ലിങ്ഗപുരാണമ്

ജരാമരണഗര്ഭേഭ്യോ ഭീതസ്യ നരകാദിഷു ഏവം ദായയതേ തസ്മാത് തദ്ഭൈക്ഷ്യമിതി സംസ്മൃതമ്

വൃദ്ധാവസ്ഥയും മരണവും നരകവും മുതലായവയെ ഭയപ്പെടുന്നവർക്കു, ഇങ്ങനെയുള്ള ഭിക്ഷയാണു മോക്ഷം നൽകുന്നതെന്നു ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

ദധിഭക്ഷാഃ പയോഭക്ഷാ യേ ചാന്യേ ജീവക്ഷീണകാഃ സര്വേ തേ ഭൈക്ഷ്യഭക്ഷസ്യ കലാം നാര്ഹന്തി ഷോഡശീമ്

തയിരും പാലും മറ്റും കഴിച്ച് ജീവൻ കുറയുന്നവർക്കു, ഭിക്ഷയാൽ ജീവിക്കുന്നവരുടെ പുണ്യത്തിന്റെ പതിനാറിൽ ഒന്നും അർഹതയില്ല.

ഭസ്മശായീ ഭവേന്നിത്യം ഭിക്ഷാചാരീ ജിതേന്ദ്രിയഃ യ ഇച്ഛേത് പരമം സ്ഥാനം വ്രതം പാശുപതം ചരേത്

എപ്പോഴും ചാരത്തിൽ കിടക്കുകയും, ഭിക്ഷയാൽ ജീവിക്കുകയും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യണം; പരമാവസ്ഥ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ പാശുപതവ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം.

യോഗിനാം ചൈവ സര്വേഷാം ശ്രേഷ്ഠം ചാന്ദ്രായണം ഭവേത് ഏകം ദ്വേ ത്രീണി ചത്വാരി ശക്തിതോ വാ സമാചരേത്

യോഗികൾക്കുള്ള എല്ലാ വ്രതങ്ങളിൽയും ചാന്ദ്രായണവ്രതം ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്; കഴിവിനനുസരിച്ച് ഒന്ന്, രണ്ട്, മൂന്ന്, നാല് ചക്രങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കാം.

അസ്തേയം ബ്രഹ്മചര്യം ച അലോഭസ്ത്യാഗ ഏവ ച വ്രതാനി പഞ്ച ഭിക്ഷൂണാമ് അഹിംസാ പരമാ ത്വിഹ

മോഷ്ടിക്കാതിരിക്കുക, ബ്രഹ്മചര്യം പാലിക്കുക, അലോഭം, ത്യാഗം — ഇവയാണ് ഭിക്ഷുക്കളുടെ അഞ്ചു വ്രതങ്ങൾ; ഇവയിൽ അഹിംസയാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത്.

അക്രോധോ ഗുരുശുശ്രൂഷാ ശൌചമാഹാരലാഘവമ് നിത്യം സ്വാധ്യായ ഇത്യേതേ നിയമാഃ പരികീര്തിതാഃ

കോപം ഇല്ലാതിരിക്കുക, ഗുരുവിനെ ഭക്തിയോടെ സേവിക്കുക, ശുദ്ധി പാലിക്കുക, അഹാരം കുറച്ച് കഴിക്കുക, എല്ലായ്പ്പോഴും സ്വാധ്യായം നടത്തുക — ഇവയാണ് നിത്യനിഷ്ഠകളായി പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ബീജയോനിഗുണാ വസ്തുബന്ധഃ കര്മഭിര് ഏവ ച യഥാ ദ്വിപ ഇവാരണ്യേ മനുഷ്യാണാം വിധീയതേ

വിത്തും ഗർഭവും മൂലമാകുന്ന ഗുണങ്ങളും, വസ്തുക്കളുടെ ബന്ധവും, മനുഷ്യർക്കും കാട്ടിലെ ആനയ്ക്കും പോലെ, പ്രവൃത്തികളാൽ നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുന്നു.

