സ്കന്ദോമാസഹിതം ദേവം സമ്പൂജ്യ വിധിനാ സകൃത് യത്ഫലം ലഭതേ മര്ത്യസ് തദ്വദാമി യഥാശ്രുതമ്
സ്കന്ദനോടൊപ്പം ദേവനെ ശരിയായ വിധിയിൽ ഒരിക്കൽ പോലും ആരാധിച്ചാൽ, മനുഷ്യൻ നേടുന്ന ഫലം ഞാൻ കേട്ടതുപോലെ പറയാം.
സൂര്യകോടിപ്രതികാശൈര് വിമാനൈഃ സാര്വകാമികൈഃ രുദ്രകന്യാസമാകീര്ണൈര് ഗേയനാട്യസമന്വിതൈഃ
പതിനായിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന, രുദ്രന്റെ പുത്രിമാരാൽ നിറഞ്ഞ, സംഗീതവും നൃത്തവും ഉള്ള വിമാനങ്ങളിൽ,
ശിവവത്ക്രീഡതേ യോഗീ യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ് തത്ര ഭുക്ത്വാ മഹാഭോഗാന് വിമാനൈഃ സാര്വകാമികൈഃ
യോഗി ശിവനെപ്പോലെ സൃഷ്ടി നശിക്കുന്നതുവരെ ക്രീഡിക്കുന്നു; അവിടെ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന വിമാനങ്ങളിൽ മഹാഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
ഔമം കൌമാരമൈശാനം വൈഷ്ണവം ബ്രാഹ്മമേവ ച പ്രാജാപത്യം മഹാതേജാ ജനലോകം മഹസ് തഥാ
അവൻ ഔമം, കൗമാരം, ഈശാനം, വൈഷ്ണവം, ബ്രാഹ്മം, പ്രജാപതിമാരുടെ ലോകങ്ങൾ, മഹത്തായ പ്രകാശമുള്ള ജനലോകം, മഹസ് എന്നിവയും പ്രാപിക്കുന്നു.
ഐന്ദ്രമ് ആസാദ്യ ചൈന്ദ്രത്വം കൃത്വാ വര്ഷായുതം പുനഃ ഭുക്ത്വാ ചൈവ ഭുവര്ലോകേ ഭോഗാന് ദിവ്യാന് സുശോഭനാന്
ഇന്ദ്രലോകം പ്രാപിച്ച്, പത്തായിരം വർഷം ഇന്ദ്രനായി കഴിയുകയും, ഭൂവർലോകത്തിൽ ദിവ്യവും മനോഹരവുമായ അനുഭവങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
മേരുമാസാദ്യ ദേവാനാം ഭവനേഷു പ്രമോദതേ ഏകപാദം ചതുര്ബാഹും ത്രിനേത്രം ശൂലസംയുതമ്
മേറു മലയിൽ എത്തി, ദേവന്മാരുടെ ഭവനങ്ങളിൽ ആനന്ദിക്കുകയും, ഒരു കാൽ, നാല് കൈകൾ, മൂന്ന് കണ്ണുകൾ, ത്രിശൂലം കൈവശം വച്ചവനായി ഇരിക്കുന്നു.
സൃഷ്ട്വാ സ്ഥിതം ഹരിം വാമേ ദക്ഷിണേ ചതുരാനനമ് അഷ്ടാവിംശതിരുദ്രാണാം കോടിഃ സര്വാങ്ഗസുപ്രഭമ്
വലത്തുവശത്ത് നാലുമുഖനെയും ഇടത്തുവശത്ത് ഹരിയെയും സൃഷ്ടിച്ച്, ഇരുപത്തിയെട്ട് കോടിയോളം രുദ്രന്മാരെ മുഴുവൻ ഭംഗിയോടെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
പഞ്ചവിംശതികം സാക്ഷാത് പുരുഷം ഹൃദയാത്തഥാ പ്രകൃതിം വാമതശ്ചൈവ ബുദ്ധിം വൈ ബുദ്ധിദേശതഃ
ഇരുപത്തഞ്ച് ഭാഗങ്ങളുള്ള പുരുഷൻ നേരിട്ട് ഹൃദയത്തിൽ നിന്നാണ്; പ്രകൃതി ഇടത്തുവശത്തും, ബുദ്ധി ബുദ്ധിയുടെ സ്ഥാനത്തും നിലകൊള്ളുന്നു.
