ലിങ്ഗപുരാണമ്

കല്പയേച്ചാസനം പദ്മം സോമസൂര്യാഗ്നിസംയുതമ് ഷഡ്വിംശച്ഛക്തിസംയുക്തമ് അഷ്ടധാ ച ദ്വിജോത്തമാഃ

ചന്ദ്രന്‍, സൂര്യന്‍, അഗ്നി എന്നിവയുടെ ശക്തികള്‍ ചേര്‍ന്നുപോലും ഇരുപത്താറ് ശക്തികള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന, എട്ട് വിധത്തിലുള്ള പദ്മാസനം ഒരുക്കണം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.

തതഃ ഷോഡശധാ ചൈവ പുനര്ദ്വാദശധാ ദ്വിജാഃ സ്മരേച് ച തത് തഥാ മധ്യേ ദേവ്യാ ദേവമ് ഉമാപതിമ്

അപ്പോൾ, പന്ത്രണ്ടു വിധത്തിലും പതിനാറു വിധത്തിലും, ദ്വിജന്മാരേ, ദേവിയെ നടുവിൽ വെച്ച് ഉമയുടെ ഭർത്താവായ ദേവനെയും ഇങ്ങനെ ധ്യാനിക്കണം.

അഷ്ടശക്തിസമായുക്തമ് അഷ്ടമൂര്തിമജം പ്രഭുമ് താഭിശ്ചാഷ്ടവിധാ രുദ്രാശ് ചതുഃഷഷ്ടിവിധാഃ പുനഃ

ജനനം ഇല്ലാത്ത ആ പ്രഭുവിന് എട്ടു ശക്തികളും എട്ടു രൂപങ്ങളും ഉണ്ടു. ആ എട്ടു ശക്തികളോടൊപ്പം, വീണ്ടും അറുപത്തിനാലു വിധം രുദ്രന്മാരും ഉള്ളവനാണ് അവൻ.

ശക്തയശ് ച തഥാ സര്വാ ഗുണാഷ്ടകസമന്വിതാഃ ഏവം സ്മരേത്ക്രമേണൈവ ലബ്ധ്വാ ജ്ഞാനമനുത്തമമ്

അങ്ങനെ, എട്ടു ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായ എല്ലാ ശക്തികളും ക്രമമായി ധ്യാനിച്ചാൽ, അതുല്യമായ ജ്ഞാനം ലഭിക്കും.

ഏവം പാശുപതം യോഗം മോക്ഷസിദ്ധിപ്രദായകമ് തസ്യാണിമാദയോ വിപ്രാ നാന്യഥാ കര്മകോടിഭിഃ

ഇങ്ങനെ, മോക്ഷവും സിദ്ധിയും നൽകുന്ന പാശുപതയോഗം നേടാം. അണിമാദി ശക്തികൾ, മഹർഷിമാരേ, മറ്റെന്തു പ്രവർത്തികൾകൊണ്ടും നേടാൻ കഴിയില്ല.

തത്രാഷ്ടഗുണമൈശ്വര്യം യോഗിനാം സമുദാഹൃതമ് തത്സര്വം ക്രമയോഗേന ഹ്യ് ഉച്യമാനം നിബോധത

അവിടെ യോഗിമാരുടെ എട്ടു വിധത്തിലുള്ള ഐശ്വര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവയെല്ലാം ക്രമമായി ഞാൻ പറയുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ മനസ്സിലാക്കണം.

അണിമാ ലഘിമാ ചൈവ മഹിമാ പ്രാപ്തിരേവ ച പ്രാകാമ്യം ചൈവ സര്വത്ര ഈശിത്വം ചൈവ സര്വതഃ

അണിമ, ലഘിമ, മഹിമ, പ്രാപ്തി, പ്രാകാമ്യം എല്ലായിടത്തും, ഈശിത്വം എല്ലായിടത്തും,

വശിത്വമഥ സര്വത്ര യത്ര കാമാവസായിതാ തച്ചാപി ത്രിവിധം ജ്ഞേയമ് ഐശ്വര്യം സാര്വകാമികമ്

എവിടെയും ഇച്ഛാനുസൃതമായി ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റാൻ കഴിയുന്ന ആധിപത്യം മൂന്നു വിധമാണ് അറിയേണ്ടത്. എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്ന അതാണ് യഥാർത്ഥ ഐശ്വര്യം.

