ജപേന ഭോഗാന് ജയതേ ച മൃത്യും ജപേന സിദ്ധിം ലഭതേ ച മുക്തിമ്
ജപംകൊണ്ട് ഭോഗങ്ങളും ജയിക്കുകയും, മരണത്തെയും അതിജയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ജപംകൊണ്ട് സിദ്ധിയും മോക്ഷവും ലഭിക്കുന്നു.
ഏവം ലബ്ധ്വാ ശിവം ജ്ഞാനം ജ്ഞാത്വാ ജപവിധിക്രമമ്
ഇങ്ങനെ ശിവജ്ഞാനം പ്രാപിച്ചും, ജപവിധിയുടെ ക്രമം മനസ്സിലാക്കിയുമാണ്—
സദാചാരീ ജപന്നിത്യം ധ്യായന് ഭദ്രം സമശ്നുതേ സദാചാരം പ്രവക്ഷ്യാമി സമ്യഗ്ധര്മസ്യ സാധനമ്
—സദാചാരത്തോടെ എപ്പോഴും ജപം ചെയ്യുകയും, ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ ശുഭഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു. സദാചാരവും, സത്യധർമ്മം പ്രാപിക്കാനുള്ള മാർഗവും ഞാൻ ഇപ്പോൾ വിശദമായി പറയുന്നു.
യസ്മാദാചാരഹീനസ്യ സാധനം നിഷ്ഫലം ഭവേത് ആചാരഃ പരമോ ധര്മ ആചാരഃ പരമം തപഃ
സദാചാരം ഇല്ലാത്തവന്റെ എല്ലാ സാദ്ധനകളും ഫലശൂന്യമാണ്. സദാചാരമാണ് പരമധർമ്മം; സദാചാരമാണ് പരമതപം.
ആചാരഃ പരമാ വിദ്യാ ആചാരഃ പരമാ ഗതിഃ സദാചാരവതാം പുംസാം സര്വത്രാപ്യഭയം ഭവേത്
സദാചാരമാണ് പരമവിദ്യ; സദാചാരമാണ് ഉത്തമഗതി. സദാചാരമുള്ളവർക്കു എല്ലായിടത്തും ഭയം ഇല്ല.
തദ്വദാചാരഹീനാനാം സര്വത്രൈവ ഭയം ഭവേത് സദാചാരേണ ദേവത്വമ് ഋഷിത്വം ച വരാനനേ
പക്ഷേ, സദാചാരം ഇല്ലാത്തവർക്കു എല്ലായിടത്തും ഭയം ഉണ്ട്. സദാചാരത്താൽ ദൈവത്വവും, ഋഷിത്വവും നേടാം, സുന്ദരിയേ.
ഉപയാന്തി കുയോനിത്വം തദ്വദ് ആചാരലങ്ഘനാത് ആചാരഹീനഃ പുരുഷോ ലോകേ ഭവതി നിന്ദിതഃ
സദാചാരം ലംഘിക്കുന്നവൻ ദുഷ്ടജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു; സദാചാരമില്ലാത്തവൻ ലോകത്ത് അപമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
തസ്മാത്സംസിദ്ധിമന്വിച്ഛന് സമ്യഗാചാരവാന് ഭവേത് ദുര്വൃത്തഃ ശുദ്ധിഭൂയിഷ്ഠഃ പാപീയാന് ജ്ഞാനദൂഷകഃ
അതിനാൽ, സിദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ശരിയായ സദാചാരവാനാകണം. ദുഷ്ടൻ പുറമേ ശുദ്ധിയുണ്ടെങ്കിലും, കൂടുതൽ പാപിയും ജ്ഞാനത്തെ ദൂഷിപ്പിക്കുന്നവനുമാണ്.
വര്ണാശ്രമവിധാനോക്തം ധര്മം കുര്വീത യത്നതഃ
വർണ്ണാശ്രമനിയമപ്രകാരം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന ധർമ്മം ഉത്സാഹത്തോടെ അനുഷ്ഠിക്കണം.
