ലിങ്ഗപുരാണമ്

സ താം ഗതിമ് അവാപ്നോതി സ്വാശ്രമൈര് ദുര്ലഭാം സ്ഥിരാമ് ദീപവൃക്ഷം പാര്ഥിവം വാ ദാരവം വാ ശിവാലയേ

അവൻ ആ അവസ്ഥയെ പ്രാപിക്കും; സ്വന്തം ആശ്രമത്തിൽ പോലും ലഭിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള സ്ഥിരമായ അവസ്ഥ. മരം, മണ്ണ്, മറ്റ് വസ്തുക്കൾ എന്നിവകൊണ്ട് ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ വിളക്ക് അർപ്പിച്ചാലും അതേ ഫലം ലഭിക്കും.

ദത്ത്വാ കുലശതം സാഗ്രം ശിവലോകേ മഹീയതേ ആയസം താമ്രജം വാപി രൌപ്യം സൌവര്ണികം തഥാ

കുടുംബത്തോടൊപ്പം അർപ്പിച്ചാൽ, ശിവലോകത്തിൽ മഹത്വം ലഭിക്കും; ഇരുമ്പ്, താമ്രം, വെള്ളി, പൊന്നു എന്നിവകൊണ്ടുള്ള വിളക്കുകൾ അർപ്പിച്ചാലും അതേ ഫലം.

ശിവായ ദീപം യോ ദദ്യാദ് വിധിനാ വാപി ഭക്തിതഃ സൂര്യായുതസമൈഃ ശ്ലക്ഷ്ണൈര് യാനൈഃ ശിവപുരം വ്രജേത്

ആരെങ്കിലും ശിവനു വിളക്ക് ഭക്തിയോടോ, നിയമപ്രകാരം വാ അർപ്പിച്ചാൽ, പതിനായിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള മനോഹരമായ വാഹനങ്ങളിൽ ശിവപുരിയിലേക്ക് പോകും.

കാര്തികേ മാസി യോ ദദ്യാദ് ഘൃതദീപം ശിവാഗ്രതഃ സമ്പൂജ്യമാനം വാ പശ്യേദ് വിധിനാ പരമേശ്വരമ്

കാർത്തിക മാസത്തിൽ ശിവന്റെ മുമ്പിൽ നെയ്യ് വിളക്ക് അർപ്പിച്ചാലോ, അല്ലെങ്കിൽ നിയമപ്രകാരം പരമേശ്വരനെ പൂജിക്കുന്നത് കണ്ടാലോ,

സ യാതി ബ്രഹ്മണോ ലോകം ശ്രദ്ധയാ മുനിസത്തമാഃ ആവാഹനം സുസാന്നിധ്യം സ്ഥാപനം പൂജനം തഥാ

അവൻ വിശ്വാസത്തോടെ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും, മഹർഷികളേ. ആഹ്വാനം, സാന്നിധ്യം, സ്ഥാപനം, പൂജ എന്നിവയും അതുപോലെ.

സമ്പ്രോക്തം രുദ്രഗായത്ര്യാ ആസനം പ്രണവേന വൈ പഞ്ചഭിഃ സ്നപനം പ്രോക്തം രുദ്രാദ്യൈശ് ച വിശേഷതഃ

രുദ്രഗായത്രിയോടും പ്രണവം ചേർത്തും ആസനം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു; പ്രത്യേകിച്ച് രുദ്രനും മറ്റുള്ളവരും ചേർന്ന് അഞ്ചു പ്രാവശ്യം അഭിഷേകം നടത്തണമെന്ന് പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഏവം സമ്പൂജയേന്നിത്യം ദേവദേവമുമാപതിമ് ബ്രഹ്മാണം ദക്ഷിണേ തസ്യ പ്രണവേന സമര്ചയേത്

ഇങ്ങനെ ഓരോ ദിവസവും ദേവദേവനായ ഉമാപതിയെ ആരാധിക്കണം; അവന്റെ വലതുവശത്ത് ബ്രഹ്മാവിനെ പ്രണവം ഉപയോഗിച്ച് പ്രത്യേകമായി സ്തുതിക്കണം.

ഉത്തരേ ദേവദേവേശം വിഷ്ണും ഗായത്രിയാ യജേത് വഹ്നൌ ഹുത്വാ യഥാന്യായം പഞ്ചഭിഃ പ്രണവേന ച

വടക്കുവശത്ത് ദേവദേവനായ വിഷ്ണുവിനെ ഗായത്രിയാൽ ആരാധിക്കണം; വിധിപ്രകാരം അഗ്നിയിൽ ഹോമം നടത്തി, അഞ്ചു പ്രാവശ്യം പ്രണവം ചൊല്ലണം.

