ലിങ്ഗപുരാണമ്

വാച്യഃ പഞ്ചാക്ഷരൈര്ദേവി ശിവസ്ത്രൈലോക്യപൂജിതഃ വാചകഃ പരമോ മന്ത്രസ് തസ്യ പഞ്ചാക്ഷരഃ സ്ഥിതഃ

ദേവി, മൂന്നുലോകങ്ങളിലും ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ശിവൻ തന്നെയാണ് അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രത്തിൽ സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. അതിന്റെ സൂചകമായ പരമോന്നത മന്ത്രം അവനിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.

ജ്ഞാത്വാ പ്രയോഗം വിധിനാ ച സിദ്ധിം ലബ്ധ്വാ തഥാ പഞ്ചമുഖോ മഹാത്മാ പ്രോവാച പുത്രേഷു ജഗദ്ധിതായ മന്ത്രം മഹാര്ഥം കില പഞ്ചവര്ണമ്

അത് ശരിയായ വിധിയിൽ ഉപയോഗിക്കേണ്ടതും അതിന്റെ ഫലം ലഭിച്ചതും മനസ്സിലാക്കി, മഹാത്മാവായ അഞ്ചുമുഖൻ, ലോകക്ഷേമത്തിനായി തന്റെ പുത്രന്മാരോട് മഹത്തായ അർത്ഥമുള്ള അഞ്ചു അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രം പറഞ്ഞു.

തേ ലബ്ധ്വാ മന്ത്രരത്നം തു സാക്ഷാല്ലോകപിതാമഹാത് തമാരാധയിതും ദേവം പരാത്പരതരം ശിവമ്

ലോകങ്ങളുടെ പിതാവിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് ആ മന്ത്രരത്നം ലഭിച്ച ശേഷം, അവർ പരമോന്നതനായ ശിവനെ ആരാധിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

തതസ്തുതോഷ ഭഗവാന് ത്രിമൂര്തീനാം പരഃ ശിവഃ ദത്തവാനഖിലം ജ്ഞാനമ് അണിമാദിഗുണാഷ്ടകമ്

അതിനുശേഷം ത്രിമൂർത്തികളിൽ പരമനായ ഭഗവാൻ ശിവൻ സന്തോഷിച്ചു, എല്ലാവിധ ജ്ഞാനവും അണിമാദി എട്ടു ശക്തികളും അവർക്കു നൽകി.

തേ ഽപി ലബ്ധ്വാ വരാന്വിപ്രാസ് തദാരാധനകാങ്ക്ഷിണഃ മേരോസ്തു ശിഖരേ രമ്യേ മുഞ്ജവാന്നാമ പര്വതഃ

അവർ ആ വരങ്ങൾ ലഭിച്ച്, കൂടുതൽ ആരാധനയ്ക്കായി ആഗ്രഹിച്ച്, മനോഹരമായ മേരുപർവതത്തിന്റെ മുകളിൽ, മുഞ്ചവാൻ എന്ന പർവതത്തിൽ,

മത്പ്രിയഃ സതതം ശ്രീമാന് മദ്ഭൂതൈഃ പരിരക്ഷിതഃ തസ്യാഭ്യാശേ തപസ്തീവ്രം ലോകസൃഷ്ടിസമുത്സുകാഃ

എന്നോട് എപ്പോഴും പ്രിയപ്പെട്ടവരും, മഹത്വമുള്ളവരും, എന്റെ ഭൃത്യന്മാർ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവരുമായ അവർ, ലോകസൃഷ്ടിക്കായി ആഗ്രഹിച്ച്, അതിനടുത്ത് കഠിനമായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു.

ദിവ്യവര്ഷസഹസ്രം തു വായുഭക്ഷാഃ സമാചരന് തിഷ്ഠന്തോ ഽനുഗ്രഹാര്ഥായ ദേവി തേ ഋഷയഃ പുരാ

ആ ദേവീ, ആ പഴയ ഋഷിമാർ ദൈവീയമായ ആയിരം വർഷം വായുവാണ് മാത്രം ഭക്ഷിച്ച്, കനിഞ്ഞുനിൽക്കുകയും, അനുഗ്രഹം ലഭിക്കാൻ കഠിനതപസ്സു നടത്തുകയും ചെയ്തു.