യസ്യ യദ്വിഹിതം കര്മ തത്കുര്വന്മത്പ്രിയഃ സദാ സംധ്യോപാസനശീലഃ സ്യാത് സായം പ്രാതഃ പ്രസന്നധീഃ
ആളിന് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കുന്നവൻ എപ്പോഴും എനിക്ക് പ്രിയനാണ്. സന്ധ്യാകാലങ്ങളിൽ, വൈകുന്നേരവും രാവിലെയും, മനസ്സു ശുദ്ധിയോടെ ഉപാസന ചെയ്യണം.
ഉദയാസ്തമയാത്പൂര്വമ് ആരമ്യ വിധിനാ ശുചിഃ കാമാന്മോഹാദ്ഭയാല്ലോഭാത് സംധ്യാം നാതിക്രമേദ്ദ്വിജഃ
സൂര്യോദയത്തിനും അസ്തമയത്തിനും മുമ്പ്, ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ, യോജിച്ച വിധിയനുസരിച്ച് തയ്യാറായി, ആഗ്രഹം, മായ, ഭയം, ലാഭം എന്നിവ കൊണ്ടു ഒരിക്കലും സന്ധ്യാവന്ദനം ഉപേക്ഷിക്കരുത്.
സംധ്യാതിക്രമണാദ്വിപ്രോ ബ്രാഹ്മണ്യാത്പതതേ യതഃ അസത്യം ന വദേത് കിംചിന് ന സത്യം ച പരിത്യജേത്
സന്ധ്യാവന്ദനം ഉപേക്ഷിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ ബ്രാഹ്മണത്വം നഷ്ടപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഒരിക്കലും അസത്യം പറയരുത്, സത്യം ഉപേക്ഷിക്കരുത്.
യത്സത്യം ബ്രഹ്മ ഇത്യാഹുര് അസത്യം ബ്രഹ്മദൂഷണമ് അനൃതം പരുഷം ശാഠ്യം പൈശുന്യം പാപഹേതുകമ്
സത്യം തന്നെയാണ് ബ്രഹ്മം എന്ന് പറയുന്നു. അസത്യം ബ്രഹ്മത്തെ മലിനമാക്കുന്നു. കള്ളം, കഠിനമായ വാക്കുകൾ, വഞ്ചന, അപവാദം, പാപത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രവൃത്തികൾ — ഇവയൊന്നും ചെയ്യരുത്.
പരദാരാന്പരദ്രവ്യം പരഹിംസാം ച സര്വദാ ക്വചിച്ചാപി ന കുര്വീത വാചാ ച മനസാ തഥാ
പലപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യയോട് മോഹം കാണിക്കരുത്, മറ്റുള്ളവരുടെ വസ്തു എടുക്കരുത്, മറ്റുള്ളവരെ വേദനിപ്പിക്കരുത് — വാക്കിലും മനസ്സിലും അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്.
ശൂദ്രാന്നം യാതയാമാന്നം നൈവേദ്യം ശ്രാദ്ധമേവ ച ഗണാന്നം സമുദായാന്നം രാജാന്നം ച വിവര്ജയേത്
ശൂദ്രന്മാരുടെ ഭക്ഷണം, പഴകിയ ഭക്ഷണം, നൈവേദ്യം, പിതൃകർമ്മത്തിന് നൽകിയ ഭക്ഷണം, കൂട്ടംകൂടി കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം, രാജാവിന്റെ അത്താഴം — ഇതെല്ലാം ഒഴിവാക്കണം.
അന്നശുദ്ധൌ സത്ത്വശുദ്ധിര് ന മൃദാ ന ജലേന വൈ സത്ത്വശുദ്ധൌ ഭവേത്സിദ്ധിസ് തതോ ഽന്നം പരിശോധയേത്
ഭക്ഷണം ശുദ്ധമാകുമ്പോൾ മനസ്സും ശുദ്ധമാകും; മണ്ണോ വെള്ളമോ കൊണ്ട് അങ്ങനെയല്ല. മനസ്സു ശുദ്ധമായാൽ സിദ്ധി ലഭിക്കും. അതുകൊണ്ട് ഭക്ഷണം ശുദ്ധമാക്കണം.
