ലിങ്ഗപുരാണമ്

ഉച്ചാര്യോച്ചാരയിത്വാ തു ആചാര്യഃ സിദ്ധിദഃ സ്വയമ് ശിവം ചാസ്തു ശുഭം ചാസ്തു ശോഭനോ ഽസ്തു പ്രിയോ ഽസ്ത്വിതി

ഉച്ചരിച്ച ശേഷം, ആചാര്യൻ തന്നെ ശിഷ്യന് സിദ്ധി നൽകുന്നു; 'ശിവൻ ഉണ്ടാകട്ടെ, ശുഭം ഉണ്ടാകട്ടെ, സൗന്ദര്യം ഉണ്ടാകട്ടെ, പ്രിയത്വം ഉണ്ടാകട്ടെ' എന്നു ആശംസിക്കുന്നു.

ഏവം ലബ്ധ്വാ പരം മന്ത്രം ജ്ഞാനം ചൈവ ഗുരോസ്തതഃ ജപേന്നിത്യം സസംകല്പം പുരശ്ചരണമേവ ച

ഇങ്ങനെ ഗുരുവിൽ നിന്ന് പരമമന്ത്രവും ജ്ഞാനവും ലഭിച്ച ശേഷം, പ്രതിദിനം മനസ്സിൽ ഉദ്ദേശം വെച്ച് ജപിക്കുകയും, നിർദ്ദിഷ്ട ക്രിയകളും നിർവഹിക്കണം.

യാവജ്ജീവം ജപേന്നിത്യമ് അഷ്ടോത്തരസഹസ്രകമ് അനശ്നംസ്തത്പരോ ഭൂത്വാ സ യാതി പരമാം ഗതിമ്

ജീവിതം മുഴുവൻ, ഓരോ ദിവസവും, ആയിരത്തി എട്ടു പ്രാവശ്യം, ഭക്ഷണം ഒഴിവാക്കി, ഭക്തിയോടെ ജപിച്ചാൽ, അതിനാൽ പരമഗതി പ്രാപിക്കും.

ജപേദക്ഷരലക്ഷം വൈ ചതുര്ഗുണിതമാദരാത് നക്താശീ സംയമീ യശ് ച പൌരശ്ചരണികഃ സ്മൃതഃ

ആദരപൂർവ്വം, ഒരാൾ ലക്ഷം അക്ഷരങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ നാലിരട്ടി ജപിച്ചാൽ, രാത്രി ഉപവാസവും ആത്മനിയന്ത്രണവും പാലിച്ചാൽ, അവനെ പുരശ്ചരണക്കാരൻ എന്നു വിളിക്കും.

പുരശ്ചരണജാപീ വാ അപി വാ നിത്യജാപകഃ അചിരാത്സിദ്ധികാങ്ക്ഷീ തു തയോരന്യതരോ ഭവേത്

പുരശ്ചരണ ജപം ചെയ്യുന്നവൻ ആയാലും, അല്ലെങ്കിൽ ദിനംപ്രതി ജപം ചെയ്യുന്നവൻ ആയാലും, ഇവരിൽ ആരെങ്കിലും ആഗ്രഹിക്കുന്ന സിദ്ധി ഉടൻ നേടും.

യഃ പുരശ്ചരണം കൃത്വാ നിത്യജാപീ ഭവേന്നരഃ തസ്യ നാസ്തി സമോ ലോകേ സ സിദ്ധഃ സിദ്ധിദോ വശീ

പുരശ്ചരണം പൂർത്തിയാക്കി, പിന്നെ ദിനംപ്രതി ജപം ചെയ്യുന്നവനേക്കാൾ ലോകത്ത് തുല്യൻ ആരുമില്ല; അവൻ സിദ്ധനും, സിദ്ധി നൽകുന്നവനും, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവനുമാണ്.

ആസനം രുചിരം ബദ്ധ്വാ മൌനീ ചൈകാഗ്രമാനസഃ പ്രാങ്മുഖോദങ്മുഖോ വാപി ജപേന്മന്ത്രമനുത്തമമ്

സുഖകരമായ ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കി, മൗനവും ഏകാഗ്രതയും പാലിച്ച്, കിഴക്ക് അല്ലെങ്കിൽ വടക്ക് നോക്കി, പരമോന്നതമായ മന്ത്രം ജപിക്കണം.

