ലിങ്ഗപുരാണമ്

കര്തവ്യഃ സര്വയത്നേന ധര്മകാമാര്ഥമുക്തയേ അശക്തശ്ചേന്മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ പ്രാസാദം കര്തുമുത്തമമ്

ധർമ്മത്തിനും കാമത്തിനും മോക്ഷത്തിനുമായി എല്ലാ ശ്രമവുംകൊണ്ട് ക്ഷേത്രം പണിയണം. അതിനാൽ കഴിയില്ലെങ്കിൽ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ—

സംമാര്ജനാദിഭിര് വാപി സര്വാന്കാമാനവാപ്നുയാത് സംമാര്ജനം തു യഃ കുര്യാന് മാര്ജന്യാ മൃദുസൂക്ഷ്മയാ

തൂത്തടക്കുന്നതുപോലുള്ള ജോലികൾ ചെയ്താലും എല്ലാ ഇച്ഛകളും ലഭിക്കും. മൃദുവും സൂക്ഷ്മവുമായ തൂവാലകൊണ്ട് ക്ഷേത്രം വൃത്തിയാക്കുന്നവൻ—

ചാന്ദ്രായണസഹസ്രസ്യ ഫലം മാസേന ലഭ്യതേ യഃ കുര്യാദ്വസ്ത്രപൂതേന ഗന്ധഗോമയവാരിണാ

ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ ആയിരം ചാന്ദ്രായണ വ്രതഫലം ലഭിക്കും. വസ്ത്രംകൊണ്ട് ശുദ്ധീകരിച്ച സുഗന്ധമുള്ള ഗോമയജലം ഉപയോഗിച്ച് അളക്കുന്നത് ശരിയായി ചെയ്യുന്നവൻ—

ആലേപനം യഥാന്യായം വര്ഷചാന്ദ്രായണം ലഭേത് അര്ധക്രോശം ശിവക്ഷേത്രം ശിവലിങ്ഗാത്സമന്തതഃ

ആവശ്യാനുസരണം അളക്കുമ്പോൾ, ഒരു വർഷം ചാന്ദ്രായണഫലം ലഭിക്കും. ശിവലിംഗം ചുറ്റും അര കുരിശ ദൂരത്തിൽ ശിവക്ഷേത്രം—

യസ് ത്യജേദ് ദുസ്ത്യജാന് പ്രാണാഞ് ശിവസായുജ്യമ് ആപ്നുയാത് സ്വായംഭുവസ്യ മാനം ഹി തഥാ ബാണസ്യ സുവ്രതാഃ

ഏതെങ്കിലും ജീവൻ പോലും ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ ശിവസായുജ്യം നേടുന്നു. സ്വായംഭുവിന്റെ അളവുപോലെയും, ബാണന്റെ അളവുപോലെയും, ധാർമ്മികരേ—

സ്വായംഭുവേ തദര്ധം സ്യാത് സ്യാദ് ആര്ഷേ ച തദര്ധകമ് മാനുഷേ ച തദര്ധം സ്യാത് ക്ഷേത്രമാനം ദ്വിജോത്തമാഃ

സ്വായംഭുവിൽ അതേ അളവാണ്; ആർഷത്തിൽ അതിന്റെ പാതി; മനുഷ്യരിൽ അതിന്റെ പാതി—ഇതാണ് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അളവ്, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ.

ഏവം യതീനാമാവാസേ ക്ഷേത്രമാനം ദ്വിജോത്തമാഃ രുദ്രാവതാരേ ചാദ്യം യച് ഛിഷ്യേ ചൈവ പ്രശിഷ്യകേ

അതുപോലെ തന്നെ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ, യതികളുടെ വാസസ്ഥലത്തും, രുദ്രാവതാരത്തിലും, ഗുരുവിനും ശിഷ്യനും ഈ അളവ് ബാധകമാണ്.

നരാവതാരേ തച്ഛിഷ്യേ തച്ഛിഷ്യേ ച പ്രശിഷ്യകേ ശ്രീപര്വതേ മഹാപുണ്യേ തസ്യ പ്രാന്തേ ച വാ ദ്വിജാഃ

നരാവതാരത്തിൽ ശിഷ്യനും, ശിഷ്യന്റെ ശിഷ്യനും; പുണ്യമായ ശ്രീപർവതത്തിലും അതിന്റെ അതിരിലും, ദ്വിജന്മാരേ—

തസ്മിന്വാ യസ്ത്യജേത്പ്രാണാഞ് ഛിവസായുജ്യമാപ്നുയാത് വാരാണസ്യാം തഥാപ്യേവമ് അവിമുക്തേ വിശേഷതഃ

അവിടെ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ ശിവസായുജ്യം നേടുന്നു; വാരാണസിയിലും അതുപോലെ, പ്രത്യേകിച്ച് അവിമുക്തക്ഷേത്രത്തിലും.

