുത്രത്വം വ്യഞ്ജയേത്തസ്യ ജാതപുത്രോ മഹാദ്യുതിഃ

ആറാം ദിവസം, ഭാഗ്യവതികളേ, അവളെ സമീപിക്കാം; അവള്‍ നല്ല പുത്രനെ പ്രസവിക്കും. ജനിച്ച പുത്രന്‍ മഹാതേജസ്സോടെ പുത്രത്വം പ്രകടിപ്പിക്കും.

പുമിതി നരകസ്യാഖ്യാ ദുഃഖം ച നരകം വിദുഃ പുംസസ്ത്രാണാന്വിതം പുത്രം തഥാഭൂതം പ്രസൂയതേ

'പും' എന്നത് നരകത്തിന്റെ പേരാണ്; നരകം ദു:ഖം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. പുരുഷത്വം ഉള്ള പുത്രനാണ് അങ്ങനെ ജനിക്കുന്നത്.

സപ്തമ്യാം ചൈവ കന്യാര്ഥീ ഗച്ഛേത്സൈവ പ്രസൂയതേ അഷ്ടമ്യാം സര്വസമ്പന്നം തനയം സമ്പ്രസൂയതേ

ഏഴാം ദിവസം മകളെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന്‍ സമീപിക്കാം; അവള്‍ പ്രസവിക്കും. എട്ടാം ദിവസം അവള്‍ എല്ലാ ഐശ്വര്യവും ഉള്ള കുട്ടിയെ പ്രസവിക്കും.

നവമ്യാം ദാരികായാര്ഥീ ദശമ്യാം പണ്ഡിതോ ഭവേത് ഏകാദശ്യാം തഥാ നാരീം ജനയേത്സൈവ പൂര്വവത്

ഒമ്പതാം ദിവസത്തിൽ പെൺകുട്ടിയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു അനുയോജ്യമാണ്; പത്താം ദിവസം വിദ്യയുള്ളവനായി മാറുന്നു; അതുപോലെ പതിനൊന്നാം ദിവസം വീണ്ടും ഒരു സ്ത്രീയെ പ്രസവിക്കും.

ദ്വാദശ്യാം ധര്മതത്ത്വജ്ഞം ശ്രൌതസ്മാര്തപ്രവര്തകമ് ത്രയോദശ്യാം ജഡാം നാരീം സര്വസംകരകാരിണീമ്

പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം ധർമ്മത്തിന്റെ സാരാംശം അറിയുന്നവനും, വേദവും സ്മൃതികളും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നവനും ജനിക്കും; പതിമൂന്നാം ദിവസം ബുദ്ധിയില്ലാത്ത, എല്ലാം കലക്കുന്ന സ്ത്രീ ജനിക്കും.

ജനയത്യങ്ഗനാ യസ്മാന് ന ഗച്ഛേത്സര്വയത്നതഃ ചതുര്ദശ്യാം യദാ ഗച്ഛേത് സാ പുത്രജനനീ ഭവേത്

അതിനാൽ പതിമൂന്നാം ദിവസം സ്ത്രീ ഒരിക്കലും സമീപിക്കരുത്; പതിനാലാം ദിവസം സമീപിച്ചാൽ അവൾക്ക് മകൻ ജനിക്കും.

പഞ്ചദശ്യാം ച ധര്മിഷ്ഠാം ഷോഡശ്യാം ജ്ഞാനപാരഗമ് സ്ത്രീണാം വൈ മൈഥുനേ കാലേ വാമപാര്ശ്വേ പ്രഭഞ്ജനഃ

പതിനഞ്ചാം ദിവസം ധാർമ്മികമായ സ്ത്രീയും, പതിനാറാം ദിവസം ജ്ഞാനത്തിൽ നിപുണയായവളും ജനിക്കും. സ്ത്രീകളുമായി സംയോജന സമയത്ത് ഇടതുവശത്ത് വായു പ്രബലമാകും.

ചരേദ്യദി ഭവേന്നാരീ പുമാംസം ദക്ഷിണേ ലഭേത് സ്ത്രീണാം മൈഥുനകാലേ തു പാപഗ്രഹവിവര്ജിതേ

ആ സമയത്ത് പ്രവർത്തിച്ചാൽ സ്ത്രീ ജനിക്കും; വലതുവശത്ത് ആയാൽ ആൺകുട്ടി ജനിക്കും. സ്ത്രീകളുമായി സംയോജന സമയത്ത് പാപകരമായ ഗ്രഹങ്ങൾ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ—

ഉക്തകാലേ ശുചിര്ഭൂത്വാ ശുദ്ധാം ഗച്ഛേച്ഛുചിസ്മിതാമ് ഇത്യേവം സംപ്രസംഗേന യതീനാം ധര്മസംഗ്രഹേ

ഉചിതമായ സമയത്ത് ശുദ്ധനായവൻ, ശുദ്ധിയുള്ള പുഞ്ചിരിയോടെയുള്ള സ്ത്രീയെ സമീപിക്കണം. ഇതാണ് സംയോജനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് യതികൾക്കുള്ള ധർമ്മസംഗ്രഹത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.