സ യാതി ശിവസായുജ്യമ് ഏവം സമ്പൂജ്യ ശങ്കരമ് ഇതി സംക്ഷേപതഃ പ്രോക്തോ ലിങ്ഗാര്ചനവിധിക്രമഃ

ഇങ്ങനെ ശങ്കരനെ ആരാധിച്ചാൽ ശിവസായുജ്യം ലഭിക്കും; ലിംഗാരാധനയുടെ ക്രമം ഇതാണ് എന്ന് സംക്ഷിപ്തമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

വ്യാസേന കഥിതഃ പൂര്വം ശ്രുത്വാ രുദ്രമുഖാത്സ്വയമ്

മുന്പ് വ്യാസൻ ഈ ഉപദേശം നേരിട്ട് രുദ്രന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേട്ട് പറഞ്ഞതാണ്.

കഥം പശുപതിം ദൃഷ്ട്വാ പശുപാശവിമോക്ഷണമ് പശുത്വം തത്യജുര്ദേവാസ് തന്നോ വക്തുമിഹാര്ഹസി

പശുപതിയെ കണ്ടപ്പോൾ ദേവന്മാർ എങ്ങനെ പശുബന്ധനം വിട്ടു മോചിതരായി? അവർക്കു ആ സ്ഥിതിയിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിച്ചത് എങ്ങനെ എന്നത് ഞങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ വിശദീകരിക്കണം.

പുരാ കൈലാസശിഖരേ ഭോഗ്യാഖ്യേ സ്വപുരേ സ്ഥിതമ് സമേത്യ ദേവാഃ സര്വജ്ഞമ് ആജഗ്മുസ്തത്പ്രസാദതഃ

പണ്ടെക്കാലത്ത് കൈലാസശിഖരത്തിൽ ഭോഗ്യ എന്ന പേരിലുള്ള തന്റെ നഗരത്തിൽ ദേവന്മാർ ഒത്തുചേർന്ന് സർവ്വജ്ഞനോടു അവന്റെ കൃപയാൽ സമീപിച്ചു.

ഹിതായ സര്വദേവാനാം ബ്രഹ്മണാ ച ജനാര്ദനഃ ഗരുഡസ്യ തഥാ സ്കന്ധമ് ആരുഹ്യ പുരുഷോത്തമഃ

എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ക്ഷേമത്തിനായി ജനാർദ്ദനനും ബ്രഹ്മാവും ചേർന്ന്, ഗരുഡന്റെ തോളിൽ കയറി, പരമപുരുഷനായവൻ അവിടെ എത്തി.

ജഗാമ ദേവതാഭിര് വൈ ദേവദേവാന്തികം ഹരിഃ സര്വേ സമ്പ്രാപ്യ ദേവസ്യ സാര്ധം ഗിരിവരം ശുഭമ്

ഹരിയും ദേവതകളും ചേർന്ന് ദേവദേവന്റെ സന്നിധിയിൽ എത്തി; അവരൊക്കെയും ദൈവത്തോടൊപ്പം ആ പുണ്യമായ വലിയ പർവ്വതത്തിൽ എത്തി നിലകൊണ്ടു.

സേന്ദ്രാഃ സസാധ്യാഃ സയമാഃ പ്രണേമുര് ഗിരിമുത്തമമ് ഭഗവാന് വാസുദേവോ ഽസൌ ഗരുഡാദ് ഗരുഡധ്വജഃ അവതീര്യ ഗിരിം മേരുമ് ആരുരോഹ സുരോത്തമൈഃ

ഇന്ദ്രനും സാധ്യന്മാരും യമന്മാരും ചേർന്ന് ആ മഹാപർവ്വതത്തെ വന്ദിച്ചു; ഭഗവാൻ വാസുദേവൻ, ഗരുഡധ്വജൻ, ഗരുഡത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി, ഉത്തമദേവന്മാരോടൊപ്പം മേരുപർവ്വതത്തിൽ കയറി.

സകലദുരിതഹീനം സര്വദം ഭോഗമുഖ്യം മുദിതകുരരവൃന്ദം നാദിതം നാഗവൃന്ദൈഃ മധുരരണിതഗീതം സാനുകൂലാന്ധകാരം പദരചിതവനാന്തം കാന്തവാതാന്തതോയമ്

എല്ലാ ദുർഭാഗ്യങ്ങളും ഇല്ലാതെ, എപ്പോഴും പരമാനന്ദം നൽകുന്ന, സന്തോഷത്തോടെ കുരരപ്പക്ഷികളുടെ കൂകയും, പാമ്പുകളുടെ ഗാനം മുഴങ്ങിയും, മധുരമായ സംഗീതം മുഴങ്ങി, സാന്ദ്രമായ തണലും, മനോഹരമായ കാറ്റും തണുത്ത വെള്ളവും നിറഞ്ഞ വനാന്തരങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട സ്ഥലമായിരുന്നു.