തേഷാം ഭക്തിമഹം ദൃഷ്ട്വാ സദ്യഃ പ്രത്യക്ഷതാമിയാമ് പഞ്ചാക്ഷരമ് ഋഷിച്ഛന്ദോ ദൈവതം ശക്തിബീജവത്

അവരുടെ വലിയ ഭക്തി കണ്ടു, ഞാൻ ഉടൻ അവർക്കു നേരിൽ പ്രത്യക്ഷമായി, അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം, ഋഷിമാരുടെ ഛന്ദസ്സിലും, ദേവതയും ശക്തിയും ബീജവും ഉൾക്കൊണ്ടതായും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ന്യാസം ഷഡങ്ഗം ദിഗ്ബന്ധം വിനിയോഗമശേഷതഃ പ്രോക്തവാനഹമാര്യാണാം ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ

ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച്, ആ മഹാന്മാർക്ക് ഞാൻ ആറു അംശങ്ങളുള്ള ന്യാസവും, ദിശകളുടെ സംരക്ഷണവും, എല്ലാ വിനിയോഗങ്ങളും വിശദമായി പഠിപ്പിച്ചു.

തച്ഛ്രുത്വാ മന്ത്രമാഹാത്മ്യമ് ഋഷയസ്തേ തപോധനാഃ മന്ത്രസ്യ വിനിയോഗം ച കൃത്വാ സര്വമനുഷ്ഠിതാഃ

ആ മന്ത്രത്തിന്റെ മഹത്വം കേട്ട ശേഷം, ആ തപസ്സിൽ സമ്പന്നരായ ഋഷിമാർ, മന്ത്രത്തിന്റെ എല്ലാ വിനിയോഗങ്ങളും നിർദ്ദേശപ്രകാരം അനുഷ്ഠിച്ചു.

തന്മാഹാത്മ്യാത് തദാ ലോകാന് സദേവാസുരമാനുഷാന് വര്ണാന്വര്ണവിഭാഗാംശ് ച സര്വധര്മാംശ് ച ശോഭനാന്

അതിന്റ മഹത്വം കൊണ്ടു, അന്നത്തെ കാലത്ത് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ലോകങ്ങളും, വർണങ്ങളും അവയുടെ വിഭജനം, എല്ലാ ഉത്തമമായ ധർമ്മങ്ങളും ഉദിച്ചു.

പൂര്വകല്പസമുദ്ഭൂതാഞ് ഛ്രുതവന്തോ യഥാ പുരാ പഞ്ചാക്ഷരപ്രഭാവാച്ച ലോകാ വേദാ മഹര്ഷയഃ

മുന്പത്തെ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ലോകങ്ങളും വേദങ്ങളും മഹർഷികളും ഉദിച്ചുവന്നതുപോലെ, അപ്പോൾ അവർ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ അതെല്ലാം കേട്ടു.

തിഷ്ഠന്തി ശാശ്വതാ ധര്മാ ദേവാഃ സര്വമിദം ജഗത് തദ് ഇദാനീം പ്രവക്ഷ്യാമി ശൃണു ചാവഹിതാഖിലമ്

ശാശ്വതമായ ധർമ്മങ്ങളും ദേവന്മാരും ഈ സകല ലോകവും നിലനിൽക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഇതെല്ലാം വിശദമായി പറയും, നീ മുഴുവൻ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം.

അല്പാക്ഷരം മഹാര്ഥം ച വേദസാരം വിമുക്തിദമ് ആജ്ഞാസിദ്ധമസംദിഗ്ധം വാക്യമേതച്ഛിവാത്മകമ്

ചുരുങ്ങിയ അക്ഷരങ്ങളിലാണെങ്കിലും അതിന്റെ അർത്ഥം അതീവ വലുതാണ്; ഇത് വേദത്തിന്റെ സാരം, മോക്ഷം നൽകുന്നതും നിർഭ്രാന്തമായതും ശിവസ്വരൂപവുമാണ്.