ആദ്യാന്തയോര് ജപസ്യാപി കുര്യാദ്വൈ പ്രാണസംയമാന് തഥാ ചാന്തേ ജപേദ്ബീജം ശതമഷ്ടോത്തരം ശുഭമ്

ജപത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും ശ്വാസനിയന്ത്രണം ചെയ്യണം; അവസാനം, ബീജമന്ത്രം നൂറ് എട്ടു പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം, അതു ശുഭകരമാണ്.

ചത്വാരിംശത്സമാവൃത്തി പ്രാണാനായമ്യ സംസ്മരേത് പഞ്ചാക്ഷരസ്യ മന്ത്രസ്യ പ്രാണായാമ ഉദാഹൃതഃ

നാല്പത് പ്രാവശ്യം ശ്വാസനിയന്ത്രണം പൂർത്തിയാക്കി, അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം സ്മരിക്കണം; ഇതാണ് പ്രാണായാമം എന്നു പറയുന്നത്.

പ്രാണായാമാദ്ഭവേത്ക്ഷിപ്രം സര്വപാപപരിക്ഷയഃ ഇന്ദ്രിയാണാം വശിത്വം ച തസ്മാത്പ്രാണാംശ് ച സംയമേത്

പ്രാണായാമം ചെയ്താൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും വേഗത്തിൽ നശിക്കും; ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കു മേൽ നിയന്ത്രണം ലഭിക്കും. അതിനാൽ ശ്വാസം നിയന്ത്രിക്കണം.

ഗൃഹേ ജപഃ സമം വിദ്യാദ് ഗോഷ്ഠേ ശതഗുണം ഭവേത് നദ്യാം ശതസഹസ്രം തു അനന്തഃ ശിവസന്നിധൌ

വീട്ടിൽ ജപം ചെയ്താൽ അതിന് സാധാരണ ഫലം; പശുവളർത്തുന്നിടത്ത് നൂറിരട്ടി; നദീതീരത്ത് ലക്ഷക്കണക്കിന് ഗുണം; ശിവസന്നിധിയിൽ അതിന് അളവില്ല.

സമുദ്രതീരേ ദേവഹ്രദേ ഗിരൌ ദേവാലയേഷു ച പുണ്യാശ്രമേഷു സര്വേഷു ജപഃ കോടിഗുണോ ഭവേത്

കടൽത്തീരത്ത്, തിരുനീരിടത്ത്, പർവതത്തിൽ, ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ, എല്ലാ പുണ്യാശ്രമങ്ങളിലും ജപം ചെയ്താൽ കോടിരട്ടി ഫലം ലഭിക്കും.

ശിവസ്യ സംനിധാനേ ച സൂര്യസ്യാഗ്രേ ഗുരോരപി ദീപസ്യ ഗോര്ജലസ്യാപി ജപകര്മ പ്രശസ്യതേ

ശിവസന്നിധിയിൽ, സൂര്യന്റെ മുന്നിൽ, ഗുരുവിന്റെ മുമ്പിൽ, വിളക്കിന് മുമ്പിൽ, പശുവിനോടോ വെള്ളത്തിനോടോ കൂടിയുള്ള ജപം വളരെ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു.

അങ്ഗുലീജപസംഖ്യാനമ് ഏകമേകം ശുഭാനനേ രേഖൈരഷ്ടഗുണം പ്രോക്തം പുത്രജീവഫലൈര് ദശ

വിരൽകൊണ്ട് ജപം എണ്ണുമ്പോൾ ഓരോന്നും ഒന്നായി എണ്ണണം; വിരലിലെ രേഖകളാൽ എണ്പതിരട്ടി; പുത്രജീവഫലങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാൽ പത്തിരട്ടി ഫലം.

ശതം വൈ ശങ്ഖമണിഭിഃ പ്രവാലൈശ് ച സഹസ്രകമ് സ്ഫാടികൈര് ദശസാഹസ്രം മൌക്തികൈര്ലക്ഷമുച്യതേ

ശംഖം അല്ലെങ്കിൽ രത്നങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാൽ നൂറ്; പ്രബാൽകൊണ്ടാൽ ആയിരം; സ്ഫടികം കൊണ്ടാൽ പത്ത് ആയിരം; മുത്ത് കൊണ്ടാൽ ഒരു ലക്ഷം എന്നു പറയുന്നു.

