ലിങ്ഗപുരാണമ്

ദൈവേ കര്മണി പിത്ര്യേ വാ സ യാതി പരമാം ഗതിമ്

ദൈവികമായോ പിതൃകർമ്മങ്ങളിലോ ചെയ്താലും, അവൻ പരമഗതിയെ പ്രാപിക്കും.

അത ഊര്ധ്വം പ്രവക്ഷ്യാമി ശൌചാചാരസ്യ ലക്ഷണമ് യദനുഷ്ഠായ ശുദ്ധാത്മാ പരേത്യ ഗതിമാപ്നുയാത്

ഇനി ഞാൻ ശുദ്ധമായ ആചാരത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ പറയും; അതു പാലിക്കുന്ന ശുദ്ധഹൃദയൻ മരണശേഷം പരമഗതിയെ നേടും.

ബ്രഹ്മണാ കഥിതം പൂര്വം സര്വഭൂതഹിതായ വൈ സംക്ഷേപാത്സര്വവേദാര്ഥം സംചയം ബ്രഹ്മവാദിനാമ്

ഇത് ബ്രഹ്മാവു് മുമ്പ് എല്ലാ ജീവികളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി പഠിപ്പിച്ചതാണ്; ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾക്കായി എല്ലാ വേദങ്ങളുടെയും സാരാംശം ചുരുക്കമായി സമാഹരിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഉദയാര്ഥം തു ശൌചാനാം മുനീനാമുത്തമം പദമ് യസ്തത്രാഥാപ്രമത്തഃ സ്യാത് സ മുനിര്നാവസീദതി

ശുദ്ധിയുടെ പ്രാപ്തിക്കായി, ഇത് മുനികള്ക്ക് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ സ്ഥിതിയാണ്; അവിടെ ശ്രദ്ധയോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ മുനിസ്ഥിതിയിൽ നിന്ന് വീഴുകയില്ല.

മാനാവമാനൌ ദ്വാവേതൌ താവേവാഹുര് വിഷാമൃതേ അവമാനോ ഽമൃതം തത്ര സന്മാനോ വിഷമുച്യതേ

മാനവും അപമാനവും—ഇരണ്ടും അമൃതവും വിഷവും എന്നപോലെയാണ്; അവിടെ അപമാനം അമൃതം, സത്യമായ മാനം വിഷം എന്നു പറയുന്നു.

ഗുരോരപി ഹിതേ യുക്തഃ സ തു സംവത്സരം വസേത് നിയമേഷ്വപ്രമത്തസ്തു യമേഷു ച സദാ ഭവേത്

ഗുരുവിന്റെ ക്ഷേമത്തിനും തയാറായവൻ ഒരു വർഷം അവിടെ താമസിക്കണം; നിയന്ത്രണങ്ങളിൽ എപ്പോഴും ജാഗ്രതയോടെ, യമങ്ങളിൽ സ്ഥിരതയോടെ ഇരിക്കണം.

പ്രാപ്യാനുജ്ഞാം തതശ്ചൈവ ജ്ഞാനയോഗമനുത്തമമ് അവിരോധേന ധര്മസ്യ ചരേത പൃഥിവീമിമാമ്

അനുമതി ലഭിച്ചശേഷം, അത്യുത്തമമായ ജ്ഞാനയോഗം അഭ്യസിക്കണം; ധർമ്മത്തെ ലംഘിക്കാതെ ഈ ഭൂമിയിൽ ജീവിക്കണം.

ചക്ഷുഃപൂതം ചരേന്മാര്ഗം വസ്ത്രപൂതം ജലം പിബേത് സത്യപൂതം വദേദ്വാക്യം മനഃപൂതം സമാചരേത്

ശുദ്ധമായ കാഴ്ചകൊണ്ടു വഴി നടക്കണം, വസ്ത്രംകൊണ്ടു വെള്ളം ചുരണ്ടി കുടിക്കണം, സത്യസന്ധമായ വാക്കുകൾ മാത്രം പറയണം, മനസ്സ് ശുദ്ധമാക്കി പ്രവർത്തിക്കണം.

മത്സ്യഗൃഹ്യസ്യ യത്പാപം ഷണ്മാസാഭ്യന്തരേ ഭവേത് ഏകാഹം തത്സമം ജ്ഞേയമ് അപൂതം യജ്ജലം ഭവേത്

ആറ് മാസത്തിനുള്ളിൽ മീൻ കഴിക്കുന്നതുകൊണ്ടു ഉണ്ടാകുന്ന പാപം, ഒരു ദിവസം ശുദ്ധീകരിക്കാത്ത വെള്ളം കുടിച്ചാൽ ഉണ്ടാകുന്ന പാപത്തോടു തുല്യമാണ്.

അപൂതോദകപാനേ തു ജപേച്ച ശതപഞ്ചകമ് അഘോരലക്ഷണം മന്ത്രം തതഃ ശുദ്ധിമവാപ്നുയാത്

ശുദ്ധമല്ലാത്ത വെള്ളം കുടിച്ചാൽ, അഘോരമന്ത്രം നൂറും അഞ്ചും തവണ ജപിക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കും.

അഥവാ പൂജയേച്ഛംഭും ഘൃതസ്നാനാദിവിസ്തരൈഃ ത്രിധാ പ്രദക്ഷിണീകൃത്യ ശുധ്യതേ നാത്ര സംശയഃ

അല്ലെങ്കിൽ, ഘൃതംകൊണ്ടു സ്നാനം അടക്കമുള്ള വിശേഷപൂജകൾ നടത്തി, ശംഭുവിനെ മൂന്നു പ്രദക്ഷിണം ചുറ്റി ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചാൽ, സംശയമില്ലാതെ ശുദ്ധി ലഭിക്കും.

ആതിഥ്യശ്രാദ്ധയജ്ഞേഷു ന ഗച്ഛേദ്യോഗവിത്ക്വചിത് ഏവം ഹ്യഹിംസകോ യോഗീ ഭവേദിതി വിചാരിതമ്

യോഗം അറിയുന്നവൻ അതിഥിസത്കാരം, പിതൃകർമ്മങ്ങൾ, യാഗങ്ങൾ എന്നിവയിൽ പങ്കെടുക്കരുത്; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അഹിംസയുള്ള യോഗി ആയിരിക്കും എന്ന് പരിഗണിച്ചിരിക്കുന്നു.

വഹ്നൌ വിധൂമേ ഽത്യങ്ഗാരേ സര്വസ്മിന്ഭുക്തവജ്ജനേ ചരേത്തു മതിമാന് ഭൈക്ഷ്യം ന തു തേഷ്വേവ നിത്യശഃ

മഞ്ഞ് ഇല്ലാത്ത അഗ്നിയ്ക്ക് മുന്നിലും ചൂടുള്ള ചാരത്തിനടുത്തും ഭക്ഷണം കഴിച്ചവരിൽ നിന്ന്, ബുദ്ധിമാൻ ഭിക്ഷ തേടണം; എന്നാൽ എല്ലായ്പ്പോഴും അവരിൽ നിന്ന് മാത്രം ഭിക്ഷ തേടേണ്ടതില്ല.

അഥൈനമ് അവമന്യന്തേ പരേ പരിഭവന്തി ച തഥാ യുക്തം ചരേദ്ഭൈക്ഷ്യം സതാം ധര്മമദൂഷയന്

മറ്റുള്ളവർ അവനെ അവഗണിച്ചാലും അപമാനിച്ചാലും, സദാചാരത്തിന് വിരുദ്ധമാകാതെ, യോഗ്യമായ രീതിയിൽ ഭിക്ഷ തേടണം.

ഭൈക്ഷ്യം ചരേദ്വനസ്ഥേഷു യായാവരഗൃഹേഷു ച ശ്രേഷ്ഠാ തു പ്രഥമാ ഹീയം വൃത്തിരസ്യോപജായതേ

കാടിൽ താമസിക്കുന്നവരിൽ നിന്നും യാത്രക്കാരുടെ വീടുകളിൽ നിന്നും ഭിക്ഷ തേടണം; അതിൽ കാട്ടുകാരിൽ നിന്ന് തേടുന്നതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം, അതില്ലെങ്കിൽ രണ്ടാമത്തേതിൽ ആശ്രയിക്കാം.

അത ഊര്ധ്വം ഗൃഹസ്ഥേഷു ശീലീനേഷു ചരേദ്ദ്വിജാഃ ശ്രദ്ദധാനേഷു ദാന്തേഷു ശ്രോത്രിയേഷു മഹാത്മസു

ഇതിനു ശേഷം, നല്ല ശീലമുള്ളവരും വിശ്വാസമുള്ളവരും ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹമുള്ളവരും പണ്ഡിതരും മഹാത്മാക്കളുമായ ഗൃഹസ്ഥരിൽ നിന്ന് ഭിക്ഷ തേടാം.

അത ഊര്ധ്വം പുനശ്ചാപി അദുഷ്ടാപതിതേഷു ച ഭൈക്ഷ്യചര്യാ ഹി വര്ണേഷു ജഘന്യാ വൃത്തിരുച്യതേ

ഇതിനു ശേഷം, ദുഷ്ടരല്ലാത്തവരിൽ നിന്നും പാപത്തിൽ വീണിട്ടില്ലാത്തവരിൽ നിന്നും ഭിക്ഷ തേടാം; എന്നാൽ വർണ്ണങ്ങളിൽ ഇങ്ങനെയുള്ളവരിൽ നിന്ന് ഭിക്ഷ തേടുന്നത് ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ഉപജീവനമെന്നു പറയുന്നു.

ഭൈക്ഷ്യം യവാഗൂസ്തക്രം വാ പയോ യാവകമേവ ച ഫലമൂലാദി പക്വം വാ കണപിണ്യാകസക്തവഃ

ഭിക്ഷയായി യവകഞ്ഞി, മോറു, പാൽ, യവം, പഴം, കിഴങ്ങ്, പാകം ചെയ്ത ഭക്ഷണം, അല്ലെങ്കിൽ പൊടിപൊരി അടക്കമുള്ളവയും സ്വീകരിക്കാം.

ഇത്യേവ തേ മയാ പ്രോക്താ യോഗിനാം സിദ്ധിവര്ദ്ധനാഃ ആഹാരാസ്തേഷു സിദ്ധേഷു ശ്രേഷ്ഠം ഭൈക്ഷ്യമിതി സ്മൃതമ്

യോഗികൾക്ക് സിദ്ധി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഭക്ഷണങ്ങൾ ഇതാണ് എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അവയിൽ ഭിക്ഷയാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം എന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

അബ്ബിന്ദും യഃ കുശാഗ്രേണ മാസി മാസി സമശ്നുതേ ന്യായതോ യശ്ചരേദ്ഭൈക്ഷ്യം പൂര്വോക്താത്സ വിശിഷ്യതേ

ഓരോ മാസവും കുശഗ്രത്തിന്റെ അറ്റത്തിൽ ഒരു തുള്ളി വെള്ളം മാത്രം നീതിപൂർവ്വം കഴിക്കുകയും, മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ ഭിക്ഷ തേടുകയും ചെയ്യുന്നവൻ മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനാണ്.

ജരാമരണഗര്ഭേഭ്യോ ഭീതസ്യ നരകാദിഷു ഏവം ദായയതേ തസ്മാത് തദ്ഭൈക്ഷ്യമിതി സംസ്മൃതമ്

വൃദ്ധാവസ്ഥയും മരണവും നരകവും മുതലായവയെ ഭയപ്പെടുന്നവർക്കു, ഇങ്ങനെയുള്ള ഭിക്ഷയാണു മോക്ഷം നൽകുന്നതെന്നു ഓർക്കപ്പെടുന്നു.

ദധിഭക്ഷാഃ പയോഭക്ഷാ യേ ചാന്യേ ജീവക്ഷീണകാഃ സര്വേ തേ ഭൈക്ഷ്യഭക്ഷസ്യ കലാം നാര്ഹന്തി ഷോഡശീമ്

തയിരും പാലും മറ്റും കഴിച്ച് ജീവൻ കുറയുന്നവർക്കു, ഭിക്ഷയാൽ ജീവിക്കുന്നവരുടെ പുണ്യത്തിന്റെ പതിനാറിൽ ഒന്നും അർഹതയില്ല.

ഭസ്മശായീ ഭവേന്നിത്യം ഭിക്ഷാചാരീ ജിതേന്ദ്രിയഃ യ ഇച്ഛേത് പരമം സ്ഥാനം വ്രതം പാശുപതം ചരേത്

എപ്പോഴും ചാരത്തിൽ കിടക്കുകയും, ഭിക്ഷയാൽ ജീവിക്കുകയും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യണം; പരമാവസ്ഥ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ പാശുപതവ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം.

