സ്വല്പഷട്സിദ്ധിസംത്യാഗാത് സിദ്ധിദാഃ സിദ്ധയോ മുനേഃ പ്രതിഭാ പ്രതിഭാവൃതിഃ പ്രതിഭാവ ഇതി സ്ഥിതിഃ
ചെറുതായെങ്കിലും അത്ഭുതശക്തികളെ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, സന്യാസിയുടെ യഥാർത്ഥ സിദ്ധികൾ അവനു സിദ്ധി നൽകുന്നവയാണ് — ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഉദിക്കുന്ന ജ്ഞാനം, അതിന്റെ തുടർച്ചയായ ഉദയം, അതുപോലെയുള്ള അവസ്ഥ — ഇവയൊക്കെയാണ് സത്യമായ സിദ്ധികൾ.
ബുദ്ധിര്വിവേചനാ വേദ്യം ബുധ്യതേ ബുദ്ധിരുച്യതേ സൂക്ഷ്മേ വ്യവഹിതേ ഽതീതേ വിപ്രകൃഷ്ടേ ത്വനാഗതേ
വ്യത്യാസം തിരിച്ചറിയുന്ന ബുദ്ധിയാണ് ബുദ്ധി എന്ന് പറയുന്നു. അറിയേണ്ടതെന്താണെന്നു മനസ്സിലാക്കുന്നത് ബുദ്ധിയാൽ തന്നെയാണ് — അതു സൂക്ഷ്മമായതായാലും, മറഞ്ഞതായാലും, കഴിഞ്ഞതായാലും, ദൂരെയായാലും, വരാനിരിക്കുന്നതായാലും.
സര്വത്ര സര്വദാ ജ്ഞാനം പ്രതിഭാനുക്രമേണ തു ശ്രവണാത്സര്വശബ്ദാനാമ് അപ്രയത്നേന യോഗിനഃ
എവിടെയും എല്ലായ്പ്പോഴും ജ്ഞാനം ഉദിക്കുന്നു, അതു പ്രതിഭയുടെ തുടർച്ചയായി. എല്ലാ വാക്കുകളും കേട്ടാൽ യോഗിക്ക് അവയെല്ലാം എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും.
ഹ്രസ്വദീര്ഘപ്ലുതാദീനാം ഗുഹ്യാനാം ശ്രവണാദപി സ്പര്ശസ്യാധിഗമോ യസ് തു വേദനാ തൂപപാദിതാ
ഹ്രസ്വം, ദീർഘം, നീണ്ട ശബ്ദങ്ങൾ പോലുള്ള രഹസ്യമായ ശബ്ദങ്ങൾ കേട്ടാൽ പോലും സ്പർശം അനുഭവപ്പെടുന്നു; അതാണ് അനുഭവം എന്നർത്ഥം.
ദര്ശനാദ്ദിവ്യരൂപാണാം ദര്ശനം ചാപ്രയത്നതഃ സംവിദ്ദിവ്യരസേ തസ്മിന്ന് ആസ്വാദോ ഹ്യപ്രയത്നതഃ
ദൈവികമായ രൂപങ്ങൾ കണ്ടാൽ, ശ്രമം കൂടാതെ ദർശനം ലഭിക്കും; ദൈവികമായ രുചിയുടെ ബോധത്തിൽ, ശ്രമമില്ലാതെ ആസ്വാദനം ഉണ്ടാകും.
വാര്ത്താ ച ദിവ്യഗന്ധാനാം തന്മാത്രാ ബുദ്ധിസംവിദാ വിന്ദന്തേ യോഗിനസ്തസ്മാദ് ആബ്രഹ്മഭുവനം ദ്വിജാഃ
അങ്ങനെ തന്നെ, ബുദ്ധിയുടെ ബോധം കൊണ്ടു യോഗികൾ ദൈവിക സുഗന്ധങ്ങളുടെ സാരമായ അനുഭവം, ബ്രഹ്മലോകം വരെ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും, ദ്വിജന്മാരേ, അറിയുന്നു.
ജഗത്യസ്മിന് ഹി ദേഹസ്ഥം ചതുഃഷഷ്ടിഗുണം സമമ് ഔപസര്ഗികമ് ഏതേഷു ഗുണേഷു ഗുണിതം ദ്വിജാഃ
ഈ ലോകത്ത് ശരീരത്തിനുള്ളിൽ, അറുപത്തിയഞ്ച് ഗുണങ്ങൾ തുല്യമായി നിലകൊള്ളുന്നു; അവയെല്ലാം തടസ്സങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്, ദ്വിജന്മാരേ, ഈ ഗുണങ്ങളിൽ അവ കൂട്ടിച്ചേർത്തിരിക്കുന്നു.
