ലിങ്ഗപുരാണമ്

വിഡ്വരാഹൈശ് ച ചാണ്ഡാലൈര് ദുര്ജനൈഃ കുക്കുടൈരപി സ്പൃഷ്ടമന്നം ന ഭുഞ്ജീത ഭുക്ത്വാ ചാഷ്ടശതം ജപേത്

ചണ്ഡാളന്മാർ, നായ്‌ഭക്ഷകരും ദുഷ്ടരും കോഴികളും സ്പർശിച്ച അന്നം കഴിക്കരുത്. കഴിച്ചാൽ, എട്ടുനൂറു പ്രാവശ്യം മന്ത്രം ജപിക്കണം.

ബ്രഹ്മഹത്യാവിശുദ്ധ്യര്ഥം ജപേല്ലക്ഷായുതം നരഃ പാതകാനാം തദര്ധം സ്യാന് നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ

ബ്രാഹ്മണഹത്യ പാപം നീക്കാൻ, ഒരുവൻ ഒരു ലക്ഷവും പത്ത് ആയിരവും മന്ത്രം ജപിക്കണം. മറ്റു മഹാപാപങ്ങൾക്ക് അതിന്റെ പാതി മതിയാകും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ഉപപാതകദുഷ്ടാനാം തദര്ധം പരികീര്തിതമ് ശേഷാണാമപി പാപാനാം ജപേത്പഞ്ചസഹസ്രകമ്

ഉപപാപങ്ങൾക്കു അതിന്റെ പാതി ജപം നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. ശേഷിക്കുന്ന മറ്റു പാപങ്ങൾക്കു അഞ്ചായിരം പ്രാവശ്യം മന്ത്രം ജപിക്കണം.

ആത്മബോധപരം ഗുഹ്യം ശിവബോധപ്രകാശകമ് ശിവഃ സ്യാത്സ ജപേന്മന്ത്രം പഞ്ചലക്ഷമ് അനാകുലഃ

ആത്മബോധവും ശിവബോധവും നൽകുന്ന പരമരഹസ്യമായ മന്ത്രം, ആരും അശാന്തിയില്ലാതെ അഞ്ചുലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ, ശിവനാകുന്നു.

പഞ്ചവായുജയം ഭദ്രേ പ്രാപ്നോതി മനുജഃ സുഖമ് ജപേച്ച പഞ്ചലക്ഷം തു വിഗൃഹീതേന്ദ്രിയഃ ശുചിഃ

ഭദ്രേ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച് ശുദ്ധതയോടെ അഞ്ചുലക്ഷം പ്രാവശ്യം മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ, മനുഷ്യന് അഞ്ചു വായുക്കളിലും ജയവും സുഖവും ലഭിക്കും.

പഞ്ചേന്ദ്രിയാണാം വിജയോ ഭവിഷ്യതി വരാനനേ ധ്യാനയുക്തോ ജപേദ്യസ്തു പഞ്ചലക്ഷമനാകുലഃ

വരാനനേ, ധ്യാനത്തിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ അശാന്തിയില്ലാതെ അഞ്ചുലക്ഷം പ്രാവശ്യം മന്ത്രം ജപിക്കുന്നവന് അഞ്ചു ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലും ജയമുണ്ടാകും.

വിഷയാണാം ച പഞ്ചാനാം ജയം പ്രാപ്നോതി മാനവഃ ചതുര്ഥം പഞ്ചലക്ഷം തു യോ ജപേദ്ഭക്തിസംയുതഃ

മനുഷ്യന് അഞ്ചു വിഷയങ്ങളിലും ജയമുണ്ടാകും. ഭക്തിയോടെ നാലുലക്ഷം പ്രാവശ്യം മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ, നാലാമത്തതും നേടും.

