ലിങ്ഗപുരാണമ്

ദത്ത്വാ പഞ്ചവിധം ധൂപം പായസം ച നിവേദയേത് ദധിഭക്തം ച മധ്വാജ്യപരിപ്ലുതമതഃ പരമ്

അഞ്ചുവിധ ധൂപം അർപ്പിച്ച ശേഷം പായസം, തൈര് ചോറ്, തേനും നെയ്യും ചേർത്ത വിഭവങ്ങൾ എന്നിവയും സമർപ്പിക്കണം.

ശുദ്ധാന്നം ചൈവ മുദ്ഗാന്നം ഷഡ്വിധം ച നിവേദയേത് അഥ പഞ്ചവിധം വാപി സഘൃതം വിനിവേദയേത്

ശുദ്ധമായ അന്നം, പയർചോറ്, ആറു വിധം വിഭവങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ചു വിധം വിഭവങ്ങൾ നെയ്യോടുകൂടി സമർപ്പിക്കാം.

കേവലം ചാപി ശുദ്ധാന്നമ് ആഢകം തണ്ഡുലം പചേത് കൃത്വാ പ്രദക്ഷിണം ചാന്തേ നമസ്കൃത്യ മുഹുര്മുഹുഃ

അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ആഢക അളവിൽ ശുദ്ധമായ അരി വേവിച്ച്, പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത ശേഷം പലതവണ നമസ്കരിക്കണം.

സ്തുത്വാ ച ദേവമീശാനം പുനഃ സമ്പൂജ്യ ശങ്കരമ് ഈശാനം പുരുഷം ചൈവ അഘോരം വാമമേവ ച

ദേവനായ ഈശാനനെ സ്തുതിച്ച് വീണ്ടും ശങ്കരനെ പൂജിച്ച്, ഈശാനൻ, പുരുഷൻ, അഘോരൻ, വാമൻ എന്നിവരെയും ആരാധിക്കണം.

സദ്യോജാതം ജപംശ്ചാപി പഞ്ചഭിഃ പൂജയേച്ഛിവമ് അനേന വിധിനാ ദേവഃ പ്രസീദതി മഹേശ്വരഃ

സദ്യോജാത മന്ത്രം ജപിച്ച്, ഈ അഞ്ചു രൂപങ്ങളിലും ശിവനെ പൂജിക്കണം. ഈ വിധത്തിൽ മഹാദേവൻ പ്രസന്നനാകുന്നു.

വൃക്ഷാഃ പുഷ്പാദിപത്രാദ്യൈര് ഉപയുക്താഃ ശിവാര്ചനേ ഗാവശ്ചൈവ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാഃ പ്രയാന്തി പരമാം ഗതിമ്

ശിവാരാധനയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന പൂക്കളും ഇലകളും ഉള്ള വൃക്ഷങ്ങളും, പശുക്കളും, ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണരും പരമാവസ്ഥയെ പ്രാപിക്കുന്നു.

പൂജയേദ്യഃ ശിവം രുദ്രം ശര്വം ഭവമജം സകൃത് സ യാതി ശിവസായുജ്യം പുനരാവൃത്തിവര്ജിതമ്

ശിവൻ, രുദ്രൻ, ശർവൻ, ഭവൻ, അജൻ എന്നിവരിൽ ആരെങ്കിലും ഒരിക്കൽ പോലും പൂജിച്ചാൽ, അവൻ പുനർജന്മമില്ലാതെ ശിവസായുജ്യം പ്രാപിക്കും.

അര്ചിതം പരമേശാനം ഭവം ശര്വമുമാപതിമ് സകൃത്പ്രസംഗാദ്വാ ദൃഷ്ട്വാ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ

പരമേശ്വരൻ, ഭവൻ, ശർവൻ, ഉമാപതി എന്നിവരെ ആരെങ്കിലും പൂജിച്ചാലോ, അല്ലെങ്കിൽ യാദൃശ്ചികമായി കണ്ടാലോ, എല്ലാവിധ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും.

പൂജിതം വാ മഹാദേവം പൂജ്യമാനമഥാപി വാ ദൃഷ്ട്വാ പ്രയാതി വൈ മര്ത്യോ ബ്രഹ്മലോകം ന സംശയഃ

മഹാദേവനെ ആരെങ്കിലും പൂജിച്ചാലോ, അല്ലെങ്കിൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ടാലോ, ആ മനുഷ്യൻ നിർബന്ധമായും ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും.

