ലിങ്ഗപുരാണമ്

അങ്ഗുഷ്ഠേന വിനാ കര്മ കൃതം തദഫലം യതഃ ശൃണുഷ്വ സര്വയജ്ഞേഭ്യോ ജപയജ്ഞോ വിശിഷ്യതേ

അംഗുഷ്ഠം ഇല്ലാതെ ചെയ്ത പ്രവർത്തിക്ക് ഫലം ഇല്ല; അതിനാൽ കേൾക്കൂ: എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളിൽ ജപയജ്ഞം ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്.

ഹിംസയാ തേ പ്രവര്തന്തേ ജപയജ്ഞോ ന ഹിംസയാ യാവന്തഃ കര്മയജ്ഞാഃ സ്യുഃ പ്രദാനാനി തപാംസി ച

ഹിംസയില്ലാതെ നടക്കുന്ന ജപയജ്ഞങ്ങളാണ് സത്യമായ യജ്ഞങ്ങൾ; ഹിംസയോടെ ഉള്ളവയ്ക്ക് അതല്ല. എത്രയോ കർമ്മയജ്ഞങ്ങൾ, ദാനങ്ങൾ, തപസ്സുകൾ ഉണ്ടായാലും,

സര്വേ തേ ജപയജ്ഞസ്യ കലാം നാര്ഹന്തി ഷോഡശീമ് മാഹാത്മ്യം വാചികസ്യൈവ ജപയജ്ഞസ്യ കീര്തിതമ്

അവയൊന്നും പോലും ജപയജ്ഞത്തിന്‍റെ പതിനാറിൽ ഒരു ഭാഗം പോലും തുല്യമല്ല. വാക്കിലൂടെ ചെയ്യുന്ന ജപയജ്ഞത്തിന്‍റെ മഹത്വം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു.

തസ്മാച്ഛതഗുണോപാംശുഃ സഹസ്രോ മാനസഃ സ്മൃതഃ യദ് ഉച്ചനീചസ്വരിതൈഃ ശബ്ദൈഃ സ്പഷ്ടപദാക്ഷരൈഃ

അതിനാൽ, വാക്കിലൂടെ ഉച്ചരിക്കുന്ന ജപം കണക്കിലെടുത്താൽ, ചിറകോടെ ചൊല്ലുന്ന ജപം അതിനേക്കാൾ നൂറിരട്ടിയോളം ഉത്തമം, മനസ്സിൽ മാത്രം ചിന്തിക്കുന്ന ജപം ആയിരംപട്ടിയോളം ഉത്തമം എന്നു പറയുന്നു. വാക്കുകൾ ഉച്ചത്തിൽ, താഴ്‌വിൽ, വ്യക്തമായ അക്ഷരങ്ങളോടെ ഉച്ചരിക്കുന്നതാണ് വാചികം.

മന്ത്രമുച്ചാരയേദ്വാചാ ജപയജ്ഞഃ സ വാചികഃ ശനൈരുച്ചാരയേന്മന്ത്രമ് ഈഷദ് ഓഷ്ഠൌ തു ചാലയേത്

വാക്കിലൂടെ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കുന്നത് വാചിക ജപം എന്നു പറയുന്നു; മന്ത്രം പതുക്കെ ഉച്ചരിക്കണം, അധരങ്ങൾ അല്പം മാത്രം ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.

കിംചിത് കര്ണാന്തരം വിദ്യാദ് ഉപാംശുഃ സ ജപഃ സ്മൃതഃ ധിയാ യദക്ഷരശ്രേണ്യാ വര്ണാദ്വര്ണം പദാത്പദമ്

സ്വയം മാത്രം അല്പം കേൾക്കുന്നതാണെങ്കിൽ അതാണ് ചിറകോടെ ജപം എന്നു അറിയപ്പെടുന്നത്. മനസ്സിൽ ഓരോ അക്ഷരവും, ഓരോ പദവും പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം ചിന്തിക്കുമ്പോൾ—

ശബ്ദാര്ഥം ചിന്തയേദ്ഭൂയഃ സ തൂക്തോ മാനസോ ജപഃ ത്രയാണാം ജപയജ്ഞാനാം ശ്രേയാന് സ്യാദുത്തരോത്തരഃ

—വാക്കുകളുടെ അർത്ഥം വീണ്ടും വീണ്ടും മനസ്സിൽ ആലോചിക്കുമ്പോൾ, അതാണ് മാനസ ജപം എന്നു പറയുന്നു. ഈ മൂന്ന് ജപയജ്ഞങ്ങളിൽ ഓരോന്നും മറ്റൊന്നിനെക്കാൾ ഉത്തമമാണ്.

