ലിങ്ഗപുരാണമ്

സംത്യജ്യ ദേവദേവേശം ലിങ്ഗമൂര്തിമഹേശ്വരമ് താരപൌത്രോ മഹാതേജാസ് താരകസ്യ സുതോ ബലീ

ദേവദേവേശ്വരനായ ലിംഗമൂർത്തിയായ മഹേശ്വരനെ വിട്ട്, താരകന്റെ മകനും ശക്തിയുള്ള താരകപൗത്രനും അവിടെ നിലനിന്നു.

താരകാക്ഷോ ഽപി ദിതിജഃ കമലാക്ഷശ് ച വീര്യവാന് വിദ്യുന്മാലീ ച ദൈത്യേശഃ അന്യേ ചാപി സബാന്ധവാഃ

താരകാക്ഷൻ എന്ന ദിതിപുത്രനും, ശക്തനായ കമലാക്ഷനും, ദൈത്യരാജാവായ വിദ്യുന്മാലിയും, മറ്റു ബന്ധുക്കളുമൊക്കെയും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.

ത്യക്ത്വാ ദേവം മഹാദേവം മായയാ ച ഹരേഃ പ്രഭോഃ സര്വേ വിനഷ്ടാഃ പ്രധ്വസ്താഃ സ്വപുരൈഃ പുരസംഭവൈഃ

മഹാദേവനെയും ഹരിയെയും മായയാൽ ഉപേക്ഷിച്ചവരും അവരുടെ നഗരങ്ങളോടും അവിടെയുള്ളവരോടും കൂടെ മുഴുവനും നശിച്ചു പോയി.

തസ്മാത്സദാ പൂജനീയോ ലിങ്ഗമൂര്തിഃ സദാശിവഃ യാവത്പൂജാ സുരേശാനാം താവദേവ സ്ഥിതിര്യതഃ

അതുകൊണ്ട് സദാശിവന്റെ ലിംഗരൂപം എപ്പോഴും ആരാധിക്കേണ്ടതാണ്. ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കുന്നതുപോലെ അവരുടേയും നിലനിൽപ്പും തുടരുന്നു.

പൂജനീയഃ ശിവോ നിത്യം ശ്രദ്ധയാ ദേവപുങ്ഗവൈഃ സര്വലിങ്ഗമയോ ലോകഃ സര്വം ലിങ്ഗേ പ്രതിഷ്ഠിതമ്

ശ്രദ്ധയോടെ ദേവഗണങ്ങൾ ശിവനെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കണം. ഈ ലോകം മുഴുവൻ ലിംഗത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു; എല്ലാം ലിംഗത്തിൽ ആകുന്നു.

തസ്മാത് സമ്പൂജയേല്ലിങ്ഗം യ ഇച്ഛേത്സിദ്ധിമാത്മനഃ സര്വേ ലിങ്ഗാര്ചനാദേവ ദേവാ ദൈത്യാശ് ച ദാനവാഃ

ആത്മസിദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആരായാലും ലിംഗം ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം. ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും ദൈത്യന്മാരും എല്ലാം ലിംഗാരാധനയാൽ മാത്രമേ സിദ്ധി നേടുന്നുള്ളൂ.

യക്ഷാ വിദ്യാധരാഃ സിദ്ധാ രാക്ഷസാഃ പിശിതാശനാഃ പിതരോ മുനയശ്ചാപി പിശാചാഃ കിന്നരാദയഃ

യക്ഷന്മാർ, വിദ്യാധരന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, മാംസംഭോജികൾ, പിതാക്കന്മാർ, മുനികൾ, പിശാചുകൾ, കിന്നരന്മാർ തുടങ്ങിയവരും അവിടെയുണ്ട്.

അര്ചയിത്വാ ലിങ്ഗമൂര്തി സംസിദ്ധാ നാത്ര സംശയഃ തസ്മാല്ലിങ്ഗം യജേന്നിത്യം യേന കേനാപി വാ സുരാഃ

ലിംഗരൂപം ആരാധിച്ചവർ സിദ്ധി നേടിയിട്ടുണ്ട്; ഇതിൽ സംശയമില്ല. അതുകൊണ്ട് ആരായാലും എപ്പോഴും ലിംഗം ആരാധിക്കണം, ദേവന്മാരേ.

പശവശ് ച വയം തസ്യ ദേവദേവസ്യ ധീമതഃ പശുത്വം ച പരിത്യജ്യ കൃത്വാ പാശുപതം തതഃ

നാം എല്ലാം ആ ദൈവദേവനായ ജ്ഞാനിയുടെ അടിമകളാണ്. ആ അടിമത്വം ഉപേക്ഷിച്ച് പാശുപതന്മാരാകുന്നു.

പൂജനീയോ മഹാദേവോ ലിങ്ഗമൂര്തിഃ സനാതനഃ വിശോധ്യ ചൈവ ഭൂതാനി പഞ്ചഭിഃ പ്രണവൈഃ സമമ്

സനാതനമായ മഹാദേവന്റെ ലിംഗരൂപം ആരാധിക്കേണ്ടതാണ്. എല്ലാ ജീവികളും അഞ്ചു പ്രണവങ്ങളാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടണം.

