ലിങ്ഗപുരാണമ്

മന്ത്രഃ സ്ഥിതഃ സദാ മുഖ്യോ ലോകേ പഞ്ചാക്ഷരോ മതഃ കിം തസ്യ ബഹുഭിര് മന്ത്രൈഃ ശാസ്ത്രൈര്വാ ബഹുവിസ്തൃതൈഃ

മന്ത്രം എപ്പോഴും പ്രധാനമായാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്; ലോകത്തിൽ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. അനേകം മന്ത്രങ്ങളോ, വിശദമായ ശാസ്ത്രങ്ങളോ എന്തിനാണ് ആവശ്യം?

യസ്യൈവം ഹൃദി സംസ്ഥോ ഽയം മന്ത്രഃ സ്യാത്പാരമേശ്വരഃ തേനാധീതം ശ്രുതം തേന തേന സര്വമനുഷ്ഠിതമ്

ആ പരമോന്നത മന്ത്രം ആരുടെയോ ഹൃദയത്തിൽ നിലകൊള്ളുമ്പോൾ, അവൻ പഠിക്കുന്നതും കേൾക്കുന്നതും ചെയ്യുന്നതും എല്ലാം സഫലമാകും.

യോ വിദ്വാന്വൈ ജപേത്സമ്യഗ് അധീത്യൈവ വിധാനതഃ ഏതാവദ്ധി ശിവജ്ഞാനമ് ഏതാവത്പരമം പദമ്

ആർ എങ്കിൽ ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി പഠിച്ച് ശരിയായി ജപിച്ചാൽ, അത്രയേ ശിവജ്ഞാനവും പരമപദവും ഉണ്ടാകൂ.

ഏതാവദ് ബ്രഹ്മവിദ്യാ ച തസ്മാന്നിത്യം ജപേദ്ബുധഃ പഞ്ചാക്ഷരൈഃ സപ്രണവോ മന്ത്രോ ഽയം ഹൃദയം മമ

ഇതുതന്നെ ബ്രഹ്മവിദ്യയുമാണ്; അതിനാൽ ജ്ഞാനികൾ എപ്പോഴും പ്രണവസഹിതമായ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ജപിക്കണം—ഇതാണ് എന്റെ ഹൃദയം.

ഗുഹ്യാദ്ഗുഹ്യതരം സാക്ഷാന് മോക്ഷജ്ഞാനമ് അനുത്തമമ് അസ്യ മന്ത്രസ്യ വക്ഷ്യാമി ഋഷിച്ഛന്ദോ ഽധിദൈവതമ്

ഗുഹ്യത്തിൽപോലും അതിലധികം രഹസ്യമായ, നേരിട്ട് മോക്ഷജ്ഞാനം നൽകുന്ന, അതുല്യമായ അറിവ് ഈ മന്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയും—അത് ആരാണ് കണ്ടത്, എന്ത് ഛന്ദസ്സാണ്, ആരാണ് ദേവത, എല്ലാം വിശദീകരിക്കും.

ബീജം ശക്തിം സ്വരം വര്ണം സ്ഥാനം ചൈവാക്ഷരം പ്രതി വാമദേവോ നാമ ഋഷിഃ പങ്ക്തിശ്ഛന്ദ ഉദാഹൃതഃ

ഓരോ അക്ഷരത്തിന്റെയും വിത്ത്, ശക്തി, സ്വരം, അക്ഷരം, സ്ഥാനം—വാമദേവൻ എന്നാണ് ഋഷി, പങ്ക്തി എന്നതാണ് ഛന്ദസ് എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

ദേവതാ ശിവ ഏവാഹം മന്ത്രസ്യാസ്യ വരാനനേ നകാരാദീനി ബീജാനി പഞ്ചഭൂതാത്മകാനി ച

സുന്ദരവദനേ, ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ ദേവത ഞാൻ തന്നെയാണ് ശിവൻ; 'ന' മുതലായ അക്ഷരങ്ങൾ വിത്തുകളാണ്, അവ അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളുടെ സ്വഭാവമുള്ളവയാണ്.