ഭൂതാനാമിഹ പഞ്ചാനാം വിജയം മനുജോ ലഭേത് ചതുര്ലക്ഷം ജപേദ്യസ്തു മനഃ സംയമ്യ യത്നതഃ

ഇവിടെ, മനുഷ്യന് അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളിൽ ജയമുണ്ടാകും. മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ച് ശ്രമത്തോടെ നാലുലക്ഷം പ്രാവശ്യം മന്ത്രം ജപിക്കണം.

സമ്യഗ്വിജയമാപ്നോതി കരണാനാം വരാനനേ പഞ്ചവിംശതിലക്ഷാണാം ജപേന കമലാനനേ

കമലാനനേ, ഇരുപത്തഞ്ച് ലക്ഷം പ്രാവശ്യം മന്ത്രം ജപിച്ചാൽ, എല്ലാ കര്‍മ്മേന്ദ്രിയങ്ങളിലും പൂർണ്ണ ജയമുണ്ടാകും.

പഞ്ചവിംശതിതത്ത്വാനാം വിജയം മനുജോ ലഭേത് മധ്യരാത്രേ ഽതിനിര്വാതേ ജപേദയുതമാദരാത്

ഇരുപത്തഞ്ച് തത്ത്വങ്ങളിൽ വിജയം നേടാൻ, മനുഷ്യൻ അർദ്ധരാത്രിയിൽ, മുഴുവൻ ശാന്തതയിൽ, ഭക്തിയോടെ പത്ത് ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.

ബ്രഹ്മസിദ്ധിമവാപ്നോതി വ്രതേനാനേന സുംദരി ജപേല്ലക്ഷമനാലസ്യോ നിര്വാതേ ധ്വനിവര്ജിതേ

ഈ വ്രതം പാലിച്ചാൽ, സുന്ദരിയേ, ബ്രഹ്മസാക്ഷാത്കാരം നേടാം; ആരും ആലസ്യമില്ലാതെ, മുഴുവൻ ശാന്തതയിൽ, ശബ്ദമില്ലാതെ, ഒരു ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.

മധ്യരാത്രേ ച ശിവയോഃ പശ്യത്യേവ ന സംശയഃ അന്ധകാരവിനാശശ് ച ദീപസ്യേവ പ്രകാശനമ്

അർദ്ധരാത്രിയിൽ ശിവനും പാർവതിയും കാണാം എന്നതിൽ സംശയമില്ല; ഇരുണ്ടതിൽ വിളക്ക് തെളിയുന്നതുപോലെ, ഇരുട്ട് അകറ്റപ്പെടും.

ഹൃദയാന്തര്ബഹിര്വാപി ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ സര്വസംപത്സമൃദ്ധ്യര്ഥം ജപേദയുതമാത്മവാന്

ഹൃദയത്തിനകത്തോ പുറത്തോ എവിടെയായാലും, ഇത് ഉറപ്പായും സംഭവിക്കും; എല്ലാ സമ്പത്തിനും സമൃദ്ധിക്കും വേണ്ടി, ആത്മസംയമനം ഉള്ളവർ പത്ത് ആയിരം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.

സബീജസംപുടം മന്ത്രം ശതലക്ഷം ജപേച്ഛുചിഃ മത്സായുജ്യമവാപ്നോതി ഭക്തിമാന് കിമതഃ പരമ്

ബീജവും സംരക്ഷണവും ഉള്ള മന്ത്രം ശുദ്ധിയോടെ ഒരു ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം; ഭക്തിയുള്ളവർക്ക് എന്നോടൊപ്പം ഐക്യം ലഭിക്കും—ഇതിൽക്കാൾ വലിയതെന്താണ്?

ഇതി തേ സര്വമാഖ്യാതം പഞ്ചാക്ഷരവിധിക്രമമ് യഃ പഠേച്ഛൃണുയാദ്വാപി സ യാതി പരമാം ഗതിമ്

ഇങ്ങനെ, അഞ്ചക്ഷര മന്ത്രത്തിന്റെ മുഴുവൻ വിധിക്രമവും നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ആരെങ്കിലും ഇത് വായിച്ചാലോ, കേട്ടാലോ, പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തും.

