ലിങ്ഗപുരാണമ്

സഗുണോ നിര്ഗുണോ വാപി തസ്യാജ്ഞാം ശിരസാ വഹേത് ശ്രേയോ ഽര്ഥീ യസ്തു ഗുര്വാജ്ഞാം മനസാപി ന ലങ്ഘയേത്

ഗുണങ്ങളോടുകൂടിയവനോ ഗുണരഹിതനോ ആയാലും, അവന്റെ ആജ്ഞ തലയിൽ വഹിക്കണം. ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞ മനസ്സിൽ പോലും ലംഘിക്കരുത്.

ഗുര്വാജ്ഞാപാലകഃ സമ്യക് ജ്ഞാനസംപത്തിമശ്നുതേ ഗച്ഛംസ്തിഷ്ഠന്സ്വപന് ഭുഞ്ജന് യദ്യത്കര്മ സമാചരേത്

ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞ ശരിയായി പാലിക്കുന്നവന് ജ്ഞാനസമ്പത്ത് ലഭിക്കും. നടക്കുമ്പോ, നിൽക്കുമ്പോ, ഉറങ്ങുമ്പോ, ഭക്ഷിക്കുമ്പോ, ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും,

സമക്ഷം യദി തത്സര്വം കര്തവ്യം ഗുര്വനുജ്ഞയാ ഗുരോര്ദേവസമക്ഷം വാ ന യഥേഷ്ടാസനോ ഭവേത്

എല്ലാം ഗുരുവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ അനുമതിയോടെ ചെയ്യണം. ഗുരുവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലും ദേവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലും ഇഷ്ടാനുസൃതമായി ഇരിക്കരുത്.

ഗുരുര്ദേവോ യതഃ സാക്ഷാത് തദ്ഗൃഹം ദേവമന്ദിരമ് പാപിനാ ച യഥാസംഗാത് തത്പാപൈഃ പതനം ഭവേത്

ഗുരു ദൈവം തന്നെയാണ്, അതുകൊണ്ട് ഗുരുവിന്റെ വീട് ക്ഷേത്രമാണ്. പാപികളുമായി ചേർന്നാൽ അവരുടെ പാപം കൊണ്ടു വീഴ്ച വരും.

തദ്വദാചാര്യസംഗേന തദ്ധര്മഫലഭാഗ്ഭവേത് യഥൈവ വഹ്നിസംപര്കാന് മലം ത്യജതി കാഞ്ചനമ്

അതുപോലെ, ആചാര്യനുമായി ചേർന്നാൽ, അവന്റെ ധർമ്മഫലം ലഭിക്കും; പൊന്നിന് തീയിൽ സ്പർശിച്ചാൽ മലിനത നീങ്ങുന്നതുപോലെ.

തഥൈവ ഗുരുസംപര്കാത് പാപം ത്യജതി മാനവഃ യഥാ വഹ്നിസമീപസ്ഥോ ഘൃതകുംഭോ വിലീയതേ

അതുപോലെ തന്നെ, ഗുരുവിന്റെ സാന്നിധ്യം ലഭിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ പാപങ്ങൾ വിട്ടു പോകുന്നു. അഗ്നിക്കടുത്ത് വെച്ച നെയ്യ് കിണ്ണം എങ്ങനെ ഉരുകുന്നുവോ, അതുപോലെയാണ് ഇത്.

തഥാ പാപം വിലീയേത ആചാര്യസ്യ സമീപതഃ യഥാ പ്രജ്വലിതോ വഹ്നിര് വിഷ്ഠാം കാഷ്ഠം ച നിര്ദഹേത്

അചാര്യന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ പാപം അങ്ങിനെ ഉരുകിപ്പോകുന്നു. ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നി എങ്ങനെ ചാണകവും മരവും കത്തിച്ച് നശിപ്പിക്കുമോ, അതുപോലെയാണ്.