ശ്രുത്വാനുമോദയേച്ചാപി സ യാതി പരമാം ഗതിമ് യോ ദദ്യാദ് ഘൃതദീപം ച സകൃല്ലിങ്ഗസ്യ ചാഗ്രതഃ

ശിവലിംഗത്തിന് മുമ്പിൽ ആരെങ്കിലും ഒരിക്കൽ പോലും നെയ്യ് വിളക്ക് അർപ്പിച്ചാൽ, അത്തരം ഒരാൾ കേട്ടും അനുമോദിച്ചാലും പരമാവസ്ഥയെ പ്രാപിക്കും.

സ താം ഗതിമ് അവാപ്നോതി സ്വാശ്രമൈര് ദുര്ലഭാം സ്ഥിരാമ് ദീപവൃക്ഷം പാര്ഥിവം വാ ദാരവം വാ ശിവാലയേ

അവൻ ആ അവസ്ഥയെ പ്രാപിക്കും; സ്വന്തം ആശ്രമത്തിൽ പോലും ലഭിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള സ്ഥിരമായ അവസ്ഥ. മരം, മണ്ണ്, മറ്റ് വസ്തുക്കൾ എന്നിവകൊണ്ട് ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ വിളക്ക് അർപ്പിച്ചാലും അതേ ഫലം ലഭിക്കും.

ദത്ത്വാ കുലശതം സാഗ്രം ശിവലോകേ മഹീയതേ ആയസം താമ്രജം വാപി രൌപ്യം സൌവര്ണികം തഥാ

കുടുംബത്തോടൊപ്പം അർപ്പിച്ചാൽ, ശിവലോകത്തിൽ മഹത്വം ലഭിക്കും; ഇരുമ്പ്, താമ്രം, വെള്ളി, പൊന്നു എന്നിവകൊണ്ടുള്ള വിളക്കുകൾ അർപ്പിച്ചാലും അതേ ഫലം.

ശിവായ ദീപം യോ ദദ്യാദ് വിധിനാ വാപി ഭക്തിതഃ സൂര്യായുതസമൈഃ ശ്ലക്ഷ്ണൈര് യാനൈഃ ശിവപുരം വ്രജേത്

ആരെങ്കിലും ശിവനു വിളക്ക് ഭക്തിയോടോ, നിയമപ്രകാരം വാ അർപ്പിച്ചാൽ, പതിനായിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള മനോഹരമായ വാഹനങ്ങളിൽ ശിവപുരിയിലേക്ക് പോകും.

കാര്തികേ മാസി യോ ദദ്യാദ് ഘൃതദീപം ശിവാഗ്രതഃ സമ്പൂജ്യമാനം വാ പശ്യേദ് വിധിനാ പരമേശ്വരമ്

കാർത്തിക മാസത്തിൽ ശിവന്റെ മുമ്പിൽ നെയ്യ് വിളക്ക് അർപ്പിച്ചാലോ, അല്ലെങ്കിൽ നിയമപ്രകാരം പരമേശ്വരനെ പൂജിക്കുന്നത് കണ്ടാലോ,

സ യാതി ബ്രഹ്മണോ ലോകം ശ്രദ്ധയാ മുനിസത്തമാഃ ആവാഹനം സുസാന്നിധ്യം സ്ഥാപനം പൂജനം തഥാ

അവൻ വിശ്വാസത്തോടെ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും, മഹർഷികളേ. ആഹ്വാനം, സാന്നിധ്യം, സ്ഥാപനം, പൂജ എന്നിവയും അതുപോലെ.