ഭവേദ്യജ്ഞവിശേഷേണ വൈശിഷ്ട്യം തത്ഫലസ്യ ച ജപേന ദേവതാ നിത്യം സ്തൂയമാനാ പ്രസീദതി

ഓരോ യജ്ഞത്തിലും പ്രത്യേകമായ മഹത്വവും ഫലവും ഉണ്ട്; ജപംകൊണ്ട് ദേവതയെ എപ്പോഴും സ്തുതിക്കുമ്പോൾ ദേവത പ്രസന്നയാകുന്നു.

പ്രസന്നാ വിപുലാന് ഭോഗാന് ദദ്യാന്മുക്തിം ച ശാശ്വതീമ് യക്ഷരക്ഷഃപിശാചാശ് ച ഗ്രഹാഃ സര്വേ ച ഭീഷണാഃ ജാപിനം നോപസര്പന്തി ഭയഭീതാഃ സമന്തതഃ

ദേവത പ്രസന്നയായാൽ, അളവില്ലാത്ത ഭോഗങ്ങളും ശാശ്വതമായ മോക്ഷവും നൽകുന്നു. യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, പിശാചുകൾ, ഭയങ്കരമായ ഗ്രഹങ്ങൾ എന്നിവ—all ജപം ചെയ്യുന്നവനോട് ഭയന്ന് സമീപിക്കാറില്ല.

ജപേന ഭോഗാന് ജയതേ ച മൃത്യും ജപേന സിദ്ധിം ലഭതേ ച മുക്തിമ്

ജപംകൊണ്ട് ഭോഗങ്ങളും ജയിക്കുകയും, മരണത്തെയും അതിജയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ജപംകൊണ്ട് സിദ്ധിയും മോക്ഷവും ലഭിക്കുന്നു.

ഏവം ലബ്ധ്വാ ശിവം ജ്ഞാനം ജ്ഞാത്വാ ജപവിധിക്രമമ്

ഇങ്ങനെ ശിവജ്ഞാനം പ്രാപിച്ചും, ജപവിധിയുടെ ക്രമം മനസ്സിലാക്കിയുമാണ്—

സദാചാരീ ജപന്നിത്യം ധ്യായന് ഭദ്രം സമശ്നുതേ സദാചാരം പ്രവക്ഷ്യാമി സമ്യഗ്ധര്മസ്യ സാധനമ്

—സദാചാരത്തോടെ എപ്പോഴും ജപം ചെയ്യുകയും, ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ ശുഭഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു. സദാചാരവും, സത്യധർമ്മം പ്രാപിക്കാനുള്ള മാർഗവും ഞാൻ ഇപ്പോൾ വിശദമായി പറയുന്നു.

യസ്മാദാചാരഹീനസ്യ സാധനം നിഷ്ഫലം ഭവേത് ആചാരഃ പരമോ ധര്മ ആചാരഃ പരമം തപഃ

സദാചാരം ഇല്ലാത്തവന്റെ എല്ലാ സാദ്ധനകളും ഫലശൂന്യമാണ്. സദാചാരമാണ് പരമധർമ്മം; സദാചാരമാണ് പരമതപം.

ആചാരഃ പരമാ വിദ്യാ ആചാരഃ പരമാ ഗതിഃ സദാചാരവതാം പുംസാം സര്വത്രാപ്യഭയം ഭവേത്

സദാചാരമാണ് പരമവിദ്യ; സദാചാരമാണ് ഉത്തമഗതി. സദാചാരമുള്ളവർക്കു എല്ലായിടത്തും ഭയം ഇല്ല.

