ലിങ്ഗപുരാണമ്

തയോരഗ്രേ ഹുതാശം ച സ്രുവഹസ്തം പിതാമഹമ് നാരായണം ച ദാതാരം സര്വാഭരണഭൂഷിതമ്

അവരുടെ മുന്നിൽ അഗ്നിയെ സ്രുവം കൈവശംവെച്ചതായും, പിതാമഹനെയും, എല്ലാ ഭൂഷണങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ച നാരായണനെയും പ്രതിഷ്ഠിച്ചാൽ,

ലോകപാലൈസ് തഥാ സിദ്ധൈഃ സംവൃതം സ്ഥാപ്യ യത്നതഃ രുദ്രാലയേ വ്രതം തസ്മൈ ദാപയേദ്ഭക്തിപൂര്വകമ്

ലോകപാലന്മാരും സിദ്ധന്മാരും ചുറ്റിയിരിക്കുന്നവണ്ണം, രുദ്രാലയത്തിൽ അതിനെ ശ്രദ്ധയോടെ സ്ഥാപിച്ച്, ഭക്തിപൂർവ്വം ആ വ്രതം സമർപ്പിക്കണം.

സാ ഭവാന്യാസ്തനും ഗത്വാ ഭവേന സഹ മോദതേ ഏകഭക്തവ്രതം പുണ്യം പ്രതിമാസമനുക്രമാത്

അവൾ ഭവാനിയുടെ രൂപം പ്രാപിച്ച് ഭവനോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്നു; ഒരുദിവസം മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന ഈ പുണ്യവ്രതം ഓരോ മാസവും തുടർച്ചയായി ആചരിക്കണം.

മാര്ഗശീര്ഷകമാസാദികാര്തികാന്തം പ്രവര്തിതമ് നരനാര്യാദിജന്തൂനാം ഹിതായ മുനിസത്തമാഃ

മാർഗശീർഷം മുതൽ കാർത്തികം വരെ ഈ ആചാരം പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും മറ്റു ജീവികൾക്കും ഉത്തമമായ ഭലപ്രദമാണ്, മഹർഷികളേ.

നരഃ കൃത്വാ വ്രതം ചൈവ ശിവസായുജ്യമാപ്നുയാത് നാരീ ദേവ്യാ ന സംദേഹഃ ശിവേന പരിഭാഷിതമ്

പുരുഷൻ ഈ വ്രതം ആചരിച്ചാൽ ശിവനുമായി ഐക്യമായെത്തും; സ്ത്രീ ശിവിയുടെ ഐക്യവും നേടും—ഇത് ശിവൻ തന്നെയാണ് പറഞ്ഞത്, സംശയമില്ല.

സര്വവ്രതേഷു സമ്പൂജ്യ ദേവദേവമുമാപതിമ് ജപേത്പഞ്ചാക്ഷരീം വിദ്യാം വിധിനൈവ ദ്വിജോത്തമാഃ

എല്ലാ വ്രതങ്ങളിലും ദേവദേവനായ ഉമാപതിയെ ആരാധിച്ച്, നിശ്ചിതവിധിയനുസരിച്ച് പഞ്ചാക്ഷരീ മന്ത്രം ജപിക്കണം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.

ജപാദേവ ന സംദേഹോ വ്രതാനാം വൈ വിശേഷതഃ സമാപ്തിര്നാന്യഥാ തസ്മാജ് ജപേത്പഞ്ചാക്ഷരീം ശുഭാമ്

ജപംകൊണ്ടു മാത്രമേ വ്രതങ്ങൾ പൂർത്തിയാവുകയുള്ളൂ എന്നതിൽ സംശയമില്ല; അതിനാൽ പുണ്യമുള്ള പഞ്ചാക്ഷരീ മന്ത്രം ജപിക്കണം.

