ലിങ്ഗപുരാണമ്

കൃത്വാ യത്ഫലമാപ്നോതി തത്ഫലം പ്രവദാമ്യഹമ് മഹേന്ദ്രപര്വതാകാരൈര് വിമാനൈര്വൃഷസംയുതൈഃ

അത് പണിയുമ്പോള്‍ ലഭിക്കുന്ന ഫലം ഞാന്‍ പറയുന്നു: മഹേന്ദ്രപര്‍വതംപോലെയുള്ള, കാളകളാല്‍ അലങ്കരിച്ച മണ്ഡപങ്ങളോടുകൂടിയ ആലയം.

ഗത്വാ ശിവപുരം ദിവ്യം ഭുക്ത്വാ ഭോഗാന്യഥേപ്സിതാന് ജ്ഞാനം വിചാരിതം രുദ്രൈഃ സമ്പ്രാപ്യ മുനിപുങ്ഗവാഃ

ദൈവികമായ ശിവനഗരിയിലെത്തിയ ശേഷം, ഇഷ്ടമുള്ള സുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ച മഹർഷികൾ, രുദ്രന്മാർ അന്വേഷിച്ച ജ്ഞാനം നേടിയശേഷം തിരികെ വരുന്നു.

വിഷയാന് വിഷവത് ത്യക്ത്വാ ശിവസായുജ്യമാപ്നുയാത് ഹേമ്നാ യസ്തു പ്രകുര്വീത പ്രാസാദം രത്നശോഭിതമ്

ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങൾ വിഷംപോലെ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ശിവനോടുള്ള ഐക്യം ലഭിക്കും. സ്വർണ്ണത്തിൽ രത്നങ്ങൾകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ക്ഷേത്രം ആരെങ്കിലും പണിതാൽ—

ദ്രാവിഡം നാഗരം വാപി കേസരം വാ വിധാനതഃ കൂടം വാ മണ്ഡപം വാപി സമം വാ ദീര്ഘമ് ഏവ ച

അത് ദ്രാവിഡം, നാഗരം, കെസരം എന്നിങ്ങനെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, ഗോപുരം, മണ്ഡപം, ചതുരം, നീണ്ടതോ ആയാലും—

ന തസ്യ ശക്യതേ വക്തും പുണ്യം ശതയുഗൈരപി ജീര്ണം വാ പതിതം വാപി ഖണ്ഡിതം സ്ഫുടിതം തഥാ

അത് പഴയതാകുകയോ, ഇടിഞ്ഞുപോകുകയോ, തകർന്നുപോകുകയോ, വിള്ളുകയോ ചെയ്താലും, അതിന്റെ മഹത്വം നൂറു യുഗങ്ങൾക്കാലം പറഞ്ഞാലും മുഴുവനായി വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

പൂര്വവത്കാരയേദ്യസ്തു ദ്വാരാദ്യൈഃ സുശുഭം ദ്വിജാഃ പ്രാസാദം മണ്ഡപം വാപി പ്രാകാരം ഗോപുരം തു വാ

ആദ്യംപോലെ വാതിലുകളും മറ്റും മനോഹരമായി പുനർനിർമ്മിക്കുന്നവർ, ദ്വിജന്മാരേ, ക്ഷേത്രം, മണ്ഡപം, ചുറ്റുമതിൽ, ഗോപുരം എന്നിവയൊന്നാണെങ്കിൽ പോലും—

കര്തുരപ്യധികം പുണ്യം ലഭതേ നാത്ര സംശയഃ വൃത്ത്യര്ഥം വാ പ്രകുര്വീത നരഃ കര്മ ശിവാലയേ

അവർക്ക് ആദ്യമായി പണിതവരെക്കാൾ കൂടുതൽ പുണ്യം ലഭിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല. അല്ലെങ്കിൽ, ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ ഉപജീവനത്തിനായി ജോലി ചെയ്താലും—