തദ്വദാചാരഹീനാനാം സര്വത്രൈവ ഭയം ഭവേത് സദാചാരേണ ദേവത്വമ് ഋഷിത്വം ച വരാനനേ

പക്ഷേ, സദാചാരം ഇല്ലാത്തവർക്കു എല്ലായിടത്തും ഭയം ഉണ്ട്. സദാചാരത്താൽ ദൈവത്വവും, ഋഷിത്വവും നേടാം, സുന്ദരിയേ.

ഉപയാന്തി കുയോനിത്വം തദ്വദ് ആചാരലങ്ഘനാത് ആചാരഹീനഃ പുരുഷോ ലോകേ ഭവതി നിന്ദിതഃ

സദാചാരം ലംഘിക്കുന്നവൻ ദുഷ്ടജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു; സദാചാരമില്ലാത്തവൻ ലോകത്ത് അപമാനിക്കപ്പെടുന്നു.

തസ്മാത്സംസിദ്ധിമന്വിച്ഛന് സമ്യഗാചാരവാന് ഭവേത് ദുര്വൃത്തഃ ശുദ്ധിഭൂയിഷ്ഠഃ പാപീയാന് ജ്ഞാനദൂഷകഃ

അതിനാൽ, സിദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ശരിയായ സദാചാരവാനാകണം. ദുഷ്ടൻ പുറമേ ശുദ്ധിയുണ്ടെങ്കിലും, കൂടുതൽ പാപിയും ജ്ഞാനത്തെ ദൂഷിപ്പിക്കുന്നവനുമാണ്.

വര്ണാശ്രമവിധാനോക്തം ധര്മം കുര്വീത യത്നതഃ

വർണ്ണാശ്രമനിയമപ്രകാരം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന ധർമ്മം ഉത്സാഹത്തോടെ അനുഷ്ഠിക്കണം.

യസ്യ യദ്വിഹിതം കര്മ തത്കുര്വന്മത്പ്രിയഃ സദാ സംധ്യോപാസനശീലഃ സ്യാത് സായം പ്രാതഃ പ്രസന്നധീഃ

ആളിന് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കുന്നവൻ എപ്പോഴും എനിക്ക് പ്രിയനാണ്. സന്ധ്യാകാലങ്ങളിൽ, വൈകുന്നേരവും രാവിലെയും, മനസ്സു ശുദ്ധിയോടെ ഉപാസന ചെയ്യണം.

ഉദയാസ്തമയാത്പൂര്വമ് ആരമ്യ വിധിനാ ശുചിഃ കാമാന്മോഹാദ്ഭയാല്ലോഭാത് സംധ്യാം നാതിക്രമേദ്ദ്വിജഃ

സൂര്യോദയത്തിനും അസ്തമയത്തിനും മുമ്പ്, ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ, യോജിച്ച വിധിയനുസരിച്ച് തയ്യാറായി, ആഗ്രഹം, മായ, ഭയം, ലാഭം എന്നിവ കൊണ്ടു ഒരിക്കലും സന്ധ്യാവന്ദനം ഉപേക്ഷിക്കരുത്.

സംധ്യാതിക്രമണാദ്വിപ്രോ ബ്രാഹ്മണ്യാത്പതതേ യതഃ അസത്യം ന വദേത് കിംചിന് ന സത്യം ച പരിത്യജേത്

സന്ധ്യാവന്ദനം ഉപേക്ഷിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ ബ്രാഹ്മണത്വം നഷ്ടപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഒരിക്കലും അസത്യം പറയരുത്, സത്യം ഉപേക്ഷിക്കരുത്.

യത്സത്യം ബ്രഹ്മ ഇത്യാഹുര് അസത്യം ബ്രഹ്മദൂഷണമ് അനൃതം പരുഷം ശാഠ്യം പൈശുന്യം പാപഹേതുകമ്

സത്യം തന്നെയാണ് ബ്രഹ്മം എന്ന് പറയുന്നു. അസത്യം ബ്രഹ്മത്തെ മലിനമാക്കുന്നു. കള്ളം, കഠിനമായ വാക്കുകൾ, വഞ്ചന, അപവാദം, പാപത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രവൃത്തികൾ — ഇവയൊന്നും ചെയ്യരുത്.