സര്വേഷാമേവ ഭൂതാനാം സദാചാരഃ പ്രകീര്തിതഃ യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ് വാപി സദാചാരം ശുചിര്നരഃ

എല്ലാ ജീവികൾക്കും നല്ല ആചാരമാണ് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്. ശുദ്ധനായവൻ ഈ നല്ല ആചാരം വായിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ,

ശ്രാവയേദ്വാ യഥാന്യായം ബ്രാഹ്മണാന് ദഗ്ധകില്ബിഷാന് ബ്രഹ്മലോകമനുപ്രാപ്യ ബ്രഹ്മണാ സഹ മോദതേ

അല്ലെങ്കിൽ പാപങ്ങൾക്കു മോചിതരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ യഥാവിധി പഠിപ്പിച്ചാലോ, ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിച്ച് ബ്രഹ്മാവിനൊപ്പം ആനന്ദിക്കും.

അത ഊര്ധ്വം പ്രവക്ഷ്യാമി യതീനാമിഹ നിശ്ചിതമ് പ്രായശ്ചിത്തം ശിവപ്രോക്തം യതീനാം പാപശോധനമ്

ഇനി ഞാൻ ഇവിടെ നിർണയിച്ചിരിക്കുന്ന യതികൾക്കുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം പറയാം; ശിവൻ പറഞ്ഞതുപോലെയാണ്, യതികളുടെ പാപങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതും ഇതാണ്.

പാപം ഹി ത്രിവിധം ജ്ഞേയം വാങ്മനഃകായസംഭവമ് സതതം ഹി ദിവാ രാത്രൌ യേനേദം വേഷ്ട്യതേ ജഗത്

പാപം മൂന്നു വിധമാണ് അറിയേണ്ടത്; വാക്കിൽ, മനസ്സിൽ, ശരീരത്തിൽ നിന്നുമാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. ഇതുകൊണ്ടാണ് ഈ ലോകം പകലും രാത്രിയും എല്ലായ്പ്പോഴും ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

തത്കര്മണാ വിനാപ്യേഷ തിഷ്ഠതീതി പരാ ശ്രുതിഃ ക്ഷണമേവം പ്രയോജ്യം തു ആയുഷ്യം തു വിധാരണമ്

കർമ്മം ഇല്ലാതിരുന്നാലും അത് നിലനിൽക്കുന്നു—ഇതാണ് പരമശാസ്ത്രം പറയുന്നത്. അതിനാൽ, ഒരാൾ എന്നും ജീവൻ സൂക്ഷിക്കണം.

ഭവേദ്യോഗോ ഽപ്രമത്തസ്യ യോഗോ ഹി പരമം ബലമ് ന ഹി യോഗാത്പരം കിംചിന് നരാണാം ദൃശ്യതേ ശുഭമ്

ജാഗ്രതയുള്ളവനിൽ യോഗം ഉണ്ടാകും; യോഗം ഏറ്റവും വലിയ ശക്തിയാണ്. മനുഷ്യർക്കിടയിൽ യോഗത്തേക്കാൾ ഉത്തമമായത് ഒന്നും കാണുന്നില്ല.

തസ്മാദ് യോഗം പ്രശംസന്തി ധര്മയുക്താ മനീഷിണഃ അവിദ്യാം വിദ്യയാ ജിത്വാ പ്രാപ്യൈശ്വര്യമനുത്തമമ്

അതുകൊണ്ട്, ധർമ്മം ഉള്ള ജ്ഞാനികൾ യോഗത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു; അവിടെയെത്തുമ്പോൾ അവിദ്യയെ ജ്ഞാനത്തോടെ ജയിച്ച് അതുല്യമായ ഐശ്വര്യം നേടുന്നു.

ദൃഷ്ട്വാ പരാവരം ധീരാഃ പരം ഗച്ഛന്തി തത്പദമ് വ്രതാനി യാനി ഭിക്ഷൂണാം തഥൈവോപവ്രതാനി ച

ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതും കണ്ടു മനസ്സുറപ്പുള്ളവർ ആ പരമപദം പ്രാപിക്കും. ഭിക്ഷുക്കളുടെ വ്രതങ്ങളും ഉപവ്രതങ്ങളും അതുപോലെയാണ്.

ഏകൈകാതിക്രമേ തേഷാം പ്രായശ്ചിത്തം വിധീയതേ ഉപേത്യ തു സ്ത്രിയം കാമാത് പ്രായശ്ചിത്തം വിനിര്ദിശേത്

ഇവയിൽ ഓരോന്നും ലംഘിച്ചാൽ പ്രായശ്ചിത്തം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. ആഗ്രഹത്തോടെ സ്ത്രീയെ സമീപിച്ചാൽ പ്രത്യേകമായി പ്രായശ്ചിത്തം നിർദ്ദേശിക്കണം.

