അഥ ദ്വാദശവര്ഷം വാ മാസദ്വാദശകം തു വാ ദിനദ്വാദശകം വാപി കൃത്വാ തദ് വ്രതമ് ഉത്തമമ്
പിന്നീട്, ആരെങ്കിലും പന്ത്രണ്ട് വർഷം, അല്ലെങ്കിൽ പന്ത്രണ്ട് മാസം, അല്ലെങ്കിൽ പന്ത്രണ്ട് ദിവസം പോലും ആ മഹത്തായ വ്രതം ആചരിച്ചാൽ—
മുച്യന്തേ പശവഃ സര്വേ പശുപാശൈര്ഭവസ്യ തു ദര്ശയാമാസ താന്ദേവാന് നാരായണപുരോഗമാന്
അവരുടെ എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും ഭവത്തിന്റെ പാശങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും; നാരായണൻ മുന്നിൽ നിന്നു ദേവന്മാർക്ക് അങ്ങനെ അവൻ കാണിച്ചു.
നന്ദീ ശിലാദതനയഃ സര്വഭൂതഗണാഗ്രണീഃ തം ദൃഷ്ട്വാ ദേവമീശാനം സാംബം സഗണമ് അവ്യയമ്
ശിലാദന്റെ പുത്രനായ നന്ദി, എല്ലാ ജീവികളുടെ നേതാവായവൻ, ആ അക്ഷയം ആയ ഈശാനനെ, സാംബനെയും അനുചരന്മാരെയും കൂടി കണ്ടപ്പോൾ—
പ്രണേമുസ് തുഷ്ടുവുശ് ചൈവ പ്രീതികണ്ടകിതത്വചഃ വിജ്ഞാപ്യ ശിതികണ്ഠായ പശുപാശവിമോക്ഷണമ്
അവർ സന്തോഷത്തിൽ ത്വക്ക് പുളിപ്പിച്ചു, അങ്ങേടെ മുന്നിൽ വന്ദിച്ചു, സ്തുതിച്ചു, ശിതികണ്ഠനോട് പാശങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരായ കാര്യം അറിയിച്ചു.
തസ്ഥുസ്തദാഗ്രതഃ ശംഭോഃ പ്രണിപത്യ പുനഃ പുനഃ തതഃ സമ്പ്രേക്ഷ്യ താന് സര്വാന് ദേവദേവോ വൃഷധ്വജഃ
അവർ ശംഭുവിന്റെ മുന്നിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദിച്ച് നിന്നു; പിന്നെ അവരെല്ലാവരെയും കണ്ടു, ദേവതകളുടെ ദേവനായ വൃഷധ്വജൻ—
വിശോധ്യ തേഷാം ദേവാനാം പശുത്വം പരമേശ്വരഃ വ്രതം പാശുപതം ചൈവ സ്വയം ദേവോ മഹേശ്വരഃ
പരമേശ്വരൻ അവരിൽ നിന്നുള്ള പാശഭാവം ശുദ്ധീകരിച്ചു; മഹേശ്വരൻ തന്നെയാണ് പാശുപതവ്രതം അവരെ പഠിപ്പിച്ചത്.
ഉപദിശ്യ മുനീനാം ച സഹാസ്തേ ചാംബയാ ഭവഃ തദാപ്രഭൃതി തേ ദേവാഃ സര്വേ പാശുപതാഃ സ്മൃതാഃ
അവൻ ആ വ്രതം മുനിമാർക്കും അമ്പയോടൊപ്പം പഠിപ്പിച്ചു; അന്നുമുതൽ ആ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും പാശുപതന്മാർ എന്നു അറിയപ്പെടുന്നു.
പശൂനാം ച പതിര്യസ്മാത് തേഷാം സാക്ഷാദ്ധി ദേവതാഃ തസ്മാത്പാശുപതാഃ പ്രോക്താസ് തപസ്തേപുശ് ച തേ പുനഃ
അവൻ ജീവികളുടെ നാഥനാണ്, അവർ നേരിട്ട് ദേവതകളാണ്, അതുകൊണ്ട് അവർ പാശുപതന്മാർ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; പിന്നെയും അവർ തപസ്സു ചെയ്തു.
