ലിങ്ഗപുരാണമ്

തയോഃ ശ്രുത്വാ മഹാദേവോ വിജ്ഞപ്തിം പരമേശ്വരഃ സാരഥ്യേ വാഹനത്വേ ച കല്പയാമാസ വൈ ഭവഃ

അവരുടെ അപേക്ഷകൾ കേട്ട മഹാദേവൻ, പരമേശ്വരൻ, ഭവനെ സാരഥിയുടെയും വാഹനത്തിന്റെയും സ്ഥാനത്ത് നിയമിച്ചു.

ദത്ത്വാ തസ്മൈ ബ്രഹ്മണേ വിഷ്ണവേ ച ദഗ്ധ്വാ ദൈത്യാന്ദേവദേവോ മഹാത്മാ സാര്ധം ദേവ്യാ നന്ദിനാ ഭൂതസംഘൈര് അന്തര്ധാനം കാരയാമാസ ശര്വഃ

അവയെ ബ്രഹ്മാവിനും വിഷ്ണുവിനും നൽകി, അസുരന്മാരെ ദഹിപ്പിച്ച ദേവദേവൻ, മഹാത്മാവ്, ദേവിയോടും നന്ദിയോടും ഭൂതഗണങ്ങളോടും കൂടി, ശർവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി.

തതസ്തദാ മഹേശ്വരേ ഗതേ രണാദ്ഗണൈഃ സഹ സുരേശ്വരാഃ സുവിസ്മിതാ ഭവം പ്രണമ്യ പാര്വതീമ്

അപ്പോൾ മഹേശ്വരൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഗണങ്ങളോടൊപ്പം പോയപ്പോൾ, ദേവതകളുടെ നാഥന്മാർ അത്ഭുതത്തോടെ ഭവനെയും പാർവതിയെയും നമസ്കരിച്ചു.

യയുശ് ച ദുഃഖവര്ജിതാഃ സ്വവാഹനൈര്ദിവം തതഃ സുരേശ്വരാ മുനീശ്വരാ ഗണേശ്വരാശ് ച ഭാസ്കരാഃ

ദു:ഖം ഇല്ലാതെ, ദേവതകളുടെ നാഥന്മാർ, മുനികളുടെയും ഗണങ്ങളുടെയും നാഥന്മാർ, പ്രകാശമുള്ളവർ, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ വാഹനങ്ങളിൽ സ്വർഗത്തിൽ എത്തി.

ത്രിപുരാരേരിമം പുണ്യം നിര്മിതം ബ്രഹ്മണാ പുരാ യഃ പഠേച്ഛ്രാദ്ധകാലേ വാ ദൈവേ കര്മണി ച ദ്വിജാഃ

ത്രിപുരാസുരന്റെ ശത്രുവിന്റെ ഈ പുണ്യകഥ, ബ്രഹ്മാവ് പണ്ടേ സൃഷ്ടിച്ചത്, ആരെങ്കിലും ശ്രാദ്ധകാലത്തോ ദൈവിക കര്‍മ്മങ്ങളിൽ ദ്വിജന്മാർ വായിച്ചാൽ,

ശ്രാവയേദ്വാ ദ്വിജാന് ഭക്ത്യാ ബ്രഹ്മലോകം സ ഗച്ഛതി മാനസൈര്വാചികൈഃ പാപൈസ് തഥാ വൈ കായികൈഃ പുനഃ

അല്ലെങ്കിൽ ഭക്തിപൂർവ്വം മറ്റുള്ള ദ്വിജന്മാർക്ക് കേൾപ്പിച്ചാൽ, അവൻ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും; മനസ്സിലെയും വാക്കിലെയും ശരീരത്തിലെയും പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.