ദേവൈസ്തുല്യാഃ സര്വയജ്ഞക്രിയാസ്തു യജ്ഞാജ്ജാപ്യം ജ്ഞാനമാഹുശ് ച ജാപ്യാത് ജ്ഞാനാദ് ധ്യാനം സംഗരാഗാദപേതം തസ്മിന്പ്രാപ്തേ ശാശ്വതസ്യോപലമ്ഭഃ

ദേവതകൾ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ യജ്ഞകർമങ്ങളും ജപത്തിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ജ്ഞാനത്തിന് തുല്യമാണ് എന്ന് പറയുന്നു; ജപത്തിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനം, ജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് ആസക്തിയും ദ്വേഷവും ഇല്ലാത്ത ധ്യാനം ഉണ്ടാകുന്നു; അതിൽ എത്തുമ്പോൾ ശാശ്വതമായ സത്യം അനുഭവപ്പെടുന്നു.

ദമഃ ശമഃ സത്യമകല്മഷത്വം മൌനം ച ഭൂതേഷ്വഖിലേഷു ചാര്ജവമ് അതീന്ദ്രിയം ജ്ഞാനമിദം തഥാ ശിവം പ്രാഹുസ് തഥാ ജ്ഞാനവിശുദ്ധബുദ്ധയഃ

ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹം, മനസ്സിന്റെ ശാന്തി, സത്യവാക്ക്, പാപരഹിതത്വം, മൗനം, എല്ലാ ജീവികളോടും നേരായ പെരുമാറ്റം, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കപ്പുറം ജ്ഞാനം — ജ്ഞാനശുദ്ധിയുള്ളവർ ഇവയെ ശിവസ്വഭാവമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

സമാപ്നുയാദ്യോഗമിമം മഹാത്മാ മഹര്ഷയശ്ചൈവമ് അനിന്ദിതാമലാഃ

മഹാത്മാവും, പാപരഹിതരായ മഹർഷിമാരും, ഇങ്ങനെ ഈ യോഗം പ്രാപിക്കുന്നു.

പ്രാപ്യതേ ഽഭിമതാന് ദേശാന് അങ്കുശേന നിവാരിതഃ ഏതന്മാര്ഗേണ ശുദ്ധേന ദഗ്ധബീജോ ഹ്യകല്മഷഃ

ആശിച്ച സ്ഥലങ്ങളിൽ ആനയെ അങ്കുശം കൊണ്ട് നിയന്ത്രിക്കുന്നതുപോലെ, ഈ ശുദ്ധമായ മാർഗ്ഗത്തിലൂടെ, വിത്ത് നശിച്ച പാപരഹിതൻ അവിടെയെത്തുന്നു.

സദാചാരരതാഃ ശാന്താഃ സ്വധര്മപരിപാലകാഃ സര്വാംല്ലോകാന് വിനിര്ജിത്യ ബ്രഹ്മലോകം വ്രജന്തി തേ

നല്ല ആചാരങ്ങളിൽ ആസ്വാദനം കാണിക്കുന്നവരും, ശാന്തരായവരും, സ്വന്തം ധർമ്മം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവരും, എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും ജയിച്ച് ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ എത്തുന്നു.

പിതാമഹേനോപദിഷ്ടോ ധര്മഃ സാക്ഷാത്സനാതനഃ സര്വലോകോപകാരാര്ഥം ശൃണുധ്വം പ്രവദാമി വഃ

പിതാമഹൻ നേരിട്ട് ഉപദേശിച്ച ശാശ്വതധർമ്മം, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും ഭാവിന്മേൽ, ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു — ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.

ഗുരൂപദേശയുക്താനാം വൃദ്ധാനാം ക്രമവര്ത്തിനാമ് അഭ്യുത്ഥാനാദികം സര്വം പ്രണാമം ചൈവ കാരയേത്

ഗുരുവിന്റെ ഉപദേശമുള്ള മുതിർന്നവരും, ക്രമത്തിൽ നടക്കുന്നവരും, എഴുന്നേൽക്കൽ മുതലായ എല്ലാ ആദരങ്ങളും, നമസ്കാരവും നിർവഹിക്കണം.