ഗുരുസ്തുഷ്ടോ ദഹത്യേവം പാപം തന്മന്ത്രതേജസാ ബ്രഹ്മാ ഹരിസ് തഥാ രുദ്രോ ദേവാശ് ച മുനയസ് തഥാ

ഗുരു സന്തോഷപെട്ടാൽ, തന്റെ മന്ത്രശക്തിയാൽ പാപം കത്തിച്ചുകളയുന്നു. ബ്രഹ്മാവും ഹരിയും രുദ്രനും ദേവന്മാരും മുനിമാരും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യുന്നു.

കുര്വന്ത്യനുഗ്രഹം തുഷ്ടാ ഗുരൌ തുഷ്ടേ ന സംശയഃ കര്മണാ മനസാ വാചാ ഗുരോഃ ക്രോധം ന കാരയേത്

ഗുരു സന്തോഷപ്പെട്ടാൽ, അവർ അനുഗ്രഹം നൽകുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല; പ്രവർത്തിയിൽ, ചിന്തയിൽ, വാക്കിൽ, ഗുരുവിനെ കോപിപ്പിക്കരുത്.

തസ്യ ക്രോധേന ദഹ്യന്തേ ആയുഃശ്രീജ്ഞാനസത്ക്രിയാഃ തത്ക്രോധം യേ കരിഷ്യന്തി തേഷാം യജ്ഞാശ് ച നിഷ്ഫലാഃ

ഗുരുവിന്റെ കോപം മൂലം ഒരാളുടെ ആയുസ്സും ഐശ്വര്യവും ജ്ഞാനവും നല്ല പ്രവൃത്തികളും നശിക്കുന്നു; ആ കോപം ഉണർത്തുന്നവരുടെ യജ്ഞങ്ങൾ ഫലപ്രദമാകില്ല.

ജപാന്യനിയമാശ്ചൈവ നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ ഗുരോര്വിരുദ്ധം യദ്വാക്യം ന വദേത്സര്വയത്നതഃ

ജപവും അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഇവിടെ ഉപകാരപ്പെടില്ല; ഗുരുവിന്റെ വിരുദ്ധമായി വാക്കു പറയരുത്, എത്ര ശ്രമിച്ചാലും.

വദേദ് യദി മഹാമോഹാദ് രൌരവം നരകം വ്രജേത് ചിത്തേനൈവ ച വിത്തേന തഥാ വാചാ ച സുവ്രതാഃ

വലിയ മായയാൽ അങ്ങനെ പറയുന്നവൻ റൗരവം എന്ന നരകത്തിൽ പോകും; അതുകൊണ്ട്, മനസ്സിലും ധനത്തിലും വാക്കിലും, ധർമ്മശീലികളേ,

മിഥ്യാ ന കാരയേദ്ദേവി ക്രിയയാ ച ഗുരോഃ സദാ ദുര്ഗുണേ ഖ്യാപിതേ തസ്യ നൈര്ഗുണ്യശതഭാഗ്ഭവേത്

ദേവി, ഗുരുവിനോട് കപടമായി പെരുമാറരുത്, അവന്റെ ദോഷങ്ങൾ പുറത്ത് പറയരുത്; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, തന്റെ ഗുണങ്ങൾ നൂറിരട്ടി കുറയുന്നു.

ഗുണേ തു ഖ്യാപിതേ തസ്യ സാര്വഗുണ്യഫലം ഭവേത് ഗുരോര്ഹിതം പ്രിയം കുര്യാദ് ആദിഷ്ടോ വാ ന വാ സദാ

പക്ഷേ, ഗുരുവിന്റെ ഗുണങ്ങൾ പരസ്യമായി പറഞ്ഞാൽ, എല്ലാ ഗുണഫലവും ലഭിക്കും; ഗുരുവിന് പ്രിയവും ഉപകാരപ്രദവുമായത്, പറഞ്ഞാലും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, ചെയ്യണം.

അസമക്ഷം സമക്ഷം വാ ഗുരോഃ കാര്യം സമാചരേത് ഗുരോര്ഹിതം പ്രിയം കുര്യാന് മനോവാക്കായകര്മഭിഃ

സമക്ഷമോ അശമക്ഷമോ, ഗുരുവിന്റെ കാര്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കണം; മനസ്സിലും വാക്കിലും ശരീരത്തിലും ഗുരുവിന് പ്രിയവും ഉപകാരപ്രദവുമായത് ചെയ്യണം.

