ലിങ്ഗപുരാണമ്

ശിവാലയേ നിഹത്യൈകമ് അപി തത്സകലം ലഭേത് ശിവാര്ഥം സര്വദാ കാര്യാ പുഷ്പഹിംസാ ദ്വിജോത്തമാഃ

ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ ഒരൊറ്റ പൂവ് പോലും നശിപ്പിച്ചാൽ അതിന്റെ മുഴുവൻ ഫലവും ലഭിക്കും; ശിവനുവേണ്ടി പൂക്കൾക്ക് ഹിംസ എപ്പോഴും ചെയ്യണം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.

യജ്ഞാര്ഥം പശുഹിംസാ ച ക്ഷത്രിയൈര്ദുഷ്ടശാസനമ് വിഹിതാവിഹിതം നാസ്തി യോഗിനാം ബ്രഹ്മവാദിനാമ്

യജ്ഞത്തിനായി മൃഗഹിംസയും, ക്ഷത്രിയർ ദുഷ്ടരെ ശിക്ഷിക്കുന്നതും നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു; യോഗികൾക്കും ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾക്കും നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതോ നിരോധിച്ചതോ ഒന്നുമില്ല.

യതസ്തസ്മാന്ന ഹന്തവ്യാ നിഷിദ്ധാനാം നിഷേവണാത് സര്വകര്മാണി വിന്യസ്യ സംന്യസ്താ ബ്രഹ്മവാദിനഃ

അതുകൊണ്ട്, നിരോധിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി ആരെയും കൊല്ലരുത്. എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും ഉപേക്ഷിച്ച് ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ വിരക്തരായിരിക്കുന്നു.

ന ഹന്തവ്യാഃ സദാ പൂജ്യാഃ പാപകര്മരതാ അപി പവിത്രാസ്തു സ്ത്രിയഃ സര്വാ അത്രേശ് ച കുലസംഭവാഃ

സ്ത്രീകൾ എപ്പോഴും ആദരിക്കപ്പെടണം, പാപപ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ടാലും പോലും കൊല്ലരുത്; എല്ലാ സ്ത്രീകളും വിശുദ്ധരാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് അത്രി വംശത്തിൽ ജനിച്ചവർ.

ബ്രഹ്മഹത്യാസമം പാപമ് ആത്രേയീം വിനിഹത്യ ച സ്ത്രിയഃ സര്വാ ന ഹന്തവ്യാഃ പാപകര്മരതാ അപി

അത്രേയി വംശത്തിലെ സ്ത്രീയെ കൊല്ലുന്നത് ബ്രാഹ്മണഹത്യക്ക് തുല്യമായ പാപമാണ്; എല്ലാ സ്ത്രീകളെയും കൊല്ലരുത്, അവർ പാപപ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ടാലും.

ന യജ്ഞാര്ഥം സ്ത്രിയോ ഗ്രാഹ്യാഃ സര്വൈഃ സര്വത്ര സര്വദാ സര്വവര്ണേഷു വിപ്രേന്ദ്രാഃ പാപകര്മരതാ അപി

സ്ത്രീകളെ യജ്ഞത്തിനായി ആരും, എപ്പോഴും, എവിടെയും എടുക്കരുത്, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അവർ പാപപ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ടാലും, എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളിലും.

മലിനാ രൂപവത്യശ് ച വിരൂപാ മലിനാംബരാഃ ന ഹന്തവ്യാഃ സദാ മര്ത്യൈഃ ശിവവച്ഛങ്കയാ തഥാ

അവൾ ഭംഗിയുള്ളവളായാലും, ഭംഗിയില്ലാത്തവളായാലും, മലിനവസ്ത്രം ധരിച്ചവളായാലും, സ്ത്രീകളെ മനുഷ്യർ ശിവനോടുള്ള ഭക്തിയിൽ കൊല്ലരുത്.

വേദബാഹ്യവ്രതാചാരാഃ ശ്രൌതസ്മാര്തബഹിഷ്കൃതാഃ പാഷണ്ഡിന ഇതി ഖ്യാതാ ന സംഭാഷ്യാ ദ്വിജാതിഭിഃ

വേദത്തിന് പുറത്തുള്ള വ്രതങ്ങൾ അനുസരിക്കുന്നവരും, ശ്രൗതസ്മാര്ത്ത കർമങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരും, പാഷണ്ഡികൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നവരുമായവരോട് ദ്വിജന്മാർ സംസാരിക്കരുത്.