സ്ഥൂലൈഃ സൂക്ഷ്മൈഃ സുസൂക്ഷ്മൈശ് ച മഹാപാതകസംഭവൈഃ പാതകൈശ് ച ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ ഉപപാതകസംഭവൈഃ

സ്ഥൂലമായതും സൂക്ഷ്മമായതും അതിശയ സൂക്ഷ്മമായതുമായ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും, മഹാപാതകങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള പാപങ്ങളിലും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഉപപാതകങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള പാപങ്ങളിലും,

പാപൈശ് ച മുച്യതേ ജന്തുഃ ശ്രുത്വാധ്യായമിമം ശുഭമ് ശത്രവോ നാശമായാന്തി സംഗ്രാമേ വിജയീഭവേത്

ഈ ശുഭമായ അധ്യായം കേട്ടാൽ, ജീവികൾ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും; ശത്രുക്കൾ നശിക്കും, യുദ്ധത്തിൽ വിജയിയും ആകും.

സര്വരോഗൈര്ന ബാധ്യേത ആപദോ ന സ്പൃശന്തി തമ് ധനമായുര്യശോ വിദ്യാം പ്രഭാവമതുലം ലഭേത്

ഏതെങ്കിലും രോഗങ്ങൾ ബാധിക്കില്ല, ദുരന്തങ്ങൾ തൊടുകയുമില്ല; അതുല്യമായ ധനം, ആയുസ്സ്, കീർത്തി, വിജ്ഞാനം, ശക്തി എന്നിവ ലഭിക്കും.

ഗതേ മഹേശ്വരേ ദേവേ ദഗ്ധ്വാ ച ത്രിപുരം ക്ഷണാത് സദസ്യാഹ സുരേന്ദ്രാണാം ഭഗവാന്പദ്മസംഭവഃ

മഹേശ്വരൻ പോയ ശേഷം, ത്രിപുരം ഒരു നിമിഷത്തിൽ ദഹിപ്പിച്ചതിനുശേഷം, പദ്മത്തിൽ ജനിച്ച ഭഗവാൻ ദേവതകളുടെ സഭയോട് പറഞ്ഞു.

സംത്യജ്യ ദേവദേവേശം ലിങ്ഗമൂര്തിമഹേശ്വരമ് താരപൌത്രോ മഹാതേജാസ് താരകസ്യ സുതോ ബലീ

ദേവദേവേശ്വരനായ ലിംഗമൂർത്തിയായ മഹേശ്വരനെ വിട്ട്, താരകന്റെ മകനും ശക്തിയുള്ള താരകപൗത്രനും അവിടെ നിലനിന്നു.

താരകാക്ഷോ ഽപി ദിതിജഃ കമലാക്ഷശ് ച വീര്യവാന് വിദ്യുന്മാലീ ച ദൈത്യേശഃ അന്യേ ചാപി സബാന്ധവാഃ

താരകാക്ഷൻ എന്ന ദിതിപുത്രനും, ശക്തനായ കമലാക്ഷനും, ദൈത്യരാജാവായ വിദ്യുന്മാലിയും, മറ്റു ബന്ധുക്കളുമൊക്കെയും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.

ത്യക്ത്വാ ദേവം മഹാദേവം മായയാ ച ഹരേഃ പ്രഭോഃ സര്വേ വിനഷ്ടാഃ പ്രധ്വസ്താഃ സ്വപുരൈഃ പുരസംഭവൈഃ

മഹാദേവനെയും ഹരിയെയും മായയാൽ ഉപേക്ഷിച്ചവരും അവരുടെ നഗരങ്ങളോടും അവിടെയുള്ളവരോടും കൂടെ മുഴുവനും നശിച്ചു പോയി.

തസ്മാത്സദാ പൂജനീയോ ലിങ്ഗമൂര്തിഃ സദാശിവഃ യാവത്പൂജാ സുരേശാനാം താവദേവ സ്ഥിതിര്യതഃ

അതുകൊണ്ട് സദാശിവന്റെ ലിംഗരൂപം എപ്പോഴും ആരാധിക്കേണ്ടതാണ്. ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കുന്നതുപോലെ അവരുടേയും നിലനിൽപ്പും തുടരുന്നു.