സമ്പ്രോക്തം രുദ്രഗായത്ര്യാ ആസനം പ്രണവേന വൈ പഞ്ചഭിഃ സ്നപനം പ്രോക്തം രുദ്രാദ്യൈശ് ച വിശേഷതഃ

രുദ്രഗായത്രിയോടും പ്രണവം ചേർത്തും ആസനം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു; പ്രത്യേകിച്ച് രുദ്രനും മറ്റുള്ളവരും ചേർന്ന് അഞ്ചു പ്രാവശ്യം അഭിഷേകം നടത്തണമെന്ന് പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഏവം സമ്പൂജയേന്നിത്യം ദേവദേവമുമാപതിമ് ബ്രഹ്മാണം ദക്ഷിണേ തസ്യ പ്രണവേന സമര്ചയേത്

ഇങ്ങനെ ഓരോ ദിവസവും ദേവദേവനായ ഉമാപതിയെ ആരാധിക്കണം; അവന്റെ വലതുവശത്ത് ബ്രഹ്മാവിനെ പ്രണവം ഉപയോഗിച്ച് പ്രത്യേകമായി സ്തുതിക്കണം.

ഉത്തരേ ദേവദേവേശം വിഷ്ണും ഗായത്രിയാ യജേത് വഹ്നൌ ഹുത്വാ യഥാന്യായം പഞ്ചഭിഃ പ്രണവേന ച

വടക്കുവശത്ത് ദേവദേവനായ വിഷ്ണുവിനെ ഗായത്രിയാൽ ആരാധിക്കണം; വിധിപ്രകാരം അഗ്നിയിൽ ഹോമം നടത്തി, അഞ്ചു പ്രാവശ്യം പ്രണവം ചൊല്ലണം.

സ യാതി ശിവസായുജ്യമ് ഏവം സമ്പൂജ്യ ശങ്കരമ് ഇതി സംക്ഷേപതഃ പ്രോക്തോ ലിങ്ഗാര്ചനവിധിക്രമഃ

ഇങ്ങനെ ശങ്കരനെ ആരാധിച്ചാൽ ശിവസായുജ്യം ലഭിക്കും; ലിംഗാരാധനയുടെ ക്രമം ഇതാണ് എന്ന് സംക്ഷിപ്തമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

വ്യാസേന കഥിതഃ പൂര്വം ശ്രുത്വാ രുദ്രമുഖാത്സ്വയമ്

മുന്പ് വ്യാസൻ ഈ ഉപദേശം നേരിട്ട് രുദ്രന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേട്ട് പറഞ്ഞതാണ്.

കഥം പശുപതിം ദൃഷ്ട്വാ പശുപാശവിമോക്ഷണമ് പശുത്വം തത്യജുര്ദേവാസ് തന്നോ വക്തുമിഹാര്ഹസി

പശുപതിയെ കണ്ടപ്പോൾ ദേവന്മാർ എങ്ങനെ പശുബന്ധനം വിട്ടു മോചിതരായി? അവർക്കു ആ സ്ഥിതിയിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിച്ചത് എങ്ങനെ എന്നത് ഞങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ വിശദീകരിക്കണം.

പുരാ കൈലാസശിഖരേ ഭോഗ്യാഖ്യേ സ്വപുരേ സ്ഥിതമ് സമേത്യ ദേവാഃ സര്വജ്ഞമ് ആജഗ്മുസ്തത്പ്രസാദതഃ

പണ്ടെക്കാലത്ത് കൈലാസശിഖരത്തിൽ ഭോഗ്യ എന്ന പേരിലുള്ള തന്റെ നഗരത്തിൽ ദേവന്മാർ ഒത്തുചേർന്ന് സർവ്വജ്ഞനോടു അവന്റെ കൃപയാൽ സമീപിച്ചു.

ഹിതായ സര്വദേവാനാം ബ്രഹ്മണാ ച ജനാര്ദനഃ ഗരുഡസ്യ തഥാ സ്കന്ധമ് ആരുഹ്യ പുരുഷോത്തമഃ

എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ക്ഷേമത്തിനായി ജനാർദ്ദനനും ബ്രഹ്മാവും ചേർന്ന്, ഗരുഡന്റെ തോളിൽ കയറി, പരമപുരുഷനായവൻ അവിടെ എത്തി.

ജഗാമ ദേവതാഭിര് വൈ ദേവദേവാന്തികം ഹരിഃ സര്വേ സമ്പ്രാപ്യ ദേവസ്യ സാര്ധം ഗിരിവരം ശുഭമ്

ഹരിയും ദേവതകളും ചേർന്ന് ദേവദേവന്റെ സന്നിധിയിൽ എത്തി; അവരൊക്കെയും ദൈവത്തോടൊപ്പം ആ പുണ്യമായ വലിയ പർവ്വതത്തിൽ എത്തി നിലകൊണ്ടു.

