ലിങ്ഗപുരാണമ്

സിദ്ധവിദ്യാധരാഹീന്ദ്രൈര് യക്ഷദാനവകിന്നരൈഃ സ്തൂയമാനഃ സുപുണ്യാത്മാ ദേവദുന്ദുഭിനിഃസ്വനൈഃ

സിദ്ധന്മാർ, വിദ്യാധരന്മാർ, പാമ്പുകളുടെ രാജാക്കന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, ദാനവന്മാർ, കിന്നരന്മാർ എന്നിവരാൽ പുകഴ്ത്തപ്പെടുന്ന, മഹാപുണ്യമുള്ള ആത്മാവ് ദൈവീയമായ മൃദംഗധ്വനിയോടെ.

ഭൂര്ഭൂവഃസ്വര്മഹര്ലോകാന് ക്രമാദ് വൈ ജനതഃ പരമ് തപഃ സത്യം പരാക്രമ്യ ഭാസയന് സ്വേന തേജസാ

ഭൂ, ഭൂവ, സ്വർഗ്ഗം, മഹർലോകം എന്നിവയെ ക്രമമായി തന്റെ തേജസ്സാൽ പ്രകാശിപ്പിച്ച്, ജനങ്ങൾക്കു പരമമായ തപസ്സും സത്യവും അതിജീവിച്ച്.

ലിങ്ഗസ്ഥാപനസന്മാര്ഗനിഹിതസ്വായതാസിനാ ആശു ബ്രഹ്മാണ്ഡമുദ്ഭിദ്യ നിര്ഗച്ഛന്നിര്വിശങ്കയാ

ലിംഗസ്ഥാപനത്തിന് യുക്തമായ മാർഗത്തിൽ സ്വയം നിലകൊണ്ടു, തന്റെ നീണ്ട വാളുകൊണ്ട് ബ്രഹ്മാണ്ഡം വേഗത്തിൽ തുരന്ന് ഭയമില്ലാതെ പുറത്തു വരുന്നു.

ശൈലജം രത്നജം വാപി ധാതുജം വാപി ദാരുജമ് മൃന്മയം ക്ഷണികം ത്യക്ത്വാ സ്ഥാപയേത്സകലം വപുഃ

പാറയിൽ നിന്നുള്ളതും രത്നത്തിൽ നിന്നുള്ളതും ധാതുവിൽ നിന്നുള്ളതും മരത്തിൽ നിന്നുള്ളതും മണ്ണിൽ നിന്നുള്ളതും ക്ഷണികമായതും ഉപേക്ഷിച്ച്, മുഴുവൻ രൂപവും സ്ഥാപിക്കണം.

വിധിനാ ചൈവ കൃത്വാ തു സ്കന്ദോമാസഹിതം ശുഭമ് കുന്ദഗോക്ഷീരസംകാശം ലിങ്ഗം യഃ സ്ഥാപയേന്നരഃ

സ്കന്ദന്റെ മാസത്തോടൊപ്പം വിധിപ്രകാരം ശുഭമായി നിർവ്വഹിച്ച്, കുന്ദപൂവും പശുവിന്റെ പാൽപോലും വെളുപ്പും ഉള്ള ലിംഗം ആരെങ്കിലും സ്ഥാപിച്ചാൽ, അതു ശുഭമാണ്.

നൃണാം തനും സമാസ്ഥായ സ്ഥിതോ രുദ്രോ ന സംശയഃ ദര്ശനാത്സ്പര്ശനാത്തസ്യ ലഭന്തേ നിര്വൃതിം നരാഃ

രുദ്രൻ മനുഷ്യരൂപം ധരിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു എന്നതിൽ സംശയമില്ല; അവനെ കണ്ട് സ്പർശിച്ചാൽ മനുഷ്യർക്ക് പരമസന്തോഷം ലഭിക്കും.

തസ്യ പുണ്യം മയാ വക്തും സമ്യഗ്യുഗശതൈരപി ശക്യതേ നൈവ വിപ്രേന്ദ്രാസ് തസ്മാദ് വൈ സ്ഥാപയേത് തഥാ

അവന്റെ മഹത്വം ഞാൻ നൂറുകാലം പറഞ്ഞാലും പൂർണ്ണമായി വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല, മഹർഷിമാരേ; അതുകൊണ്ട് അവനെ അർഹതയോടെ സ്ഥാപിക്കണം.