തതോ ദ്വാദശവര്ഷാന്തേ മുക്തപാശാഃ സുരോത്തമാഃ യയുര്യഥാഗതം സര്വേ ബ്രഹ്മണാ സഹ വിഷ്ണുനാ
പിന്നീട് പന്ത്രണ്ട് വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, പാശങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരായ ഉത്തമദേവന്മാർ ബ്രഹ്മാവിനെയും വിഷ്ണുവിനെയും കൂടെ എടുത്തു വന്നതുപോലെ തിരിച്ചു പോയി.
ഏതദ്വഃ കഥിതം സര്വം പിതാമഹമുഖാച്ഛ്രുതമ് പുരാ സനത്കുമാരേണ തസ്മാദ്വ്യാസേന ധീമതാ
ഇവയെല്ലാം ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞത്, പിതാമഹന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുരാതനകാലത്ത് സനത്കുമാരൻ കേട്ടതുപോലെയും, പിന്നെ ധീരനായ വ്യാസൻ പറഞ്ഞതുപോലെയും ആണ്.
യഃ ശ്രാവയേച്ഛുചിര് വിപ്രാഞ് ഛൃണുയാദ്വാ ശുചിര്നരഃ സ ദേഹഭേദമാസാദ്യ പശുപാശൈഃ പ്രമുച്യതേ
ആർ ശുദ്ധനായവൻ ഈ കഥ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് വായിച്ചു കേൾപ്പിച്ചാലോ, അല്ലെങ്കിൽ ശുദ്ധനായവൻ തന്നെ കേട്ടാലോ, ശരീരം വിട്ടപ്പോൾ പാശങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
വ്രതമേതത്ത്വയാ പ്രോക്തം പശുപാശവിമോക്ഷണമ് വ്രതം പാശുപതം ലൈങ്ഗം പുരാ ദേവൈര് അനുഷ്ഠിതമ്
നീ പറഞ്ഞ ഈ വ്രതം, പാശങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകുന്ന പാശുപതവ്രതം, ലിംഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ദേവന്മാർ പുരാതനകാലത്ത് ആചരിച്ചതാണ്.
വക്തുമര്ഹസി ചാസ്മാകം യഥാപൂര്വം ത്വയാ ശ്രുതമ് പുരാ സനത്കുമാരേണ പൃഷ്ടഃ ശൈലാദിരാദരാത്
നീ മുമ്പ് കേട്ടതുപോലെ, സനത്കുമാരൻ ആദരപൂർവ്വം ചോദിച്ചപ്പോൾ നീ കേട്ടതുപോലെ, ഞങ്ങളോട് പറയണം, പർവ്വതാധിപതേ.
നന്ദീ പ്രാഹ വചസ്തസ്മൈ പ്രവദാമി സമാസതഃ ദേവൈര്ദൈത്യൈസ് തഥാ സിദ്ധൈര് ഗന്ധര്വൈഃ സിദ്ധചാരണൈഃ
അപ്പോൾ നന്ദി അവനോട് പറഞ്ഞു: ദേവന്മാർ, ദാനവന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, സിദ്ധചാരണന്മാർ എന്നിവരാൽ ആചരിച്ച വ്രതം ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറയാം—
മുനിഭിശ് ച മഹാഭാഗൈര് അനുഷ്ഠിതമനുത്തമമ് വ്രതം ദ്വാദശലിങ്ഗാഖ്യം പശുപാശവിമോക്ഷണമ്
മഹാഭാഗ്യമുള്ള മുനിമാരും ആചരിച്ച, പാശങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകുന്ന, 'പന്ത്രണ്ട് ലിംഗങ്ങൾ' എന്ന പേരിലുള്ള അത്യുത്തമ വ്രതം.