പദ്മാക്ഷൈര്ദശലക്ഷം തു സൌവര്ണൈഃ കോടിരുച്യതേ കുശഗ്രന്ഥ്യാ ച രുദ്രാക്ഷൈര് അനന്തഗുണമുച്യതേ

താമരവിത്ത് കൊണ്ടാൽ പത്ത് ലക്ഷം; പൊന്നുകൊണ്ടാൽ ഒരു കോടി; കുശഗ്രാന്തി അല്ലെങ്കിൽ രുദ്രാക്ഷം കൊണ്ടാൽ അതിന് അളവില്ലാത്ത ഗുണം ലഭിക്കും.

പഞ്ചവിംശതി മോക്ഷാര്ഥം സപ്തവിംശതി പൌഷ്ടികമ് ത്രിംശച്ച ധനസംപത്ത്യൈ പഞ്ചാശച്ചാഭിചാരികമ്

ഇരുപത്തഞ്ച് എണ്ണം മോക്ഷത്തിനായി, ഇരുപത്തേഴു എണ്ണം പോഷണത്തിനായി, മുപ്പത് എണ്ണം സമ്പത്തിനായി, അമ്പത് എണ്ണം ആഭിചാരികക്രിയകൾക്കായി.

തത്പൂര്വാഭിമുഖം വശ്യം ദക്ഷിണം ചാഭിചാരികമ് പശ്ചിമം ധനദം വിദ്യാദ് ഉത്തരം ശാന്തികം ഭവേത്

കിഴക്ക് നോക്കി ചെയ്താൽ വശീകരണത്തിന്, തെക്ക് നോക്കി ചെയ്താൽ ആഭിചാരത്തിനായി, പടിഞ്ഞാറ് നോക്കി ചെയ്താൽ സമ്പത്തിനായി, വടക്ക് നോക്കി ചെയ്താൽ ശാന്തിക്ക്.

അങ്ഗുഷ്ഠം മോക്ഷദം വിദ്യാത് തര്ജനീ ശത്രുനാശനീ മധ്യമാ ധനദാ ശാന്തിം കരോത്യേഷാ ഹ്യ് അനാമികാ

അംഗുഷ്ഠം മോക്ഷം നൽകുന്നു; തർജ്ജനി ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കുന്നു; മദ്ധ്യമാ സമ്പത്തും സമാധാനവും നൽകുന്നു; അനാമിക ശാന്തി നൽകുന്നു.

കനിഷ്ഠാ രക്ഷണീയാ സാ ജപകര്മണി ശോഭനേ അങ്ഗുഷ്ഠേന ജപേജ്ജപ്യമ് അന്യൈരങ്ഗുലിഭിഃ സഹ

കനിഷ്ഠിക വിരൽ ജപസമയത്ത് സംരക്ഷിക്കണം, ഭദ്രേ; ജപം ചെയ്യുമ്പോൾ അംഗുഷ്ഠവും മറ്റു വിരലുകളും ചേർത്ത് ജപിക്കണം.

അങ്ഗുഷ്ഠേന വിനാ കര്മ കൃതം തദഫലം യതഃ ശൃണുഷ്വ സര്വയജ്ഞേഭ്യോ ജപയജ്ഞോ വിശിഷ്യതേ

അംഗുഷ്ഠം ഇല്ലാതെ ചെയ്ത പ്രവർത്തിക്ക് ഫലം ഇല്ല; അതിനാൽ കേൾക്കൂ: എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളിൽ ജപയജ്ഞം ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്.

ഹിംസയാ തേ പ്രവര്തന്തേ ജപയജ്ഞോ ന ഹിംസയാ യാവന്തഃ കര്മയജ്ഞാഃ സ്യുഃ പ്രദാനാനി തപാംസി ച

ഹിംസയില്ലാതെ നടക്കുന്ന ജപയജ്ഞങ്ങളാണ് സത്യമായ യജ്ഞങ്ങൾ; ഹിംസയോടെ ഉള്ളവയ്ക്ക് അതല്ല. എത്രയോ കർമ്മയജ്ഞങ്ങൾ, ദാനങ്ങൾ, തപസ്സുകൾ ഉണ്ടായാലും,

സര്വേ തേ ജപയജ്ഞസ്യ കലാം നാര്ഹന്തി ഷോഡശീമ് മാഹാത്മ്യം വാചികസ്യൈവ ജപയജ്ഞസ്യ കീര്തിതമ്

അവയൊന്നും പോലും ജപയജ്ഞത്തിന്‍റെ പതിനാറിൽ ഒരു ഭാഗം പോലും തുല്യമല്ല. വാക്കിലൂടെ ചെയ്യുന്ന ജപയജ്ഞത്തിന്‍റെ മഹത്വം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു.

