ലിങ്ഗപുരാണമ്

ന ഹ്യേഷാ പ്രകൃതിര്ജൈവീ വികൃതിശ് ച വിചാരതഃ വികാരോ നൈവ മായൈഷാ സദസദ്വ്യക്തിവര്ജിതാ

ഇത് പ്രകൃതിയല്ല, മാറ്റം അല്ല, ആലോചിച്ചാൽ; ഈ മായയ്ക്ക് മാറ്റമോ, പ്രകടമോ അപ്രകടമോ ഇല്ല.

പുരാ മമാജ്ഞാ മദ്വക്ത്രാത് സമുത്പന്നാ സനാതനീ പഞ്ചവക്ത്രാ മഹാഭാഗാ ജഗതാമഭയപ്രദാ

പണ്ടെ, എന്റെ മുഖത്തിൽ നിന്ന്, അഞ്ചു മുഖങ്ങളോടു കൂടി, മഹത്വമുള്ള, ലോകങ്ങൾക്ക് അഭയം നൽകുന്ന, ശാശ്വതമായ ആജ്ഞ ഉദിച്ചുവന്നു.

താമാജ്ഞാം സമ്പ്രവിശ്യാഹം ചിന്തയന് ജഗതാം ഹിതമ് സപ്തവിംശത്പ്രകാരേണ സര്വം വ്യാപ്യാനയാ ശിവഃ

ആ ആജ്ഞയിൽ പ്രവേശിച്ച്, ലോകങ്ങളുടെ ഭാവി ചിന്തിച്ച്, ഞാൻ ശിവൻ, അതിലൂടെ ഇരുപത്തേഴു വിധത്തിൽ എല്ലാം വ്യാപിച്ചു.

തദാപ്രഭൃതി വൈ മോക്ഷപ്രവൃത്തിര്ദ്വിജസത്തമാഃ ഏവമുക്ത്വാ തദാപശ്യദ് ഭവാനീം പരമേശ്വരഃ

അത് മുതൽ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, മോക്ഷസാധനത്തിന് തുടക്കം വന്നു; ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, പരമേശ്വരൻ ഭവാനിയെ നോക്കി.

ഭവാനീ ച തമാലോക്യ മായാമഹരദവ്യയാ തേ മായാമലനിര്മുക്താ മുനയഃ പ്രേക്ഷ്യ പാര്വതീമ്

ഭവാനി അവനെ നോക്കി, അക്ഷയം ആയ മായയെ നീക്കി; മായാമലത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരായ മഹർഷിമാർ പാർവതിയെ കണ്ടു.

പ്രീതാ ബഭൂവുര്മുക്താശ് ച തസ്മാദേഷാ പരാ ഗതിഃ ഉമാശങ്കരയോര്ഭേദോ നാസ്ത്യേവ പരമാര്ഥതഃ

അവർ സന്തോഷവും മോക്ഷവും പ്രാപിച്ചു; അതുകൊണ്ടാണ് ഇതു പരമാവസ്ഥ; ഉമയും ശങ്കരനും തമ്മിൽ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ യാതൊരു വ്യത്യാസവും ഇല്ല.

ദ്വിധാസൌ രൂപമാസ്ഥായ സ്ഥിത ഏവ ന സംശയഃ യദാ വിദ്വാനസംഗഃ സ്യാദ് ആജ്ഞയാ പരമേഷ്ഠിനഃ

ഇവർ ഇരട്ടരൂപം സ്വീകരിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല; ജ്ഞാനിയ്ക്ക് അസക്തി വരുന്നത് പരമേശ്വരന്റെ ആജ്ഞയാൽ ആണ്.

തദാ മുക്തിഃ ക്ഷണാദേവ നാന്യഥാ കര്മകോടിഭിഃ ക്രമോ ഽവിവക്ഷിതോ ഭൂതവിവൃദ്ധഃ പരമേഷ്ഠിനഃ

അപ്പോൾ മോക്ഷം ക്ഷണത്തിൽ ലഭിക്കും—ലക്ഷക്കണക്കിന് കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്താലും വേറെ വഴി ഇല്ല; ക്രമം പരമേശ്വരൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതല്ല, അവൻ സകലവൃദ്ധിക്കും കാരണമാണ്.