ന സ്പൃഷ്ടവ്യാ ന ദ്രഷ്ടവ്യാ ദൃഷ്ട്വാ ഭാനും സമീക്ഷതേ തഥാപി തേന വധ്യാശ് ച നൃപൈരന്യൈശ് ച ജന്തുഭിഃ

അവരെ സ്പർശിക്കരുത്, കാണരുത്; അവരെ കാണുന്നത് സൂര്യനെ നേരിട്ട് നോക്കുന്നതുപോലെയാണ്. എന്നിരുന്നാലും, രാജാക്കന്മാരും മറ്റു ജീവികളും അവരെ കൊല്ലണം.

പ്രസംഗാദ്വാപി യോ മര്ത്യഃ സതാം സകൃദഹോ ദ്വിജാഃ രുദ്രലോകമവാപ്നോതി സമഭ്യര്ച്യ മഹേശ്വരമ്

ദ്വിജന്മാരേ, ഒരു മനുഷ്യന്‍ സന്മാര്‍ഗ്ഗത്തിലുള്ളവരുമായി ഒരിക്കല്‍ പോലും സമ്പര്‍ക്കം വരുത്തി മഹാദേവനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാല്‍, അവന്‍ രുദ്രലോകം പ്രാപിക്കും.

ഭവന്തി ദുഃഖിതാഃ സര്വേ നിര്ദയാ മുനിസത്തമാഃ ഭക്തിഹീനാ നരാഃ സര്വേ ഭവേ പരമകാരണേ

മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഭക്തിയില്ലാത്ത മനുഷ്യര്‍ ഈ ജനനമരണചക്രത്തില്‍ എല്ലാം ദു:ഖിതരായി, കരുണയില്ലാതെയും ഇരിക്കും.

യേ ഭക്താ ദേവദേവസ്യ ശിവസ്യ പരമേഷ്ഠിനഃ ഭാഗ്യവന്തോ വിമുച്യന്തേ ഭുക്ത്വാ ഭോഗാനിഹൈവ തേ

ദേവദേവനായ പരമേശ്വരനോടു ഭക്തിയുള്ളവര്‍ ഭാഗ്യശാലികളാണ്; ഇവര്‍ ഈ ലോകത്തിലെ സുഖങ്ങള്‍ അനുഭവിച്ചശേഷം മോക്ഷം നേടുന്നു.

പുത്രേഷു ദാരേഷു ഗൃഹേഷു നൄണാം ഭക്തം യഥാ ചിത്തമഥാദിദേവേ സകൃത്പ്രസംഗാദ്യതിതാപസാനാം തേഷാം ന ദൂരഃ പരമേശലോകഃ

മക്കളിലും ഭാര്യമാരിലും വീടുകളിലും മനുഷ്യരുടെ മനസ്സില്‍ ഭക്തി എങ്കിലും ഒരിക്കല്‍ പരമദേവനോടു ഉണര്‍ന്നാല്‍, അതു വലിയ തപസ്സുകാരായാലും, അവര്‍ക്ക് പരമേശ്വരന്റെ ലോകം അകലമല്ല.

കഥം പൂജ്യോ മഹാദേവോ മര്ത്യൈര്മന്ദൈര്മഹാമതേ കല്പായുഷൈര് അല്പവീര്യൈര് അല്പസത്ത്വൈഃ പ്രജാപതിഃ

മഹാമതിയുള്ളവനേ, ദുർബലരും അജ്ഞാനികളും ആയ മനുഷ്യര്‍ എങ്ങനെ മഹാദേവനെയും സൃഷ്ടികര്‍ത്താവിനെയും ആരാധിക്കാമെന്നു പറയൂ.

സംവത്സരസഹസ്രൈശ് ച തപസാ പൂജ്യ ശങ്കരമ് ന പശ്യന്തി സുരാശ്ചാപി കഥം ദേവം യജന്തി തേ

ആയിരക്കണക്കിന് വര്‍ഷങ്ങളോളം തപസ്സു ചെയ്തു ശങ്കരനെ ആരാധിച്ചിട്ടും ദേവന്മാര്‍ പോലും അവനെ കാണുന്നില്ല; എങ്കില്‍ അവര്‍ എങ്ങനെ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കും?