പൂജനീയഃ ശിവോ നിത്യം ശ്രദ്ധയാ ദേവപുങ്ഗവൈഃ സര്വലിങ്ഗമയോ ലോകഃ സര്വം ലിങ്ഗേ പ്രതിഷ്ഠിതമ്

ശ്രദ്ധയോടെ ദേവഗണങ്ങൾ ശിവനെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കണം. ഈ ലോകം മുഴുവൻ ലിംഗത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു; എല്ലാം ലിംഗത്തിൽ ആകുന്നു.

തസ്മാത് സമ്പൂജയേല്ലിങ്ഗം യ ഇച്ഛേത്സിദ്ധിമാത്മനഃ സര്വേ ലിങ്ഗാര്ചനാദേവ ദേവാ ദൈത്യാശ് ച ദാനവാഃ

ആത്മസിദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആരായാലും ലിംഗം ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം. ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും ദൈത്യന്മാരും എല്ലാം ലിംഗാരാധനയാൽ മാത്രമേ സിദ്ധി നേടുന്നുള്ളൂ.

യക്ഷാ വിദ്യാധരാഃ സിദ്ധാ രാക്ഷസാഃ പിശിതാശനാഃ പിതരോ മുനയശ്ചാപി പിശാചാഃ കിന്നരാദയഃ

യക്ഷന്മാർ, വിദ്യാധരന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, മാംസംഭോജികൾ, പിതാക്കന്മാർ, മുനികൾ, പിശാചുകൾ, കിന്നരന്മാർ തുടങ്ങിയവരും അവിടെയുണ്ട്.

അര്ചയിത്വാ ലിങ്ഗമൂര്തി സംസിദ്ധാ നാത്ര സംശയഃ തസ്മാല്ലിങ്ഗം യജേന്നിത്യം യേന കേനാപി വാ സുരാഃ

ലിംഗരൂപം ആരാധിച്ചവർ സിദ്ധി നേടിയിട്ടുണ്ട്; ഇതിൽ സംശയമില്ല. അതുകൊണ്ട് ആരായാലും എപ്പോഴും ലിംഗം ആരാധിക്കണം, ദേവന്മാരേ.

പശവശ് ച വയം തസ്യ ദേവദേവസ്യ ധീമതഃ പശുത്വം ച പരിത്യജ്യ കൃത്വാ പാശുപതം തതഃ

നാം എല്ലാം ആ ദൈവദേവനായ ജ്ഞാനിയുടെ അടിമകളാണ്. ആ അടിമത്വം ഉപേക്ഷിച്ച് പാശുപതന്മാരാകുന്നു.

പൂജനീയോ മഹാദേവോ ലിങ്ഗമൂര്തിഃ സനാതനഃ വിശോധ്യ ചൈവ ഭൂതാനി പഞ്ചഭിഃ പ്രണവൈഃ സമമ്

സനാതനമായ മഹാദേവന്റെ ലിംഗരൂപം ആരാധിക്കേണ്ടതാണ്. എല്ലാ ജീവികളും അഞ്ചു പ്രണവങ്ങളാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടണം.

പ്രാണായാമൈഃ സമായുക്തൈഃ പഞ്ചഭിഃ സുരപുങ്ഗവാഃ ചതുര്ഭിഃ പ്രണവൈശ്ചൈവ പ്രാണായാമപരായണൈഃ

ദേവഗണങ്ങൾ അഞ്ചു പ്രാണായാമങ്ങളോടും നാലു പ്രണവങ്ങളോടും കൂടി പ്രാണായാമത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കണം.

ത്രിഭിശ് ച പ്രണവൈര്ദേവാഃ പ്രാണായാമൈസ്തഥാവിധൈഃ ദ്വിധാ ന്യസ്യ തഥൌംകാരം പ്രാണായാമപരായണഃ

മൂന്നു പ്രണവങ്ങളോടും അത്തരം പ്രാണായാമങ്ങളോടും കൂടി, രണ്ട് വിധത്തിൽ ഓംകാരത്തെ സ്ഥാപിച്ച്, പ്രാണായാമത്തിൽ ലയിച്ചവൻ ആയിരിക്കണം.