നാനാസിദ്ധിയുതം ദിവ്യം ലോകചിത്താനുരഞ്ജകമ് സുനിശ്ചിതാര്ഥം ഗംഭീരം വാക്യം മേ പാരമേശ്വരമ്

നാനാഭാവനിലവാരങ്ങൾ ഉള്ള ദിവ്യമായത്, ലോകജനങ്ങളുടെ മനസ്സിനെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നതും ഉറപ്പുള്ള അർത്ഥവും ആഴമുള്ളതുമായത്, ഇതാണ് എന്റെ പരമോന്നത വാക്ക്.

മന്ത്രം മുഖസുഖോച്ചാര്യമ് അശേഷാര്ഥപ്രസാധകമ് തദ്ബീജം സര്വവിദ്യാനാം മന്ത്രമാദ്യം സുശോഭനമ്

സുലഭമായി ഉച്ചരിക്കാവുന്ന ഈ മന്ത്രം എല്ലാം സാധിപ്പിക്കുന്നു; എല്ലാ വിജ്ഞാനത്തിന്റെയും വിത്ത്, മന്ത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനവും മനോഹരവുമാണ്.

അതിസൂക്ഷ്മം മഹാര്ഥം ച ജ്ഞേയം തദ്വടബീജവത് വേദഃ സ ത്രിഗുണാതീതഃ സര്വജ്ഞഃ സര്വകൃത്പ്രഭുഃ

അത്യന്തം സൂക്ഷ്മവും മഹത്തായ അർത്ഥവുമുള്ളത്, വടവൃക്ഷത്തിന്റെ വിത്തുപോലെ അറിയേണ്ടതാണ്; ആ വേദം മൂന്ന് ഗുണങ്ങളെ അതിക്രമിച്ചവനും സർവ്വജ്ഞനുമാണ്, എല്ലാകർമ്മത്തിന്റെയും അധിപനുമാണ്.

ഓമിത്യേകാക്ഷരം മന്ത്രം സ്ഥിതഃ സര്വഗതഃ ശിവഃ മന്ത്രേ ഷഡക്ഷരേ സൂക്ഷ്മേ പഞ്ചാക്ഷരതനുഃ ശിവഃ

ഏകാക്ഷരമായ 'ഓം' എന്ന മന്ത്രം ശിവൻ തന്നെയാണ്, എല്ലിടത്തും നിലനിൽക്കുന്നവൻ; ആറ് അക്ഷരങ്ങളുള്ള സൂക്ഷ്മമന്ത്രത്തിൽ ശിവൻ അഞ്ചക്ഷരരൂപത്തിൽ വസിക്കുന്നു.

വാച്യവാചകഭാവേന സ്ഥിതഃ സാക്ഷാത്സ്വഭാവതഃ വാച്യഃ ശിവഃ പ്രമേയത്വാന് മന്ത്രസ്തദ്വാചകഃ സ്മൃതഃ

അർത്ഥവും അതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതും ആയി സ്വഭാവതയിൽ തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു; ശിവൻ അറിവിന്റെ ലക്ഷ്യമായതിനാൽ അർത്ഥം, മന്ത്രം അതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

വാച്യവാചകഭാവോ ഽയമ് അനാദിഃ സംസ്ഥിതസ്തയോഃ വേദേ ശിവാഗമേ വാപി യത്ര യത്ര ഷഡക്ഷരഃ

അർത്ഥവും സൂചകവുമായ ഈ ബന്ധം ആദിമുതൽ നിലനിൽക്കുന്നു; വേദത്തിലും ശൈവഗ്രന്ഥങ്ങളിലും എവിടെയായാലും ആറ് അക്ഷരമന്ത്രം ഉള്ളിടത്ത് ഈ ബന്ധം കാണാം.

മന്ത്രഃ സ്ഥിതഃ സദാ മുഖ്യോ ലോകേ പഞ്ചാക്ഷരോ മതഃ കിം തസ്യ ബഹുഭിര് മന്ത്രൈഃ ശാസ്ത്രൈര്വാ ബഹുവിസ്തൃതൈഃ

മന്ത്രം എപ്പോഴും പ്രധാനമായാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്; ലോകത്തിൽ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. അനേകം മന്ത്രങ്ങളോ, വിശദമായ ശാസ്ത്രങ്ങളോ എന്തിനാണ് ആവശ്യം?