സംത്യാജ്യം സര്വഥാ സര്വമ് ഔപസര്ഗികമാത്മനഃ പൈശാചേ പാര്ഥിവം ചാപ്യം രാക്ഷസാനാം പുരേ ദ്വിജാഃ
തടസ്സങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളതെല്ലാം ആത്മാവിൽ നിന്ന് എല്ലായ്പ്പോഴും ഉപേക്ഷിക്കണം: പിശാച് സ്വഭാവം, ഭൂമിയിലെത്, ജലത്തിൽ ഉള്ളത് — റാക്ഷസരുടെ നഗരങ്ങളിൽ കാണുന്നവയൊക്കെയും, ദ്വിജന്മാരേ.
യാക്ഷേ തു തൈജസം പ്രോക്തം ഗാന്ധര്വേ ശ്വസനാത്മകമ് ഐന്ദ്രേ വ്യോമാത്മകം സര്വം സൌമ്യേ ചൈവ തു മാനസമ്
യക്ഷലോകത്തിൽ അഗ്നിസ്വഭാവമാണ് പ്രധാനമായത്; ഗന്ധർവലോകത്തിൽ വായുവാണ്; ഇന്ദ്രലോകത്തിൽ ആകാശം; സോമലോകത്തിൽ മനസ്സാണ്.
പ്രാജാപത്യേ ത്വഹങ്കാരം ബ്രാഹ്മേ ബോധമനുത്തമമ് ആദ്യേ ചാഷ്ടൌ ദ്വിതീയേ ച തഥാ ഷോഡശരൂപകമ്
പ്രജാപതികളുടെ ലോകത്ത് അഹങ്കാരമാണ്; ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ഉന്നതമായ ജ്ഞാനമാണ്; ആദിയിൽ എട്ട് രൂപങ്ങളും, രണ്ടാംതിൽ പതിനാറ് രൂപങ്ങളും ഉണ്ട്.
ചതുര്വിംശത്തൃതീയേ തു ദ്വാത്രിംശച്ച ചതുര്ഥകേ ചത്വാരിംശത് പഞ്ചമേ തു ഭൂതമാത്രാത്മകം സ്മൃതമ്
മൂന്നാമതിൽ ഇരുപത്തിനാലും, നാലാമതിൽ മുപ്പത്തിരണ്ടും, അഞ്ചാമതിൽ നാല്പതും, അഞ്ചാമതിൽ തന്നെ ഭൂതങ്ങളുടെ സ്വഭാവം ഉള്ളതായാണ് പറയുന്നത്.
ഗന്ധോ രസസ് തഥാ രൂപം ശബ്ദഃ സ്പര്ശസ്തഥൈവ ച പ്രത്യേകമഷ്ടധാ സിദ്ധം പഞ്ചമേ തച്ഛതക്രതോഃ
ഗന്ധം, രുചി, രൂപം, ശബ്ദം, സ്പർശം — ഇവ ഓരോന്നും എട്ടുവിധത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; അഞ്ചാമതിൽ, ഇത് ശതക്രതുവിന്റെ സിദ്ധിയാണ്.
തഥാഷ്ടചത്വാരിംശച് ച ഷട്പഞ്ചാശത്തഥൈവ ച ചതുഃഷഷ്ടിഗുണം ബ്രാഹ്മം ലഭതേ ദ്വിജസത്തമാഃ
അങ്ങനെ നാല്പത്തിയെട്ടും, അപ്പുറം അമ്പതിമൂന്നും, പിന്നെ അറുപത്തിയാറും — അങ്ങനെ ബ്രഹ്മസ്വഭാവം ലഭിക്കുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
ഔപസര്ഗികമ് ആ ബ്രഹ്മ ഭുവനേഷു പരിത്യജേത് ലോകേഷ്വാലോക്യ യോഗേന യോഗവിത്പരമം സുഖമ്
തടസ്സങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളതെല്ലാം ബ്രഹ്മലോകം വരെ ഉപേക്ഷിക്കണം; ലോകങ്ങളെ യോഗംകൊണ്ട് നിരീക്ഷിച്ചാൽ, യോഗം അറിയുന്നവൻ പരമസുഖം നേടുന്നു.