ആത്മാനം പ്രണവം വിദ്ധി സര്വവ്യാപിനമവ്യയമ് ശക്തിസ്ത്വമേവ ദേവേശി സര്വദേവനമസ്കൃതേ

പ്രണവം തന്നെയാണ് ആത്മാവ്, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചും അക്ഷയവുമായതും; ദേവേശി, എല്ലാ ദേവന്മാരും നമസ്കരിക്കുന്നവളേ, നീ തന്നെയാണ് ശക്തി.

ത്വദീയം പ്രണവം കിംചിന് മദീയം പ്രണവം തഥാ ത്വദീയം ദേവി മന്ത്രാണാം ശക്തിഭൂതം ന സംശയഃ

നിന്റെ പ്രണവം ഒന്നാണ്, എന്റെത് മറ്റൊന്നാണ്; ദേവി, നിന്റെ പ്രണവം മന്ത്രങ്ങളുടെ ശക്തിയായി നിലകൊള്ളുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല.

അകാരോകാരമകാരാ മദീയേ പ്രണവേ സ്ഥിതാഃ ഉകാരം ച മകാരം ച അകാരം ച ക്രമേണ വൈ

എന്റെ പ്രണവത്തിൽ അ, ഉ, മ എന്നീ അക്ഷരങ്ങൾ ക്രമമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

ത്വദീയം പ്രണവം വിദ്ധി ത്രിമാത്രം പ്ലുതമുത്തമമ് ഓങ്കാരസ്യ സ്വരോദാത്ത ഋഷിര്ബ്രഹ്മ സിതം വപുഃ

നിന്റെ പ്രണവം ഏറ്റവും ഉത്തമവും മൂന്നു ഭാഗങ്ങളുള്ളതും നീണ്ടതുമാണ് എന്നു മനസ്സിലാക്കണം. ഓംകാരത്തിന്റെ ഋഷി ബ്രഹ്മാവാണ്, അതിന്റെ രൂപം വെള്ളയാണു.

ഛന്ദോ ദേവീ ച ഗായത്രീ പരമാത്മാധിദേവതാ ഉദാത്തഃ പ്രഥമസ്തദ്വച് ചതുര്ഥശ് ച ദ്വിതീയകഃ

ഛന്ദസ്സായി ഗായത്രീ ദേവിയാണ്, പരമാത്മാവാണ് പ്രധാന ദൈവം. ഒന്നാമത്തെയും നാലാമത്തെയും സ്വരം ഉദാത്തമായിരിക്കും, രണ്ടാമത്തെയും അതുപോലെ.

പഞ്ചമഃ സ്വരിതശ്ചൈവ മധ്യമോ നിഷധഃ സ്മൃതാഃ നകാരഃ പീതവര്ണശ് ച സ്ഥാനം പൂര്വമുഖം സ്മൃതമ്

അഞ്ചാമത്തെ സ്വരം സ്വരിതമാണ്, നടുവിലുള്ളത് നിഷദം എന്നു പറയുന്നു. 'ന' അക്ഷരം മഞ്ഞ നിറമാണ്, അതിന്റെ സ്ഥാനം കിഴക്കോട്ട് നോക്കിയിരിക്കുന്നു.

ഇന്ദ്രോ ഽധിദൈവതം ഛന്ദോ ഗായത്രീ ഗൌതമ ഋഷിഃ മകാരഃ കൃഷ്ണവര്ണോ ഽസ്യ സ്ഥാനം വൈ ദക്ഷിണാമുഖമ്

ഇന്ദ്രൻ ആണ് പ്രധാന ദൈവം, ഛന്ദസ്സായി ഗായത്രീ, ഋഷിയായി ഗൗതമൻ. 'മ' അക്ഷരം കറുത്ത നിറമാണ്, അതിന്റെ സ്ഥാനം തെക്കോട്ട് ആണ്.

ഛന്ദോ ഽനുഷ്ടുപ് ഋഷിശ്ചാത്രീ രുദ്രോ ദൈവതമുച്യതേ ശികാരോ ധൂമ്രവര്ണോ ഽസ്യ സ്ഥാനം വൈ പശ്ചിമം മുഖമ്

ഛന്ദസ്സായി അനുഷ്ടുപ്, ഋഷിയായി അത്രി, ദൈവമായി രുദ്രൻ. 'ശി' അക്ഷരം പുകനിറമാണ്, അതിന്റെ സ്ഥാനം പടിഞ്ഞാറ് ആണ്.