ഭോഗദം യോഗദം ചൈവ കാമദം മുക്തിദം ശുഭമ് അവിയോഗകരം പുണ്യം ഭക്താനാം ഭയനാശനമ്
ഇത് ഭോഗം, യോഗം, ഇഷ്ടങ്ങൾ, മോക്ഷം, ശുഭം എന്നിവ നൽകുന്നു; ഭക്തർക്കു പുണ്യവും, ഭയനാശവും, ഒരിക്കലും വേർപെടാത്ത ഫലവും നൽകുന്നു.
ഷഡങ്ഗസഹിതാന് വേദാന് മഥിത്വാ തേന നിര്മിതമ് സര്വദാനോത്തമം പുണ്യമ് അശ്വമേധായുതാധികമ്
വേദങ്ങളും അതിന്റെ ആറു അംശങ്ങളും ചേർത്ത് മനസ്സിലാക്കി, അതിൽ നിന്നാണ് ഇത് രൂപപ്പെട്ടത്; എല്ലാ ദാനങ്ങളിൽ ഉത്തമവും, ആയിരക്കണക്കിന് അശ്വമേധയാഗങ്ങൾക്കാൾ വലിയ പുണ്യവും ഇതിൽ ഉണ്ട്.
സര്വമങ്ഗലദം പുണ്യം സര്വശത്രുവിനാശനമ് സംസാരാര്ണവമഗ്നാനാം ജന്തൂനാമപി മോക്ഷദമ്
ഇത് എല്ലാ മംഗളവും പുണ്യവും നൽകുന്നു, എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു, സംസാരസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയ ജീവികൾക്കു പോലും മോക്ഷം നൽകുന്നു.
സര്വവ്യാധിഹരം ചൈവ സര്വജ്വരവിനാശനമ് ദേവൈരനുഷ്ഠിതം പൂര്വം ബ്രഹ്മണാ വിഷ്ണുനാ തഥാ
എല്ലാ രോഗങ്ങളും ജ്വരങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യുന്നതാണ് ഇത്. ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും മുമ്പ് ഇതു ആചരിച്ചിരുന്നു.
കൃത്വാ കനീയസം ലിങ്ഗം സ്നാപ്യ ചന്ദനവാരിണാ ചൈത്രമാസാദി വിപ്രേന്ദ്രാഃ ശിവലിങ്ഗവ്രതം ചരേത്
ചെറിയ ശിവലിംഗം ഉണ്ടാക്കി, അതിനെ ചന്ദനജലം കൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്ത്, ചൈത്രമാസം മുതലായി ശിവലിംഗവ്രതം ആചരിക്കണം, മഹാഭാഗ്യശാലികളായ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ.
കൃത്വാ ഹൈമം ശുഭം പദ്മം കര്ണികാകേസരാന്വിതമ് നവരത്നൈശ് ച ഖചിതമ് അഷ്ടപത്രം യഥാവിധി
നവരത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച, അഷ്ടദളങ്ങളുള്ള, കർണികയും കേശരവും ഉള്ള മനോഹരമായ സ്വർണ്ണം കൊണ്ടുള്ള ഒരു താമര പൂവ് നിർമിക്കണം.
കര്ണികായാം ന്യസേല്ലിങ്ഗം സ്ഫാടികം പീഠസംയുതമ് തത്ര ഭക്ത്യാ യഥാന്യായമ് അര്ചയേദ് ബില്വപത്രകൈഃ
ആ താമരയുടെ കർണികയിൽ പീഠം സഹിതമായ സ്ഫടികശിവലിംഗം സ്ഥാപിച്ച്, ഭക്തിയോടെ നിർദ്ദേശിച്ച വിധത്തിൽ ബില്വദളങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് അർച്ചിക്കണം.
സിതൈഃ സഹസ്രകമലൈ രക്തൈര്നീലോത്പലൈരപി ശ്വേതാര്കകര്ണികാരൈശ് ച കരവീരൈര്ബകൈരപി
വെള്ള താമരപ്പൂക്കൾ ആയിരം, ചുവപ്പും നീലവും നിറമുള്ള ഉത്പലപ്പൂക്കൾ, വെള്ള അർക്കപൂക്കൾ, കരവീരവും ബകുലപൂക്കളും ഉപയോഗിച്ച് അർപ്പിക്കണം.