സ്ഥൂലതാ ഹ്രസ്വതാ ബാല്യം വാര്ധക്യം യൌവനം തഥാ നാനാജാതിസ്വരൂപം ച ചതുര്ഭിര് ദേഹധാരണമ്
കട്ടിയുള്ളത്, ചെറുതായത്, ബാല്യം, വൃദ്ധാവസ്ഥ, യൗവനം, പലവിധ രൂപങ്ങൾ — ഇവ നാലിനാൽ ശരീരധാരണം നിലനിൽക്കുന്നു.
പാര്ഥിവാംശം വിനാ നിത്യം സുരഭിര് ഗന്ധസംയുതഃ ഏതദഷ്ടഗുണം പ്രോക്തമ് ഐശ്വര്യം പാര്ഥിവം മഹത്
ഭൂമിയുടെ അംശം ഇല്ലാതെ എപ്പോഴും സുഗന്ധം നിറഞ്ഞതും ഗന്ധം കൂടിയതുമാണ്; ഇതാണ് എട്ടുവിധത്തിലുള്ള മഹത്തായ ഭൂമിസ്വഭാവം.
ജലേ നിവസനം യദ്വദ് ഭൂമ്യാമിവ വിനിര്ഗമഃ ഇച്ഛേച്ഛക്തഃ സ്വയം പാതും സമുദ്രമപി നാതുരഃ
ജലത്തിൽ താമസിച്ച് ഭൂമിയിൽപോലെ പുറത്തുവരുന്നതുപോലെ, ഇച്ഛാശക്തിയുള്ളവൻ സമുദ്രം പോലും ഇഷ്ടപ്രകാരം കുടിക്കാം, യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ലാതെ.
യത്രേച്ഛതി ജഗത്യസ്മിംസ് തത്രാസ്യ ജലദര്ശനമ് യദ്യദ്വസ്തു സമാദായ ഭോക്തുമിച്ഛതി കാമതഃ
ഈ ലോകത്ത് അവൻ എവിടെ വേണമെങ്കിലും അവിടെ വെള്ളം കാണുന്നു; എന്ത് വസ്തുവും ഇഷ്ടപ്രകാരം എടുത്ത് അനുഭവിക്കാം.
തത്തദ്രസാന്വിതം തസ്യ ത്രയാണാം ദേഹധാരണമ് ഭാണ്ഡം വിനാഥ ഹസ്തേന ജലപിണ്ഡസ്യ ധാരണമ്
അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ താങ്ങി നിലനിർത്തുന്നത്, അവയുടെ താത്വികതയോടെ, ഒരു പാത്രം ഇല്ലാതെ കൈയിൽ വെള്ളം പിടിച്ചിരിപ്പിനെപ്പോലെയാണ്.
അവ്രണത്വം ശരീരസ്യ പാര്ഥിവേന സമന്വിതമ് ഏതത് ഷോഡശകം പ്രോക്തമ് ആപ്യമൈശ്വര്യമുത്തമമ്
ശരീരം മുറിവില്ലാതെ നിലനിൽക്കുന്നത് ഭൂതത്ത്വം ചേർന്നതുകൊണ്ടാണ്. ഇതാണ് പതിനാറ് വിധത്തിലുള്ള ഉത്തമമായ ജലശക്തി എന്നു പറയുന്നത്.
ദേഹാദഗ്നിവിനിര്മാണം തത്താപഭയവര്ജിതമ് ലോകം ദഗ്ധമപീഹാന്യദ് അദഗ്ധം സ്വവിധാനതഃ
ശരീരം അഗ്നിയിൽ നിന്നുണ്ടാകുമ്പോൾ, അതിന് ചുട്ടുപോകുമെന്ന ഭയം ഇല്ല. ലോകം മുഴുവൻ ചുട്ടുപോയാലും, അതിന്റെ സ്വഭാവം കൊണ്ടു മറ്റൊന്ന് അക്ഷതമായിരിക്കും.
ജലമധ്യേ ഹുതവഹം ചാധായ പരിരക്ഷണമ് അഗ്നിനിഗ്രഹണം ഹസ്തേ സ്മൃതിമാത്രേണ ചാഗമഃ
വെള്ളത്തിനുള്ളിൽ അഗ്നിയെ വെച്ചാൽ അത് സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. കൈകൊണ്ട് അഗ്നിയെ നിയന്ത്രിക്കുകയും, ഓർമ്മിച്ചാൽ തന്നെ അതിനെ വരുത്തുകയും ചെയ്യാമെന്നു പഠിപ്പിക്കുന്നു.
ഭസ്മീഭൂതവിനിര്മാണം യഥാപൂര്വം സകാമതഃ ദ്വാഭ്യാം രൂപവിനിഷ്പത്തിര് വിനാ തൈസ്ത്രിഭിര് ആത്മനഃ
മുന്പൊലെ തന്നെ, ആഗ്രഹപ്രകാരം ഭസ്മം സൃഷ്ടിക്കാം. രൂപം രണ്ടു ഘടകങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്; അവ ഇല്ലെങ്കിൽ, മൂന്ന് ഘടകങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ആത്മാവിൽ നിന്ന് രൂപം ഉണ്ടാകുന്നത്.
ചതുര്വിംശാത്മകം ഹ്യേതത് തൈജസം മുനിപുങ്ഗവാഃ മനോഗതിത്വം ഭൂതാനാമ് അന്തര്നിവസനം തഥാ
ഇത് ഇരുപത്തി നാലു ഘടകങ്ങളാൽ രൂപപ്പെട്ട തേജസ്സാണ്, മഹർഷികളേ. ഇത് ഭാവങ്ങളുടെ മനസ്സിന്റെ സഞ്ചാരവും, അവയുടെ ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്നതുമാണ്.
പര്വതാദിമഹാഭാരസ്കന്ധേനോദ്വഹനം പുനഃ ലഘുത്വം ച ഗുരുത്വം ച പാണിഭ്യാം വായുധാരണമ്
പർവതങ്ങളെയും വലിയ ഭാരങ്ങളെയും ഉയർത്തുകയും, ഭാരം കുറയാനും കൂടാനും കൈകൊണ്ട് വായു താങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്.
അങ്ഗുല്യഗ്രനിഘാതേന ഭൂമേഃ സര്വത്ര കംപനമ് ഏകേന ദേഹനിഷ്പത്തിര് വാതൈശ്വര്യം സ്മൃതം ബുധൈഃ
വിരലുകളുടെ അഗ്രം തട്ടി ഇടുമ്പോൾ ഭൂമിയിൽ എല്ലായിടത്തും കുലുക്കം ഉണ്ടാകും. ഒരൊറ്റതിൽ ശരീരം സൃഷ്ടിക്കാനും, വായുവിനെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ശക്തി ജ്ഞാനികൾ അറിയുന്നു.
ഛായാവിഹീനനിഷ്പത്തിര് ഇന്ദ്രിയാണാം ച ദര്ശനമ് ആകാശഗമനം നിത്യമ് ഇന്ദ്രിയാര്ഥൈഃ സമന്വിതമ്
നിഴൽ ഇല്ലാതെ സൃഷ്ടി ചെയ്യാനും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ കാണാനും, എപ്പോഴും ആകാശത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാനും, ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങൾക്കൊപ്പം ഇരിക്കാനും കഴിയും.
ദൂരേ ച ശബ്ദഗ്രഹണം സര്വശബ്ദാവഗാഹനമ് തന്മാത്രലിങ്ഗഗ്രഹണം സര്വപ്രാണിനിദര്ശനമ്
ദൂരത്തുനിന്നും ശബ്ദം കേൾക്കാനും, എല്ലാ ശബ്ദങ്ങളിലും ലയിക്കാനും, സൂക്ഷ്മലക്ഷണങ്ങൾ പിടികൂടാനും, എല്ലാ ജീവികളെയും കാണാനും കഴിയും.
ഐന്ദ്രമ് ഐശ്വര്യമ് ഇത്യുക്തമ് ഏതൈരുക്തഃ പുരാതനഃ യഥാകാമോപലബ്ധിശ് ച യഥാകാമവിനിര്ഗമഃ
ഇതാണ് ഐന്ദ്രം എന്ന ഐശ്വര്യം. ഇതാണ് പുരാതനനായവനെ വിവരിക്കുന്നത്; ഇഷ്ടപ്രകാരം ലഭ്യവും, ഇഷ്ടപ്രകാരം വിടുകയും ചെയ്യാവുന്നതുമാണ്.
സര്വത്രാഭിഭവശ്ചൈവ സര്വഗുഹ്യനിദര്ശനമ് കാമാനുരൂപനിര്മാണം വശിത്വം പ്രിയദര്ശനമ്
എവിടെയും ആധിപത്യം, എല്ലാ രഹസ്യങ്ങളും വെളിപ്പെടുത്തൽ, ഇഷ്ടപ്രകാരം സൃഷ്ടി, വശീകരണം, മനോഹരമായ രൂപം എന്നിവയാണ്.