കേദാരേ ച മഹാക്ഷേത്രേ പ്രയാഗേ ച വിശേഷതഃ കുരുക്ഷേത്രേ ച യഃ പ്രാണാന് സംത്യജേദ്യാതി നിര്വൃതിമ്

കേദാരം, മഹാക്ഷേത്രം, പ്രത്യേകിച്ച് പ്രയാഗം, കുരുക്ഷേത്രം എന്നിവിടങ്ങളിൽ ആരെങ്കിലും ജീവൻ വിട്ടാൽ, അവൻ മോക്ഷം നേടുന്നു.

പ്രഭാസേ പുഷ്കരേ ഽവന്ത്യാം തഥാ ചൈവാമരേശ്വരേ വണീശൈലാകുലേ ചൈവ മൃതോ യാതി ശിവാത്മതാമ്

പ്രഭാസം, പുഷ്കരം, അവന്തി, അമരേശ്വരം, വണീശൈലത്തിലെ കുന്നുകൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ മരിച്ചാൽ, ശിവസ്വരൂപം പ്രാപിക്കും.

വാരാണസ്യാം മൃതോ ജന്തുര് ന ജാതു ജന്തുതാം വ്രജേത് ത്രിവിഷ്ടപേ വിമുക്തേ ച കേദാരേ സംഗമേശ്വരേ

വാരാണസിയിൽ മരിച്ച ജീവി ഇനി ഒരിക്കലും ജീവിയായി ജനിക്കില്ല; ത്രിവിഷ്ടപം, മോക്ഷം ലഭിച്ച കേദാരം, സംഗമേശ്വരം എന്നിവിടങ്ങളിലും അതുപോലെ.

ശാലങ്കേ വാ ത്യജേത്പ്രാണാംസ് തഥാ വൈ ജമ്ബുകേശ്വരേ ശുക്രേശ്വരേ വാ ഗോകര്ണേ ഭാസ്കരേശേ ഗുഹേശ്വരേ

ശാലങ്കയിൽ, ജംബുകേശ്വരത്തിൽ, ശുക്രേശ്വരത്തിൽ, ഗോകർണ്ണയിൽ, ഭാസ്കരേശ്വരത്തിൽ, ഗുഹേശ്വരത്തിൽ ജീവൻ വിട്ടാൽ.

ഹിരണ്യഗര്ഭേ നന്ദീശേ സ യാതി പരമാം ഗതിമ് നിയമൈഃ ശോഷ്യ യോ ദേഹം ത്യജേത്ക്ഷേത്രേ ശിവസ്യ തു

ഹിരണ്യഗർഭം, നന്ദീശ്വരം എന്നിവിടങ്ങളിൽ പരമാവസ്ഥയിലേക്കാണ് യാത്ര; ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ ശരീരം ക്ഷയിപ്പിച്ച് ഉപവാസം പാലിച്ച് ജീവൻ വിട്ടാൽ.

സ യാതി ശിവതാം യോഗീ മാനുഷേ ദൈവികേ ഽപി വാ ആര്ഷേ വാപി മുനിശ്രേഷ്ഠാസ് തഥാ സ്വായംഭുവേ ഽപി വാ

അങ്ങനെയുള്ള യോഗി മനുഷ്യരിലോ ദേവതകളിലോ, ഋഷിമാരിലോ, മुनിശ്രേഷ്ഠന്മാരിലോ, സ്വായംഭുവിലോ ആയാലും ശിവസ്വരൂപം പ്രാപിക്കും.

സ്വയംഭൂതേ തഥാ ദേവേ നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ ആധായാഗ്നിം ശിവക്ഷേത്രേ സമ്പൂജ്യ പരമേശ്വരമ്

സ്വായംഭുവിൽ ദേവനിൽ പോലും സംശയിക്കേണ്ടതില്ല; ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ അഗ്നി തെളിച്ച് പരമേശ്വരനെ പൂജിച്ചാൽ.

സ്വദേഹപിണ്ഡം ജുഹുയാദ് യഃ സ യാതി പരാം ഗതിമ് യാവത്താവന്നിരാഹാരോ ഭൂത്വാ പ്രാണാന് പരിത്യജേത്

തന്റെ ശരീരം അഗ്നിയിൽ അർപ്പിച്ചാൽ പരമാവസ്ഥയിലേക്കാണ് യാത്ര; കഴിയുന്നത്ര നേരം ഉപവാസം പാലിച്ച് ജീവൻ വിട്ടാൽ.

ശിവക്ഷേത്രേ മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ ശിവസായുജ്യമാപ്നുയാത് ഛിത്ത്വാ പാദദ്വയം ചാപി ശിവക്ഷേത്രേ വസേത്തു യഃ

ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ, മഹാമുനികളേ, ശിവസായുജ്യം ലഭിക്കും; ഇരുപാദവും നഷ്ടമായാലും ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ വസിക്കുന്നവനു.

സ യാതി ശിവതാം ചൈവ നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ ക്ഷേത്രസ്യ ദര്ശനം പുണ്യം പ്രവേശസ്തച്ഛതാധികഃ

അവൻ ശിവസ്വരൂപം പ്രാപിക്കും; സംശയിക്കേണ്ടതില്ല. ക്ഷേത്രം കാണുന്നതിന് itself പുണ്യം, അകത്തു കടക്കുന്നത് നൂറിരട്ടി പുണ്യമാണ്.