പ്രാണായാമൈഃ സമായുക്തൈഃ പഞ്ചഭിഃ സുരപുങ്ഗവാഃ ചതുര്ഭിഃ പ്രണവൈശ്ചൈവ പ്രാണായാമപരായണൈഃ

ദേവഗണങ്ങൾ അഞ്ചു പ്രാണായാമങ്ങളോടും നാലു പ്രണവങ്ങളോടും കൂടി പ്രാണായാമത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കണം.

ത്രിഭിശ് ച പ്രണവൈര്ദേവാഃ പ്രാണായാമൈസ്തഥാവിധൈഃ ദ്വിധാ ന്യസ്യ തഥൌംകാരം പ്രാണായാമപരായണഃ

മൂന്നു പ്രണവങ്ങളോടും അത്തരം പ്രാണായാമങ്ങളോടും കൂടി, രണ്ട് വിധത്തിൽ ഓംകാരത്തെ സ്ഥാപിച്ച്, പ്രാണായാമത്തിൽ ലയിച്ചവൻ ആയിരിക്കണം.

തതശ്ചൌംകാരമ് ഉച്ചാര്യ പ്രാണാപാനൌ നിയമ്യ ച ജ്ഞാനാമൃതേന സര്വാങ്ഗാന്യ് ആപൂര്യ പ്രണവേന ച

ശേഷം ഓംകാരമുച്ചരിച്ച്, പ്രാണനെയും അപാനനെയും നിയന്ത്രിച്ച്, ജ്ഞാനാമൃതം കൊണ്ടും പ്രണവം കൊണ്ടും ശരീരമാകെ നിറയ്ക്കണം.

ഗുണത്രയം ചതുര്ധാഖ്യമ് അഹങ്കാരം ച സുവ്രതാഃ തന്മാത്രാണി ച ഭൂതാനി തഥാ ബുദ്ധീന്ദ്രിയാണി ച

നല്ലവരേ, മൂന്നു ഗുണങ്ങൾ നാലായി അറിയപ്പെടുന്നു; അഹങ്കാരവും, തന്മാത്രകളും, ഭൂതങ്ങളും, ബുദ്ധീന്ദ്രിയങ്ങളും ഇവയും ഉൾപ്പെടുന്നു.

കര്മേന്ദ്രിയാണി സംശോധ്യ പുരുഷം യുഗലം തഥാ ചിദാത്മാനം തനും കൃത്വാ ചാഗ്നിര്ഭസ്മേതി സംസ്പൃശേത്

കർമേന്ദ്രിയങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിച്ച്, ഇരട്ടപുരുഷനെയും, ചൈതന്യാത്മാവിനെ ശരീരമാക്കി, അഗ്നിഭസ്മം കൊണ്ടു സ്പർശിക്കണം.

വായുര്ഭസ്മേതി ച വ്യോമ തഥാമ്ഭഃ പൃഥിവീ തഥാ ത്രിയായുഷം ത്രിസംധ്യം ച ധൂലയേദ് ഭസിതേന യഃ

വായുവിന്റെ ഭസ്മം, ആകാശം, വെള്ളം, ഭൂമി എന്നിവയുടെ ഭസ്മം കൊണ്ടും, ദിവസത്തിൽ മൂന്നു സംധികളിൽ ഭസ്മം പുരട്ടുന്നവൻ—

സ യോഗീ സര്വതത്ത്വജ്ഞോ വ്രതം പാശുപതം ത്വിദമ് ഭവേന പാശമോക്ഷാര്ഥം കഥിതം ദേവസത്തമാഃ

അവൻ സകലതത്ത്വങ്ങൾ അറിയുന്ന യോഗിയാണ്. ഈ പാശുപതവ്രതം ഭവൻ പാശമോക്ഷത്തിനായി പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു, ദേവശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.

ഏവം പാശുപതം കൃത്വാ സമ്പൂജ്യ പരമേശ്വരമ് ലിങ്ഗേ പുരാ മയാ ദൃഷ്ടേ വിഷ്ണുനാ ച മഹാത്മനാ

ഇങ്ങനെ പാശുപതവ്രതം ആചരിച്ച് പരമേശ്വരനെ ആരാധിച്ചപ്പോൾ, പുരാതനകാലത്ത് ഞാൻയും മഹാത്മാവായ വിഷ്ണുവും ലിംഗം കണ്ടു.

പശവോ നൈവ ജായന്തേ വര്ഷമാത്രേണ ദേവതാഃ അസ്മാഭിഃ സര്വകാര്യാണാം ദേവമഭ്യര്ച്യ യത്നതഃ

ദേവന്മാരേ, നാം എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും ദൈവത്തെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാൽ, ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ പാശുക്കൾ ജനിക്കാറില്ല.