സാവദ്യം നിരവദ്യം ച സൂക്ഷ്മം ചൈവ പ്രവര്തതേ സാവദ്യം നാമ യത്തത്ര പഞ്ചഭൂതാത്മകം സ്മൃതമ്

അത് കുറ്റമുള്ളതും, കുറ്റമില്ലാത്തതും, സൂക്ഷ്മമായതുമെന്നിങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്നു. അതിൽ അഞ്ചു ഭൗതിക ഘടകങ്ങൾ ചേർന്നിരിക്കുന്നതിനെ കുറ്റമുള്ളതെന്ന് പറയുന്നു.

ഇന്ദ്രിയാണി മനശ്ചൈവ അഹങ്കാരശ് ച യഃ സ്മൃതഃ തത്ര സൂക്ഷ്മപ്രവൃത്തിസ്തു പഞ്ചഭൂതാത്മികാ പുനഃ

ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, മനസ്സ്, അഹങ്കാരം ഇവയെല്ലാം ചേർന്നിടത്ത് സൂക്ഷ്മമായ പ്രവൃത്തിയും വീണ്ടും അഞ്ചു ഭൗതിക ഘടകങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.

ഇന്ദ്രിയാണി മനശ്ചിത്തബുദ്ധ്യഹങ്കാരസംജ്ഞിതമ് തഥാ സര്വമയം ചൈവ ആത്മസ്ഥാ ഖ്യാതിരേവ ച

ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, മനസ്സ്, ചിത്തം, ബുദ്ധി, അഹങ്കാരം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്, അതുപോലെ എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ആത്മാവിൽ നിലനിൽക്കുന്ന അറിവും ഉൾപ്പെടുന്നു.

സംയോഗ ഏവ ത്രിവിധഃ സൂക്ഷ്മേഷ്വേവ പ്രവര്തതേ പുനരഷ്ടഗുണശ്ചാപി സൂക്ഷ്മേഷ്വേവ വിധീയതേ

സമ്യോഗം മൂന്നു വിധത്തിൽ സൂക്ഷ്മത്തിൽ മാത്രം നടക്കുന്നു. എട്ടു വിധമായ വിഭജനം കൂടിയും സൂക്ഷ്മത്തിൽ മാത്രമാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്.

തസ്യ രൂപം പ്രവക്ഷ്യാമി യഥാഹ ഭഗവാന്പ്രഭുഃ ത്രൈലോക്യേ സര്വഭൂതേഷു യഥാസ്യ നിയമഃ സ്മൃതഃ

അതിന്റെ രൂപം ഞാൻ പറയാം. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലെയും എല്ലാ ജീവികളിലും അതിന്റെ നിയന്ത്രണം എങ്ങനെ നടക്കുന്നു എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.

അണിമാദ്യം തഥാവ്യക്തം സര്വത്രൈവ പ്രതിഷ്ഠിതമ് ത്രൈലോക്യേ സര്വഭൂതാനാം ദുഷ്പ്രാപ്യം സമുദാഹൃതമ്

അണിമാദി ശക്തികൾ തുടങ്ങി, അവ്യക്തം എല്ലായിടത്തും നിലനിൽക്കുന്നു. മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലെയും എല്ലാ ജീവികൾക്കും അതിനെ പ്രാപിക്കാൻ വളരെ പ്രയാസമാണ് എന്ന് പറയുന്നു.