യഃ സ യാതി ന സംദേഹഃ സ്വര്ഗലോകം സബാന്ധവഃ യശ്ചാത്മഭോഗസിദ്ധ്യര്ഥമ് അപി രുദ്രാലയേ സകൃത്

അവൻ തന്റെ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ എത്തും, സംശയമില്ല. രുദ്രക്ഷേത്രത്തിൽ സ്വാർത്ഥസുഖത്തിനായി ഒരിക്കൽ പോലും പ്രവർത്തിച്ചാലും—

കര്മ കുര്യാദ്യദി സുഖം ലബ്ധ്വാ ചാപി പ്രമോദതേ തസ്മാദ് ആയതനം ഭക്ത്യാ യഃ കുര്യാന് മുനിസത്തമാഃ

അവൻ ആനന്ദംകൊണ്ടു ജോലി ചെയ്താൽ പോലും, അതുകൊണ്ട്, മഹർഷികളേ, ഭക്തിയോടെ ആരെങ്കിലും ക്ഷേത്രം പണിതാൽ—

കാഷ്ഠേഷ്ടകാദിഭിര് മര്ത്യഃ ശിവലോകേ മഹീയതേ പ്രസാദാര്ഥം മഹേശസ്യ പ്രാസാദേ മുനിപുങ്ഗവാഃ

മരവും ഇഷ്ടികയും മറ്റും ഉപയോഗിച്ച് മഹേശന്റെ ക്ഷേത്രം പണിയുന്ന凡 മനുഷ്യൻ ശിവലോകത്തിൽ മഹത്വം നേടുന്നു, മഹർഷികളേ.

കര്തവ്യഃ സര്വയത്നേന ധര്മകാമാര്ഥമുക്തയേ അശക്തശ്ചേന്മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ പ്രാസാദം കര്തുമുത്തമമ്

ധർമ്മത്തിനും കാമത്തിനും മോക്ഷത്തിനുമായി എല്ലാ ശ്രമവുംകൊണ്ട് ക്ഷേത്രം പണിയണം. അതിനാൽ കഴിയില്ലെങ്കിൽ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ—

സംമാര്ജനാദിഭിര് വാപി സര്വാന്കാമാനവാപ്നുയാത് സംമാര്ജനം തു യഃ കുര്യാന് മാര്ജന്യാ മൃദുസൂക്ഷ്മയാ

തൂത്തടക്കുന്നതുപോലുള്ള ജോലികൾ ചെയ്താലും എല്ലാ ഇച്ഛകളും ലഭിക്കും. മൃദുവും സൂക്ഷ്മവുമായ തൂവാലകൊണ്ട് ക്ഷേത്രം വൃത്തിയാക്കുന്നവൻ—

ചാന്ദ്രായണസഹസ്രസ്യ ഫലം മാസേന ലഭ്യതേ യഃ കുര്യാദ്വസ്ത്രപൂതേന ഗന്ധഗോമയവാരിണാ

ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ ആയിരം ചാന്ദ്രായണ വ്രതഫലം ലഭിക്കും. വസ്ത്രംകൊണ്ട് ശുദ്ധീകരിച്ച സുഗന്ധമുള്ള ഗോമയജലം ഉപയോഗിച്ച് അളക്കുന്നത് ശരിയായി ചെയ്യുന്നവൻ—

ആലേപനം യഥാന്യായം വര്ഷചാന്ദ്രായണം ലഭേത് അര്ധക്രോശം ശിവക്ഷേത്രം ശിവലിങ്ഗാത്സമന്തതഃ

ആവശ്യാനുസരണം അളക്കുമ്പോൾ, ഒരു വർഷം ചാന്ദ്രായണഫലം ലഭിക്കും. ശിവലിംഗം ചുറ്റും അര കുരിശ ദൂരത്തിൽ ശിവക്ഷേത്രം—

യസ് ത്യജേദ് ദുസ്ത്യജാന് പ്രാണാഞ് ശിവസായുജ്യമ് ആപ്നുയാത് സ്വായംഭുവസ്യ മാനം ഹി തഥാ ബാണസ്യ സുവ്രതാഃ