അഷ്ടാങ്ഗപ്രണിപാതേന ത്രിധാ ന്യസ്തേന സുവ്രതാഃ ത്രിഃപ്രദക്ഷിണയോഗേന വന്ദ്യോ വൈ ബ്രഹ്മണോ ഗുരുഃ

അഷ്ടാംഗപ്രണാമം, മൂന്നു വിധത്തിൽ ശരീരം വച്ച്, മൂന്നു പ്രദക്ഷിണം നടത്തി, ബ്രഹ്മജ്ഞാനിയായ ഗുരുവിനെ സദാചാരികൾ ആരാധിക്കണം.

ജ്യേഷ്ഠാന്യേ ഽപി ച തേ സര്വേ വന്ദനീയാ വിജാനതാ ആജ്ഞാഭങ്ഗം ന കുര്വീത യദീച്ഛേത് സിദ്ധിമ് ഉത്തമാമ്

ജ്ഞാനമുള്ളവർക്ക് എല്ലാ മുതിർന്നവരും വന്ദനീയരാണ്; ഉന്നതമായ സിദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അവരുടെ ആജ്ഞ ലംഘിക്കരുത്.

ധാതുശൂന്യബിലക്ഷേത്രക്ഷുദ്രമന്ത്രോപജീവനമ് വിഷഗ്രഹവിഡമ്ബാദീന് വര്ജയേത് സര്വയത്നതഃ

പഞ്ചഭൂതങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലും, ശൂന്യമായ കുഴികളിലും, ചെറു വയലുകളിലും, മന്ത്രം പറഞ്ഞ് ജീവിക്കലും, വിഷം, ഭൂതം, കപടത എന്നിവയും എല്ലാം പരമശ്രദ്ധയോടെ ഒഴിവാക്കണം.

കൈതവം വിത്തശാഠ്യം ച പൈശുന്യം വര്ജയേത്സദാ അതിഹാസമ് അവഷ്ടമ്ഭം ലീലാസ്വേച്ഛാപ്രവര്തനമ്

കപടത, ധനത്തിൽ വഞ്ചന, പാരസ്പര്യം, അത്യധികം ചിരി, അഹങ്കാരം, വിനോദത്തിനായി ഇഷ്ടം പോലെ പ്രവർത്തിക്കൽ — ഇവ എല്ലാം എപ്പോഴും ഒഴിവാക്കണം.

വര്ജയേത്സര്വയത്നേന ഗുരൂണാമപി സംനിധൌ തദ്വാക്യപ്രതികൂലം ച അയുക്തം വൈ ഗുരോര്വചഃ

ഗുരുക്കളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ അവരുടെ വാക്കുകൾക്ക് വിരുദ്ധമായതും, ഗുരുവിന്റെ വചനത്തിന് യോജിക്കാത്തതും, എല്ലാം പരമശ്രദ്ധയോടെ ഒഴിവാക്കണം.

ന വദേത്സര്വയത്നേന അനിഷ്ടം ന സ്മരേത്സദാ യതീനാമാസനം വസ്ത്രം ദണ്ഡാദ്യം പാദുകേ തഥാ

എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി, അനിഷ്ടം പറയരുത്, എന്നും മനസ്സിൽ പോലും ചിന്തിക്കരുത്; യതികളുടെ ഇരിപ്പിടം, വസ്ത്രം, ദണ്ഡം, പാദുക എന്നിവയും അതുപോലെ.

മാല്യം ച ശയനസ്ഥാനം പാത്രം ഛായാം ച യത്നതഃ യജ്ഞോപകരണാങ്ഗം ച ന സ്പൃശേദ് വൈ പദേന ച

മാല, കിടക്കസ്ഥലം, പാത്രം, തണൽ, യജ്ഞോപകരണങ്ങൾ എന്നിവയെ കാലുകൊണ്ട് സ്പർശിക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കണം.

ദേവദ്രോഹം ഗുരുദ്രോഹം ന കുര്യാത്സര്വയത്നതഃ കൃത്വാ പ്രമാദതോ വിപ്രാഃ പ്രണവസ്യായുതം ജപേത്

ദേവതകളോടോ ഗുരുവിനോടോ ദ്രോഹം ചെയ്യരുത്; അപ്രമാദത്താൽ ചെയ്താൽ, ബ്രാഹ്മണൻ ആയിരം പ്രാവശ്യം പ്രണവം ജപിക്കണം.