പ്രസാദേന ക്ഷണാന്മുക്തിഃ പ്രതിജ്ഞൈഷാ ന സംശയഃ ഗര്ഭസ്ഥോ ജായമാനോ വാ ബാലോ വാ തരുണോ ഽപി വാ

കൃപയാൽ മോക്ഷം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ലഭിക്കും—ഇത് ഉറപ്പായ വാഗ്ദാനം, സംശയമില്ല; ഗർഭത്തിൽ ആയാലും, ജനിക്കുമ്പോഴും, ബാലനായി, യുവനായി—even അപ്പോൾ പോലും.

വൃദ്ധോ വാ മുച്യതേ ജന്തുഃ പ്രസാദാത്പരമേഷ്ഠിനഃ അണ്ഡജശ് ചോദ്ഭിജ്ജോ വാപി സ്വേദജോ വാപി മുച്യതേ

വയസ്സായാലോ അല്ലാതെയോ, ഏത് ജീവിയും പരമേശ്വരന്റെ കൃപയാൽ മോചിതനാകും. മുട്ടിൽ നിന്നോ, മുളച്ചതിൽ നിന്നോ, ചോർച്ചയിൽ നിന്നോ ജനിച്ചവരായാലും എല്ലാവരും മോചനം നേടും.

പ്രസാദാദ്ദേവദേവസ്യ നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ ഏഷ ഏവ ജഗന്നാഥോ ബന്ധമോക്ഷകരഃ ശിവഃ

ദേവന്മാരുടെ ദേവന്റെ കൃപയാൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും ആലോചന വേണ്ടതില്ല; ഈ ലോകനാഥനായ ശിവൻ തന്നെയാണ് ബന്ധത്തിന്റെയും മോചനത്തിന്റെയും കാരണമായത്.

ഭൂര്ഭൂവഃസ്വര്മഹശ് ചൈവ ജനഃ സാക്ഷാത്തപഃ സ്വയമ് സത്യലോകസ് തഥാണ്ഡാനാം കോടികോടിശതാനി ച

ഭൂമി, അന്തരീക്ഷം, സ്വർഗം, മഹലോകം, ജനലോകം, തപോലോകം, സത്യലോകം, അണ്ടങ്ങളുടെ കോടിക്കണക്കിനു കൂട്ടങ്ങൾ—

വിഗ്രഹം ദേവദേവസ്യ തഥാണ്ഡാവരണാഷ്ടകമ് സപ്തദ്വീപേഷു സര്വേഷു പര്വതേഷു വനേഷു ച

ദേവദേവന്റെ രൂപവും, അണ്ടത്തിന്റെ എട്ടു പൊതികളും, ഏഴു ദ്വീപുകളും, പർവതങ്ങളും, കാടുകളും—ഇവയെല്ലാം കൂടി,

സമുദ്രേഷു ച സര്വേഷു വായുസ്കന്ധേഷു സര്വതഃ തഥാന്യേഷു ച ലോകേഷു വസന്തി ച ചരാചരാഃ

എല്ലാ സമുദ്രങ്ങളിലും, എല്ലായിടത്തുമുള്ള വായുവിന്റെ പ്രവാഹങ്ങളിലും, മറ്റുള്ള ലോകങ്ങളിലും, ചലിക്കുന്നവരും അചലങ്ങളായവരും എല്ലാം വസിക്കുന്നു.

സര്വേ ഭവാംശജാ നൂനം ഗതിസ്ത്വേഷാം സ ഏവ വൈ സര്വോ രുദ്രോ നമസ്തസ്മൈ പുരുഷായ മഹാത്മനേ

എല്ലാവരും ഭവനിൽ നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്; അവർക്കെല്ലാം ആശ്രയം അവനാണ്. എല്ലാം രുദ്രനാണ്—ആ മഹാത്മാവായ പുരുഷനോട് ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു.