സര്വേഷാമേവ മര്ത്യാനാം വിഭോര്ദിവ്യം വപുഃ ശുഭമ് സകലം ഭാവനായോഗ്യം യോഗിനാമേവ നിഷ്കലമ്

എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും ഭഗവാന്റെ ദിവ്യവും ശുഭവുമായ രൂപം ധ്യാനത്തിനായി അനുയോജ്യമാണ്; യോഗികൾക്ക് മാത്രം അതിന് രൂപമില്ലാത്തതും ആകുന്നു.

നിഷ്കലോ നിര്മലോ നിത്യഃ സകലത്വം കഥം ഗതഃ വക്തുമര്ഹസി ചാസ്മാകം യഥാ പൂര്വം യഥാ ശ്രുതമ്

അവൻ രൂപരഹിതനും നിർമ്മലനും ശാശ്വതനും ആണല്ലോ; എങ്ങനെ അവൻ രൂപം സ്വീകരിച്ചു എന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് മുമ്പേ കേട്ടതുപോലെ വിശദമായി പറയണം.

പരമാര്ഥവിദഃ കേചിദ് ഊചുഃ പ്രണവരൂപിണമ് വിജ്ഞാനമിതി വിപ്രേന്ദ്രാഃ ശ്രുത്വാ ശ്രുതിശിരസ്യജമ്

പരമാർത്ഥം അറിയുന്ന ചിലർ അവനെ പ്രണവരൂപിയെന്നു പറഞ്ഞു; മഹർഷിമാരേ, അതു ശ്രുതിയിൽ നിന്നു ജനിച്ച ജ്ഞാനമാണെന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചു.

ശബ്ദാദിവിഷയം ജ്ഞാനം ജ്ഞാനമിത്യഭിധീയതേ തജ്ജ്ഞാനം ഭ്രാന്തിരഹിതമ് ഇത്യന്യേ നേതി ചാപരേ

ശബ്ദം മുതലായ വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് ജ്ഞാനമെന്നു പറയുന്നു; അതിൽ തെറ്റില്ലാത്തത് ചിലർ ജ്ഞാനമാണെന്നു പറയുന്നു, മറ്റുചിലർ അങ്ങനെ അല്ലെന്നു പറയുന്നു.

യജ്ജ്ഞാനം നിര്മലം ശുദ്ധം നിര്വികല്പം നിരാശ്രയമ് ഗുരുപ്രകാശകം ജ്ഞാനമ് ഇത്യന്യേ മുനയോ ദ്വിജാഃ

നിർമ്മലവും ശുദ്ധവും വ്യത്യാസമില്ലാത്തതും ആശ്രയമില്ലാത്തതുമായ ജ്ഞാനം ഗുരുവിനെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നതാണ്; അതാണ് ചില മഹർഷിമാരും ബ്രാഹ്മണരും ജ്ഞാനമെന്നു വിളിക്കുന്നത്.

ജ്ഞാനേനൈവ ഭവേന്മുക്തിഃ പ്രസാദോ ജ്ഞാനസിദ്ധയേ ഉഭാഭ്യാം മുച്യതേ യോഗീ തത്രാനന്ദമയോ ഭവേത്

ജ്ഞാനത്തിലൂടെ മാത്രമേ മോക്ഷം ലഭിക്കൂ; ജ്ഞാനസിദ്ധിക്ക് ദയയും ആവശ്യമുണ്ട്; ഈ രണ്ടും ഉണ്ടാകുമ്പോൾ യോഗിക്ക് മോക്ഷവും ആനന്ദവും ലഭിക്കും.

വദന്തി മുനയഃ കേചിത് കര്മണാ തസ്യ സംഗതിമ് കല്പനാകല്പിതം രൂപം സംഹൃത്യ സ്വേച്ഛയൈവ ഹി

ചില മഹർഷിമാർ പറയുന്നു, കർമ്മത്തിലൂടെ അവനുമായി ബന്ധം ഉണ്ടാകുന്നു; സങ്കൽപ്പിച്ച രൂപം അവൻ പിൻവലിച്ച്, സ്വന്തം ഇച്ഛയാൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ദ്യൌര്മൂര്ധാ തു വിഭോസ്തസ്യ ഖം നാഭിഃ പരമേഷ്ഠിനഃ സോമസൂര്യാഗ്നയോ നേത്രേ ദിശഃ ശ്രോത്രം മഹാത്മനഃ

ഭഗവാന്റെ തല ആകാശമാണ്; പരമേശ്വരന്റെ നാഭി അന്തരീക്ഷം; ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, അഗ്നി എന്നിവൻ്റെ കണ്ണുകൾ; ദിശകൾ മഹാത്മാവിന്റെ ചെവികൾ.