കുര്വന്പതത്യധോ ഗത്വാ തത്രൈവ പരിവര്തതേ തസ്മാത്സ സര്വദോപാസ്യോ വന്ദനീയശ് ച സര്വദാ

അങ്ങനെ ചെയ്യാതെ പോകുന്നവൻ താഴേക്ക് വീണു അവിടെ തന്നെ ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്നു; അതുകൊണ്ട്, ഗുരുവിനെ എല്ലായ്പ്പോഴും ആരാധിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും വേണം.

സമീപസ്ഥോ ഽപ്യനുജ്ഞാപ്യ വദേത്തദ്വിമുഖോ ഗുരുമ് ഏവമാചാരവാന് ഭക്തോ നിത്യം ജപപരായണഃ

സമീപത്തുണ്ടായാലും അനുമതി വാങ്ങി മാത്രം സംസാരിക്കണം, ഗുരുവിൽ നിന്ന് മുഖം തിരിക്കരുത്; ഇങ്ങനെ ആചാരമുള്ളവനും ഭക്തനുമായവനും എപ്പോഴും ജപത്തിൽ ലീനനുമായവനും

ഗുരുപ്രിയകരോ മന്ത്രം വിനിയോക്തും തതോ ഽര്ഹതി വിനിയോഗം പ്രവക്ഷ്യാമി സിദ്ധമന്ത്രപ്രയോജനമ്

ഗുരുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നവൻ മന്ത്രം ഉപയോഗിക്കാൻ യോഗ്യനാകുന്നു; ഇപ്പോൾ ഞാൻ മന്ത്രത്തിന്റെ ഉപയോഗവും അതിന്റെ ലക്ഷ്യവും വിശദീകരിക്കാം.

ദൌര്ബല്യം യാതി തന്മന്ത്രം വിനിയോഗമജാനതഃ യസ്യ യേന വിയുഞ്ജീത കാര്യേണ തു വിശേഷതഃ

ഉപയോഗം അറിയാത്തവന്റെ മന്ത്രം ശക്തി നഷ്ടപ്പെടുന്നു; ഓരോ മന്ത്രവും അതിന്റെ പ്രത്യേക ഉദ്ദേശ്യത്തിനനുസരിച്ച് ഉപയോഗിക്കണം.

വിനിയോഗഃ സ വിജ്ഞേയ ഐഹികാമുഷ്മികം ഫലമ് വിനിയോഗജമായുഷ്യമ് ആരോഗ്യം തനുനിത്യതാ

ഉപയോഗം ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും ഫലം നൽകുന്നതാണ്; ശരിയായ ഉപയോഗം ആയുസ്സും ആരോഗ്യവും സ്ഥിരതയും നൽകുന്നു.

രാജ്യൈശ്വര്യം ച വിജ്ഞാനം സ്വര്ഗോ നിര്വാണ ഏവ ച പ്രോക്ഷണം ചാഭിഷേകം ച അഘമര്ഷണമേവ ച

രാജ്യം, ഐശ്വര്യം, ജ്ഞാനം, സ്വർഗ്ഗം, മോക്ഷം, അഭിഷേകം, ശുദ്ധീകരണം, പാപനാശം—ഇവയും ലഭിക്കും.

സ്നാനേ ച സംധ്യയോശ്ചൈവ കുര്യാദേകാദശേന വൈ ശുചിഃ പര്വതമാരുഹ്യ ജപേല്ലക്ഷമതന്ദ്രിതഃ

സ്നാനത്തിലും സന്ധ്യാകാലത്തിലും പതിനൊന്നാമത്തെ മന്ത്രം ഉപയോഗിക്കണം; ശുദ്ധനായ്, പർവതത്തിൽ കയറി, ക്ഷീണം കൂടാതെ ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.

