അര്ചയന്തി മുഹുഃ കേചിത് സദാ സകലനിഷ്കലമ് സര്വജ്ഞം ഹൃദയേ കേചിച് ഛിവലിങ്ഗേ വിഭാവസൌ
ചിലർ വീണ്ടും വീണ്ടും ഗുണങ്ങളോടെയും ഗുണങ്ങളില്ലാതെയും ഉള്ള രൂപം ആരാധിക്കുന്നു; ചിലർ സർവ്വജ്ഞനായി ഹൃദയത്തിൽ, ശിവലിംഗത്തിൽ, അഗ്നിയിൽ ആരാധിക്കുന്നു.
സകലം മുനയഃ കേചിത് സദാ സംസാരവര്തിനഃ ഏവമഭ്യര്ചയന്ത്യേവ സദാരാഃ സസുതാ നരാഃ
ചില മുനികൾ, ലോകജീവിതത്തിൽ എപ്പോഴും ലീനരായവർ, ഗുണങ്ങളോടുള്ള രൂപം മാത്രം ആരാധിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ഭാര്യയും മക്കളുമുള്ള പുരുഷന്മാർ നിരന്തരം ആരാധിക്കുന്നു.
യഥാ ശിവസ് തഥാ ദേവീ യഥാ ദേവീ തഥാ ശിവഃ തസ്മാദഭേദബുദ്ധ്യൈവ സപ്തവിംശത്പ്രഭേദതഃ
ശിവൻ എങ്ങനെയോ, ദേവിയും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്; ദേവി എങ്ങനെയോ, ശിവനും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. അതുകൊണ്ട്, ഇരുവരിലും യാതൊരു വ്യത്യാസവും ഇല്ലെന്ന മനസ്സോടെ, ഇരുപത്തേഴു ഭേദങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു.
യജന്തി ദേഹേ ബാഹ്യേ ച ചതുഷ്കോണേ ഷഡസ്രകേ ദശാരേ ദ്വാദശാരേ ച ഷോഡശാരേ ത്രിരസ്രകേ
അവർ ശരീരത്തിനുള്ളിലും പുറത്തും, നാലു വശമുള്ളതിലും, ആറു കോണുള്ളതിലും, പത്തു അറ്റങ്ങളുള്ളതിലും, പന്ത്രണ്ടു അറ്റങ്ങളുള്ളതിലും, പതിനാറു അറ്റങ്ങളുള്ളതിലും, മൂന്നു വശമുള്ളതിലും ആരാധിക്കുന്നു.
സ സ്വേച്ഛയാ ശിവഃ സാക്ഷാദ് ദേവ്യാ സാര്ധം സ്ഥിതഃ പ്രഭുഃ സംതാരണാര്ഥം ച ശിവഃ സദസദ്വ്യക്തിവര്ജിതഃ
തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം, ശിവൻ ദേവിയോടൊപ്പം നേരിട്ട് നിലകൊള്ളുന്നു; മോക്ഷത്തിനായി, ശിവൻ സതും അസതും എന്ന ഭേദങ്ങൾക്കപ്പുറമാണ്.
തമേകമാഹുര്ദ്വിഗുണം ച കേചിത് കേചിത്തമാഹുസ്ത്രിഗുണാത്മകം ച ഊചുസ് തഥാ തം ച ശിവം തഥാന്യേ സംസാരിണം വേദവിദോ വദന്തി
അവനെ ഒരൊറ്റതാണെന്ന് ചിലർ പറയുന്നു, രണ്ടായി ഇരിക്കുന്നു എന്ന് ചിലർ പറയുന്നു, മൂന്നായി സ്വഭാവമുള്ളവനാണെന്ന് മറ്റുചിലർ പറയുന്നു; അങ്ങനെ തന്നെ, വേദങ്ങൾ അറിയുന്ന മറ്റുചിലർ ശിവൻ സഞ്ചാരാത്മാവാണെന്ന് പറയുന്നു.
ഭക്ത്യാ ച യോഗേന ശുഭേന യുക്താ വിപ്രാഃ സദാ ധര്മരതാ വിശിഷ്ടാഃ യജന്തി യോഗേശമ് അശേഷമൂര്തിം ഷഡസ്രമധ്യേ ഭഗവന്തമേവ
ശുദ്ധമായ ഭക്തിയും യോഗവും ഉള്ള, ധർമ്മത്തിൽ സദാ ആസ്വാദനമുള്ള, ഉത്തമരായ ബ്രാഹ്മണർ, ആർക്കും അതിരില്ലാത്ത രൂപമുള്ള യോഗേശ്വരനെ, ആറു കോണുള്ള ആകൃതിയുടെ നടുവിൽ ആരാധിക്കുന്നു.