പ്രാണായാമസമായുക്തം ചരേത്സാംതപനം വ്രതമ് തതശ്ചരതി നിര്ദേശാത് കൃച്ഛ്രം ചാന്തേ സമാഹിതഃ

ശ്വാസനിയന്ത്രണത്തോടെ സംതപന വ്രതം ആചരിക്കണം; അതിന് ശേഷം നിർദ്ദേശപ്രകാരം കൃച്ച്ര വ്രതവും മനസ്സോടെ ആചരിക്കണം.

പുനര് ആശ്രമമ് ആഗത്യ ചരേദ്ഭിക്ഷുരതന്ദ്രിതഃ ന ധര്മയുക്തമനൃതം ഹിനസ്തീതി മനീഷിണഃ

വീണ്ടും ആശ്രമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയാൽ ഭിക്ഷുക്കൾ അലസതയില്ലാതെ ആചരണം തുടരണം. ധർമ്മത്തോടൊപ്പം അനൃതം ചേർത്താലും അതിന് വിജയമില്ലെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.

തഥാപി ന ച കര്തവ്യം പ്രസംഗോ ഹ്യേഷ ദാരുണഃ അഹോരാത്രോപവാസശ് ച പ്രാണായാമശതം തഥാ

എങ്കിലും അത്തരം ബന്ധം ഒരിക്കലും ചെയ്യരുത്, കാരണം അതി ഭയാനകമാണ്. ഒരു പകലും ഒരു രാത്രിയും ഉപവാസവും, നൂറ് പ്രാണായാമവും നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.

അസദ്വാദോ ന കര്തവ്യോ യതിനാ ധര്മലിപ്സുനാ പരമാപദ്ഗതേനാപി ന കാര്യം സ്തേയമപ്യുത

ധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുന്ന യതിക്കും, അത്യന്തം കഷ്ടതയിലായാലും, അസത്യവാക്ക് പറയരുത്. മോഷ്ടാവാകാനും പാടില്ല.

സ്തേയാദഭ്യധികഃ കശ്ചിന് നാസ്ത്യധര്മ ഇതി ശ്രുതിഃ ഹിംസാ ഹ്യേഷാ പരാ സൃഷ്ടാ സ്തൈന്യം വൈ കഥിതം തഥാ

മോഷ്ടാവാകുന്നതിൽക്കാൾ വലിയ പാപം ഇല്ലെന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു. മോഷ്ടാവിന്റെ പ്രവൃത്തി ഏറ്റവും വലിയ ഹിംസയാണ്; അതാണ് പരമഹിംസയായി പറയുന്നത്.

യദേതദ്ദ്രവിണം നാമ പ്രാണാ ഹ്യേതേ ബഹിശ്ചരാഃ സ തസ്യ ഹരതേ പ്രാണാന് യോ യസ്യ ഹരതേ ധനമ്

ധനം എന്നു പറയുന്നത് ജീവികളുടെ പുറംശക്തിയാണ്. ആരെങ്കിലും മറ്റൊരാളുടെ ധനം എടുക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ പ്രാണശക്തി തന്നെ എടുത്തുപോകുന്നു.

ഏവം കൃത്വാ സുദുഷ്ടാത്മാ ഭിന്നവൃത്തോ വ്രതാച്ച്യുതഃ ഭൂയോ നിര്വേദമാപന്നശ് ചരേച്ചാന്ദ്രായണം വ്രതമ്

ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ, മനസ്സ് ദുഷ്ടനായ് വ്രതത്തിൽ നിന്ന് വഴിതിരിഞ്ഞാൽ, പിന്നീട് ഖേദം അനുഭവിച്ച് ചാന്ദ്രായണ വ്രതം ആചരിക്കണം.

വിധിനാ ശാസ്ത്രദൃഷ്ടേന സംവത്സരമിതി ശ്രുതിഃ തതഃ സംവത്സരസ്യാന്തേ ഭൂയഃ പ്രക്ഷീണകല്മഷഃ പുനര്നിര്വേദമാപന്നശ് ചരേദ്ഭിക്ഷുരതന്ദ്രിതഃ

ശാസ്ത്രത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിധി പ്രകാരം, ഈ വ്രതം ഒരു വർഷം ആചരിക്കണം. വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ, പാപം കുറയുമ്പോൾ, വീണ്ടും ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ ഭിക്ഷുവിന്റെ ജീവിതം അശ്രദ്ധയില്ലാതെ തുടരണം.

അഹിംസാ സര്വഭൂതാനാം കര്മണാ മനസാ ഗിരാ അകാമാദപി ഹിംസേത യദി ഭിക്ഷുഃ പശൂന് കൃമീന്

എല്ലാ ജീവികളോടും പ്രവർത്തിയിൽ, മനസ്സിൽ, വാക്കിൽ അഹിംസ പാലിക്കണം. ഭിക്ഷു അന്യായമായി അല്ലെങ്കിൽ അജ്ഞാനത്തിൽ പോലും മൃഗങ്ങളെയോ കീടങ്ങളെയോ ഹാനിപ്പെടുത്തിയാൽ, അതും ഹിംസ തന്നെ.