ഏതെങ്കിലും ജീവൻ പോലും ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ ശിവസായുജ്യം നേടുന്നു. സ്വായംഭുവിന്റെ അളവുപോലെയും, ബാണന്റെ അളവുപോലെയും, ധാർമ്മികരേ—

സ്വായംഭുവേ തദര്ധം സ്യാത് സ്യാദ് ആര്ഷേ ച തദര്ധകമ് മാനുഷേ ച തദര്ധം സ്യാത് ക്ഷേത്രമാനം ദ്വിജോത്തമാഃ

സ്വായംഭുവിൽ അതേ അളവാണ്; ആർഷത്തിൽ അതിന്റെ പാതി; മനുഷ്യരിൽ അതിന്റെ പാതി—ഇതാണ് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അളവ്, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ.

ഏവം യതീനാമാവാസേ ക്ഷേത്രമാനം ദ്വിജോത്തമാഃ രുദ്രാവതാരേ ചാദ്യം യച് ഛിഷ്യേ ചൈവ പ്രശിഷ്യകേ

അതുപോലെ തന്നെ, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ, യതികളുടെ വാസസ്ഥലത്തും, രുദ്രാവതാരത്തിലും, ഗുരുവിനും ശിഷ്യനും ഈ അളവ് ബാധകമാണ്.

നരാവതാരേ തച്ഛിഷ്യേ തച്ഛിഷ്യേ ച പ്രശിഷ്യകേ ശ്രീപര്വതേ മഹാപുണ്യേ തസ്യ പ്രാന്തേ ച വാ ദ്വിജാഃ

നരാവതാരത്തിൽ ശിഷ്യനും, ശിഷ്യന്റെ ശിഷ്യനും; പുണ്യമായ ശ്രീപർവതത്തിലും അതിന്റെ അതിരിലും, ദ്വിജന്മാരേ—

തസ്മിന്വാ യസ്ത്യജേത്പ്രാണാഞ് ഛിവസായുജ്യമാപ്നുയാത് വാരാണസ്യാം തഥാപ്യേവമ് അവിമുക്തേ വിശേഷതഃ

അവിടെ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ ശിവസായുജ്യം നേടുന്നു; വാരാണസിയിലും അതുപോലെ, പ്രത്യേകിച്ച് അവിമുക്തക്ഷേത്രത്തിലും.

കേദാരേ ച മഹാക്ഷേത്രേ പ്രയാഗേ ച വിശേഷതഃ കുരുക്ഷേത്രേ ച യഃ പ്രാണാന് സംത്യജേദ്യാതി നിര്വൃതിമ്

കേദാരം, മഹാക്ഷേത്രം, പ്രത്യേകിച്ച് പ്രയാഗം, കുരുക്ഷേത്രം എന്നിവിടങ്ങളിൽ ആരെങ്കിലും ജീവൻ വിട്ടാൽ, അവൻ മോക്ഷം നേടുന്നു.

പ്രഭാസേ പുഷ്കരേ ഽവന്ത്യാം തഥാ ചൈവാമരേശ്വരേ വണീശൈലാകുലേ ചൈവ മൃതോ യാതി ശിവാത്മതാമ്

പ്രഭാസം, പുഷ്കരം, അവന്തി, അമരേശ്വരം, വണീശൈലത്തിലെ കുന്നുകൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ മരിച്ചാൽ, ശിവസ്വരൂപം പ്രാപിക്കും.

വാരാണസ്യാം മൃതോ ജന്തുര് ന ജാതു ജന്തുതാം വ്രജേത് ത്രിവിഷ്ടപേ വിമുക്തേ ച കേദാരേ സംഗമേശ്വരേ

വാരാണസിയിൽ മരിച്ച ജീവി ഇനി ഒരിക്കലും ജീവിയായി ജനിക്കില്ല; ത്രിവിഷ്ടപം, മോക്ഷം ലഭിച്ച കേദാരം, സംഗമേശ്വരം എന്നിവിടങ്ങളിലും അതുപോലെ.