വിശ്വാമിത്ര ഋഷിസ്ത്രിഷ്ടുപ് ഛന്ദോ വിഷ്ണുസ്തു ദൈവതമ് വാകാരോ ഹേമവര്ണോ ഽസ്യ സ്ഥാനം ചൈവോത്തരം മുഖമ്

ഋഷിയായി വിശ്വാമിത്രൻ, ഛന്ദസ്സായി തൃശ്ടുപ്, ദൈവമായി വിഷ്ണു. 'വ' അക്ഷരം പൊന്നനിറമാണ്, അതിന്റെ സ്ഥാനം വടക്കോട്ട് ആണ്.

ബ്രഹ്മാധിദൈവതം ഛന്ദോ ബൃഹതീ ചാങ്ഗിരാ ഋഷിഃ യകാരോ രക്തവര്ണശ് ച സ്ഥാനമ് ഊര്ധ്വം മുഖം വിരാട്

പ്രധാന ദൈവം ബ്രഹ്മാവാണ്, ഛന്ദസ്സായി ബൃഹതീ, ഋഷിയായി അങ്കിരാസ്. 'യ' അക്ഷരം ചുവപ്പാണ്, അതിന്റെ സ്ഥാനം മുകളിലേക്കാണ്, അതാണ് വിരാട്.

ഛന്ദ ഋഷിര്ഭരദ്വാജഃ സ്കന്ദോ ദൈവതമുച്യതേ ന്യാസമസ്യ പ്രവക്ഷ്യാമി സര്വസിദ്ധികരം ശുഭമ്

ഛന്ദസ്സായി ഋഷി, ഋഷിയായി ഭരദ്വാജൻ, ദൈവമായി സ്കന്ദൻ. അതിന്റെ ന്യാസം ഞാൻ പറയും, അതു എല്ലാ സിദ്ധികളും നൽകുന്ന ശുഭമായതാണ്.

സര്വപാപഹരം ചൈവ ത്രിവിധോ ന്യാസ ഉച്യതേ ഉത്പത്തിസ്ഥിതിസംഹാരഭേദതസ്ത്രിവിധഃ സ്മൃതഃ

എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്ന മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള ന്യാസം ഉണ്ട് എന്ന് പറയുന്നു. ഉത്പത്തി, നില, സംഹാരം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു വിധം ആണെന്നു ഓർക്കുന്നു.

ബ്രഹ്മചാരിഗൃഹസ്ഥാനാം യതീനാം ക്രമശോ ഭവേത് ഉത്പത്തിര്ബ്രഹ്മചാരിണാം ഗൃഹസ്ഥാനാം സ്ഥിതിഃ സദാ

ബ്രഹ്മചാരികൾക്കും ഗൃഹസ്ഥർക്കും യതികൾക്കും ക്രമമായി ചെയ്യണം. ബ്രഹ്മചാരികൾക്ക് ഉത്പത്തി, ഗൃഹസ്ഥർക്കു നില എന്നും ചെയ്യണം.

യതീനാം സംഹൃതിര് ന്യാസഃ സിദ്ധിര് ഭവതി നാന്യഥാ അങ്ഗന്യാസഃ കരന്യാസോ ദേഹന്യാസ ഇതി ത്രിധാ

യതികൾക്ക് സംഹാരമാണ് ന്യാസം; ഇതല്ലാതെ സിദ്ധി വരില്ല. അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ, അങ്കന്യാസം, കരന്യാസം, ദേഹന്യാസം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു വിധം ഉണ്ട്.

ഉത്പത്ത്യാദിത്രിഭേദേന വക്ഷ്യതേ തേ വരാനനേ ന്യസേത്പൂര്വം കരന്യാസം ദേഹന്യാസമ് അനന്തരമ്

സുന്ദരിയായവളേ, ഉത്പത്തി മുതലുള്ള മൂന്നു വിഭാഗങ്ങൾ ഞാൻ വിശദീകരിക്കും. ആദ്യം കരന്യാസം, പിന്നെ ദേഹന്യാസം ചെയ്യണം.