ചരണൌ ചൈവ പാതാലം സമുദ്രസ്തസ്യ ചാംബരമ് ദേവാസ്തസ്യ ഭുജാഃ സര്വേ നക്ഷത്രാണി ച ഭൂഷണമ്

പാതാളം അവന്റെ കാലുകളാണ്, സമുദ്രം വസ്ത്രം; എല്ലാ ദേവതകളും അവന്റെ കൈകൾ, നക്ഷത്രങ്ങൾ അലങ്കാരങ്ങൾ.

പ്രകൃതിസ്തസ്യ പത്നീ ച പുരുഷോ ലിങ്ഗമുച്യതേ വക്ത്രാദ്വൈ ബ്രാഹ്മണാഃ സര്വേ ബ്രഹ്മാ ച ഭഗവാന്പ്രഭുഃ

പ്രകൃതി അവന്റെ ഭാര്യയാണ്, പുരുഷൻ ലിംഗം എന്നറിയപ്പെടുന്നു; അവന്റെ വായിൽ നിന്ന് എല്ലാ ബ്രാഹ്മണരും ബ്രഹ്മാവും ജനിക്കുന്നു.

ഇന്ദ്രോപേന്ദ്രൌ ഭുജാഭ്യാം തു ക്ഷത്രിയാശ് ച മഹാത്മനഃ വൈശ്യാശ്ചോരുപ്രദേശാത്തു ശൂദ്രാഃ പാദാത്പിനാകിനഃ

ഇന്ദ്രനും ഉപേന്ദ്രനും അവന്റെ കൈകളിൽ നിന്നാണ്, ക്ഷത്രിയർ മഹാത്മാവിൽ നിന്ന്; വൈശ്യർ അവന്റെ ഉരുക്കളിൽ നിന്ന്, ശൂദ്രർ പിനാകധാരിയുടെ കാലുകളിൽ നിന്ന്.

പുഷ്കരാവര്തകാദ്യാസ്തു കേശാസ്തസ്യ പ്രകീര്തിതാഃ വായവോ ഘ്രാണജാസ്തസ്യ ഗതിഃ ശ്രൌതം സ്മൃതിസ് തഥാ

പുഷ്കരാവർത്തം മുതലായവ അവന്റെ മുടിയാണെന്ന് പറയുന്നു; വായുവുകൾ അവന്റെ മൂക്കിൽ നിന്ന്, ചലനം ശ്രവണത്തിൽ നിന്ന്, സ്മൃതിയും അങ്ങനെ തന്നെ.

അഥാനേനൈവ കര്മാത്മാ പ്രകൃതേസ്തു പ്രവര്തകഃ പുംസാം തു പുരുഷഃ ശ്രീമാന് ജ്ഞാനഗമ്യോ ന ചാന്യഥാ

ഇങ്ങനെ, അവൻ കർമ്മത്തിന്റെ ആത്മാവാണ്, പ്രകൃതിയിൽ നിന്ന് പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നവൻ; മഹാത്മാവിനെ ജ്ഞാനത്തിലൂടെ മാത്രമേ അറിയാൻ കഴിയൂ, മറ്റുവഴിയില്ല.

കര്മയജ്ഞസഹസ്രേഭ്യസ് തപോയജ്ഞോ വിശിഷ്യതേ തപോയജ്ഞസഹസ്രേഭ്യോ ജപയജ്ഞോ വിശിഷ്യതേ

ആയിരം യാഗങ്ങളിൽ തപസ്സായ യാഗം ഉത്തമമാണ്; ആയിരം തപസ്സായ യാഗങ്ങളിൽ ജപയാഗം അതിലുമുയർന്നതാണ്.

ജപയജ്ഞസഹസ്രേഭ്യോ ധ്യാനയജ്ഞോ വിശിഷ്യതേ ധ്യാനയജ്ഞാത്പരോ നാസ്തി ധ്യാനം ജ്ഞാനസ്യ സാധനമ്

ആയിരം ജപയാഗങ്ങളിൽ ധ്യാനയാഗം ഉത്തമമാണ്; ധ്യാനയാഗത്തിന് മുകളിൽ ഒന്നുമില്ല; ധ്യാനം ജ്ഞാനസാധനമാണ്.