സേന്ദ്രാഃ സസാധ്യാഃ സയമാഃ പ്രണേമുര് ഗിരിമുത്തമമ് ഭഗവാന് വാസുദേവോ ഽസൌ ഗരുഡാദ് ഗരുഡധ്വജഃ അവതീര്യ ഗിരിം മേരുമ് ആരുരോഹ സുരോത്തമൈഃ

ഇന്ദ്രനും സാധ്യന്മാരും യമന്മാരും ചേർന്ന് ആ മഹാപർവ്വതത്തെ വന്ദിച്ചു; ഭഗവാൻ വാസുദേവൻ, ഗരുഡധ്വജൻ, ഗരുഡത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി, ഉത്തമദേവന്മാരോടൊപ്പം മേരുപർവ്വതത്തിൽ കയറി.

സകലദുരിതഹീനം സര്വദം ഭോഗമുഖ്യം മുദിതകുരരവൃന്ദം നാദിതം നാഗവൃന്ദൈഃ മധുരരണിതഗീതം സാനുകൂലാന്ധകാരം പദരചിതവനാന്തം കാന്തവാതാന്തതോയമ്

എല്ലാ ദുർഭാഗ്യങ്ങളും ഇല്ലാതെ, എപ്പോഴും പരമാനന്ദം നൽകുന്ന, സന്തോഷത്തോടെ കുരരപ്പക്ഷികളുടെ കൂകയും, പാമ്പുകളുടെ ഗാനം മുഴങ്ങിയും, മധുരമായ സംഗീതം മുഴങ്ങി, സാന്ദ്രമായ തണലും, മനോഹരമായ കാറ്റും തണുത്ത വെള്ളവും നിറഞ്ഞ വനാന്തരങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട സ്ഥലമായിരുന്നു.

ഭവനശതസഹസ്രൈര് ജുഷ്ടമ് ആദിത്യകല്പൈര് ലലിതഗതിവിദഗ്ധൈര് ഹംസവൃന്ദൈശ് ച ഭിന്നമ് ധവഖദിരപലാശൈശ് ചന്ദനാദ്യൈശ് ച വൃക്ഷൈര് ദ്വിജവരഗണവൃന്ദൈഃ കോകിലാദ്യൈര്ദ്വിരേഫൈഃ

നൂറുകണക്കിന് ഭവനങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും, സൂര്യനെപ്പോലും പ്രകാശമുള്ളതും, മനോഹരമായ ചലനങ്ങളുള്ള ഹംസകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞതും, ധവ, ഖദിര, പലാശ, ചന്ദനം തുടങ്ങിയ മരങ്ങളും, ഉത്തമവിഹഗങ്ങൾ, കുയിലുകൾ, തേനീച്ചകൾ എന്നിവയും നിറഞ്ഞതുമായ സ്ഥലമായിരുന്നു.

ക്വചിദശേഷസുരദ്രുമസംകുലം കുരബകൈഃ പ്രിയകൈസ്തിലകൈസ് തഥാ ബഹുകദമ്ബതമാലലതാവൃതം ഗിരിവരം ശിഖരൈര്വിവിധൈസ് തഥാ

ചിലിടങ്ങളിൽ എല്ലാ ദൈവവൃക്ഷങ്ങളും കുരബക, പ്രിയക, തിലക, അനേകം കടംബ, തമാല, ലതകൾ എന്നിവകൊണ്ടും, വിവിധ ശിഖരങ്ങൾകൊണ്ടും ആ മഹാപർവ്വതം പൊതിഞ്ഞിരുന്നതായിരുന്നു.

ഗിരേഃ പൃഷ്ഠേ പരം ശാര്വം കല്പിതം വിശ്വകര്മണാ ക്രീഡാര്ഥം ദേവദേവസ്യ ഭവസ്യ പരമേഷ്ഠിനഃ

പർവ്വതത്തിന്റെ മുകളിൽ, ദേവദേവനായ ഭവന്റെ വിനോദത്തിനായി, വിശ്വകർമ്മൻ നിർമിച്ച അത്യുത്തമമായ ശൈവപതിയായിരുന്നു.