കഥം പഞ്ചാക്ഷരീ വിദ്യാ പ്രഭാവോ വാ കഥം വദ ക്രമോപായം മഹാഭാഗ ശ്രോതും കൌതൂഹലം ഹി നഃ

പഞ്ചാക്ഷരീ മന്ത്രം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, അതിന്റെ ശക്തി എന്താണ്? അതിന്റെ ക്രമം ദയവായി വിശദമായി പറയൂ, ഞങ്ങൾക്ക് അതറിയാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്.

പുരാ ദേവേന രുദ്രേണ ദേവദേവേന ശംഭുനാ പാര്വത്യാഃ കഥിതം പുണ്യം പ്രവദാമി സമാസതഃ

പണ്ടെ ശിവൻ, ദേവദേവൻ, ശംഭു, പാർവതിക്ക് ഈ പുണ്യമായ ഉപദേശം പറഞ്ഞിരുന്നു; അതിന്റെ സംക്ഷിപ്തം ഞാൻ പറയുന്നു.

ഭഗവന്ദേവദേവേശ സര്വലോകമഹേശ്വര പഞ്ചാക്ഷരസ്യ മാഹാത്മ്യം ശ്രോതുമിച്ഛാമി തത്ത്വതഃ

ഭഗവനേ, ദേവദേവനേ, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും മഹേശ്വരനേ, പഞ്ചാക്ഷരീ മന്ത്രത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ മഹത്വം ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

പഞ്ചാക്ഷരസ്യ മാഹാത്മ്യം വര്ഷകോടിശതൈരപി ന ശക്യം കഥിതും ദേവി തസ്മാത് സംക്ഷേപതഃ ശൃണു

പഞ്ചാക്ഷരീ മന്ത്രത്തിന്റെ മഹത്വം കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്കു പോലും മുഴുവനായി വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല, ദേവിയേ; അതിനാൽ സംക്ഷിപ്തമായി കേൾക്കൂ.

പ്രലയേ സമനുപ്രാപ്തേ നഷ്ടേ സ്ഥാവരജങ്ഗമേ നഷ്ടേ ദേവാസുരേ ചൈവ നഷ്ടേ ചോരഗരാക്ഷസേ

പ്രളയം വന്നപ്പോൾ, ചലനശീലികളെയും അചലങ്ങളെയും, ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും, പാമ്പുകളെയും രാക്ഷസന്മാരെയും എല്ലാം നശിച്ചപ്പോൾ,

സര്വം പ്രകൃതിമാപന്നം ത്വയാ പ്രലയമേഷ്യതി ഏകോ ഽഹം സംസ്ഥിതോ ദേവി ന ദ്വിതീയോ ഽസ്തി കുത്രചിത്

എല്ലാം പ്രകൃതിയിലേക്കു ലയിച്ച്, നിന്നിലൂടെ പ്രളയത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ, ദേവിയേ, ഞാൻ മാത്രം ശേഷിക്കും; മറ്റൊരുത്തനും ഇല്ല.

തസ്മിന്വേദാശ് ച ശാസ്ത്രാണി മന്ത്രേ പഞ്ചാക്ഷരേ സ്ഥിതാഃ തേ നാശം നൈവ സമ്പ്രാപ്താ മച്ഛക്ത്യാ ഹ്യനുപാലിതാഃ

അതിനുള്ളിൽ വേദങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രവും നിലനിൽക്കുന്നു. എന്റെ ശക്തിയാൽ അവ ഒരിക്കലും നശിച്ചിട്ടില്ല, അവയെ ഒരിക്കലും അവഗണിച്ചിട്ടില്ല.

അഹമേകോ ദ്വിധാപ്യാസം പ്രകൃത്യാത്മപ്രഭേദതഃ സ തു നാരായണഃ ശേതേ ദേവോ മായാമയീം തനുമ്

ഞാൻ ഒരുത്തനായി മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, പ്രകൃതിയും ആത്മാവും വ്യത്യാസം കൊണ്ടു രണ്ടായി മാറി. ആ നാരായണൻ, ദൈവം, മായാമയമായ ശരീരത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു.