പരദാരാന്പരദ്രവ്യം പരഹിംസാം ച സര്വദാ ക്വചിച്ചാപി ന കുര്വീത വാചാ ച മനസാ തഥാ

പലപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യയോട് മോഹം കാണിക്കരുത്, മറ്റുള്ളവരുടെ വസ്തു എടുക്കരുത്, മറ്റുള്ളവരെ വേദനിപ്പിക്കരുത് — വാക്കിലും മനസ്സിലും അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്.

ശൂദ്രാന്നം യാതയാമാന്നം നൈവേദ്യം ശ്രാദ്ധമേവ ച ഗണാന്നം സമുദായാന്നം രാജാന്നം ച വിവര്ജയേത്

ശൂദ്രന്മാരുടെ ഭക്ഷണം, പഴകിയ ഭക്ഷണം, നൈവേദ്യം, പിതൃകർമ്മത്തിന് നൽകിയ ഭക്ഷണം, കൂട്ടംകൂടി കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം, രാജാവിന്റെ അത്താഴം — ഇതെല്ലാം ഒഴിവാക്കണം.

അന്നശുദ്ധൌ സത്ത്വശുദ്ധിര് ന മൃദാ ന ജലേന വൈ സത്ത്വശുദ്ധൌ ഭവേത്സിദ്ധിസ് തതോ ഽന്നം പരിശോധയേത്

ഭക്ഷണം ശുദ്ധമാകുമ്പോൾ മനസ്സും ശുദ്ധമാകും; മണ്ണോ വെള്ളമോ കൊണ്ട് അങ്ങനെയല്ല. മനസ്സു ശുദ്ധമായാൽ സിദ്ധി ലഭിക്കും. അതുകൊണ്ട് ഭക്ഷണം ശുദ്ധമാക്കണം.

രാജപ്രതിഗ്രഹൈര് ദഗ്ധാന് ബ്രാഹ്മണാന് ബ്രഹ്മവാദിനഃ സ്വിന്നാനാമപി ബീജാനാം പുനര്ജന്മ ന വിദ്യതേ

രാജാവിന്റെ സമ്മാനങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച് ദുഷിതരാകുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ചൂടിൽ കത്തിയ വിത്തുകൾ പോലെ, വീണ്ടും ജന്മം പ്രാപിക്കില്ല.

രാജപ്രതിഗ്രഹോ ഘോരോ ബുദ്ധ്വാ ചാദൌ വിഷോപമഃ ബുധേന പരിഹര്തവ്യഃ ശ്വമാംസം ചാപി വര്ജയേത്

രാജാവിന്റെ സമ്മാനങ്ങൾ ഭയാനകവും ആദിയിൽ വിഷംപോലെയും ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ബുദ്ധിമാന്മാർ അവ ഒഴിവാക്കണം; നായയുടെ മാംസം പോലും കഴിക്കരുത്.

അസ്നാത്വാ ന ച ഭുഞ്ജീയാദ് അജപോ ഽഗ്നിമപൂജ്യ ച പര്ണപൃഷ്ഠേ ന ഭുഞ്ജീയാദ് രാത്രൌ ദീപം വിനാ തഥാ

കുളിക്കാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്; അഗ്നിയെ ആരാധിക്കാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്; ഇലയുടെ പുറംഭാഗത്ത് ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്; രാത്രിയിൽ വിളക്കില്ലാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്.

ഭിന്നഭാണ്ഡേ ച രഥ്യായാം പതിതാനാം ച സംനിധൌ ശൂദ്രശേഷം ന ഭുഞ്ജീയാത് സഹാന്നം ശിശുകൈരപി

പൊട്ടിയ പാത്രത്തിൽ, വഴിയിൽ, ചിതലായവരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ശൂദ്രന്റെ ശേഷിച്ച ഭക്ഷണം, കുട്ടികളുമായി പങ്കിടുന്ന ഭക്ഷണം — ഇതൊന്നും കഴിക്കരുത്.