വിശ്വം ഭൂതം തഥാ ജാതം ബഹുധാ രുദ്ര ഏവ സഃ രുദ്രാജ്ഞൈഷാ സ്ഥിതാ ദേവീ ഹ്യ് അനയാ മുക്തിരംബികാ

സകലവും, എല്ലാ ജീവികളും, പല രൂപങ്ങളിലായി ജനിച്ചതും രുദ്രനാണ്. രുദ്രന്റെ todayപ്രകാരമാണ് ഈ ദേവി നിലകൊള്ളുന്നത്; അവളിലൂടെ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു—അവളാണ് അംബിക.

ഇത്യേവം ഖേചരാഃ സിദ്ധാ ജജല്പുഃ പ്രീതമാനസാഃ യദാവലോക്യ താന് സര്വാന് പ്രസാദാദനയാംബികാ

ഇങ്ങനെ ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന സിദ്ധന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ പരസ്പരം സംസാരിച്ചു; അംബികയുടെ കൃപകൊണ്ടു അവർ ആ സകല ജീവികളെയും കണ്ടു.

തദാ തിഷ്ഠന്തി സായുജ്യം പ്രാപ്താസ്തേ ഖേചരാഃ പ്രഭോഃ

അപ്പോള്‍ ആകാശത്തില്‍ വസിക്കുന്ന സിദ്ധന്മാര്‍ ഭഗവാനോടൊപ്പം ഐക്യമായ് നിലകൊള്ളുന്നു.

കേന യോഗേന വൈ സൂത ഗുണപ്രാപ്തിഃ സതാമിഹ അണിമാദിഗുണോപേതാ ഭവന്ത്യേവേഹ യോഗിനഃ തത്സര്വം വിസ്തരാത്സൂത വക്തുമര്ഹസി സാംപ്രതമ്

സൂതാ, ഇവിടെ സത്പുരുഷന്മാര്‍ എങ്ങനെ ആണിമാദി ശക്തികള്‍ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള ഗുണങ്ങള്‍ നേടുന്നു? അതെല്ലാം നീ വിശദമായി പറയണം.

അത ഊര്ധ്വം പ്രവക്ഷ്യാമി യോഗം പരമദുര്ലഭമ് പഞ്ചധാ സംസ്മരേദാദൌ സ്ഥാപ്യ ചിത്തേ സനാതനമ്

ഇനി ഞാന്‍ വളരെ പ്രാപ്തിയില്ലാത്ത യോഗം വിശദമായി പറയും; ആദ്യം മനസ്സില്‍ ശാശ്വതത്വം സ്ഥാപിച്ച് അഞ്ചു വിധത്തില്‍ അതിനെ ധ്യാനിക്കണം.

കല്പയേച്ചാസനം പദ്മം സോമസൂര്യാഗ്നിസംയുതമ് ഷഡ്വിംശച്ഛക്തിസംയുക്തമ് അഷ്ടധാ ച ദ്വിജോത്തമാഃ

ചന്ദ്രന്‍, സൂര്യന്‍, അഗ്നി എന്നിവയുടെ ശക്തികള്‍ ചേര്‍ന്നുപോലും ഇരുപത്താറ് ശക്തികള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന, എട്ട് വിധത്തിലുള്ള പദ്മാസനം ഒരുക്കണം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.

തതഃ ഷോഡശധാ ചൈവ പുനര്ദ്വാദശധാ ദ്വിജാഃ സ്മരേച് ച തത് തഥാ മധ്യേ ദേവ്യാ ദേവമ് ഉമാപതിമ്

അപ്പോൾ, പന്ത്രണ്ടു വിധത്തിലും പതിനാറു വിധത്തിലും, ദ്വിജന്മാരേ, ദേവിയെ നടുവിൽ വെച്ച് ഉമയുടെ ഭർത്താവായ ദേവനെയും ഇങ്ങനെ ധ്യാനിക്കണം.