തസ്മാച്ഛതഗുണോപാംശുഃ സഹസ്രോ മാനസഃ സ്മൃതഃ യദ് ഉച്ചനീചസ്വരിതൈഃ ശബ്ദൈഃ സ്പഷ്ടപദാക്ഷരൈഃ

അതിനാൽ, വാക്കിലൂടെ ഉച്ചരിക്കുന്ന ജപം കണക്കിലെടുത്താൽ, ചിറകോടെ ചൊല്ലുന്ന ജപം അതിനേക്കാൾ നൂറിരട്ടിയോളം ഉത്തമം, മനസ്സിൽ മാത്രം ചിന്തിക്കുന്ന ജപം ആയിരംപട്ടിയോളം ഉത്തമം എന്നു പറയുന്നു. വാക്കുകൾ ഉച്ചത്തിൽ, താഴ്‌വിൽ, വ്യക്തമായ അക്ഷരങ്ങളോടെ ഉച്ചരിക്കുന്നതാണ് വാചികം.

മന്ത്രമുച്ചാരയേദ്വാചാ ജപയജ്ഞഃ സ വാചികഃ ശനൈരുച്ചാരയേന്മന്ത്രമ് ഈഷദ് ഓഷ്ഠൌ തു ചാലയേത്

വാക്കിലൂടെ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കുന്നത് വാചിക ജപം എന്നു പറയുന്നു; മന്ത്രം പതുക്കെ ഉച്ചരിക്കണം, അധരങ്ങൾ അല്പം മാത്രം ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.

കിംചിത് കര്ണാന്തരം വിദ്യാദ് ഉപാംശുഃ സ ജപഃ സ്മൃതഃ ധിയാ യദക്ഷരശ്രേണ്യാ വര്ണാദ്വര്ണം പദാത്പദമ്

സ്വയം മാത്രം അല്പം കേൾക്കുന്നതാണെങ്കിൽ അതാണ് ചിറകോടെ ജപം എന്നു അറിയപ്പെടുന്നത്. മനസ്സിൽ ഓരോ അക്ഷരവും, ഓരോ പദവും പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം ചിന്തിക്കുമ്പോൾ—

ശബ്ദാര്ഥം ചിന്തയേദ്ഭൂയഃ സ തൂക്തോ മാനസോ ജപഃ ത്രയാണാം ജപയജ്ഞാനാം ശ്രേയാന് സ്യാദുത്തരോത്തരഃ

—വാക്കുകളുടെ അർത്ഥം വീണ്ടും വീണ്ടും മനസ്സിൽ ആലോചിക്കുമ്പോൾ, അതാണ് മാനസ ജപം എന്നു പറയുന്നു. ഈ മൂന്ന് ജപയജ്ഞങ്ങളിൽ ഓരോന്നും മറ്റൊന്നിനെക്കാൾ ഉത്തമമാണ്.

ഭവേദ്യജ്ഞവിശേഷേണ വൈശിഷ്ട്യം തത്ഫലസ്യ ച ജപേന ദേവതാ നിത്യം സ്തൂയമാനാ പ്രസീദതി

ഓരോ യജ്ഞത്തിലും പ്രത്യേകമായ മഹത്വവും ഫലവും ഉണ്ട്; ജപംകൊണ്ട് ദേവതയെ എപ്പോഴും സ്തുതിക്കുമ്പോൾ ദേവത പ്രസന്നയാകുന്നു.

പ്രസന്നാ വിപുലാന് ഭോഗാന് ദദ്യാന്മുക്തിം ച ശാശ്വതീമ് യക്ഷരക്ഷഃപിശാചാശ് ച ഗ്രഹാഃ സര്വേ ച ഭീഷണാഃ ജാപിനം നോപസര്പന്തി ഭയഭീതാഃ സമന്തതഃ

ദേവത പ്രസന്നയായാൽ, അളവില്ലാത്ത ഭോഗങ്ങളും ശാശ്വതമായ മോക്ഷവും നൽകുന്നു. യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, പിശാചുകൾ, ഭയങ്കരമായ ഗ്രഹങ്ങൾ എന്നിവ—all ജപം ചെയ്യുന്നവനോട് ഭയന്ന് സമീപിക്കാറില്ല.