ഭവനശതസഹസ്രൈര് ജുഷ്ടമ് ആദിത്യകല്പൈര് ലലിതഗതിവിദഗ്ധൈര് ഹംസവൃന്ദൈശ് ച ഭിന്നമ് ധവഖദിരപലാശൈശ് ചന്ദനാദ്യൈശ് ച വൃക്ഷൈര് ദ്വിജവരഗണവൃന്ദൈഃ കോകിലാദ്യൈര്ദ്വിരേഫൈഃ

നൂറുകണക്കിന് ഭവനങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും, സൂര്യനെപ്പോലും പ്രകാശമുള്ളതും, മനോഹരമായ ചലനങ്ങളുള്ള ഹംസകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞതും, ധവ, ഖദിര, പലാശ, ചന്ദനം തുടങ്ങിയ മരങ്ങളും, ഉത്തമവിഹഗങ്ങൾ, കുയിലുകൾ, തേനീച്ചകൾ എന്നിവയും നിറഞ്ഞതുമായ സ്ഥലമായിരുന്നു.

ക്വചിദശേഷസുരദ്രുമസംകുലം കുരബകൈഃ പ്രിയകൈസ്തിലകൈസ് തഥാ ബഹുകദമ്ബതമാലലതാവൃതം ഗിരിവരം ശിഖരൈര്വിവിധൈസ് തഥാ

ചിലിടങ്ങളിൽ എല്ലാ ദൈവവൃക്ഷങ്ങളും കുരബക, പ്രിയക, തിലക, അനേകം കടംബ, തമാല, ലതകൾ എന്നിവകൊണ്ടും, വിവിധ ശിഖരങ്ങൾകൊണ്ടും ആ മഹാപർവ്വതം പൊതിഞ്ഞിരുന്നതായിരുന്നു.

ഗിരേഃ പൃഷ്ഠേ പരം ശാര്വം കല്പിതം വിശ്വകര്മണാ ക്രീഡാര്ഥം ദേവദേവസ്യ ഭവസ്യ പരമേഷ്ഠിനഃ

പർവ്വതത്തിന്റെ മുകളിൽ, ദേവദേവനായ ഭവന്റെ വിനോദത്തിനായി, വിശ്വകർമ്മൻ നിർമിച്ച അത്യുത്തമമായ ശൈവപതിയായിരുന്നു.

അപശ്യംസ്തത്പുരം ദേവാഃ സേന്ദ്രോപേന്ദ്രാഃ സമാഹിതാഃ പ്രണേമുര്ദൂരതശ്ചൈവ പ്രഭാവാദേവ ശൂലിനഃ

ഇന്ദ്രനും ഉപേന്ദ്രനും ചേർന്ന ദേവന്മാർ ആ നഗരം ദൂരത്തിൽ നിന്ന് ഭക്തിപൂർവ്വം കണ്ടു; ശൂലധാരിയുടെ മഹത്വം കണ്ട് അവർ ദൂരത്തുനിന്ന് വന്ദിച്ചു.

സഹസ്രസൂര്യപ്രതിമം മഹാന്തം സഹസ്രശഃ സര്വഗുണൈശ് ച ഭിന്നമ് ജഗാമ കൈലാസഗിരിം മഹാത്മാ മേരുപ്രഭാഗേ പുരമാദിദേവഃ

ആയിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലും പ്രകാശമുള്ളതും, അനവധി ഗുണങ്ങൾകൊണ്ടും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമായ മഹാത്മാവായ കൈലാസനാഥൻ, ആദിദേവൻ, മേരുപർവ്വതത്തിന്റെ ചാരിൽ ആ നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.

തതോ ഽഥ നാരിഗജവാജിസംകുലം രഥൈര് അനേകൈര് അമരാരിസൂദനഃ ഗണൈര്ഗണേശൈശ് ച ഗിരീന്ദ്രസംനിഭം മഹാപുരദ്വാരമജോ ഹരിശ് ച

സ്ത്രീകളും ആനകളും കുതിരകളും അനവധി രഥങ്ങളും നിറഞ്ഞ, അമരാരിശത്രുവിനെതിരേ യുദ്ധം നടത്തിയവൻ, ഗണങ്ങളും ഗണനാഥന്മാരും ചേർന്ന്, അജനും ഹരിയും കൂടെ, പർവ്വതാധിപതിയെപ്പോലെയുള്ള മഹാനഗരദ്വാരത്തിലേക്ക് എത്തി.

