കരയോരുഭയോശ്ചൈവ ദശാഗ്രാംഗുലിഷു ക്രമാത് പ്രക്ഷാല്യ പാദാവാചമ്യ ശുചിര്ഭൂത്വാ സമാഹിതഃ
ഇരുകൈകളിലും, പത്ത് വിരലുകളുടെ അറ്റങ്ങളിൽ ക്രമമായി, കാലുകൾ കഴുകി, വായ് കഴുകി, ശുദ്ധിയും ഏകാഗ്രതയും കൈവരിച്ച് അങ്ങന്യാസം നടത്തണം.
പ്രാങ്മുഖോദങ്മുഖോ വാപി ന്യാസകര്മ സമാചരേത് സ്മരേത് പൂര്വമ് ഋഷിം ഛന്ദോ ദൈവതം ബീജമേവ ച
കിഴക്കോട്ടോ വടക്കോട്ടോ മുഖം തിരിച്ച്, ആദ്യം ഋഷിയെ, ഛന്ദസ്സിനെ, ദൈവത്തെ, ബീജാക്ഷരത്തെ ഓർത്ത് അങ്ങന്യാസം ചെയ്യണം.
ശക്തിം ച പരമാത്മാനം ഗുരും ചൈവ വരാനനേ മന്ത്രേണ പാണീ സംമൃജ്യ തലയോഃ പ്രണവം ന്യസേത്
ശക്തിയെയും പരമാത്മാവിനെയും ഗുരുവിനെയും കൂടി ഓർത്ത്, മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് കൈകൾ ചേർത്തു, ഇരുകൈകളുടെ ഉള്ളങ്കയിലും പ്രണവം സ്ഥാപിക്കണം.
അങ്ഗുലീനാം ച സര്വേഷാം തഥാ ചാദ്യന്തപര്വസു സബിന്ദുകാനി ബീജാനി പഞ്ച മധ്യമപര്വസു
എല്ലാ വിരലുകളിലും, അടിവരയും അറ്റവരയും, അഞ്ചു നടുവരകളിലും, ബിന്ദുവോടുകൂടിയ ബീജാക്ഷരങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം.
ഉത്പത്ത്യാദിത്രിഭേദേന ന്യസേദാശ്രമതഃ ക്രമാത് ഉഭാഭ്യാമേവ പാണിഭ്യാമ് ആപാദതലമസ്തകമ്
ജനനാദി മൂന്നു വിധത്തിൽ, അശ്രമാനുസൃതമായി, ഇരുകൈകളും ഉപയോഗിച്ച് കാലിന്റെ താടിയിൽ നിന്ന് തലമുടി വരെ ക്രമമായി അങ്ങന്യാസം നടത്തണം.
മന്ത്രേണ സംസ്പൃശേദ്ദേഹം പ്രണവേനൈവ സംപുടമ് മൂര്ധ്നി വക്ത്രേ ച കണ്ഠേ ച ഹൃദയേ ഗുഹ്യകേ തഥാ
മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ശരീരത്തെ സ്പർശിച്ച്, പ്രണവം കൊണ്ട് സംരക്ഷിച്ച്, തലയിൽ, വായിൽ, കഴുത്തിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, രഹസ്യഭാഗത്തിലും അങ്ങന്യാസം നടത്തണം.
പാദയോര് ഉഭയോശ്ചൈവ ഗുഹ്യേ ച ഹൃദയേ തഥാ കണ്ഠേ ച മുഖമധ്യേ ച മൂര്ധ്നി ച പ്രണവാദികമ്
ഇരുകാലുകളിലും, രഹസ്യഭാഗത്തിലും, ഹൃദയത്തിലും, കഴുത്തിലും, വായിന്റെ നടുവിലും, തലയിൽ, പ്രണവം മുതലായവ സ്ഥാപിക്കണം.
ഹൃദയേ ഗുഹ്യകേ ചൈവ പാദയോര്മൂര്ധ്നി വാചി വാ കണ്ഠേ ചൈവ ന്യസേദേവ പ്രണവാദിത്രിഭേദതഃ
ഹൃദയത്തിൽ, രഹസ്യഭാഗത്ത്, കാലുകളിൽ, തലയിൽ, വാക്കിൽ, കഴുത്തിൽ, മൂന്നു വിധത്തിൽ പ്രണവം മുതലായവ സ്ഥാപിക്കണം.