രാജപ്രതിഗ്രഹൈര് ദഗ്ധാന് ബ്രാഹ്മണാന് ബ്രഹ്മവാദിനഃ സ്വിന്നാനാമപി ബീജാനാം പുനര്ജന്മ ന വിദ്യതേ
രാജാവിന്റെ സമ്മാനങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച് ദുഷിതരാകുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ചൂടിൽ കത്തിയ വിത്തുകൾ പോലെ, വീണ്ടും ജന്മം പ്രാപിക്കില്ല.
രാജപ്രതിഗ്രഹോ ഘോരോ ബുദ്ധ്വാ ചാദൌ വിഷോപമഃ ബുധേന പരിഹര്തവ്യഃ ശ്വമാംസം ചാപി വര്ജയേത്
രാജാവിന്റെ സമ്മാനങ്ങൾ ഭയാനകവും ആദിയിൽ വിഷംപോലെയും ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ബുദ്ധിമാന്മാർ അവ ഒഴിവാക്കണം; നായയുടെ മാംസം പോലും കഴിക്കരുത്.
അസ്നാത്വാ ന ച ഭുഞ്ജീയാദ് അജപോ ഽഗ്നിമപൂജ്യ ച പര്ണപൃഷ്ഠേ ന ഭുഞ്ജീയാദ് രാത്രൌ ദീപം വിനാ തഥാ
കുളിക്കാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്; അഗ്നിയെ ആരാധിക്കാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്; ഇലയുടെ പുറംഭാഗത്ത് ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്; രാത്രിയിൽ വിളക്കില്ലാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്.
ഭിന്നഭാണ്ഡേ ച രഥ്യായാം പതിതാനാം ച സംനിധൌ ശൂദ്രശേഷം ന ഭുഞ്ജീയാത് സഹാന്നം ശിശുകൈരപി
പൊട്ടിയ പാത്രത്തിൽ, വഴിയിൽ, ചിതലായവരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ശൂദ്രന്റെ ശേഷിച്ച ഭക്ഷണം, കുട്ടികളുമായി പങ്കിടുന്ന ഭക്ഷണം — ഇതൊന്നും കഴിക്കരുത്.
ശുദ്ധാന്നം സ്നിഗ്ധമ് അശ്നീയാത് സംസ്കൃതം ചാഭിമന്ത്രിതമ് ഭോക്താ ശിവ ഇതി സ്മൃത്വാ മൌനീ ചൈകാഗ്രമാനസഃ
ശുദ്ധവും തൈലം ചേർത്തതും നല്ലപോലെ പാകം ചെയ്തതും മന്ത്രിച്ചതുമായ ഭക്ഷണം, 'ഞാൻ ശിവൻ ആണു' എന്ന് ഓർത്ത്, മൗനത്തിൽ, ഏകാഗ്രമായ മനസ്സോടെ കഴിക്കണം.
ആസ്യേന ന പിബേത്തോയം തിഷ്ഠന്നഞ്ജലിനാപി വാ വാമഹസ്തേന ശയ്യായാം തഥൈവാന്യംകരേണ വാ
വായിൽ നേരിട്ട് വെള്ളം കുടിക്കരുത്; നിൽക്കുമ്പോൾ കയ്യിൽ വെള്ളം കുടിക്കരുത്; ഇടതുകൈ കൊണ്ട് കുടിക്കരുത്; കിടക്കയിൽ കിടന്നിരിക്കുമ്പോൾ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും അവയവം ഉപയോഗിച്ച് കുടിക്കരുത്.
വിഭീതകാര്കകാരഞ്ജസ്നുഹിച്ഛായാം ന ചാശ്രയേത് സ്തംഭദീപമനുഷ്യാണാമ് അന്യേഷാം പ്രാണിനാം തഥാ
വിബീതക, അർക്ക, കാരഞ്ജ, സ്നുഹി എന്നീ മരങ്ങളുടെ നിഴലിൽ ഒരിക്കലും വിശ്രമിക്കരുത്; തൂൺ, വിളക്ക്, ആളുകൾ, മറ്റ് ജീവികൾ എന്നിവിടത്തിലും അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്.