കഥിതം തഥ്യമ് ഏവാത്ര യുഷ്മാഭിര് മുനിപുങ്ഗവാഃ തഥാപി ശ്രദ്ധയാ ദൃശ്യഃ പൂജ്യഃ സംഭാഷ്യ ഏവ ച

മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്; എന്നാലും വിശ്വാസത്തോടെ മഹാദേവനെ കാണാനും ആരാധിക്കാനും സംസാരിക്കാനും കഴിയും.

പ്രസംഗാച്ചൈവ സമ്പൂജ്യ ഭക്തിഹീനൈരപി ദ്വിജാഃ ഭാവാനുരൂപഫലദോ ഭഗവാനിതി കീര്തിതഃ

ദ്വിജന്മാരേ, ഭക്തിയില്ലാത്തവരും യാദൃശ്ചികമായി ആരാധിച്ചാല്‍ പോലും, ഭഗവാന്‍ അവരവരുടെ മനസ്സനുസരിച്ച് ഫലം നല്‍കുന്നു എന്നു പറയുന്നു.

ഉച്ഛിഷ്ടഃ പൂജയന്യാതി പൈശാചം തു ദ്വിജാധമഃ സംക്രുദ്ധോ രാക്ഷസം സ്ഥാനം പ്രാപ്നുയാന് മൂഢധീര് ദ്വിജാഃ

ദുർബുദ്ധിയുള്ള ദ്വിജന്‍ അശുദ്ധനായി ആരാധിച്ചാല്‍, അവന്‍ പൈശാചികലോകം പ്രാപിക്കും; കോപത്തോടെ ഭക്തിയില്ലാതെ ചെയ്താല്‍ രാക്ഷസലോകം ലഭിക്കും.

അഭക്ഷ്യഭക്ഷീ സമ്പൂജ്യ യാക്ഷം പ്രാപ്നോതി ദുര്ജനഃ ഗാനശീലശ് ച ഗാന്ധര്വം നൃത്യശീലസ്തഥൈവ ച

വൈരുദ്ധ്യമായ ഭക്ഷണം കഴിച്ച ദുഷ്ടന്‍ ആരാധിച്ചാല്‍ യക്ഷലോകം പ്രാപിക്കും; പാട്ട് ഇഷ്ടമുള്ളവന്‍ ഗന്ധര്‍വലോകം, നൃത്തം ഇഷ്ടമുള്ളവന്‍ അതുപോലെ തന്നെയാണ്.

ഖ്യാതിശീലസ് തഥാ ചാന്ദ്രം സ്ത്രീഷു സക്തോ നരാധമഃ മദാര്തഃ പൂജയന് രുദ്രം സോമസ്ഥാനമവാപ്നുയാത്

പ്രശംസയിലാണു മനസ്സുള്ളവന്‍ ചന്ദ്രലോകം പ്രാപിക്കും; സ്ത്രീകളോടും മദ്യംപാനത്തോടും ആസക്തനായ പാപി രുദ്രനെ ആരാധിച്ചാല്‍ സോമലോകം ലഭിക്കും.

ഗായത്ര്യാ ദേവമഭ്യര്ച്യ പ്രാജാപത്യമവാപ്നുയാത് ബ്രാഹ്മം ഹി പ്രണവേനൈവ വൈഷ്ണവം ചാഭിനന്ദ്യ ച

ഗായത്രിമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ദൈവത്തെ ആരാധിച്ചാല്‍ പ്രജാപതികളുടെ ലോകം ലഭിക്കും; പ്രണവം ഉപയോഗിച്ചാല്‍ ബ്രഹ്മലോകം; വിഷ്ണുവിനെ പോലെ ആദരിച്ചാല്‍ വൈഷ്ണവലോകം ലഭിക്കും.

ശ്രദ്ധയാ സകൃദേവാപി സമഭ്യര്ച്യ മഹേശ്വരമ് രുദ്രലോകമനുപ്രാപ്യ രുദ്രൈഃ സാര്ധം പ്രമോദതേ

ദൈവം പോലും ഒരിക്കല്‍ വിശ്വാസത്തോടെ മഹേശ്വരനെ ആരാധിച്ചാല്‍, രുദ്രലോകം പ്രാപിച്ച് രുദ്രന്മാരോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും.