അഥ ജാംബൂനദമയൈര് ഭവനൈര്മണിഭൂഷിതൈഃ വിമാനൈര്വിവിധാകാരൈഃ പ്രാകാരൈശ് ച സമാവൃതമ്

പിന്നീട്, പൊന്നാൽ നിർമ്മിച്ചും മണികളാൽ അലങ്കരിച്ചും, വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിലുള്ള വിമാനങ്ങളാൽ, ശക്തമായ മതിലുകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടും ആ നഗരം ദർശിക്കപ്പെട്ടു.

ദൃഷ്ട്വാ ശംഭോഃ പുരം ബാഹ്യം ദേവൈഃ സബ്രഹ്മകൈര്ഹരിഃ പ്രഹൃഷ്ടവദനോ ഭൂത്വാ പ്രവിവേശ തതഃ പുരമ്

ശംഭുവിന്റെ പുറം നഗരദൃശ്യങ്ങൾ കണ്ടു, ബ്രഹ്മാവും മറ്റു ദേവന്മാരുമൊപ്പമുള്ള ഹരിക്ക് മുഖത്ത് ആനന്ദം നിറഞ്ഞു. പിന്നെ അവൻ ആ നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.

ഹര്മ്യപ്രാസാദസമ്ബാധം മഹാട്ടാലസമന്വിതമ് ദ്വിതീയം ദേവദേവസ്യ ചതുര്ദ്വാരം സുശോഭനമ്

ദേവദേവന്റെ രണ്ടാമത്തെ നഗരം കൊട്ടാരങ്ങളും പ്രാസാദങ്ങളും നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. ഉയർന്ന ഗോപുരങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും നാലു മനോഹരമായ വാതിലുകളുമുണ്ടായിരുന്നതുമായിരുന്നു.

വജ്രവൈഡൂര്യമാണിക്യമണിജാലൈഃ സമാവൃതമ് ദോലാവിക്ഷേപസംയുക്തം ഘണ്ടാചാമരഭൂഷിതമ്

ആ നഗരം വജ്രം, വൈഡൂര്യം, മാണിക്യം തുടങ്ങിയ രത്നങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഡോലകളും, മണികൾ, ചാമരം എന്നിവകൊണ്ടും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

മൃദങ്ഗമുരജൈര്ജുഷ്ടം വീണാവേണുനിനാദിതമ് നൃത്യദ്ഭിര് അപ്സരഃസംഘൈര് ഭൂതസംഘൈശ് ച സംവൃതമ് ദേവേന്ദ്രഭവനാകാരൈര് ഭവനൈര് ദൃഷ്ടിമോഹനൈഃ

മൃദംഗവും മുരജവും മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദം നിറഞ്ഞു. വീണയും കുഴലും മുഴങ്ങുന്നു. നൃത്തം ചെയ്യുന്ന അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടവും ഭൂതഗണങ്ങളും ചുറ്റിപ്പറ്റി. ദേവേന്ദ്രന്റെ ഭവനങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള മനോഹരമായ ഭവനങ്ങൾ കാഴ്ചയ്ക്ക് ആകർഷകമായിരുന്നു.

പ്രാസാദശൃങ്ഗേഷ്വഥ പൌരനാര്യഃ സഹസ്രശഃ പുഷ്പഫലാക്ഷതാദ്യൈഃ സ്ഥിതാഃ കരൈസ്തസ്യ ഹരേഃ സമന്താത് പ്രചിക്ഷിപുര്മൂര്ധ്നി യഥാ ഭവസ്യ

അപ്പോൾ നഗരത്തിലെ ആയിരക്കണക്കിന് സ്ത്രീകൾ കൊട്ടാരങ്ങളുടെ മുകളിൽ നിന്നു, കൈകളിൽ പൂക്കളും പഴങ്ങളും അക്ഷതയും എടുത്ത് ഹരിയുടെ തലയിൽ പൂശി വിതറി. ഭവനു വേണ്ടി ചെയ്യുന്നതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു.

ദൃഷ്ട്വാ നാര്യസ്തദാ വിഷ്ണും മദാഘൂര്ണിതലോചനാഃ

അപ്പോൾ, വിഷ്ണുവിനെ കണ്ട സ്ത്രീകളുടെ കണ്ണുകൾ മദം കൊണ്ടു ചുറ്റി.