മഹാനദ്യാം ദ്വിലക്ഷം തു ദീര്ഘമായുരവാപ്നുയാത് ദൂര്വാങ്കുരാസ്തിലാ വാണീ ഗുഡൂചീ ഘുടികാ തഥാ

വലിയ നദിയിൽ ഇരുനൂറായിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ ദീർഘായുസ്സ് ലഭിക്കും; ദർഭ, എള്ള്, വാക്ക്, ഗുഡൂചി, ഗുളിക എന്നിവയോടും അങ്ങനെ തന്നെ.

തേഷാം തു ദശസാഹസ്രം ഹോമമായുഷ്യവര്ധനമ് അശ്വത്ഥവൃക്ഷമാശ്രിത്യ ജപേല്ലക്ഷദ്വയം സുധീഃ

അവരിൽ ഒരു ജ്ഞാനിയ്ക്ക് ആയുസ്സ് വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ അശ്വത്ത്വ വൃക്ഷത്തിന്റെ സമീപത്ത് ഇരുന്നു പത്ത് ആയിരം ഹോമം നടത്താനും, രണ്ടു ലക്ഷം മന്ത്രങ്ങൾ ജപിക്കാനും കഴിയും.

ശനൈശ്ചരദിനേ സ്പൃഷ്ട്വാ ദീര്ഘായുഷ്യം ലഭേന്നരഃ ശനൈശ്ചരദിനേ ഽശ്വത്ഥം പാണിഭ്യാം സംസ്പൃശേത്സുധീഃ

ശനിദിനത്തിൽ അശ്വത്ത്വ വൃക്ഷം കൈകൊണ്ട് സ്പർശിച്ചാൽ ദീർഘായുസ്സ് ലഭിക്കും; ശനിദിനത്തിൽ ജ്ഞാനി അശ്വത്ത്വ വൃക്ഷം സ്നേഹത്തോടെ സ്പർശിക്കണം.

ജപേദഷ്ടോത്തരശതം സോമമൃത്യുഹരോ ഭവേത് ആദിത്യാഭിമുഖോ ഭൂത്വാ ജപേല്ലക്ഷമനന്യധീഃ

നൂറ്റിയെട്ട് പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ സോമനും മരണവും അകറ്റാം; സൂര്യനെ നോക്കി മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി ഒരു ലക്ഷം മന്ത്രങ്ങൾ ജപിക്കണം.

അര്കൈരഷ്ടശതം ജപ്ത്വാ ജുഹ്വന്വ്യാധേര്വിമുച്യതേ സമസ്തവ്യാധിശാന്ത്യര്ഥം പലാശസമിധൈര് നരഃ

സൂര്യനെ നൂറ്റിയെട്ട് പ്രാവശ്യം ജപിച്ച് ഹോമം ചെയ്താൽ രോഗങ്ങൾ മാറും; എല്ലാ രോഗശാന്തിക്കായി പാലാശം വടികൾ കൊണ്ട് ഹോമം നടത്തണം.

ഹുത്വാ ദശസഹസ്രം തു നിരോഗീ മനുജോ ഭവേത് നിത്യമഷ്ടശതം ജപ്ത്വാ പിബേദ് അമ്ഭോ ഽര്കസന്നിധൌ

പത്ത് ആയിരം ഹോമം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ രോഗമില്ലാത്തവനാകും; എല്ലാ ദിവസവും നൂറ്റിയെട്ട് പ്രാവശ്യം ജപിച്ച് സൂര്യന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ വെള്ളം കുടിക്കണം.

ഔദര്യൈര്വ്യാധിഭിഃ സര്വൈര് മാസേനൈകേന മുച്യതേ ഏകാദശേന ഭുഞ്ജീയാദ് അന്നം ചൈവാഭിമന്ത്രിതമ്

ഒരൊറ്റ മാസത്തിൽ തന്നെ വയറുവേദനയും രോഗങ്ങളും മാറും; പതിനൊന്നാം ദിവസം അഭിമന്ത്രിതം ചെയ്ത അന്നം കഴിക്കണം.