സംശോധ്യ ച ശുഭം ലിങ്ഗമ് അമരാസുരപൂജിതമ് ജലൈഃ പൂതൈസ്തഥാ പീഠേ ദേവമാവാഹ്യ ഭക്തിതഃ

ദൈവങ്ങളും അസുരന്മാരും ആരാധിച്ച ശുഭമായ ലിംഗം ശുദ്ധജലത്തില്‍ കഴുകി, ഭക്തിയോടെ പീഠത്തില്‍ ദൈവത്തെ ആഹ്വാനിക്കണം.

ദൃഷ്ട്വാ ദേവം യഥാന്യായം പ്രണിപത്യ ച ശങ്കരമ് കല്പിതേ ചാസനേ സ്ഥാപ്യ ധര്മജ്ഞാനമയേ ശുഭേ

ദൈവത്തെ യഥാവിധി ദര്‍ശിച്ച് ശങ്കരന്‍ മുന്നില്‍ നമസ്കരിച്ച്, ധര്‍മജ്ഞാനത്താല്‍ സമ്പന്നമായ ശുദ്ധമായ ആസനത്തില്‍ അവനെ ഇരുത്തണം.

വൈരാഗ്യൈശ്വര്യസമ്പന്നേ സര്വലോകനമസ്കൃതേ ഓങ്കാരപദ്മമധ്യേ തു സോമസൂര്യാഗ്നിസംഭവേ

വൈരാഗ്യവും ഐശ്വര്യവും ഉള്ള, എല്ലാ ലോകങ്ങളും വന്ദിക്കുന്ന, ചന്ദ്രന്‍, സൂര്യന്‍, അഗ്നി എന്നിവയില്‍ നിന്നുള്ള ഓംകാരം എന്ന പദ്മത്തിന്റെ നടുവിലാണ്.

പാദ്യമാചമനം ചാര്ഘ്യം ദത്ത്വാ രുദ്രായ ശംഭവേ സ്നാപയേദ്ദിവ്യതോയൈശ് ച ഘൃതേന പയസാ തഥാ

പാദ്യവും ആചമനവും അര്‍ഘ്യവും രുദ്രനും ശംഭുവിനും സമര്‍പ്പിച്ച്, ദിവ്യജലത്തിലും, നെയ്യിലും പാല്‍ കൊണ്ടും സ്നാനം നടത്തണം.

ദധ്നാ ച സ്നാപയേദ്രുദ്രം ശോധയേച്ച യഥാവിധി തതഃ ശുദ്ധാംബുനാ സ്നാപ്യ ചന്ദനാദ്യൈശ് ച പൂജയേത്

തദനന്തരവും തൈരില്‍ കൊണ്ടും രുദ്രനെ സ്നാനം കഴിപ്പിച്ച്, യഥാവിധി ശുദ്ധീകരിച്ച്, ശുദ്ധജലത്തില്‍ വീണ്ടും സ്നാനം കഴിപ്പിച്ച്, ചന്ദനം മുതലായവ കൊണ്ട് ആരാധിക്കണം.

രോചനാദ്യൈശ് ച സമ്പൂജ്യ ദിവ്യപുഷ്പൈശ് ച പൂജയേത് ബില്വപത്രൈരഖണ്ഡൈശ് ച പദ്മൈര്നാനാവിധൈസ് തഥാ

രോചനയും മറ്റ് വിശിഷ്ട വസ്തുക്കളും ദൈവികമായ പുഷ്പങ്ങളും, മുഴുവൻ ബില്വ ഇലകളും വിവിധതരത്തിലുള്ള താമരകളും കൊണ്ട് ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കണം.

നീലോത്പലൈശ് ച രാജീവൈര് നദ്യാവര്തൈശ് ച മല്ലികൈഃ ചമ്പകൈര് ജാതിപുഷ്പൈശ്ച ബകുലൈഃ കരവീരകൈഃ

നീലതാമര, കല്ലൊട, നദ്യാവർത്തം, മല്ലിക, ചമ്പകം, ജാതിപൂവ്, ബകുലം, കരവീരം എന്നിവയും അർപ്പിക്കണം.