അങ്ഗന്യാസം തതഃ പശ്ചാദ് അക്ഷരാണാം വിധിക്രമാത് മൂര്ധാദിപാദപര്യന്തമ് ഉത്പത്തിന്യാസ ഉച്യതേ

അതിനുശേഷം അക്ഷരങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് അങ്കന്യാസം, തലയിൽ നിന്ന് കാലിന്റെ അറ്റം വരെ ചെയ്യപ്പെടുന്നു; അതാണ് ഉത്പത്തി ന്യാസം.

പാദാദിമൂര്ധപര്യന്തം സംഹാരോ ഭവതി പ്രിയേ ഹൃദയാസ്യഗലന്യാസഃ സ്ഥിതിന്യാസ ഉദാഹൃതഃ

കാലിന്റെ അറ്റത്തിൽ നിന്ന് തലവരെ ചെയ്യുന്നത് സംഹാരമാണ്, പ്രിയേ. ഹൃദയം, വായ്, കഴുത്ത് എന്നിവയിൽ ചെയ്യുന്ന ന്യാസം നിലന്യാസം എന്നാണു പറയുന്നത്.

ബ്രഹ്മചാരിഗൃഹസ്ഥാനാം യതീനാം ചൈവ ശോഭനേ സശിരസ്കം തതോ ദേഹം സര്വമന്ത്രേണ സംസ്പൃശേത്

ബ്രഹ്മചാരികൾക്കും ഗൃഹസ്ഥർക്കും യതികൾക്കും, ഭദ്രയായവളേ, തലയിൽ സ്പർശിച്ച ശേഷം, മുഴുവൻ ശരീരവും മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് സ്പർശിക്കണം.

സ ദേഹന്യാസ ഇത്യുക്തഃ സര്വേഷാം സമ ഏവ സ ദക്ഷിണാങ്ഗുഷ്ഠമാരഭ്യ വാമാങ്ഗുഷ്ഠാന്ത ഏവ ഹി

ഇതിനെ ദേഹന്യാസം എന്നു പറയുന്നു, എല്ലാവർക്കും ഇതേപോലെയാണ്; വലത് അങ്ങൂതലിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് ഇടത് അങ്ങൂതലിൽ അവസാനിപ്പിക്കണം.

ന്യസ്യതേ യത്തദുത്പത്തിര് വിപരീതം തു സംഹൃതിഃ അങ്ഗുഷ്ഠാദികനിഷ്ഠാന്തം ന്യസ്യതേ ഹസ്തയോര് ദ്വയോഃ

ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് ഉത്പത്തിയാണ്; അതിന്റെ വിപരീതം സംഹാരമാണ്. അങ്ങൂതലിൽ നിന്ന് കനിഷ്ഠവരെ ഇരുകൈകളിലും ന്യാസം ചെയ്യണം.

അതീവ ഭോഗദോ ദേവി സ്ഥിതിന്യാസഃ കുടുംബിനാമ് കരന്യാസം പുരാ കൃത്വാ ദേഹന്യാസമ് അനന്തരമ്

ദേവി, ഈ അങ്ങന്യാസം ഗൃഹസ്ഥന്മാർക്ക് വളരെ ഫലപ്രദമാണ്. ആദ്യം കൈകളിൽ അങ്ങന്യാസം നടത്തി, അതിന് ശേഷം ശരീരത്തിൽ അങ്ങന്യാസം നടത്തണം.

അങ്ഗന്യാസം ന്യസേത്പശ്ചാദ് ഏഷ സാധാരണോ വിധിഃ ഓങ്കാരം സംപുടീകൃത്യ സര്വാങ്ഗേഷു ച വിന്യസേത്

അതിനു ശേഷം ശരീരഭാഗങ്ങളിൽ അങ്ങന്യാസം നടത്തണം; ഇതാണ് പൊതുവായ ക്രമം. 'ഓം' എന്ന അക്ഷരം മനസ്സിൽ ധരിച്ചു, അതിനെ എല്ലാ ശരീരഭാഗങ്ങളിലും സ്ഥാപിക്കണം.