കൃത്വാങ്ഗന്യാസമേവം ഹി മുഖാനി പരികല്പയേത് പൂര്വാദി ചോര്ധ്വപര്യന്തം നകാരാദി യഥാക്രമമ്
ഇങ്ങനെ അങ്ങന്യാസം ചെയ്തു കഴിഞ്ഞാൽ, മുഖങ്ങൾ കിഴക്കു തുടങ്ങി മുകളിലേക്കു വരെ, 'ന' തുടങ്ങിയ അക്ഷരങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
ഷഡങ്ഗാനി ന്യസേത്പശ്ചാദ് യഥാസ്ഥാനം ച ശോഭനമ് നമഃ സ്വാഹാ വഷഡ്ഢും ച വൌഷട്ഫട്കാരകൈഃ സഹ
ശേഷം, ആറു അങ്ങങ്ങൾ യഥാസ്ഥാനം മനോഹരമായി, 'നമഃ', 'സ്വാഹാ', 'വഷട്', 'ഹൂം', 'വൗഷട്', 'ഫട്' എന്നിങ്ങനെയുള്ള അക്ഷരങ്ങളോടൊപ്പം സ്ഥാപിക്കണം.
പ്രണവം ഹൃദയം വിദ്യാന് നകാരഃ ശിര ഉച്യതേ ശിഖാ മകാര ആഖ്യാതഃ ശികാരഃ കവചം തഥാ
പ്രണവം ഹൃദയമായി അറിയണം, 'ന' തലയായി, 'മ' ചൂടായി, 'ശി' ശിഖയായി, 'ക' കവചമായി അറിയണം.
ആകാരോ നേത്രമസ്ത്രം തു യകാരഃ പരികീര്തിതഃ ഇത്ഥമങ്ഗാനി വിന്യസ്യ തതോ വൈ ബന്ധയേദ്ദിശഃ
'അ' കണ്ണായി, 'യ' ആയുധമായി അറിയപ്പെടുന്നു; ഇങ്ങനെ അങ്ങങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചശേഷം, ദിശകൾ സംരക്ഷണം ചെയ്യണം.
വിഘ്നേശോ മാതരോ ദുര്ഗാ ക്ഷേത്രജ്ഞോ ദേവതാ ദിശഃ ആഗ്നേയാദിഷു കോണേഷു ചതുര്ഷ്വപി യഥാക്രമമ്
വിഘ്നേശ്വരൻ, മാതാക്കൾ, ദുർഗ്ഗ, ക്ഷേത്രജ്ഞൻ, ദിശാദേവതകൾ എന്നിവരെ അഗ്നികോണം തുടങ്ങി നാലു കോണുകളിലും ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം.
അങ്ഗുഷ്ഠതര്ജന്യഗ്രാഭ്യാം സംസ്ഥാപ്യ സുമുഖം ശുഭമ് രക്ഷധ്വമിതി ചോക്ത്വാ തു നമസ്കുര്യാത്പൃഥക്പൃഥക്
അംഗുഷ്ഠവും തർജ്ജനിയും ചേർത്ത്, ശുഭമായ മുഖം സ്ഥാപിച്ച്, 'രക്ഷിക്കണം' എന്നു പറഞ്ഞ് ഓരോരുത്തരെയും പ്രത്യേകം നമസ്കരിക്കണം.
ഗലേ മധ്യേ തഥാങ്ഗുഷ്ഠേ തര്ജന്യാദ്യാങ്ഗുലീഷു ച അങ്ഗുഷ്ഠേന കരന്യാസം കുര്യാദേവ വിചക്ഷണഃ
കഴുത്തിന്റെ നടുവിലും, അംഗുഷ്ഠത്തിലും, തർജ്ജനിയിൽ തുടങ്ങി മറ്റു വിരലുകളിലും, അംഗുഷ്ഠം ഉപയോഗിച്ച് കൈകളിൽ അങ്ങന്യാസം ചെയ്യണം.