യദാ സമരസേ നിഷ്ഠോ യോഗീ ധ്യാനേന പശ്യതി ധ്യാനയജ്ഞരതസ്യാസ്യ തദാ സംനിഹിതഃ ശിവഃ

യോഗി സമതയിൽ സ്ഥിരനായി ധ്യാനത്തിലൂടെ ദർശിച്ചാൽ, ധ്യാനയാഗത്തിൽ ലീനനായവനോട് ശിവൻ സാന്നിധ്യപ്പെടുന്നു.

നാസ്തി വിജ്ഞാനിനാം ശൌചം പ്രായശ്ചിത്താദി ചോദനാ വിശുദ്ധാ വിദ്യയാ സര്വേ ബ്രഹ്മവിദ്യാവിദോ ജനാഃ

യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനമുള്ളവർക്ക് ശുദ്ധിയും പ്രായശ്ചിത്താദി കര്‍മ്മങ്ങളും ആവശ്യമില്ല; ബ്രഹ്മം അറിയുന്നവരും അറിയാത്തവരും ജ്ഞാനത്താൽ മാത്രം ശുദ്ധരാകുന്നു.

നാസ്തി ക്രിയാ ച ലോകേഷു സുഖം ദുഃഖം വിചാരതഃ ധര്മാധര്മൌ ജപോ ഹോമോ ധ്യാനിനാം സംനിധിഃ സദാ

യുക്തിയോടെ പരിശോധിക്കുന്നവർക്കു ലോകത്തിൽ യാതൊരു കര്‍മ്മവും സുഖവും ദുഃഖവും ഇല്ല; ധ്യാനത്തിൽ ലീനരായവർക്ക് ധർമ്മവും അധർമ്മവും ജപവും ഹോമവും എല്ലാം മനസ്സിൽ സദാ നിലകൊള്ളുന്നു.

പരാനന്ദാത്മകം ലിങ്ഗം വിശുദ്ധം ശിവമക്ഷരമ് നിഷ്കലം സര്വഗം ജ്ഞേയം യോഗിനാം ഹൃദി സംസ്ഥിതമ്

പരമാനന്ദസ്വരൂപമായ, വിശുദ്ധമായ, ശിവസ്വഭാവമുള്ള, നാശമില്ലാത്ത, ഭാഗങ്ങളില്ലാത്ത, എല്ലായിടത്തും ഉള്ള ലിംഗം യോഗികൾക്ക് ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാപിതമായതാണെന്ന് അറിയണം.

ലിങ്ഗം തു ദ്വിവിധം പ്രാഹുര് ബാഹ്യമാഭ്യന്തരം ദ്വിജാഃ ബാഹ്യം സ്ഥൂലം മുനിശ്രേഷ്ഠാഃ സൂക്ഷ്മമാഭ്യന്തരം ദ്വിജാഃ

ലിംഗം രണ്ടുതരമെന്ന് ദ്വിജന്മാർ പറയുന്നു: പുറംലിംഗവും അകത്തുള്ളതും. പുറംലിംഗം സ്ഥൂലമാണെന്ന് ശ്രേഷ്ഠമുനികൾ പറയുന്നു; അകത്തുള്ളത് സൂക്ഷ്മമാണെന്ന് ദ്വിജന്മാർ പറയുന്നു.

കര്മയജ്ഞരതാഃ സ്ഥൂലാഃ സ്ഥൂലലിങ്ഗാര്ചനേ രതാഃ അസതാം ഭാവനാര്ഥായ നാന്യഥാ സ്ഥൂലവിഗ്രഹഃ

കര്‍മ്മയജ്ഞങ്ങളിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവർ സ്ഥൂലലിംഗാരാധനയിൽ താല്പര്യമുള്ളവരാണ്; അയോഗ്യരായവർക്കു ഭാവനയ്ക്കായി മാത്രമാണ് സ്ഥൂലവിഗ്രഹം, മറ്റൊന്നുമല്ല.

ആധ്യാത്മികം ച യല്ലിങ്ഗം പ്രത്യക്ഷം യസ്യ നോ ഭവേത് അസൌ മൂഢോ ബഹിഃ സര്വം കല്പയിത്വൈവ നാന്യഥാ

ആത്മീയമായ അകത്തുള്ള ലിംഗം നേരിട്ട് അനുഭവിക്കാനാവാത്തവൻ എല്ലാം പുറംലോകമായിട്ടാണ് കാണുന്നത്; അങ്ങനെ മാത്രം അവൻ ഭ്രമിതനാകുന്നു.