ഏതൈരന്യൈര് യഥാലാഭം ഗായത്ര്യാ തസ്യ സുവ്രതാഃ സമ്പൂജ്യ ചൈവ ഗന്ധാദ്യൈര് ധൂപൈര്ദീപൈശ് ച മങ്ഗലൈഃ
ഇവയും ലഭ്യമായ മറ്റു പൂക്കളും ഉപയോഗിച്ച്, ഗായത്രിമന്ത്രം ജപിച്ച്, സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും ധൂപവും ദീപവും കൊണ്ട് ശോഭയോടെ പൂജിക്കണം.
നീരാജനാദ്യൈശ്ചാന്യൈശ് ച ലിങ്ഗമൂര്തിമഹേശ്വരമ് അഗരും ദക്ഷിണേ ദദ്യാദ് അഘോരേണ ദ്വിജോത്തമാഃ
നീരാജനം മുതലായ ചടങ്ങുകൾ നടത്തി, മഹേശ്വരന്റെ ശിവലിംഗ രൂപത്തെ അർപ്പണയോടെ പൂജിക്കണം. ദക്ഷിണ ദിക്കിൽ അഘോരമന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് അഗരുദ്രവ്യം അർപ്പിക്കണം, മഹാഭാഗ്യശാലികളായ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ.
പശ്ചിമേ സദ്യമന്ത്രേണ ദിവ്യാം ചൈവ മനഃശിലാമ് ഉത്തരേ വാമദേവേന ചന്ദനം വാപി ദാപയേത്
പശ്ചിമ ദിക്കിൽ സദ്യോജാതമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ദിവ്യമായ മന:ശില അർപ്പിക്കണം. ഉത്തര ദിക്കിൽ വാമദേവമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ചന്ദനം അല്ലെങ്കിൽ അതിനുപോലുള്ളത് അർപ്പിക്കണം.
പുരുഷേണ മുനിശ്രേഷ്ഠാ ഹരിതാലം ച പൂര്വതഃ സിതാഗരൂദ്ഭവം വിപ്രാസ് തഥാ കൃഷ്ണാഗരൂദ്ഭവമ്
മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, പൂർവ്വ ദിക്കിൽ പുരുഷമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഹരിതാലം അർപ്പിക്കണം. ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, വെള്ള അഗരുവും കറുത്ത അഗരുവും അർപ്പിക്കണം.
തഥാ ഗുഗ്ഗുലുധൂപം ച സൌഗന്ധികമനുത്തമമ് സിതാരം നാമ ധൂപം ച ദദ്യാദ് ഈശായ ഭക്തിതഃ
അതുപോലെ തന്നെ ഗുഗ്ഗുലു ധൂപവും ഏറ്റവും ഉത്തമമായ സുഗന്ധദ്രവ്യവും, സിതാര എന്ന ധൂപവും ഭക്തിയോടെ ഈശ്വരനു അർപ്പിക്കണം.
മഹാചരുര്നിവേദ്യഃ സ്യാദ് ആഢകാന്നമഥാപി വാ ഏതദ് വഃ കഥിതം പുണ്യം ശിവലിങ്ഗമഹാവ്രതമ്
വലിയ ഭക്ഷ്യനൈവേദ്യം അർപ്പിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ അളവു കണക്കാക്കി അന്നം വേണമെങ്കിൽ സമർപ്പിക്കാം. ഇതാണ് ശിവലിംഗ മഹാവ്രതം എന്ന പുണ്യകഥ നിങ്ങൾക്കു പറഞ്ഞത്.
സര്വമാസേഷു സാമാന്യം വിശേഷോ ഽപി ച കീര്ത്യതേ വൈശാഖേ വജ്രലിങ്ഗം ച ജ്യേഷ്ഠേ മാരകതം തഥാ
എല്ലാ മാസങ്ങളിലും ഇതു പൊതുവായതാണു, എന്നാൽ പ്രത്യേകതകളും പറയുന്നു: വൈശാഖത്തിൽ വജ്രശിവലിംഗം, ജ്യേഷ്ഠത്തിൽ മരകതം കൊണ്ടുള്ളത്.