ഏവം ന്യാസമിമം പ്രോക്തം സര്വപാപഹരം ശുഭമ് സര്വസിദ്ധികരം പുണ്യം സര്വരക്ഷാകരം ശിവമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ അങ്ങന്യാസം എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്നു, ശുഭവും, എല്ലാ സിദ്ധികളും, പുണ്യവും, സംരക്ഷണവും നൽകുന്നു.
ന്യസ്തേ മന്ത്രേ ഽഥ സുഭഗേ ശങ്കരപ്രതിമോ ഭവേത് ജന്മാന്തരകൃതം പാപമ് അപി നശ്യതി തത്ക്ഷണാത്
മന്ത്രം സമർപ്പിച്ചപ്പോൾ, ഭാഗ്യവതിയായവളേ, ശങ്കരനോടു സമാനനാകുന്നു; പൂർവ്വജന്മങ്ങളിൽ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ പോലും അക്ഷണത്തിൽ നശിക്കുന്നു.
ഏവം വിന്യസ്യ മേധാവീ ശുദ്ധകായോ ദൃഢവ്രതഃ ജപേത്പഞ്ചാക്ഷരം മന്ത്രം ലബ്ധ്വാചാര്യപ്രസാദതഃ
ഇങ്ങനെ മന്ത്രം സമർപ്പിച്ച ശേഷം, ശുദ്ധമായ ശരീരവും ഉറച്ച വ്രതവും ഉള്ള ബുദ്ധിമാൻ, ആചാര്യന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച ശേഷം, അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ജപിക്കണം.
അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി മന്ത്രസംഗ്രഹണം ശുഭേ യം വിനാ നിഷ്ഫലം നിത്യം യേന വാ സഫലം ഭവേത്
ഇനി, ഭാഗ്യവതിയായവളേ, മന്ത്രങ്ങളുടെ സമാഹാരം ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം; അതില്ലാതെ ദൈനംദിനം ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തി ഫലപ്രദമാകില്ല, അതോടെ മാത്രമേ ഫലം ലഭിക്കൂ.
ആജ്ഞാഹീനം ക്രിയാഹീനം ശ്രദ്ധാഹീനമ് അമാനസമ് ആജ്ഞപ്തം ദക്ഷിണാഹീനം സദാ ജപ്തം ച നിഷ്ഫലമ്
ആജ്ഞയില്ലാതെ, ശരിയായ പ്രവർത്തിയില്ലാതെ, വിശ്വാസമില്ലാതെ, മനസ്സിൽ സത്യസന്ധതയില്ലാതെ, ഉപദേശമില്ലാതെ, ദാനം ചെയ്യാതെ, എല്ലായ്പ്പോഴും ജപിക്കുന്ന മന്ത്രം ഫലപ്രദമല്ല.
ആജ്ഞാസിദ്ധം ക്രിയാസിദ്ധം ശ്രദ്ധാസിദ്ധം സുമാനസമ് ഏവം ച ദക്ഷിണാസിദ്ധം മന്ത്രം സിദ്ധം യതസ്തതഃ
ആജ്ഞയോടെ, ശരിയായ പ്രവർത്തിയോടെ, വിശ്വാസത്തോടെ, മനസ്സിന്റെ സത്യതയോടെ, ദാനത്തോടുകൂടി ജപിച്ച മന്ത്രം എല്ലാ വിധത്തിലും ഫലപ്രദമാകും.
ഉപാഗമ്യ ഗുരും വിപ്രം മന്ത്രതത്ത്വാര്ഥവേദിനമ് ജ്ഞാനിനം സദ്ഗുണോപേതം ധ്യാനയോഗപരായണമ്
മന്ത്രത്തിന്റെ തത്വവും അർത്ഥവും അറിയുന്ന, ജ്ഞാനവും നല്ല ഗുണങ്ങളും ഉള്ള, ധ്യാനയോഗത്തിൽ അർപ്പിതനായ, പണ്ഡിതനായ ഗുരുവിനെ സമീപിക്കണം.