ഏകോ ന ഗച്ഛേദധ്വാനം ബാഹുഭ്യാം നോത്തരേന്നദീമ് നാവരോഹേത കൂപാദിം നാരോഹേദുച്ചപാദപാന്
ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിയിൽ പോകരുത്; കൈകൊണ്ട് നദി കടക്കരുത്; കിണർ മുതലായവയിൽ ഇറങ്ങരുത്; ഉയർന്ന മരങ്ങളിൽ കയറരുത്.
സൂര്യാഗ്നിജലദേവാനാം ഗുരൂണാം വിമുഖഃ ശുഭേ ന കുര്യാദിഹ കാര്യാണി ജപകര്മ ശുഭാനി വാ
സൂര്യൻ, അഗ്നി, ജലം, ദേവന്മാർ, ഗുരുക്കന്മാർ എന്നിവയിലേക്കു തിരിഞ്ഞ് നിൽക്കാതെ, നല്ല കാര്യങ്ങൾ, ജപം, ശുഭകർമ്മങ്ങൾ എന്നിവ ചെയ്യരുത്.
അഗ്നൌ ന താപയേത്പാദൌ ഹസ്തം പദ്ഭ്യാം ന സംസ്പൃശേത് അഗ്നേര്നോച്ഛ്രയമ് ആസീത നാഗ്നൌ കിംചിന് മലം ത്യജേത്
അഗ്നിയിൽ കാലുകൾ ചൂടാക്കരുത്; കാലോ കൈകൊണ്ടോ അഗ്നിയെ തൊടരുത്; അഗ്നിയെക്കാൾ ഉയരത്തിൽ ഇരിക്കരുത്; അഗ്നിയിൽ മലിനത്വം എറിയരുത്.
ന ജലം താഡയേത്പദ്ഭ്യാം നാംഭസ്യങ്ഗമലം ത്യജേത് മലം പ്രക്ഷാലയേത് തീരേ പ്രക്ഷാല്യ സ്നാനമാചരേത്
കാലുകൊണ്ട് വെള്ളം അടിക്കരുത്; ശരീരമല വെള്ളത്തിൽ കളയരുത്; മല തീരത്ത് കഴുകണം; കഴുകിയശേഷം കുളിക്കണം.
നഖാഗ്രകേശനിര്ധൂതസ്നാനവസ്ത്രഘടോദകമ് അശ്രീകരം മനുഷ്യാണാമ് അശുദ്ധം സംസ്പൃശേദ്യദി
നഖം, മുടി, കുളിച്ച വസ്ത്രം, ഉപയോഗിച്ച പാത്രം എന്നിവയിൽ സ്പർശിച്ച വെള്ളം മനുഷ്യർക്കു ശുഭമല്ല; അത്തരം വെള്ളം തൊട്ടാൽ അശുദ്ധമാകും.
അജാശ്വാനഖുരോഷ്ട്രാണാം മാര്ജനാത് തുഷരേണുകാന് സംസ്പൃശേദ് യദി മൂഢാത്മാ ശ്രിയം ഹന്തി ഹരേരപി
മന്ദബുദ്ധിയുള്ളവൻ ആടുകൾ, കുതിരകൾ, ഒറ്റപാദമുള്ള മൃഗങ്ങൾ, ഒട്ടകങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ചവിട്ടുപൊടി അല്ലെങ്കിൽ തവിട് തൊട്ടാൽ, ഹരിയാൽ പോലും ലഭിച്ച ഐശ്വര്യം നഷ്ടപ്പെടും.
മാര്ജാരശ് ച ഗൃഹേ യസ്യ സോ ഽപ്യന്ത്യജസമോ നരഃ ഭോജയേദ്യസ്തു വിപ്രേന്ദ്രാന് മാര്ജാരസംനിധൌ യദി
ആളുടെ വീട്ടിൽ പൂച്ച ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവൻ അശുദ്ധനോടു സമമാണ്. പൂച്ചയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ആരെങ്കിലും ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷണം നൽകുകയാണെങ്കിൽ,