തത് തസ്യ ഭവതി പ്രാപ്യം പ്രഥമം യോഗിനാം ബലമ് ലങ്ഘനം പ്ലവനം ലോകേ രൂപമസ്യ സദാ ഭവേത്

അത് യോഗികൾക്ക് പ്രാപ്യമാകുന്നു. ആദ്യ ശക്തി ലോകത്തിൽ ചാടാനും സഞ്ചരിക്കാനും കഴിയുന്ന ശക്തിയാണ്. ഇതാണ് അതിന്റെ സ്ഥിരമായ രൂപം.

ശീഘ്രത്വം സര്വഭൂതേഷു ദ്വിതീയം തു പദം സ്മൃതമ് ത്രൈലോക്യേ സര്വഭൂതാനാം മഹിമ്നാ ചൈവ വന്ദിതമ്

എല്ലാ ജീവികളിലും അതിവേഗത രണ്ടാമത്തെ നിലയാണെന്ന് പറയുന്നു. മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലെയും എല്ലാ ജീവികളും അതിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു ആദരിക്കുന്നു.

മഹിത്വം ചാപി ലോകേ ഽസ്മിംസ് തൃതീയോ യോഗ ഉച്യതേ ത്രൈലോക്യേ സര്വഭൂതേഷു യഥേഷ്ടഗമനം സ്മൃതമ്

ലോകത്തിൽ മഹത്വം മൂന്നാമത്തെ യോഗം എന്നാണ് പറയുന്നത്. മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലെയും എല്ലാ ജീവികളിലും ഇഷ്ടമുള്ളിടത്തേക്ക് പോകാൻ കഴിയുന്നതാണ് അതിന്റെ സ്വഭാവം.

പ്രാകാമാന് വിഷയാന് ഭുങ്ക്തേ തഥാപ്രതിഹതഃ ക്വചിത് ത്രൈലോക്യേ സര്വഭൂതാനാം സുഖദുഃഖം പ്രവര്തതേ

അവൻ ഇച്ഛാനുസൃതമായി എവിടെയും തടസ്സമില്ലാതെ വിഷയങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു. മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലെയും എല്ലാ ജീവികൾക്കും സുഖവും ദുഃഖവും ഉണ്ടാകുന്നു.

ഈശോ ഭവതി സര്വത്ര പ്രവിഭാഗേന യോഗവിത് വശ്യാനി ചാസ്യ ഭൂതാനി ത്രൈലോക്യേ സചരാചരേ

അവൻ എല്ലായിടത്തും അധിപനാകുന്നു, യോഗത്തെ വ്യത്യാസമായി അറിയുന്നവനാണ്. മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലെയും ചലനശീലികളും അചലങ്ങളുമായ എല്ലാ ജീവികളും അവനു കീഴിലാണ്.

ഇച്ഛയാ തസ്യ രൂപാണി ഭവന്തി ന ഭവന്തി ച യത്ര കാമാവസായിത്വം ത്രൈലോക്യേ സചരാചരേ

അവന്റെ ഇച്ഛയാൽ രൂപങ്ങൾ ഉണ്ടാകുകയും ഇല്ലാതാകുകയും ചെയ്യുന്നു. മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലെയും ചലനശീലികളും അചലങ്ങളുമായ എല്ലാ ജീവികളിലും ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റപ്പെടുന്നു.

ശബ്ദഃ സ്പര്ശോ രസോ ഗന്ധോ രൂപം ചൈവ മനസ് തഥാ പ്രവര്തന്തേ ഽസ്യ ചേച്ഛാതോ ന ഭവന്തി യഥേച്ഛയാ

ശബ്ദം, സ്പർശം, രുചി, ഗന്ധം, രൂപം, മനസ്സ് ഇവ അവന്റെ ഇച്ഛയനുസരിച്ച് ഉണ്ടാകുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഉണ്ടാകുന്നില്ല.

ന ജായതേ ന മ്രിയതേ ഛിദ്യതേ ന ച ഭിദ്യതേ ന ദഹ്യതേ ന മുഹ്യേത ലീയതേ ന ച ലിപ്യതേ

അവൻ ജനിക്കുന്നില്ല, മരിക്കുന്നില്ല, മുറിക്കപ്പെടുന്നില്ല, പിളരുന്നില്ല, കത്തുന്നില്ല, ഭ്രമിക്കുന്നില്ല, ലയിക്കുന്നില്ല, മങ്ങുന്നില്ല.