യേ തത്ര പശ്യന്തി ശിവം ത്രിരസ്രേ ത്രിതത്ത്വമധ്യേ ത്രിഗുണം ത്രിയക്ഷമ് തേ യാന്തി ചൈനം ന ച യോഗിനോ ഽന്യേ തയാ ച ദേവ്യാ പുരുഷം പുരാണമ്
അവിടെ, മൂന്നു വശമുള്ള ആകൃതിയിലും, മൂന്നു തത്ത്വങ്ങളുടെ നടുവിലും, മൂന്നു സ്വഭാവങ്ങളോടും മൂന്നു കണ്ണുകളോടും കൂടിയ ശിവനെ കാണുന്നവർ അവനെ പ്രാപിക്കുന്നു; എന്നാൽ മറ്റു യോഗികൾ അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല. ദേവിയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ പുരാതനപുരുഷനെ പ്രാപിക്കാം.
അതഃ പരം പ്രവക്ഷ്യാമി സ്വേച്ഛാവിഗ്രഹസംഭവമ് പ്രതിഷ്ഠായാഃ ഫലം സര്വം സര്വലോകഹിതായ വൈ
ഇനി ഞാൻ സ്വച്ഛാനുസൃതമായ രൂപത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠ ചെയ്തതിന്റെ മുഴുവൻ ഫലവും, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായി വിശദീകരിക്കാം.
സ്കന്ദോമാസഹിതം ദേവമ് ആസീനം പരമാസനേ കൃത്വാ ഭക്ത്യാ പ്രതിഷ്ഠാപ്യ സര്വാന്കാമാനവാപ്നുയാത്
സ്കന്ദനോടൊപ്പം ദേവനെ പരമാസനത്തിൽ ഇരുത്തി, ഭക്തിയോടെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചാൽ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടാം.
സ്കന്ദോമാസഹിതം ദേവം സമ്പൂജ്യ വിധിനാ സകൃത് യത്ഫലം ലഭതേ മര്ത്യസ് തദ്വദാമി യഥാശ്രുതമ്
സ്കന്ദനോടൊപ്പം ദേവനെ ശരിയായ വിധിയിൽ ഒരിക്കൽ പോലും ആരാധിച്ചാൽ, മനുഷ്യൻ നേടുന്ന ഫലം ഞാൻ കേട്ടതുപോലെ പറയാം.
സൂര്യകോടിപ്രതികാശൈര് വിമാനൈഃ സാര്വകാമികൈഃ രുദ്രകന്യാസമാകീര്ണൈര് ഗേയനാട്യസമന്വിതൈഃ
പതിനായിരം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന, രുദ്രന്റെ പുത്രിമാരാൽ നിറഞ്ഞ, സംഗീതവും നൃത്തവും ഉള്ള വിമാനങ്ങളിൽ,
ശിവവത്ക്രീഡതേ യോഗീ യാവദാഭൂതസംപ്ലവമ് തത്ര ഭുക്ത്വാ മഹാഭോഗാന് വിമാനൈഃ സാര്വകാമികൈഃ
യോഗി ശിവനെപ്പോലെ സൃഷ്ടി നശിക്കുന്നതുവരെ ക്രീഡിക്കുന്നു; അവിടെ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്ന വിമാനങ്ങളിൽ മഹാഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
ഔമം കൌമാരമൈശാനം വൈഷ്ണവം ബ്രാഹ്മമേവ ച പ്രാജാപത്യം മഹാതേജാ ജനലോകം മഹസ് തഥാ
അവൻ ഔമം, കൗമാരം, ഈശാനം, വൈഷ്ണവം, ബ്രാഹ്മം, പ്രജാപതിമാരുടെ ലോകങ്ങൾ, മഹത്തായ പ്രകാശമുള്ള ജനലോകം, മഹസ് എന്നിവയും പ്രാപിക്കുന്നു.