തസ്മാച്ഛതഗുണം പുണ്യം സ്പര്ശനം ച പ്രദക്ഷിണമ് തസ്മാച്ഛതഗുണം പുണ്യം ജലസ്നാനമതഃ പരമ്

അതിനാൽ, ക്ഷേത്രം സ്പർശിക്കുകയും പ്രദക്ഷിണം നടത്തുകയും ചെയ്താൽ നൂറിരട്ടി പുണ്യം ലഭിക്കും; അവിടുത്തെ വെള്ളത്തിൽ കുളിച്ചാൽ അതിലും വലിയ പുണ്യം.

ക്ഷീരസ്നാനം തതോ വിപ്രാഃ ശതാധികമനുത്തമമ് ദധ്നാ സഹസ്രമാഖ്യാതം മധുനാ തച്ഛതാധികമ്

പാൽകുളി, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, നൂറിരട്ടി ഉത്തമം; തയിരിൽ ആയിരംപട്ടും, തേനിൽ നൂറിരട്ടി അധികം.

ഘൃതസ്നാനേന ചാനന്തം ശാര്കരേ തച്ഛതാധികമ് ശിവക്ഷേത്രസമീപസ്ഥാം നദീം പ്രാപ്യാവഗാഹ്യ ച

നെയ്കുളിയിൽ അനന്തമായ പുണ്യം; പഞ്ചസാരയിൽ നൂറിരട്ടി അധികം. ശിവക്ഷേത്രത്തിന് സമീപമുള്ള നദിയിൽ കുളിച്ചാൽ.

ത്യജേദ്ദേഹം വിഹായാന്നം ശിവലോകേ മഹീയതേ ശിവക്ഷേത്രസമീപസ്ഥാ നദ്യഃ സര്വാഃ സുശോഭനാഃ

അവിടെ ഭക്ഷണം ഉപേക്ഷിച്ച് ശരീരം വിട്ടാൽ ശിവലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടും. ശിവക്ഷേത്രത്തിന് സമീപമുള്ള എല്ലാ നദികളും അതിമനോഹരമാണ്.

വാപീകൂപതഡാഗാശ് ച ശിവതീര്ഥാ ഇതി സ്മൃതാഃ സ്നാത്വാ തേഷു നരോ ഭക്ത്യാ തീര്ഥേഷു ദ്വിജസത്തമാഃ

കിണറുകൾ, കുളം, തടാഗങ്ങൾ ഇവയെല്ലാം ശിവതീർഥങ്ങളായി അറിയപ്പെടുന്നു. അവയിൽ ഭക്തിയോടെ കുളിച്ചാൽ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, തീർത്ഥത്തിൽ.

ബ്രഹ്മഹത്യാദിഭിഃ പാപൈര് മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ പ്രാതഃ സ്നാത്വാ മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ ശിവതീര്ഥേഷു മാനവഃ

ബ്രഹ്മഹത്യാദിപാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും; സംശയമില്ല. പ്രഭാതത്തിൽ ശിവതീർഥങ്ങളിൽ കുളിച്ചാൽ, മഹാമുനികളേ, മനുഷ്യൻ.

അശ്വമേധഫലം പ്രാപ്യ രുദ്രലോകം സ ഗച്ഛതി മധ്യാഹ്നേ ശിവതീര്ഥേഷു സ്നാത്വാ ഭക്ത്യാ സകൃന്നരഃ

അശ്വമേധയാഗഫലം ലഭിച്ച്, രുദ്രലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; മധ്യാഹ്നത്തിൽ ശിവതീർഥങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ ഒരിക്കൽ കുളിച്ചാൽ.

ഗങ്ഗാസ്നാനസമം പുണ്യം ലഭതേ നാത്ര സംശയഃ അസ്തം ഗതേ തഥാ ചാര്കേ സ്നാത്വാ ഗച്ഛേച്ഛിവം പദമ്

ഗംഗാസ്നാനത്തിന് തുല്യമായ പുണ്യം ലഭിക്കും; സംശയമില്ല. അസ്തമയസമയത്ത് കുളിച്ചാൽ ശിവപദം പ്രാപിക്കും.

പാപകഞ്ചുകമുത്സൃജ്യ ശിവതീര്ഥേഷു മാനവഃ ദ്വിജാസ് ത്രിഷവണം സ്നാത്വാ ശിവതീര്ഥേ സകൃന്നരഃ

പാപങ്ങളുടെ മറവു വിട്ട് ശിവക്ഷേത്രത്തിലെ തിരുനീരിൽ, ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ മൂന്നു പ്രാവശ്യം സ്നാനം ചെയ്താലും, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യൻ ഒരിക്കൽ മാത്രം ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്താലും,

ശിവസായുജ്യമാപ്നോതി നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ പുരാഥ സൂകരഃ കശ്ചിത് ശ്വാനം ദൃഷ്ട്വാ ഭയാത്പഥി

അവൻ ശിവനോടു ഐക്യം നേടുന്നു; ഇതിൽ സംശയിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. പുരാതനകാലത്ത് ഒരു പന്നി വഴിയിൽ ഒരു നായയെ കണ്ടു ഭയന്ന്—