ശ്രാവയേച്ച ദ്വിജാഞ്ഛുദ്ധാന് പഞ്ചാക്ഷരവിധിക്രമമ് ദൈവേ കര്മണി പിത്ര്യേ വാ ശിവലോകേ മഹീയതേ

ശുദ്ധമായ ദ്വിജന്മാർക്ക് അഞ്ചക്ഷര മന്ത്രത്തിന്റെ വിധിക്രമം പഠിപ്പിക്കുന്നവർ, ദൈവികം ആയാലോ പിതൃകർമ്മമായാലോ, ശിവലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.

ജപാച്ഛ്രേഷ്ഠതമം പ്രാഹുര് ബ്രാഹ്മണാ ദഗ്ധകില്ബിഷാഃ വിരക്താനാം പ്രബുദ്ധാനാം ധ്യാനയജ്ഞം സുശോഭനമ്

പാപങ്ങൾ അകറ്റിയ ബ്രാഹ്മണന്മാർ ജപം ഏറ്റവും ഉത്തമം എന്ന് പറയുന്നു; എന്നാൽ വിരക്തരും ഉണർന്നവർക്കു ധ്യാനയജ്ഞം ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമാണ്.

തസ്മാദ്വദസ്വ സൂതാദ്യ ധ്യാനയജ്ഞമശേഷതഃ വിസ്താരാത്സര്വയത്നേന വിരക്താനാം മഹാത്മനാമ്

അതിനാൽ, സൂതാദികളേ, വിരക്തരായ മഹാത്മാക്കൾക്കായി, എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി ധ്യാനയജ്ഞം മുഴുവനായി വിശദമായി പറയൂ.

തേഷാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ മുനീനാം ദീര്ഘസത്ത്രിണാമ് രുദ്രേണ കഥിതം പ്രാഹ ഗുഹാം പ്രാപ്യ മഹാത്മനാമ്

ആ മഹർഷിമാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ദീർഘകാലം യജ്ഞത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവരുടെ ഇടയിൽ, രുദ്രൻ പറഞ്ഞത്, മഹാത്മാക്കളുടെ ഗുഹയിൽ എത്തി പറഞ്ഞു.

സംഹൃത്യ കാലകൂടാഖ്യം വിഷം വൈ വിശ്വകര്മണാ ഗുഹാം പ്രാപ്യ സുഖാസീനം ഭവാന്യാ സഹ ശങ്കരമ്

വിശ്വകർമ്മൻ ചെയ്തുകൊടുത്ത കാലകൂടം എന്ന വിഷം ഉൾക്കൊണ്ടശേഷം, ഭവാനിയോടൊപ്പം ശങ്കരൻ ഗുഹയിൽ എത്തി സുഖമായി ഇരുന്നു.

മുനയഃ സംശിതാത്മാനഃ പ്രണേമുസ്തം ഗുഹാശ്രയമ് അസ്തുവംശ് ച തതഃ സര്വേ നീലകണ്ഠമുമാപതിമ്

ആ മഹർഷിമാർ മനസ്സു നിയന്ത്രിച്ചവരായി, ഗുഹയിൽ വസിക്കുന്ന അവനോട് നമസ്കരിച്ചു; പിന്നെ എല്ലാവരും നീലകണ്ഠനെയും ഉമാപതിയെയും സ്തുതിച്ചു.

അത്യുഗ്രം കാലകൂടാഖ്യം സംഹൃതം ഭഗവംസ്ത്വയാ അതഃ പ്രതിഷ്ഠിതം സര്വം ത്വയാ ദേവ വൃഷധ്വജ

ഭഗവാനേ, അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ കാലകൂടം എന്ന വിഷം നിങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ടു; അതുകൊണ്ട്, ദേവാ, വൃഷധ്വജനായ നിങ്ങൾ എല്ലാം നിലനിറുത്തുന്നു.

തേഷാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ഭഗവാന്നീലലോഹിതഃ പ്രഹസന്പ്രാഹ വിശ്വാത്മാ സനന്ദനപുരോഗമാന്

അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, നീല-ചുവപ്പു നിറമുള്ള, വിശ്വാത്മാവായ ഭഗവാൻ, സന്തോഷത്തോടെ സനന്ദനനും മറ്റുള്ളവർക്കും പറഞ്ഞു.

കിമനേന ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ വിഷം വക്ഷ്യേ സുദാരുണമ് സംഹരേത്തദ്വിഷം യസ്തു സ സമര്ഥോ ഹ്യനേന കിമ്

ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഈ വിഷത്തിൽ എന്ത് പ്രയോജനമുണ്ട്? ഞാൻ നിങ്ങളോട് മറ്റൊരു അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ വിഷം പറയുന്നു; അതു ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയുന്നവൻ മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ശക്തൻ—ഇതിൽ എന്ത് വലിയതുണ്ട്?

ന വിഷം കാലകൂടാഖ്യം സംസാരോ വിഷമുച്യതേ തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന സംഹരേത സുദാരുണമ്

കാലകൂടം എന്ന വിഷം യഥാർത്ഥ വിഷമല്ല; ഈ ലോകചക്രം തന്നെയാണ് വിഷം എന്നു പറയുന്നു. അതിനാൽ, അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ ആ വിഷം അകറ്റാൻ എല്ലാവിധ ശ്രമവും വേണം.

സംസാരോ ദ്വിവിധഃ പ്രോക്തഃ സ്വാധികാരാനുരൂപതഃ പുംസാം സംമൂഢചിത്താനാമ് അസംക്ഷീണഃ സുദാരുണഃ

ലോകചക്രം രണ്ടു വിധമാണ്, ഓരോരുത്തരുടെയും യോഗ്യത അനുസരിച്ച്; മനസ്സു മൂടിയവർക്കു അത് തീരാ ദു:ഖവും അത്യന്തം ഭയങ്കരവുമാണ്.

ഈഷണാരാഗദോഷേണ സര്ഗോ ജ്ഞാനേന സുവ്രതാഃ തദ്വശാദേവ സര്വേഷാം ധര്മാധര്മൌ ന സംശയഃ

ആഗ്രഹവും ആസക്തിയും മൂലം സൃഷ്ടി ഉണ്ടാകുന്നു; ജ്ഞാനത്തിലൂടെ, ധാർമ്മികവും അധാർമ്മികവുമായ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അതിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്—ഇതിൽ സംശയമില്ല.

അസന്നികൃഷ്ടേ ത്വര്ഥേ ഽപി ശാസ്ത്രം തച്ഛ്രവണാത്സതാമ് ബുദ്ധിമുത്പാദയത്യേവ സംസാരേ വിദുഷാം ദ്വിജാഃ

പ്രിയപ്പെട്ട ദ്വിജന്മാരേ, അതിന്റെ വിഷയം അതിവിശേഷമായില്ലെങ്കിലും, ആ ശാസ്ത്രം കേൾക്കുമ്പോൾ ജ്ഞാനികൾക്ക് ഈ ജനനമരണചക്രത്തിൽ അറിവ് ഉണരുന്നു.

തസ്മാദ്ദൃഷ്ടാനുശ്രവികം ദുഷ്ടമിത്യുഭയാത്മകമ് സംത്യജേത്സര്വയത്നേന വിരക്തഃ സോ ഽഭിധീയതേ

അതിനാൽ, അശുദ്ധമായതും ഇരട്ടസ്വഭാവമുള്ളതുമായ ദൃഷ്ടവും അനുശ്രുതവുമായ കാര്യങ്ങൾ, ഒരാൾക്ക് വൈരാഗ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ, എല്ലാ ശ്രമത്തോടും കൂടി ഉപേക്ഷിക്കണം എന്നാണ് ഉപദേശിക്കുന്നത്.