തോഷയേത്തം പ്രയത്നേന ഭാവശുദ്ധിസമന്വിതഃ വാചാ ച മനസാ ചൈവ കായേന ദ്രവിണേന ച
ഹൃദയശുദ്ധിയോടെ, വാക്കിലും മനസ്സിലും ശരീരത്തിലും ധനത്തിലും പരിശ്രമംകൊണ്ട് ഗുരുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കണം.
ആചാര്യം പൂജയേച്ഛിഷ്യഃ സര്വദാതിപ്രയത്നതഃ ഹസ്ത്യശ്വരഥരത്നാനി ക്ഷേത്രാണി ച ഗൃഹാണി ച
ശിഷ്യൻ എപ്പോഴും അത്യധിക പരിശ്രമത്തോടെ ആചാര്യനെ ആരാധിക്കണം; ആന, കുതിര, രഥം, രത്നങ്ങൾ, നിലങ്ങൾ, വീടുകൾ എന്നിവ അർപ്പിക്കണം.
ഭൂഷണാനി ച വാസാംസി ധാന്യാനി വിവിധാനി ച ഏതാനി ഗുരവേ ദദ്യാദ് ഭക്ത്യാ ച വിഭവേ സതി
ഭൂഷണങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, വിവിധ ധാന്യങ്ങൾ എന്നിവയും ഭക്തിയോടെ, ശേഷിയുള്ളപോൾ ഗുരുവിന് അർപ്പിക്കണം.
വിത്തശാഠ്യം ന കുര്വീത യദീച്ഛേത്സിദ്ധിമാത്മനഃ പശ്ചാന്നിവേദയേദ്ദേവി ആത്മാനം സപരിച്ഛദമ്
സ്വന്തം നേട്ടം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ധനത്തിൽ കപടത കാണിക്കരുത്; പിന്നീട്, ദേവിയേ, സ്വയം സഹിതം സ്വത്തുക്കളും സമർപ്പിക്കണം.
ഏവം സമ്പൂജ്യ വിധിവദ് യഥാശക്തി ത്വവഞ്ചയന് ആദദീത ഗുരോര്മന്ത്രം ജ്ഞാനം ചൈവ ക്രമേണ തു
ഇങ്ങനെ, ശേഷിയനുസരിച്ച്, വഞ്ചനയില്ലാതെ, വിധിപ്രകാരം ആരാധന നടത്തി, ഗുരുവിൽ നിന്ന് മന്ത്രവും ജ്ഞാനവും ക്രമമായി സ്വീകരിക്കണം.
ഏവം തുഷ്ടോ ഗുരുഃ ശിഷ്യം പൂജിതം വത്സരോഷിതമ് ശുശ്രൂഷുമ് അനഹങ്കാരമ് ഉപവാസകൃശം ശുചിമ്
ഇങ്ങനെ ഒരു വർഷം ആരാധനയോടെ സന്തോഷം പ്രാപിച്ച ഗുരു, ശ്രദ്ധയോടെ, അഹങ്കാരമില്ലാതെ, ഉപവാസം പാലിച്ച് ശുദ്ധനായ ശിഷ്യനെ കാണുന്നു.
സ്നാപയിത്വാ തു ശിഷ്യായ ബ്രാഹ്മണാനപി പൂജ്യ ച സമുദ്രതീരേ നദ്യാം ച ഗോഷ്ഠേ ദേവാലയേ ഽപി വാ
ശിഷ്യനെ കുളിപ്പിച്ച ശേഷം, ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ആരാധിച്ച്, സമുദ്രത്തീരത്ത്, നദിക്കരയിൽ, പശുശാലയിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ദേവാലയത്തിൽ ഈ ചടങ്ങ് നടത്താം.
ശുചൌ ദേശേ ഗൃഹേ വാപി കാലേ സിദ്ധികരേ തിഥൌ നക്ഷത്രേ ശുഭയോഗേ ച സര്വദാ ദോഷവര്ജിതേ
ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത്, വീട്ടിലോ മറ്റിടത്തോ, ഫലപ്രദമായ സമയത്തോ, തിഥിയിലോ, നക്ഷത്രത്തിലോ, ശുഭയോഗത്തിൽ, എല്ലായ്പ്പോഴും ദോഷരഹിതമായി ചെയ്യണം.