തതശ്ചൌംകാരമ് ഉച്ചാര്യ പ്രാണാപാനൌ നിയമ്യ ച ജ്ഞാനാമൃതേന സര്വാങ്ഗാന്യ് ആപൂര്യ പ്രണവേന ച

ശേഷം ഓംകാരമുച്ചരിച്ച്, പ്രാണനെയും അപാനനെയും നിയന്ത്രിച്ച്, ജ്ഞാനാമൃതം കൊണ്ടും പ്രണവം കൊണ്ടും ശരീരമാകെ നിറയ്ക്കണം.

ഗുണത്രയം ചതുര്ധാഖ്യമ് അഹങ്കാരം ച സുവ്രതാഃ തന്മാത്രാണി ച ഭൂതാനി തഥാ ബുദ്ധീന്ദ്രിയാണി ച

നല്ലവരേ, മൂന്നു ഗുണങ്ങൾ നാലായി അറിയപ്പെടുന്നു; അഹങ്കാരവും, തന്മാത്രകളും, ഭൂതങ്ങളും, ബുദ്ധീന്ദ്രിയങ്ങളും ഇവയും ഉൾപ്പെടുന്നു.

കര്മേന്ദ്രിയാണി സംശോധ്യ പുരുഷം യുഗലം തഥാ ചിദാത്മാനം തനും കൃത്വാ ചാഗ്നിര്ഭസ്മേതി സംസ്പൃശേത്

കർമേന്ദ്രിയങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിച്ച്, ഇരട്ടപുരുഷനെയും, ചൈതന്യാത്മാവിനെ ശരീരമാക്കി, അഗ്നിഭസ്മം കൊണ്ടു സ്പർശിക്കണം.

വായുര്ഭസ്മേതി ച വ്യോമ തഥാമ്ഭഃ പൃഥിവീ തഥാ ത്രിയായുഷം ത്രിസംധ്യം ച ധൂലയേദ് ഭസിതേന യഃ

വായുവിന്റെ ഭസ്മം, ആകാശം, വെള്ളം, ഭൂമി എന്നിവയുടെ ഭസ്മം കൊണ്ടും, ദിവസത്തിൽ മൂന്നു സംധികളിൽ ഭസ്മം പുരട്ടുന്നവൻ—

സ യോഗീ സര്വതത്ത്വജ്ഞോ വ്രതം പാശുപതം ത്വിദമ് ഭവേന പാശമോക്ഷാര്ഥം കഥിതം ദേവസത്തമാഃ

അവൻ സകലതത്ത്വങ്ങൾ അറിയുന്ന യോഗിയാണ്. ഈ പാശുപതവ്രതം ഭവൻ പാശമോക്ഷത്തിനായി പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു, ദേവശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.

ഏവം പാശുപതം കൃത്വാ സമ്പൂജ്യ പരമേശ്വരമ് ലിങ്ഗേ പുരാ മയാ ദൃഷ്ടേ വിഷ്ണുനാ ച മഹാത്മനാ

ഇങ്ങനെ പാശുപതവ്രതം ആചരിച്ച് പരമേശ്വരനെ ആരാധിച്ചപ്പോൾ, പുരാതനകാലത്ത് ഞാൻയും മഹാത്മാവായ വിഷ്ണുവും ലിംഗം കണ്ടു.

പശവോ നൈവ ജായന്തേ വര്ഷമാത്രേണ ദേവതാഃ അസ്മാഭിഃ സര്വകാര്യാണാം ദേവമഭ്യര്ച്യ യത്നതഃ

ദേവന്മാരേ, നാം എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും ദൈവത്തെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാൽ, ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ പാശുക്കൾ ജനിക്കാറില്ല.