ദേവദ്രോഹഗുരുദ്രോഹാത് കോടിമാത്രേണ ശുധ്യതി മഹാപാതകശുദ്ധ്യര്ഥം തഥൈവ ച യഥാവിധി

ദേവദ്രോഹത്തിലും ഗുരുദ്രോഹത്തിലും, കോടിയോളം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കും; അതുപോലെ മഹാപാപങ്ങൾക്കും വിധിപ്രകാരം ശുദ്ധി നേടാം.

പാതകീ ച തദര്ധേന ശുധ്യതേ വൃത്തവാന്യദി ഉപപാതകിനഃ സര്വേ തദര്ധേനൈവ സുവ്രതാഃ

ഒരു പാപി നല്ല പെരുമാറ്റമുള്ളവനാണെങ്കില്‍ പാതി ചെയ്താല്‍ മതി ശുദ്ധിയ്ക്ക്. ചെറിയ തെറ്റുകള്‍ ചെയ്തവരും, നല്ല ആചാരമുള്ളവരും, പാതി മാത്രം ചെയ്താല്‍ മതി.

സംധ്യാലോപേ കൃതേ വിപ്രഃ ത്രിരാവൃത്ത്യൈവ ശുധ്യതി ആഹ്നികച്ഛേദനേ ജാതേ ശതമേകമുദാഹൃതമ്

സന്ധ്യാവന്ദനം ഉപേക്ഷിച്ച ബ്രാഹ്മണന്‍ അതു മൂന്ന് പ്രാവശ്യം ചൊല്ലിയാല്‍ ശുദ്ധിയാകും. ആഹ്നികം ചെയ്യാതെ വിട്ടാല്‍ നൂറ് പ്രാവശ്യം ചൊല്ലണം.

ലങ്ഘനേ സമയാനാം തു അഭക്ഷ്യസ്യ ച ഭക്ഷണേ അവാച്യവാചനേ ചൈവ സഹസ്രാച്ഛുദ്ധിരുച്യതേ

വ്രതങ്ങള്‍ ലംഘിച്ചാല്‍, നിരോധിച്ച ഭക്ഷണം കഴിച്ചാല്‍, പറയരുതാത്തത് പറഞ്ഞാല്‍, ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാല്‍ മാത്രമേ ശുദ്ധിയുണ്ടാകൂ എന്ന് പറയുന്നു.

കാകോലൂകകപോതാനാം പക്ഷിണാമപി ഘാതനേ ശതമഷ്ടോത്തരം ജപ്ത്വാ മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ

കാക്ക, ആണ്ടിക്കുഴി, പ്രാവ് തുടങ്ങിയ പക്ഷികളെ കൊല്ലുന്നവന്‍ നൂറ് എട്ടു പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാല്‍ മോചനം ലഭിക്കും — ഇതില്‍ സംശയമില്ല.

യഃ പുനസ്തത്ത്വവേത്താ ച ബ്രഹ്മവിദ് ബ്രാഹ്മണോത്തമഃ സ്മരണാച്ഛുദ്ധിമാപ്നോതി നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ

തത്ത്വം അറിയുന്നവനും, ബ്രഹ്മം അറിയുന്ന ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണനും ഓര്‍മ്മിച്ചാല്‍ മാത്രം ശുദ്ധി ലഭിക്കും — ഇതില്‍ വിചാരിക്കേണ്ടതില്ല.

നൈവമാത്മവിദാമസ്തി പ്രായശ്ചിത്താനി ചോദനാ വിശ്വസ്യൈവ ഹി തേ ശുദ്ധാ ബ്രഹ്മവിദ്യാവിദോ ജനാഃ

ആത്മാവിനെ അറിയുന്നവന്‍ പ്രായശ്ചിത്തം വേണ്ടതില്ല; ബ്രഹ്മം അറിയുന്നവര്‍ എല്ലായ്പ്പോഴും ശുദ്ധരാണ്.