യസ്യൈവം ഹൃദി സംസ്ഥോ ഽയം മന്ത്രഃ സ്യാത്പാരമേശ്വരഃ തേനാധീതം ശ്രുതം തേന തേന സര്വമനുഷ്ഠിതമ്

ആ പരമോന്നത മന്ത്രം ആരുടെയോ ഹൃദയത്തിൽ നിലകൊള്ളുമ്പോൾ, അവൻ പഠിക്കുന്നതും കേൾക്കുന്നതും ചെയ്യുന്നതും എല്ലാം സഫലമാകും.

യോ വിദ്വാന്വൈ ജപേത്സമ്യഗ് അധീത്യൈവ വിധാനതഃ ഏതാവദ്ധി ശിവജ്ഞാനമ് ഏതാവത്പരമം പദമ്

ആർ എങ്കിൽ ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി പഠിച്ച് ശരിയായി ജപിച്ചാൽ, അത്രയേ ശിവജ്ഞാനവും പരമപദവും ഉണ്ടാകൂ.

ഏതാവദ് ബ്രഹ്മവിദ്യാ ച തസ്മാന്നിത്യം ജപേദ്ബുധഃ പഞ്ചാക്ഷരൈഃ സപ്രണവോ മന്ത്രോ ഽയം ഹൃദയം മമ

ഇതുതന്നെ ബ്രഹ്മവിദ്യയുമാണ്; അതിനാൽ ജ്ഞാനികൾ എപ്പോഴും പ്രണവസഹിതമായ അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം ജപിക്കണം—ഇതാണ് എന്റെ ഹൃദയം.

ഗുഹ്യാദ്ഗുഹ്യതരം സാക്ഷാന് മോക്ഷജ്ഞാനമ് അനുത്തമമ് അസ്യ മന്ത്രസ്യ വക്ഷ്യാമി ഋഷിച്ഛന്ദോ ഽധിദൈവതമ്

ഗുഹ്യത്തിൽപോലും അതിലധികം രഹസ്യമായ, നേരിട്ട് മോക്ഷജ്ഞാനം നൽകുന്ന, അതുല്യമായ അറിവ് ഈ മന്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയും—അത് ആരാണ് കണ്ടത്, എന്ത് ഛന്ദസ്സാണ്, ആരാണ് ദേവത, എല്ലാം വിശദീകരിക്കും.

ബീജം ശക്തിം സ്വരം വര്ണം സ്ഥാനം ചൈവാക്ഷരം പ്രതി വാമദേവോ നാമ ഋഷിഃ പങ്ക്തിശ്ഛന്ദ ഉദാഹൃതഃ

ഓരോ അക്ഷരത്തിന്റെയും വിത്ത്, ശക്തി, സ്വരം, അക്ഷരം, സ്ഥാനം—വാമദേവൻ എന്നാണ് ഋഷി, പങ്ക്തി എന്നതാണ് ഛന്ദസ് എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

ദേവതാ ശിവ ഏവാഹം മന്ത്രസ്യാസ്യ വരാനനേ നകാരാദീനി ബീജാനി പഞ്ചഭൂതാത്മകാനി ച

സുന്ദരവദനേ, ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ ദേവത ഞാൻ തന്നെയാണ് ശിവൻ; 'ന' മുതലായ അക്ഷരങ്ങൾ വിത്തുകളാണ്, അവ അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളുടെ സ്വഭാവമുള്ളവയാണ്.

ആത്മാനം പ്രണവം വിദ്ധി സര്വവ്യാപിനമവ്യയമ് ശക്തിസ്ത്വമേവ ദേവേശി സര്വദേവനമസ്കൃതേ

പ്രണവം തന്നെയാണ് ആത്മാവ്, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചും അക്ഷയവുമായതും; ദേവേശി, എല്ലാ ദേവന്മാരും നമസ്കരിക്കുന്നവളേ, നീ തന്നെയാണ് ശക്തി.

ത്വദീയം പ്രണവം കിംചിന് മദീയം പ്രണവം തഥാ ത്വദീയം ദേവി മന്ത്രാണാം ശക്തിഭൂതം ന സംശയഃ

നിന്റെ പ്രണവം ഒന്നാണ്, എന്റെത് മറ്റൊന്നാണ്; ദേവി, നിന്റെ പ്രണവം മന്ത്രങ്ങളുടെ ശക്തിയായി നിലകൊള്ളുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല.