ലിങ്ഗപുരാണമ്

പ്രതിഷ്ഠാപ്യ തതഃ സ്നാപ്യ സമഭ്യര്ച്യ മഹേശ്വരമ് ദേവസ്യ ദക്ഷിണേ ഹസ്തേ ശൂലം ത്രിദശപൂജിതമ്

അവരെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച്, സ്നാനവും പൂജയും നടത്തി, ദേവന്റെ വലതുകൈയിൽ ദേവന്മാർ പൂജിച്ച ത്രിശൂലം വയ്ക്കണം.

വാമേ പാശം ഭവാന്യാശ് ച കമലം ഹേമഭൂഷിതമ് വിഷ്ണോശ് ച ശങ്ഖം ചക്രം ച ഗദാമബ്ജം പ്രയത്നതഃ

ഇടതുകൈയിൽ ഭവാനിയുടെ പാശവും സ്വർണ്ണംകൊണ്ടു അലങ്കരിച്ച താമരയും; വിഷ്ണുവിന് ശംഖും ചക്രവും ഗദയും താമരയും സൂക്ഷ്മമായി വയ്ക്കണം.

ബ്രഹ്മണശ്ചാക്ഷസൂത്രം ച കമണ്ഡലുമനുത്തമമ് ഇന്ദ്രസ്യ വജ്രമ് അഗ്നേശ് ച ശക്ത്യാഖ്യം പരമായുധമ്

ബ്രഹ്മാവിന് അക്ഷസൂത്രവും ഉത്തമമായ കമണ്ഡലുവും; ഇന്ദ്രനു വജ്രവും, അഗ്നിക്കു ശക്തി എന്ന മഹായുധവും നൽകണം.

യമസ്യ ദണ്ഡം നിരൃതേഃ ഖഡ്ഗം നിശിചരസ്യ തു വരുണസ്യ മഹാപാശം നാഗാഖ്യം രുദ്രമദ്ഭുതമ്

യമന് ദണ്ഡവും, നിരൃതിക്ക് വാളും, രാത്രിയുടെ അധിപന് വരു‍ണന്റെ മഹാപാശമായ നാഗം എന്ന അത്ഭുതായുധവും നൽകണം.

വായോര് യഷ്ടിം കുബേരസ്യ ഗദാം ലോകപ്രപൂജിതാമ് ടങ്കം ചേശാനദേവസ്യ നിവേദ്യൈവം ക്രമേണ ച

വായുവിന് ദണ്ഡവും, കുബേരന് ലോകങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്ന ഗദയും, ഈശാനദേവന് തങ്കം എന്ന ആയുധവും അക്രമത്തിൽ സമർപ്പിക്കണം.

ശിവസ്യ മഹതീം പൂജാം കൃത്വാ ചരുസമന്വിതാമ് പൂജയേത്സര്വദേവാംശ് ച യഥാവിഭവവിസ്തരമ്

ശിവനെ വലിയ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ച്, പാചകവിഭവങ്ങൾ അർപ്പിച്ചശേഷം, സ്വന്തം ശേഷിയനുസരിച്ച് മറ്റ് ദേവന്മാരെയും വിശേഷമായി ആരാധിക്കണം.

ബ്രാഹ്മണാന്ഭോജയിത്വാ ച പൂജാം കൃത്വാ പ്രയത്നതഃ മഹാമേരുവ്രതം കൃത്വാ മഹാദേവായ ദാപയേത്

ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അഹ്ലാദിപ്പിച്ച്, ശ്രദ്ധയോടെ പൂജ നടത്തി, മഹാമേരു വ്രതം ആചരിച്ച് അതിനെ മഹാദേവനു സമർപ്പിക്കണം.

മഹാമേരുമനുപ്രാപ്യ മഹാദേവ്യാ പ്രമോദതേ ചിരം സായുജ്യമ് ആപ്നോതി മഹാദേവ്യാ ന സംശയഃ

മഹാമേരു ലാഭിച്ചവൻ മഹാദേവിയോടൊപ്പം ദീർഘകാലം സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്നു; മഹാദേവിയുമായി ഐക്യമായെത്തും, സംശയമില്ല.

കാര്തിക്യാമപി യാ നാരീ കൃത്വാ ദേവീമുമാം ശുഭാമ് സര്വാഭരണസമ്പൂര്ണാം സര്വലക്ഷണലക്ഷിതാമ്

കാർത്തിക മാസത്തിൽ, എല്ലാ ഭൂഷണങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങളുമുള്ള ഉമാദേവിയെ നിർമ്മിക്കുന്ന സ്ത്രീ,

ഹേമതാമ്രാദിഭിശ്ചൈവ പ്രതിഷ്ഠാപ്യ വിധാനതഃ ദേവം ച കൃത്വാ ദേവേശം സര്വലക്ഷണസംയുതമ്

സ്വർണ്ണം, താമ്രം മുതലായ ലോഹങ്ങളിൽ ഉമയെ യഥാവിധി പ്രതിഷ്ഠിച്ച്, അതുപോലെ എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങളുമുള്ള ദേവേശനെയും നിർമ്മിച്ചാൽ,

തയോരഗ്രേ ഹുതാശം ച സ്രുവഹസ്തം പിതാമഹമ് നാരായണം ച ദാതാരം സര്വാഭരണഭൂഷിതമ്

അവരുടെ മുന്നിൽ അഗ്നിയെ സ്രുവം കൈവശംവെച്ചതായും, പിതാമഹനെയും, എല്ലാ ഭൂഷണങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ച നാരായണനെയും പ്രതിഷ്ഠിച്ചാൽ,

ലോകപാലൈസ് തഥാ സിദ്ധൈഃ സംവൃതം സ്ഥാപ്യ യത്നതഃ രുദ്രാലയേ വ്രതം തസ്മൈ ദാപയേദ്ഭക്തിപൂര്വകമ്

ലോകപാലന്മാരും സിദ്ധന്മാരും ചുറ്റിയിരിക്കുന്നവണ്ണം, രുദ്രാലയത്തിൽ അതിനെ ശ്രദ്ധയോടെ സ്ഥാപിച്ച്, ഭക്തിപൂർവ്വം ആ വ്രതം സമർപ്പിക്കണം.

സാ ഭവാന്യാസ്തനും ഗത്വാ ഭവേന സഹ മോദതേ ഏകഭക്തവ്രതം പുണ്യം പ്രതിമാസമനുക്രമാത്

അവൾ ഭവാനിയുടെ രൂപം പ്രാപിച്ച് ഭവനോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്നു; ഒരുദിവസം മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന ഈ പുണ്യവ്രതം ഓരോ മാസവും തുടർച്ചയായി ആചരിക്കണം.

മാര്ഗശീര്ഷകമാസാദികാര്തികാന്തം പ്രവര്തിതമ് നരനാര്യാദിജന്തൂനാം ഹിതായ മുനിസത്തമാഃ

മാർഗശീർഷം മുതൽ കാർത്തികം വരെ ഈ ആചാരം പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും മറ്റു ജീവികൾക്കും ഉത്തമമായ ഭലപ്രദമാണ്, മഹർഷികളേ.

നരഃ കൃത്വാ വ്രതം ചൈവ ശിവസായുജ്യമാപ്നുയാത് നാരീ ദേവ്യാ ന സംദേഹഃ ശിവേന പരിഭാഷിതമ്

പുരുഷൻ ഈ വ്രതം ആചരിച്ചാൽ ശിവനുമായി ഐക്യമായെത്തും; സ്ത്രീ ശിവിയുടെ ഐക്യവും നേടും—ഇത് ശിവൻ തന്നെയാണ് പറഞ്ഞത്, സംശയമില്ല.

സര്വവ്രതേഷു സമ്പൂജ്യ ദേവദേവമുമാപതിമ് ജപേത്പഞ്ചാക്ഷരീം വിദ്യാം വിധിനൈവ ദ്വിജോത്തമാഃ

എല്ലാ വ്രതങ്ങളിലും ദേവദേവനായ ഉമാപതിയെ ആരാധിച്ച്, നിശ്ചിതവിധിയനുസരിച്ച് പഞ്ചാക്ഷരീ മന്ത്രം ജപിക്കണം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.

ജപാദേവ ന സംദേഹോ വ്രതാനാം വൈ വിശേഷതഃ സമാപ്തിര്നാന്യഥാ തസ്മാജ് ജപേത്പഞ്ചാക്ഷരീം ശുഭാമ്

ജപംകൊണ്ടു മാത്രമേ വ്രതങ്ങൾ പൂർത്തിയാവുകയുള്ളൂ എന്നതിൽ സംശയമില്ല; അതിനാൽ പുണ്യമുള്ള പഞ്ചാക്ഷരീ മന്ത്രം ജപിക്കണം.

കഥം പഞ്ചാക്ഷരീ വിദ്യാ പ്രഭാവോ വാ കഥം വദ ക്രമോപായം മഹാഭാഗ ശ്രോതും കൌതൂഹലം ഹി നഃ

പഞ്ചാക്ഷരീ മന്ത്രം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, അതിന്റെ ശക്തി എന്താണ്? അതിന്റെ ക്രമം ദയവായി വിശദമായി പറയൂ, ഞങ്ങൾക്ക് അതറിയാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്.

പുരാ ദേവേന രുദ്രേണ ദേവദേവേന ശംഭുനാ പാര്വത്യാഃ കഥിതം പുണ്യം പ്രവദാമി സമാസതഃ

പണ്ടെ ശിവൻ, ദേവദേവൻ, ശംഭു, പാർവതിക്ക് ഈ പുണ്യമായ ഉപദേശം പറഞ്ഞിരുന്നു; അതിന്റെ സംക്ഷിപ്തം ഞാൻ പറയുന്നു.

ഭഗവന്ദേവദേവേശ സര്വലോകമഹേശ്വര പഞ്ചാക്ഷരസ്യ മാഹാത്മ്യം ശ്രോതുമിച്ഛാമി തത്ത്വതഃ

ഭഗവനേ, ദേവദേവനേ, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും മഹേശ്വരനേ, പഞ്ചാക്ഷരീ മന്ത്രത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ മഹത്വം ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

പഞ്ചാക്ഷരസ്യ മാഹാത്മ്യം വര്ഷകോടിശതൈരപി ന ശക്യം കഥിതും ദേവി തസ്മാത് സംക്ഷേപതഃ ശൃണു

പഞ്ചാക്ഷരീ മന്ത്രത്തിന്റെ മഹത്വം കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്കു പോലും മുഴുവനായി വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല, ദേവിയേ; അതിനാൽ സംക്ഷിപ്തമായി കേൾക്കൂ.

പ്രലയേ സമനുപ്രാപ്തേ നഷ്ടേ സ്ഥാവരജങ്ഗമേ നഷ്ടേ ദേവാസുരേ ചൈവ നഷ്ടേ ചോരഗരാക്ഷസേ

പ്രളയം വന്നപ്പോൾ, ചലനശീലികളെയും അചലങ്ങളെയും, ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും, പാമ്പുകളെയും രാക്ഷസന്മാരെയും എല്ലാം നശിച്ചപ്പോൾ,

സര്വം പ്രകൃതിമാപന്നം ത്വയാ പ്രലയമേഷ്യതി ഏകോ ഽഹം സംസ്ഥിതോ ദേവി ന ദ്വിതീയോ ഽസ്തി കുത്രചിത്

എല്ലാം പ്രകൃതിയിലേക്കു ലയിച്ച്, നിന്നിലൂടെ പ്രളയത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ, ദേവിയേ, ഞാൻ മാത്രം ശേഷിക്കും; മറ്റൊരുത്തനും ഇല്ല.

തസ്മിന്വേദാശ് ച ശാസ്ത്രാണി മന്ത്രേ പഞ്ചാക്ഷരേ സ്ഥിതാഃ തേ നാശം നൈവ സമ്പ്രാപ്താ മച്ഛക്ത്യാ ഹ്യനുപാലിതാഃ

അതിനുള്ളിൽ വേദങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും അഞ്ചക്ഷരമന്ത്രവും നിലനിൽക്കുന്നു. എന്റെ ശക്തിയാൽ അവ ഒരിക്കലും നശിച്ചിട്ടില്ല, അവയെ ഒരിക്കലും അവഗണിച്ചിട്ടില്ല.

അഹമേകോ ദ്വിധാപ്യാസം പ്രകൃത്യാത്മപ്രഭേദതഃ സ തു നാരായണഃ ശേതേ ദേവോ മായാമയീം തനുമ്

ഞാൻ ഒരുത്തനായി മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, പ്രകൃതിയും ആത്മാവും വ്യത്യാസം കൊണ്ടു രണ്ടായി മാറി. ആ നാരായണൻ, ദൈവം, മായാമയമായ ശരീരത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു.

ആസ്ഥായ യോഗപര്യങ്കശയനേ തോയമധ്യഗഃ തന്നാഭിപങ്കജാജ്ജാതഃ പഞ്ചവക്ത്രഃ പിതാമഹഃ

ജലത്തിന്റെ നടുവിൽ യോഗനിദ്രയിൽ വിശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന നാരായണന്റെ നാഭിയിൽ നിന്നുള്ള താമരയിൽ നിന്ന് അഞ്ചു മുഖങ്ങളുള്ള ബ്രഹ്മാവ് ജനിച്ചു.

സിസൃക്ഷമാണോ ലോകാന്വൈ ത്രീനശക്തോ ഽസഹായവാന് ദശ ബ്രഹ്മാ സസര്ജാദൌ മാനസാനമിതൌജസഃ

ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചെങ്കിലും, ഒറ്റയ്ക്കും സഹായമില്ലാതെയും ആയതിനാൽ, ആദ്യം ബ്രഹ്മാവ് അതിവിശാലമായ ശക്തിയുള്ള പത്ത് മനസ്സിൽ നിന്നുള്ള പുത്രന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു.

തേഷാം സൃഷ്ടിപ്രസിദ്ധ്യര്ഥം മാം പ്രോവാച പിതാമഹഃ മത്പുത്രാണാം മഹാദേവ ശക്തിം ദേഹി മഹേശ്വര

അവരുടെ സൃഷ്ടി വിജയകരമാകാൻ വേണ്ടി, ബ്രഹ്മാവ് എന്നോടു പറഞ്ഞു: 'എന്റെ പുത്രന്മാർക്ക്, മഹാദേവാ, മഹേശ്വരാ, ശക്തി നൽകണം.'

ഇതി തേന സമാദിഷ്ടഃ പഞ്ചവക്ത്രധരോ ഹ്യഹമ് പഞ്ചാക്ഷരാന്പഞ്ചമുഖൈഃ പ്രോക്തവാന് പദ്മയോനയേ

അങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവ് കല്പിച്ചതനുസരിച്ച്, അഞ്ചു മുഖങ്ങളോടെ ഞാൻ, താമരയിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവിനോട്, അഞ്ചു അക്ഷരങ്ങളുള്ള മന്ത്രം എന്റെ അഞ്ചു വായിലൂടെ ഉച്ചരിച്ചു.