ഐന്ദ്രമ് ആസാദ്യ ചൈന്ദ്രത്വം കൃത്വാ വര്ഷായുതം പുനഃ ഭുക്ത്വാ ചൈവ ഭുവര്ലോകേ ഭോഗാന് ദിവ്യാന് സുശോഭനാന്
ഇന്ദ്രലോകം പ്രാപിച്ച്, പത്തായിരം വർഷം ഇന്ദ്രനായി കഴിയുകയും, ഭൂവർലോകത്തിൽ ദിവ്യവും മനോഹരവുമായ അനുഭവങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
മേരുമാസാദ്യ ദേവാനാം ഭവനേഷു പ്രമോദതേ ഏകപാദം ചതുര്ബാഹും ത്രിനേത്രം ശൂലസംയുതമ്
മേറു മലയിൽ എത്തി, ദേവന്മാരുടെ ഭവനങ്ങളിൽ ആനന്ദിക്കുകയും, ഒരു കാൽ, നാല് കൈകൾ, മൂന്ന് കണ്ണുകൾ, ത്രിശൂലം കൈവശം വച്ചവനായി ഇരിക്കുന്നു.
സൃഷ്ട്വാ സ്ഥിതം ഹരിം വാമേ ദക്ഷിണേ ചതുരാനനമ് അഷ്ടാവിംശതിരുദ്രാണാം കോടിഃ സര്വാങ്ഗസുപ്രഭമ്
വലത്തുവശത്ത് നാലുമുഖനെയും ഇടത്തുവശത്ത് ഹരിയെയും സൃഷ്ടിച്ച്, ഇരുപത്തിയെട്ട് കോടിയോളം രുദ്രന്മാരെ മുഴുവൻ ഭംഗിയോടെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
പഞ്ചവിംശതികം സാക്ഷാത് പുരുഷം ഹൃദയാത്തഥാ പ്രകൃതിം വാമതശ്ചൈവ ബുദ്ധിം വൈ ബുദ്ധിദേശതഃ
ഇരുപത്തഞ്ച് ഭാഗങ്ങളുള്ള പുരുഷൻ നേരിട്ട് ഹൃദയത്തിൽ നിന്നാണ്; പ്രകൃതി ഇടത്തുവശത്തും, ബുദ്ധി ബുദ്ധിയുടെ സ്ഥാനത്തും നിലകൊള്ളുന്നു.
അഹങ്കാരമഹങ്കാരാത് തന്മാത്രാണി തു തത്ര വൈ ഇന്ദ്രിയാണീന്ദ്രിയാദേവ ലീലയാ പരമേശ്വരമ്
അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്ന് അഹങ്കാരം, അതിൽ നിന്ന് തന്മാത്രകൾ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങൾ, ഈ എല്ലാം പരമേശ്വരന്റെ ലീലയാണ്.
പൃഥിവീം പാദമൂലാത്തു ഗുഹ്യദേശാജ്ജലം തഥാ നാഭിദേശാത് തഥാ വഹ്നിം ഹൃദയാദ്ഭാസ്കരം തഥാ
പാദത്തിന്റെ അടിയിൽ നിന്ന് ഭൂമി, രഹസ്യസ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് ജലം, നാഭിയിൽ നിന്ന് അഗ്നി, ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് സൂര്യൻ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു.
കണ്ഠാത്സോമം തഥാത്മാനം ഭ്രൂമധ്യാന്മസ്തകാദ്ദിവമ് സൃഷ്ടൈവം സംസ്ഥിതം സാക്ഷാജ് ജഗത്സര്വം ചരാചരമ്
കണ്ഠത്തിൽ നിന്നു സോമം, ഭ്രൂമധ്യത്തിൽ നിന്നു ആത്മാവും, മസ്തകത്തിൽ നിന്നു സ്വർഗ്ഗവും ഉദിച്ചുവന്നു. ഇങ്ങനെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട്, സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലമായതുമായ ഈ ലോകം മുഴുവൻ വ്യക്തമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
സര്വജ്ഞം സര്വഗം ദേവം കൃത്വാ വിദ്യാവിധാനതഃ പ്രതിഷ്ഠാപ്യ യഥാന്യായം ശിവസായുജ്യമാപ്നുയാത്
സർവ്വജ്ഞനും സർവ്വവ്യാപിയുമായ ദൈവത്തെ ജ്ഞാനവും ആചാരവും അനുസരിച്ച് സ്ഥാപിച്ചാൽ, ശിവനോടുള്ള ഐക്യത്തെ one ആൾ നേടും.