ആസ്ഥായ യോഗപര്യങ്കശയനേ തോയമധ്യഗഃ തന്നാഭിപങ്കജാജ്ജാതഃ പഞ്ചവക്ത്രഃ പിതാമഹഃ

ജലത്തിന്റെ നടുവിൽ യോഗനിദ്രയിൽ വിശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന നാരായണന്റെ നാഭിയിൽ നിന്നുള്ള താമരയിൽ നിന്ന് അഞ്ചു മുഖങ്ങളുള്ള ബ്രഹ്മാവ് ജനിച്ചു.

സിസൃക്ഷമാണോ ലോകാന്വൈ ത്രീനശക്തോ ഽസഹായവാന് ദശ ബ്രഹ്മാ സസര്ജാദൌ മാനസാനമിതൌജസഃ

ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചെങ്കിലും, ഒറ്റയ്ക്കും സഹായമില്ലാതെയും ആയതിനാൽ, ആദ്യം ബ്രഹ്മാവ് അതിവിശാലമായ ശക്തിയുള്ള പത്ത് മനസ്സിൽ നിന്നുള്ള പുത്രന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു.

തേഷാം സൃഷ്ടിപ്രസിദ്ധ്യര്ഥം മാം പ്രോവാച പിതാമഹഃ മത്പുത്രാണാം മഹാദേവ ശക്തിം ദേഹി മഹേശ്വര

അവരുടെ സൃഷ്ടി വിജയകരമാകാൻ വേണ്ടി, ബ്രഹ്മാവ് എന്നോടു പറഞ്ഞു: 'എന്റെ പുത്രന്മാർക്ക്, മഹാദേവാ, മഹേശ്വരാ, ശക്തി നൽകണം.'

ഇതി തേന സമാദിഷ്ടഃ പഞ്ചവക്ത്രധരോ ഹ്യഹമ് പഞ്ചാക്ഷരാന്പഞ്ചമുഖൈഃ പ്രോക്തവാന് പദ്മയോനയേ

അങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവ് കല്പിച്ചതനുസരിച്ച്, അഞ്ചു മുഖങ്ങളോടെ ഞാൻ, താമരയിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവിനോട്, അഞ്ചു അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രം എന്റെ അഞ്ചു വായിലൂടെ ഉച്ചരിച്ചു.

താന്പഞ്ചവദനൈര്ഗൃഹ്ണന് ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ വാച്യവാചകഭാവേന ജ്ഞാതവാന്പരമേശ്വരമ്

അവയെ തന്റെ അഞ്ചു മുഖങ്ങളാൽ സ്വീകരിച്ച്, ലോകങ്ങളുടെ പിതാവായ ബ്രഹ്മാവ്, പേരും അതിന്റെ അർത്ഥവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിലൂടെ പരമേശ്വരനെ മനസ്സിലാക്കി.

വാച്യഃ പഞ്ചാക്ഷരൈര്ദേവി ശിവസ്ത്രൈലോക്യപൂജിതഃ വാചകഃ പരമോ മന്ത്രസ് തസ്യ പഞ്ചാക്ഷരഃ സ്ഥിതഃ

ദേവി, മൂന്നുലോകങ്ങളിലും ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ശിവൻ തന്നെയാണ് അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രത്തിൽ സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. അതിന്റെ സൂചകമായ പരമോന്നത മന്ത്രം അവനിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.

ജ്ഞാത്വാ പ്രയോഗം വിധിനാ ച സിദ്ധിം ലബ്ധ്വാ തഥാ പഞ്ചമുഖോ മഹാത്മാ പ്രോവാച പുത്രേഷു ജഗദ്ധിതായ മന്ത്രം മഹാര്ഥം കില പഞ്ചവര്ണമ്

അത് ശരിയായ വിധിയിൽ ഉപയോഗിക്കേണ്ടതും അതിന്റെ ഫലം ലഭിച്ചതും മനസ്സിലാക്കി, മഹാത്മാവായ അഞ്ചുമുഖൻ, ലോകക്ഷേമത്തിനായി തന്റെ പുത്രന്മാരോട് മഹത്തായ അർത്ഥമുള്ള അഞ്ചു അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രം പറഞ്ഞു.