ന ക്ഷീയതേ ന ക്ഷരതി ഖിദ്യതേ ന കദാചന ക്രിയതേ വാ ന സര്വത്ര തഥാ വിക്രിയതേ ന ച

അവൻ ക്ഷയിക്കുന്നില്ല, നശിക്കുന്നില്ല, ഒരിക്കലും ദു:ഖിക്കുന്നില്ല, ഉണ്ടാക്കപ്പെടുന്നില്ല, എല്ലായിടത്തും മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നില്ല.

അഗന്ധരസരൂപസ്തു അസ്പര്ശഃ ശബ്ദവര്ജിതഃ അവര്ണോ ഹ്യസ്വരശ് ചൈവ അസവര്ണസ്തു കര്ഹിചിത്

അവനു ഗന്ധമില്ല, രുചിയില്ല, രൂപമില്ല, സ്പർശമില്ല, ശബ്ദമില്ല, വർണ്ണമില്ല, സ്വരമില്ല, ചിലപ്പോൾ ഒരു ലക്ഷണവും ഇല്ല.

സ ഭുങ്ക്തേ വിഷയാംശ്ചൈവ വിഷയൈര്ന ച യുജ്യതേ അണുത്വാത്തു പരഃ സൂക്ഷ്മഃ സൂക്ഷ്മത്വാദ് അപവര്ഗികഃ

അവൻ വിഷയങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവയിൽ കുടുങ്ങുന്നില്ല. അത്യന്തം സൂക്ഷ്മത്വം കൊണ്ടു അവൻ പരമനും മോക്ഷം നൽകുന്നവനുമാണ്.

വ്യാപകസ്ത്വപവര്ഗാച്ച വ്യാപകാത്പുരുഷഃ സ്മൃതഃ പുരുഷഃ സൂക്ഷ്മഭാവാത്തു ഐശ്വര്യേ പരമേ സ്ഥിതഃ

എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതും മോക്ഷത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നതുമായതുകൊണ്ടു, വ്യാപകനെ പുരുഷൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു. അതിന്റെ സൂക്ഷ്മസ്വഭാവം മൂലം, പുരുഷൻ പരമമായ ഐശ്വര്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

ഗുണോത്തരമഥൈശ്വര്യേ സര്വതഃ സൂക്ഷ്മമുച്യതേ ഐശ്വര്യം ചാപ്രതീഘാതം പ്രാപ്യ യോഗമനുത്തമമ്

ഗുണങ്ങളെ അതിക്രമിച്ചും ഐശ്വര്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നതിനാലും, എല്ലായിടത്തും അതിനെ ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മം എന്നു പറയുന്നു. തടസ്സമില്ലാത്ത ഐശ്വര്യം പ്രാപിച്ചാൽ, അത്യുത്തമമായ യോഗം ലഭിക്കും.

അപവര്ഗം തതോ ഗച്ഛേത് സൂക്ഷ്മം തത്പരമം പദമ് ഏവം പാശുപതം യോഗം ജ്ഞാതവ്യം മുനിപുങ്ഗവാഃ

അവിടെ നിന്ന് മോക്ഷത്തിലേക്കും, ആ സൂക്ഷ്മമായ പരമപദത്തിലേക്കും എത്തുന്നു. മഹർഷികളേ, ഇങ്ങനെ പാശുപതയോഗം മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്.

സ്വര്ഗാപവര്ഗഫലദം ശിവസായുജ്യകാരണമ് അഥവാ ഗതവിജ്ഞാനോ രാഗാത്കര്മ സമാചരേത്

അത് സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും ഫലമായി തരുന്നു; ശിവനോടു ഐക്യപ്പെടുന്നതിനും കാരണമാകുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ, മാർഗ്ഗം അറിഞ്ഞ ശേഷം, ആസക്തിയാൽ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.