അഷ്ടശക്തിസമായുക്തമ് അഷ്ടമൂര്തിമജം പ്രഭുമ് താഭിശ്ചാഷ്ടവിധാ രുദ്രാശ് ചതുഃഷഷ്ടിവിധാഃ പുനഃ

ജനനം ഇല്ലാത്ത ആ പ്രഭുവിന് എട്ടു ശക്തികളും എട്ടു രൂപങ്ങളും ഉണ്ടു. ആ എട്ടു ശക്തികളോടൊപ്പം, വീണ്ടും അറുപത്തിനാലു വിധം രുദ്രന്മാരും ഉള്ളവനാണ് അവൻ.

ശക്തയശ് ച തഥാ സര്വാ ഗുണാഷ്ടകസമന്വിതാഃ ഏവം സ്മരേത്ക്രമേണൈവ ലബ്ധ്വാ ജ്ഞാനമനുത്തമമ്

അങ്ങനെ, എട്ടു ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായ എല്ലാ ശക്തികളും ക്രമമായി ധ്യാനിച്ചാൽ, അതുല്യമായ ജ്ഞാനം ലഭിക്കും.

ഏവം പാശുപതം യോഗം മോക്ഷസിദ്ധിപ്രദായകമ് തസ്യാണിമാദയോ വിപ്രാ നാന്യഥാ കര്മകോടിഭിഃ

ഇങ്ങനെ, മോക്ഷവും സിദ്ധിയും നൽകുന്ന പാശുപതയോഗം നേടാം. അണിമാദി ശക്തികൾ, മഹർഷിമാരേ, മറ്റെന്തു പ്രവർത്തികൾകൊണ്ടും നേടാൻ കഴിയില്ല.

തത്രാഷ്ടഗുണമൈശ്വര്യം യോഗിനാം സമുദാഹൃതമ് തത്സര്വം ക്രമയോഗേന ഹ്യ് ഉച്യമാനം നിബോധത

അവിടെ യോഗിമാരുടെ എട്ടു വിധത്തിലുള്ള ഐശ്വര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവയെല്ലാം ക്രമമായി ഞാൻ പറയുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ മനസ്സിലാക്കണം.

അണിമാ ലഘിമാ ചൈവ മഹിമാ പ്രാപ്തിരേവ ച പ്രാകാമ്യം ചൈവ സര്വത്ര ഈശിത്വം ചൈവ സര്വതഃ

അണിമ, ലഘിമ, മഹിമ, പ്രാപ്തി, പ്രാകാമ്യം എല്ലായിടത്തും, ഈശിത്വം എല്ലായിടത്തും,

വശിത്വമഥ സര്വത്ര യത്ര കാമാവസായിതാ തച്ചാപി ത്രിവിധം ജ്ഞേയമ് ഐശ്വര്യം സാര്വകാമികമ്

എവിടെയും ഇച്ഛാനുസൃതമായി ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റാൻ കഴിയുന്ന ആധിപത്യം മൂന്നു വിധമാണ് അറിയേണ്ടത്. എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്ന അതാണ് യഥാർത്ഥ ഐശ്വര്യം.

സാവദ്യം നിരവദ്യം ച സൂക്ഷ്മം ചൈവ പ്രവര്തതേ സാവദ്യം നാമ യത്തത്ര പഞ്ചഭൂതാത്മകം സ്മൃതമ്

അത് കുറ്റമുള്ളതും, കുറ്റമില്ലാത്തതും, സൂക്ഷ്മമായതുമെന്നിങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്നു. അതിൽ അഞ്ചു ഭൗതിക ഘടകങ്ങൾ ചേർന്നിരിക്കുന്നതിനെ കുറ്റമുള്ളതെന്ന് പറയുന്നു.