തേ ലബ്ധ്വാ മന്ത്രരത്നം തു സാക്ഷാല്ലോകപിതാമഹാത് തമാരാധയിതും ദേവം പരാത്പരതരം ശിവമ്

ലോകങ്ങളുടെ പിതാവിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് ആ മന്ത്രരത്നം ലഭിച്ച ശേഷം, അവർ പരമോന്നതനായ ശിവനെ ആരാധിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

തതസ്തുതോഷ ഭഗവാന് ത്രിമൂര്തീനാം പരഃ ശിവഃ ദത്തവാനഖിലം ജ്ഞാനമ് അണിമാദിഗുണാഷ്ടകമ്

അതിനുശേഷം ത്രിമൂർത്തികളിൽ പരമനായ ഭഗവാൻ ശിവൻ സന്തോഷിച്ചു, എല്ലാവിധ ജ്ഞാനവും അണിമാദി എട്ടു ശക്തികളും അവർക്കു നൽകി.

തേ ഽപി ലബ്ധ്വാ വരാന്വിപ്രാസ് തദാരാധനകാങ്ക്ഷിണഃ മേരോസ്തു ശിഖരേ രമ്യേ മുഞ്ജവാന്നാമ പര്വതഃ

അവർ ആ വരങ്ങൾ ലഭിച്ച്, കൂടുതൽ ആരാധനയ്ക്കായി ആഗ്രഹിച്ച്, മനോഹരമായ മേരുപർവതത്തിന്റെ മുകളിൽ, മുഞ്ചവാൻ എന്ന പർവതത്തിൽ,

മത്പ്രിയഃ സതതം ശ്രീമാന് മദ്ഭൂതൈഃ പരിരക്ഷിതഃ തസ്യാഭ്യാശേ തപസ്തീവ്രം ലോകസൃഷ്ടിസമുത്സുകാഃ

എന്നോട് എപ്പോഴും പ്രിയപ്പെട്ടവരും, മഹത്വമുള്ളവരും, എന്റെ ഭൃത്യന്മാർ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവരുമായ അവർ, ലോകസൃഷ്ടിക്കായി ആഗ്രഹിച്ച്, അതിനടുത്ത് കഠിനമായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു.

ദിവ്യവര്ഷസഹസ്രം തു വായുഭക്ഷാഃ സമാചരന് തിഷ്ഠന്തോ ഽനുഗ്രഹാര്ഥായ ദേവി തേ ഋഷയഃ പുരാ

ആ ദേവീ, ആ പഴയ ഋഷിമാർ ദൈവീയമായ ആയിരം വർഷം വായുവാണ് മാത്രം ഭക്ഷിച്ച്, കനിഞ്ഞുനിൽക്കുകയും, അനുഗ്രഹം ലഭിക്കാൻ കഠിനതപസ്സു നടത്തുകയും ചെയ്തു.

തേഷാം ഭക്തിമഹം ദൃഷ്ട്വാ സദ്യഃ പ്രത്യക്ഷതാമിയാമ് പഞ്ചാക്ഷരമ് ഋഷിച്ഛന്ദോ ദൈവതം ശക്തിബീജവത്

അവരുടെ വലിയ ഭക്തി കണ്ടു, ഞാൻ ഉടൻ അവർക്കു നേരിൽ പ്രത്യക്ഷമായി, അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രം, ഋഷിമാരുടെ ഛന്ദസ്സിലും, ദേവതയും ശക്തിയും ബീജവും ഉൾക്കൊണ്ടതായും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ന്യാസം ഷഡങ്ഗം ദിഗ്ബന്ധം വിനിയോഗമശേഷതഃ പ്രോക്തവാനഹമാര്യാണാം ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ

ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച്, ആ മഹാന്മാർക്ക് ഞാൻ ആറു അംശങ്ങളുള്ള ന്യാസവും, ദിശകളുടെ സംരക്ഷണവും, എല്ലാ വിനിയോഗങ്ങളും വിശദമായി പഠിപ്പിച്ചു.