ശാലങ്കേ വാ ത്യജേത്പ്രാണാംസ് തഥാ വൈ ജമ്ബുകേശ്വരേ ശുക്രേശ്വരേ വാ ഗോകര്ണേ ഭാസ്കരേശേ ഗുഹേശ്വരേ

ശാലങ്കയിൽ, ജംബുകേശ്വരത്തിൽ, ശുക്രേശ്വരത്തിൽ, ഗോകർണ്ണയിൽ, ഭാസ്കരേശ്വരത്തിൽ, ഗുഹേശ്വരത്തിൽ ജീവൻ വിട്ടാൽ.

ഹിരണ്യഗര്ഭേ നന്ദീശേ സ യാതി പരമാം ഗതിമ് നിയമൈഃ ശോഷ്യ യോ ദേഹം ത്യജേത്ക്ഷേത്രേ ശിവസ്യ തു

ഹിരണ്യഗർഭം, നന്ദീശ്വരം എന്നിവിടങ്ങളിൽ പരമാവസ്ഥയിലേക്കാണ് യാത്ര; ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ ശരീരം ക്ഷയിപ്പിച്ച് ഉപവാസം പാലിച്ച് ജീവൻ വിട്ടാൽ.

സ യാതി ശിവതാം യോഗീ മാനുഷേ ദൈവികേ ഽപി വാ ആര്ഷേ വാപി മുനിശ്രേഷ്ഠാസ് തഥാ സ്വായംഭുവേ ഽപി വാ

അങ്ങനെയുള്ള യോഗി മനുഷ്യരിലോ ദേവതകളിലോ, ഋഷിമാരിലോ, മुनിശ്രേഷ്ഠന്മാരിലോ, സ്വായംഭുവിലോ ആയാലും ശിവസ്വരൂപം പ്രാപിക്കും.

സ്വയംഭൂതേ തഥാ ദേവേ നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ ആധായാഗ്നിം ശിവക്ഷേത്രേ സമ്പൂജ്യ പരമേശ്വരമ്

സ്വായംഭുവിൽ ദേവനിൽ പോലും സംശയിക്കേണ്ടതില്ല; ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ അഗ്നി തെളിച്ച് പരമേശ്വരനെ പൂജിച്ചാൽ.

സ്വദേഹപിണ്ഡം ജുഹുയാദ് യഃ സ യാതി പരാം ഗതിമ് യാവത്താവന്നിരാഹാരോ ഭൂത്വാ പ്രാണാന് പരിത്യജേത്

തന്റെ ശരീരം അഗ്നിയിൽ അർപ്പിച്ചാൽ പരമാവസ്ഥയിലേക്കാണ് യാത്ര; കഴിയുന്നത്ര നേരം ഉപവാസം പാലിച്ച് ജീവൻ വിട്ടാൽ.

ശിവക്ഷേത്രേ മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ ശിവസായുജ്യമാപ്നുയാത് ഛിത്ത്വാ പാദദ്വയം ചാപി ശിവക്ഷേത്രേ വസേത്തു യഃ

ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ, മഹാമുനികളേ, ശിവസായുജ്യം ലഭിക്കും; ഇരുപാദവും നഷ്ടമായാലും ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ വസിക്കുന്നവനു.

സ യാതി ശിവതാം ചൈവ നാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ ക്ഷേത്രസ്യ ദര്ശനം പുണ്യം പ്രവേശസ്തച്ഛതാധികഃ

അവൻ ശിവസ്വരൂപം പ്രാപിക്കും; സംശയിക്കേണ്ടതില്ല. ക്ഷേത്രം കാണുന്നതിന് itself പുണ്യം, അകത്തു കടക്കുന്നത് നൂറിരട്ടി പുണ്യമാണ്.