അഹങ്കാരമഹങ്കാരാത് തന്മാത്രാണി തു തത്ര വൈ ഇന്ദ്രിയാണീന്ദ്രിയാദേവ ലീലയാ പരമേശ്വരമ്
അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്ന് അഹങ്കാരം, അതിൽ നിന്ന് തന്മാത്രകൾ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങൾ, ഈ എല്ലാം പരമേശ്വരന്റെ ലീലയാണ്.
പൃഥിവീം പാദമൂലാത്തു ഗുഹ്യദേശാജ്ജലം തഥാ നാഭിദേശാത് തഥാ വഹ്നിം ഹൃദയാദ്ഭാസ്കരം തഥാ
പാദത്തിന്റെ അടിയിൽ നിന്ന് ഭൂമി, രഹസ്യസ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് ജലം, നാഭിയിൽ നിന്ന് അഗ്നി, ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് സൂര്യൻ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു.
കണ്ഠാത്സോമം തഥാത്മാനം ഭ്രൂമധ്യാന്മസ്തകാദ്ദിവമ് സൃഷ്ടൈവം സംസ്ഥിതം സാക്ഷാജ് ജഗത്സര്വം ചരാചരമ്
കണ്ഠത്തിൽ നിന്നു സോമം, ഭ്രൂമധ്യത്തിൽ നിന്നു ആത്മാവും, മസ്തകത്തിൽ നിന്നു സ്വർഗ്ഗവും ഉദിച്ചുവന്നു. ഇങ്ങനെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട്, സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലമായതുമായ ഈ ലോകം മുഴുവൻ വ്യക്തമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
സര്വജ്ഞം സര്വഗം ദേവം കൃത്വാ വിദ്യാവിധാനതഃ പ്രതിഷ്ഠാപ്യ യഥാന്യായം ശിവസായുജ്യമാപ്നുയാത്
സർവ്വജ്ഞനും സർവ്വവ്യാപിയുമായ ദൈവത്തെ ജ്ഞാനവും ആചാരവും അനുസരിച്ച് സ്ഥാപിച്ചാൽ, ശിവനോടുള്ള ഐക്യത്തെ one ആൾ നേടും.
ത്രിപാദം സപ്തഹസ്തം ച ചതുഃശൃങ്ഗം ദ്വിശീര്ഷകമ് കൃത്വാ യജ്ഞേശമീശാനം വിഷ്ണുലോകേ മഹീയതേ
മൂന്നു കാലുള്ള, ഏഴ് കൈകളുള്ള, നാലു കൊമ്പുള്ള, രണ്ട് തലകളുള്ള യജ്ഞേശ്വരനെ രൂപപ്പെടുത്തി, വിഷ്ണുവിന്റെ ലോകത്തിൽ അവൻ മഹത്വം നേടുന്നു.
തത്ര ഭുക്ത്വാ മഹാഭോഗാന് കല്പലക്ഷം സുഖീ നരഃ ക്രമാദാഗത്യ ലോകേ ഽസ്മിന് സര്വയജ്ഞാന്തഗോ ഭവേത്
അവിടെ, ലക്ഷക്കണക്കിന് കാല്പര്യങ്ങൾ മഹാസുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, സന്തോഷത്തോടെ, അവൻ ക്രമമായി ഈ ലോകത്തേക്ക് തിരിച്ചെത്തി, എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളുടെ ഫലമായി മാറുന്നു.
വൃഷാരൂഢം തു യഃ കുര്യാത് സോമം സോമാര്ധഭൂഷണമ് ഹയമേധായുതം കൃത്വാ യത്പുണ്യം തദ് അവാപ്യ സഃ
വൃഷഭത്തിൽ കയറിയ, അർദ്ധചന്ദ്രം അലങ്കാരമായി ധരിച്ച ശിവനെ സ്ഥാപിച്ചാൽ, ആയിരക്കണക്കിന് അശ്വമേധ യജ്ഞങ്ങളുടെ ഫലം ആൾക്കു ലഭിക്കും.