യോഗിനാം ചൈവ സര്വേഷാം ശ്രേഷ്ഠം ചാന്ദ്രായണം ഭവേത് ഏകം ദ്വേ ത്രീണി ചത്വാരി ശക്തിതോ വാ സമാചരേത്

യോഗികൾക്കുള്ള എല്ലാ വ്രതങ്ങളിൽയും ചാന്ദ്രായണവ്രതം ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്; കഴിവിനനുസരിച്ച് ഒന്ന്, രണ്ട്, മൂന്ന്, നാല് ചക്രങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കാം.

അസ്തേയം ബ്രഹ്മചര്യം ച അലോഭസ്ത്യാഗ ഏവ ച വ്രതാനി പഞ്ച ഭിക്ഷൂണാമ് അഹിംസാ പരമാ ത്വിഹ

മോഷ്ടിക്കാതിരിക്കുക, ബ്രഹ്മചര്യം പാലിക്കുക, അലോഭം, ത്യാഗം — ഇവയാണ് ഭിക്ഷുക്കളുടെ അഞ്ചു വ്രതങ്ങൾ; ഇവയിൽ അഹിംസയാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത്.

അക്രോധോ ഗുരുശുശ്രൂഷാ ശൌചമാഹാരലാഘവമ് നിത്യം സ്വാധ്യായ ഇത്യേതേ നിയമാഃ പരികീര്തിതാഃ

കോപം ഇല്ലാതിരിക്കുക, ഗുരുവിനെ ഭക്തിയോടെ സേവിക്കുക, ശുദ്ധി പാലിക്കുക, അഹാരം കുറച്ച് കഴിക്കുക, എല്ലായ്പ്പോഴും സ്വാധ്യായം നടത്തുക — ഇവയാണ് നിത്യനിഷ്ഠകളായി പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ബീജയോനിഗുണാ വസ്തുബന്ധഃ കര്മഭിര് ഏവ ച യഥാ ദ്വിപ ഇവാരണ്യേ മനുഷ്യാണാം വിധീയതേ

വിത്തും ഗർഭവും മൂലമാകുന്ന ഗുണങ്ങളും, വസ്തുക്കളുടെ ബന്ധവും, മനുഷ്യർക്കും കാട്ടിലെ ആനയ്ക്കും പോലെ, പ്രവൃത്തികളാൽ നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുന്നു.

ദേവൈസ്തുല്യാഃ സര്വയജ്ഞക്രിയാസ്തു യജ്ഞാജ്ജാപ്യം ജ്ഞാനമാഹുശ് ച ജാപ്യാത് ജ്ഞാനാദ് ധ്യാനം സംഗരാഗാദപേതം തസ്മിന്പ്രാപ്തേ ശാശ്വതസ്യോപലമ്ഭഃ

ദേവതകൾ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ യജ്ഞകർമങ്ങളും ജപത്തിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ജ്ഞാനത്തിന് തുല്യമാണ് എന്ന് പറയുന്നു; ജപത്തിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനം, ജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് ആസക്തിയും ദ്വേഷവും ഇല്ലാത്ത ധ്യാനം ഉണ്ടാകുന്നു; അതിൽ എത്തുമ്പോൾ ശാശ്വതമായ സത്യം അനുഭവപ്പെടുന്നു.

ദമഃ ശമഃ സത്യമകല്മഷത്വം മൌനം ച ഭൂതേഷ്വഖിലേഷു ചാര്ജവമ് അതീന്ദ്രിയം ജ്ഞാനമിദം തഥാ ശിവം പ്രാഹുസ് തഥാ ജ്ഞാനവിശുദ്ധബുദ്ധയഃ

ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹം, മനസ്സിന്റെ ശാന്തി, സത്യവാക്ക്, പാപരഹിതത്വം, മൗനം, എല്ലാ ജീവികളോടും നേരായ പെരുമാറ്റം, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കപ്പുറം ജ്ഞാനം — ജ്ഞാനശുദ്ധിയുള്ളവർ ഇവയെ ശിവസ്വഭാവമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.