ബാഹ്യേ ചാഭ്യന്തരേ ചൈവ മന്യേ കര്തവ്യമീശ്വരമ് പ്രതിജ്ഞാ മമ വിഷ്ണോശ് ച ദിവ്യൈഷാ സുരസത്തമാഃ

പുറത്തും ഉള്ളിലും ഞാനും വിഷ്ണുവും ഒരുപോലെ ഈശ്വരനെയാണ് ആദരിക്കേണ്ടത് എന്ന് ഉറപ്പായി വിശ്വസിക്കുന്നു, ദേവതകളിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ, ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ പ്രതിജ്ഞ.

മുനീനാം ച ന സംദേഹസ് തസ്മാത് സമ്പൂജയേച്ഛിവമ് സാ ഹാനിസ്തന്മഹച്ഛിദ്രം സ മോഹഃ സാ ച മൂകതാ

മഹർഷിമാർക്ക് ഇതിൽ സംശയമില്ല; അതുകൊണ്ടു ശിവനെ ആരാധിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്യാത്തത് നഷ്ടവും വലിയ ദോഷവും മായയും മൂകതയും തന്നെയാണ്.

യത്ക്ഷണം വാ മുഹൂര്തം വാ ശിവമേകം ന ചിന്തയേത് ഭവഭക്തിപരാ യേ ച ഭവപ്രണതചേതസഃ

ഏതെങ്കിലും നിമിഷം പോലും ശിവനെ മാത്രം ചിന്തിക്കാതിരുന്നാൽ, ഭവനോടു ഭക്തിയുള്ളവരും ഭവനിൽ മനസ്സു സമർപ്പിച്ചവരും,

ഭവസംസ്മരണോദ്യുക്താ ന തേ ദുഃഖസ്യ ഭാജനമ് ഭവനാനി മനോജ്ഞാനി ദിവ്യമാഭരണം സ്ത്രിയഃ

ഭവനെ സ്മരിക്കാൻ സദാ ശ്രമിക്കുന്നവർ ദു:ഖത്തിന് ഇരയാകുന്നില്ല. മനോഹരമായ വീടുകളും ദിവ്യാഭരണങ്ങളും സ്ത്രീകളും,

ധനം വാ തുഷ്ടിപര്യന്തം ശിവപൂജാവിധേഃ ഫലമ് യേ വാഞ്ഛന്തി മഹാഭോഗാന് രാജ്യം ച ത്രിദശാലയേ തേ ഽര്ചയന്തു സദാ കാലം ലിങ്ഗമൂര്തിം മഹേശ്വരമ്

തൃപ്തി വരെയുള്ള സമ്പത്ത് ശിവപൂജയുടെ ഫലമാണ്. വലിയ ആനന്ദങ്ങളും ദേവലോകത്തിലെ രാജത്വവും ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ എപ്പോഴും മഹേശ്വരന്റെ ലിംഗമൂർത്തിയെ ആരാധിക്കണം.

ഹത്വാ ഭിത്ത്വാ ച ഭൂതാനി ദഗ്ധ്വാ സര്വമിദം ജഗത്

ജീവികളെ കൊല്ലുകയും തകർക്കുകയും ഈ ലോകം മുഴുവൻ ദഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്താൽ,

യജേദേകം വിരൂപാക്ഷം ന പാപൈഃ സ പ്രലിപ്യതേ ശൈലം ലിങ്ഗം മദീയം ഹി സര്വദേവനമസ്കൃതമ്

ഒരു കണ്ണ് വ്യത്യസ്തമായവനെ മാത്രം ആരാധിക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ പാപങ്ങൾ തൊടുകയില്ല. എന്റെ പാറലിംഗം എല്ലാ ദേവതകളും വന്ദിക്കുന്നു.

ഇത്യുക്ത്വാ പൂര്വമഭ്യര്ച്യ രുദ്രം ത്രിഭുവനേശ്വരമ് തുഷ്ടാവ വാഗ്ഭിര് ഇഷ്ടാഭിര് ദേവദേവം ത്രിയംബകമ്

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ആദ്യം ത്രിലോകനാഥനായ രുദ്രനെ ആരാധിച്ചു, ഇഷ്ടമായ വാക്കുകളിൽ ത്രയാംബകനായ ദേവദേവനെ സ്തുതിച്ചു.

തദാപ്രഭൃതി ശക്രാദ്യാഃ പൂജയാമാസുരീശ്വരമ് സാക്ഷാത്പാശുപതം കൃത്വാ ഭസ്മോദ്ധൂലിതവിഗ്രഹാഃ

അന്നുമുതൽ ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും പാശുപതവ്രതം സ്വീകരിച്ച് ശരീരം ചിതാഭസ്മം പുരട്ടി ഈശ്വരനെ ആരാധിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ലിങ്ഗാനി കല്പയിത്വൈവം സ്വാധികാരാനുരൂപതഃ വിശ്വകര്മാ ദദൌ തേഷാം നിയോഗാദ്ബ്രഹ്മണഃ പ്രഭോഃ

തങ്ങളുടെ അധികാരത്തിന് അനുസരിച്ച് ലിംഗങ്ങൾ നിർമ്മിച്ച്, വിശ്വകർമൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം അവരെ ഏല്പിച്ചു.