കാഞ്ചനേന വിമാനേന കിങ്കിണീജാലമാലിനാ ഗത്വാ ശിവപുരം ദിവ്യം തത്രൈവ സ വിമുച്യതേ
കിങ്കിണികളാൽ അലങ്കരിച്ച പൊൻ വിമാനത്തിൽ കയറി, ദിവ്യമായ ശിവപുരിയിൽ എത്തി, അവിടെ തന്നെയാവുന്നു മോക്ഷം.
നന്ദിനാ സഹിതം ദേവം സാമ്ബം സര്വഗണൈര്വൃതമ് കൃത്വാ യത്ഫലമാപ്നോതി വക്ഷ്യേ തദ്വൈ യഥാശ്രുതമ്
നന്ദിയോടൊപ്പം, അംബയോടുകൂടി, സർവ്വഗണങ്ങൾ ചുറ്റിയ ദൈവത്തെ സ്ഥാപിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം ഞാൻ കേട്ടതുപോലെ വ്യക്തമാക്കാം.
സൂര്യമണ്ഡലസംകാശൈര് വിമാനൈര് വൃഷസംയുതൈഃ അപ്സരോഗണസംകീര്ണൈര് ദേവദാനവദുര്ലഭൈഃ
സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലുള്ള, വൃഷഭങ്ങൾ കയറ്റിയ, അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടത്തോടെ നിറഞ്ഞ, ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും അപൂർവമായ വിമാനങ്ങൾ അവനു ലഭിക്കും.
നൃത്യദ്ഭിര് അപ്സരഃസംഘൈഃ സര്വതഃ സര്വശോഭിതൈഃ ഗത്വാ ശിവപുരം ദിവ്യം ഗാണപത്യമവാപ്നുയാത്
എല്ലാ ദിശകളിലും നൃത്തം ചെയ്യുന്ന അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ ചുറ്റി, സർവ്വശോഭയോടെ, ദിവ്യമായ ശിവപുരിയിൽ എത്തി, ഗണപതിയുടെ സ്ഥാനം നേടുന്നു.
നൃത്യന്തം ദേവദേവേശം ശൈലജാസഹിതം പ്രഭുമ് സഹസ്രബാഹും സര്വജ്ഞം ചതുര്ബാഹുമ് അഥാപി വാ
പർവ്വതകുമാരിയോടൊപ്പം നൃത്തം ചെയ്യുന്ന, ആയിരം കൈകളുള്ള, സർവ്വജ്ഞനായ, അല്ലെങ്കിൽ നാലു കൈകളുള്ള ദേവദേവനെയും അവൻ കാണുന്നു.
ഭൃഗ്വാദ്യൈര്ഭൂതസംഘൈശ് ച സംവൃതം പരമേശ്വരമ് ശൈലജാസഹിതം സാക്ഷാദ് വൃഷഭധ്വജമീശ്വരമ്
ഭൃഗുവും മറ്റു ഭൂതഗണങ്ങളും ചുറ്റിയ, പർവ്വതകുമാരിയോടൊപ്പം, വൃഷഭധ്വജം അണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന പരമേശ്വരനെ അവൻ നേരിട്ട് കാണുന്നു.
ബ്രഹ്മേന്ദ്രവിഷ്ണുസോമാദ്യൈഃ സദാ സര്വൈര്നമസ്കൃതമ് മാതൃഭിര് മുനിഭിശ്ചൈവ സംവൃതം പരമേശ്വരമ്
ബ്രഹ്മാവും ഇന്ദ്രനും വിഷ്ണുവും സോമനും മറ്റ് ദേവന്മാരും എപ്പോഴും വണങ്ങുന്ന, മാതാക്കൾക്കും മുനികൾക്കും ഇടയിൽ പരമേശ്വരൻ നിലകൊള്ളുന്നു.
കൃത്വാ ഭക്ത്യാ പ്രതിഷ്ഠാപ്യ യത്ഫലം തദ്വദാമ്യഹമ് സര്വയജ്ഞതപോദാനതീര്ഥദേവേഷു യത് ഫലമ്
ഭക്തിയോടെ സ്ഥാപിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം ഞാൻ പറയും. അതു എല്ലാ യജ്ഞങ്ങൾക്കും, തപസ്സിനും, ദാനങ്ങൾക്കും, തീർത്ഥയാത്രകൾക്കും, ദേവാരാധനയ്ക്കും സമമാണ്.