ത്രിപാദം സപ്തഹസ്തം ച ചതുഃശൃങ്ഗം ദ്വിശീര്ഷകമ് കൃത്വാ യജ്ഞേശമീശാനം വിഷ്ണുലോകേ മഹീയതേ
മൂന്നു കാലുള്ള, ഏഴ് കൈകളുള്ള, നാലു കൊമ്പുള്ള, രണ്ട് തലകളുള്ള യജ്ഞേശ്വരനെ രൂപപ്പെടുത്തി, വിഷ്ണുവിന്റെ ലോകത്തിൽ അവൻ മഹത്വം നേടുന്നു.
തത്ര ഭുക്ത്വാ മഹാഭോഗാന് കല്പലക്ഷം സുഖീ നരഃ ക്രമാദാഗത്യ ലോകേ ഽസ്മിന് സര്വയജ്ഞാന്തഗോ ഭവേത്
അവിടെ, ലക്ഷക്കണക്കിന് കാല്പര്യങ്ങൾ മഹാസുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, സന്തോഷത്തോടെ, അവൻ ക്രമമായി ഈ ലോകത്തേക്ക് തിരിച്ചെത്തി, എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളുടെ ഫലമായി മാറുന്നു.
വൃഷാരൂഢം തു യഃ കുര്യാത് സോമം സോമാര്ധഭൂഷണമ് ഹയമേധായുതം കൃത്വാ യത്പുണ്യം തദ് അവാപ്യ സഃ
വൃഷഭത്തിൽ കയറിയ, അർദ്ധചന്ദ്രം അലങ്കാരമായി ധരിച്ച ശിവനെ സ്ഥാപിച്ചാൽ, ആയിരക്കണക്കിന് അശ്വമേധ യജ്ഞങ്ങളുടെ ഫലം ആൾക്കു ലഭിക്കും.
കാഞ്ചനേന വിമാനേന കിങ്കിണീജാലമാലിനാ ഗത്വാ ശിവപുരം ദിവ്യം തത്രൈവ സ വിമുച്യതേ
കിങ്കിണികളാൽ അലങ്കരിച്ച പൊൻ വിമാനത്തിൽ കയറി, ദിവ്യമായ ശിവപുരിയിൽ എത്തി, അവിടെ തന്നെയാവുന്നു മോക്ഷം.
നന്ദിനാ സഹിതം ദേവം സാമ്ബം സര്വഗണൈര്വൃതമ് കൃത്വാ യത്ഫലമാപ്നോതി വക്ഷ്യേ തദ്വൈ യഥാശ്രുതമ്
നന്ദിയോടൊപ്പം, അംബയോടുകൂടി, സർവ്വഗണങ്ങൾ ചുറ്റിയ ദൈവത്തെ സ്ഥാപിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം ഞാൻ കേട്ടതുപോലെ വ്യക്തമാക്കാം.
സൂര്യമണ്ഡലസംകാശൈര് വിമാനൈര് വൃഷസംയുതൈഃ അപ്സരോഗണസംകീര്ണൈര് ദേവദാനവദുര്ലഭൈഃ
സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലുള്ള, വൃഷഭങ്ങൾ കയറ്റിയ, അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടത്തോടെ നിറഞ്ഞ, ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും അപൂർവമായ വിമാനങ്ങൾ അവനു ലഭിക്കും.
നൃത്യദ്ഭിര് അപ്സരഃസംഘൈഃ സര്വതഃ സര്വശോഭിതൈഃ ഗത്വാ ശിവപുരം ദിവ്യം ഗാണപത്യമവാപ്നുയാത്
എല്ലാ ദിശകളിലും നൃത്തം ചെയ്യുന്ന അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ ചുറ്റി, സർവ്വശോഭയോടെ, ദിവ്യമായ ശിവപുരിയിൽ എത്തി, ഗണപതിയുടെ സ്ഥാനം നേടുന്നു.
നൃത്യന്തം ദേവദേവേശം ശൈലജാസഹിതം പ്രഭുമ് സഹസ്രബാഹും സര്വജ്ഞം ചതുര്ബാഹുമ് അഥാപി വാ
പർവ്വതകുമാരിയോടൊപ്പം നൃത്തം ചെയ്യുന്ന, ആയിരം കൈകളുള്ള, സർവ്വജ്ഞനായ, അല്ലെങ്കിൽ നാലു കൈകളുള്ള ദേവദേവനെയും അവൻ കാണുന്നു.