തത്ഫലം കോടിഗുണിതം ലബ്ധ്വാ യാതി ശിവം പദമ് തത്ര ഭുക്ത്വാ മഹാഭോഗാന് യാവദ് ആഭൂതസംപ്ലവമ്
ആ ഫലം കോടിമടങ്ങ് വർദ്ധിച്ച് ലഭിച്ച്, ശിവന്റെ ലോകത്തിൽ എത്തുന്നു; അവിടെ, സൃഷ്ടികൾ ലയിക്കുന്നവരെ വരെ മഹാസുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
സൃഷ്ട്യന്തരേ പുനഃ പ്രാപ്തേ മാനവം പദമാപ്നുയാത് നഗ്നം ചതുര്ഭുജം ശ്വേതം ത്രിനേത്രം സര്പമേഖലമ്
പുതിയ സൃഷ്ടിയിൽ വീണ്ടും ജനനം ലഭിക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യരൂപത്തിൽ, നഗ്നനായും, നാലു കൈകളോടെയും, വെള്ളയുമുള്ള, മൂന്നുകണ്ണുള്ള, പാമ്പ് കെട്ടിയവനായി ജനിക്കുന്നു.
കപാലഹസ്തം ദേവേശം കൃഷ്ണകുഞ്ചിതമൂര്ധജമ് കൃത്വാ ഭക്ത്യാ പ്രതിഷ്ഠാപ്യ ശിവസായുജ്യമാപ്നുയാത്
കൈയിൽ കപാലം പിടിച്ച, കറുത്ത വളഞ്ഞ മുടിയുള്ള ദേവേശ്വരനെ ഭക്തിയോടെ സ്ഥാപിച്ചാൽ, ശിവനോടുള്ള ഐക്യം നേടുന്നു.
ഇഭേന്ദ്രദാരകം ദേവം സാംബം സിദ്ധാര്ഥദം പ്രഭുമ് സുധൂമ്രവര്ണം രക്താക്ഷം ത്രിനേത്രം ചന്ദ്രഭൂഷണമ്
ആനയുടെ രാജാവിന്റെ പുത്രനായ, അംബയോടുകൂടിയ, സിദ്ധികൾ നൽകുന്ന, മങ്ങിയ നിറമുള്ള, ചുവന്ന കണ്ണുള്ള, മൂന്നുകണ്ണുള്ള, ചന്ദ്രം അലങ്കാരമായിരിക്കുന്ന ദൈവം.
കാകപക്ഷധരം മൂര്ധ്നാ നാഗടങ്കധരം ഹരമ് സിംഹാജിനോത്തരീയം ച മൃഗചര്മാംബരം പ്രഭുമ്
തലയിൽ കാക്കയുടെ ചിറകുപോലുള്ള മുടിയുള്ള, പാമ്പ് കാതിലണിഞ്ഞ, സിംഹച്ചർമ്മം മേൽധരിച്ച, മൃഗചർമ്മം വസ്ത്രമാക്കിയ പ്രഭു.
തീക്ഷ്ണദംഷ്ട്രം ഗദാഹസ്തം കപാലോദ്യതപാണിനമ് ഹുംഫട്കാരേ മഹാശബ്ദശബ്ദിതാഖിലദിങ്മുഖമ്
കൂരായ ദന്തങ്ങളുമായി, കൈയിൽ ഗദയും കപാലവും ഉയർത്തി, 'ഹും' 'ഫട്' എന്ന ശബ്ദങ്ങൾ മുഴക്കി, വലിയ ശബ്ദം മുഴക്കിയപ്പോൾ ആ ശബ്ദം എല്ലാടും പടർന്നു.
പുണ്ഡരീകാജിനം ദോര്ഭ്യാം ബിഭ്രന്തം കമ്ബുകം തഥാ ഹസന്തം ച നദന്തം ച പിബന്തം കൃഷ്ണസാഗരമ്
രണ്ടു കൈകളിൽ താമരപ്പൊതിയുള്ള വസ്ത്രവും ശംഖും പിടിച്ച്, ചിരിച്ചും ഗർജിച്ചും കറുത്ത സമുദ്രം കുടിച്ചും നിന്നു.