ലിങ്ഗപുരാണമ്

ദിവ്യഃ ക്വ ദേവേശ ഭവത്പ്രഭാവോ വയം ക്വ ഭക്തിഃ ക്വ ച തേ സ്തുതിശ് ച തഥാപി ഭക്ത്യാ വിലപന്തമീശ പിതാമഹം മാം ഭഗവന്ക്ഷമസ്വ

ദേവേശാ, നിന്റെ ദിവ്യശക്തി എവിടെയാണ്, ഞങ്ങൾ എവിടെയാണ്? ഭക്തി എവിടെയാണ്, നിന്റെ സ്തുതി എവിടെയാണ്? എന്നാലും, ഭക്തിയോടെ വിലപിക്കുന്ന എന്നെ, പിതാമഹനായ എന്നെ, ഭഗവാനേ, ക്ഷമിക്കണമേ.

യ ഇമം ശൃണുയാദ്ദ്വിജോത്തമാ ഭുവി ദേവം പ്രണിപത്യ പഠേത് സ ച മുഞ്ചതി പാപബന്ധനം ഭവഭക്ത്യാ പുരശാസിതുഃ സ്തവമ്

ഭൂമിയിൽ ആരെങ്കിലും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഭക്തിയോടെ ദൈവത്തെ നമസ്കരിച്ച് ഈ സ്തവം കേൾക്കുകയോ പാരായണം ചെയ്യുകയോ ചെയ്താൽ, നഗരാധിപനോടുള്ള ഭക്തിയാൽ പാപബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.

ശ്രുത്വാ ച ഭക്ത്യാ ചതുരാനനേന സ്തുതോ ഹസഞ്ശൈലസുതാം നിരീക്ഷ്യ സ്തവം തദാ പ്രാഹ മഹാനുഭാവം മഹാഭുജോ മന്ദരശൃങ്ഗവാസീ

ഭക്തിയോടെ ബ്രഹ്മാവു ഈ സ്തവം പാടി, ശൈലജയെ നോക്കി, അതു കേട്ടശേഷം, മന്ദരശൃംഗത്തിൽ വസിക്കുന്ന മഹാബലശാലിയും മഹാത്മാവുമായ ഭഗവാൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പ്രസംഗിച്ചു.

സ്തവേനാനേന തുഷ്ടോ ഽസ്മി തവ ഭക്ത്യാ ച പദ്മജ വരാന് വരയ ഭദ്രം തേ ദേവാനാം ച യഥേപ്സിതാന്

ഈ സ്തുതിയാൽ ഞാൻ സന്തോഷവാനായി, നിന്റെ ഭക്തിയാലും പദ്മജനേ, ഞാൻ തൃപ്തനാണ്. നീ ഇഷ്ടമുള്ള വരങ്ങൾ ചോദിക്കൂ, നിനക്കും ദേവന്മാർക്കും ആശംസകൾ ഉണ്ടാകട്ടെ.

തതഃ പ്രണമ്യ ദേവേശം ഭഗവാന്പദ്മസംഭവഃ കൃതാഞ്ജലിപുടോ ഭൂത്വാ പ്രാഹേദം പ്രീതമാനസഃ

അതിനുശേഷം ദേവതകളുടെ നാഥനായി ഭഗവാൻ പദ്മസംബവൻ കയ്യുകൾ ചേർത്ത് വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു, സന്തോഷപൂർവ്വം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

ഭഗവന്ദേവദേവേശ ത്രിപുരാന്തക ശങ്കര ത്വയി ഭക്തിം പരാം മേ ഽദ്യ പ്രസീദ പരമേശ്വരമ്

ഭഗവാനേ, ദേവതകളുടെ ദൈവമേ, ത്രിപുരാസുരനെ നശിപ്പിച്ച ശങ്കരാ, ഇന്നുതന്നെ എനിക്ക് പരമമായ ഭക്തി നൽകണമേ, പരമേശ്വരാ, ദയവായി അനുഗ്രഹിക്കണമേ.

ദേവാനാം ചൈവ സര്വേഷാം ത്വയി സര്വാര്ഥദേശ്വര പ്രസീദ ഭക്തിയോഗേന സാരഥ്യേന ച സര്വദാ

ദേവന്മാർക്കുമൊക്കെയും, എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും നൽകുന്ന നാഥാ, ഭക്തിയുടെയും മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശത്തിന്റെയും വഴി എപ്പോഴും ദയചെയ്യണമേ.

ജനാര്ദനോ ഽപി ഭഗവാന് നമസ്കൃത്യ മഹേശ്വരമ് കൃതാഞ്ജലിപുടോ ഭൂത്വാ പ്രാഹ സാംബം ത്രിയംബകമ്

ജനാർദ്ദനനും ഭഗവാനും മഹേശ്വരനോട് നമസ്കരിച്ചു, കയ്യുകൾ ചേർത്ത് സമ്പൂർണ്ണ വിനയത്തോടെ സാംബനും ത്രയമ്പകനോടും സംസാരിച്ചു.

വാഹനത്വം തവേശാന നിത്യമീഹേ പ്രസീദ മേ ത്വയി ഭക്തിം ച ദേവേശ ദേവദേവ നമോ ഽസ്തു തേ

എപ്പോഴും ഞാൻ നിന്റെ വാഹനമാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ഈശാനേ, ദയവായി എനിക്ക് അനുഗ്രഹിക്കണമേ. ദേവതകളുടെ ദൈവമേ, ദേവദേവാ, എനിക്ക് നിന്റെ ഭക്തി നൽകണമേ. നമസ്കാരം.

സാമര്ഥ്യം ച സദാ മഹ്യം ഭവന്തം വോഢുമീശ്വരമ് സര്വജ്ഞത്വം ച വരദ സര്വഗത്വം ച ശങ്കര

എപ്പോഴും നിന്നെ വഹിക്കാൻ എനിക്ക് ശക്തിയും, എല്ലാം അറിയാനുള്ള കഴിവും, എല്ലായിടത്തും എത്താൻ കഴിയുന്ന ശക്തിയും നൽകണമേ, അനുഗ്രഹദായകനായ ശങ്കരാ.

തയോഃ ശ്രുത്വാ മഹാദേവോ വിജ്ഞപ്തിം പരമേശ്വരഃ സാരഥ്യേ വാഹനത്വേ ച കല്പയാമാസ വൈ ഭവഃ

അവരുടെ അപേക്ഷകൾ കേട്ട മഹാദേവൻ, പരമേശ്വരൻ, ഭവനെ സാരഥിയുടെയും വാഹനത്തിന്റെയും സ്ഥാനത്ത് നിയമിച്ചു.

ദത്ത്വാ തസ്മൈ ബ്രഹ്മണേ വിഷ്ണവേ ച ദഗ്ധ്വാ ദൈത്യാന്ദേവദേവോ മഹാത്മാ സാര്ധം ദേവ്യാ നന്ദിനാ ഭൂതസംഘൈര് അന്തര്ധാനം കാരയാമാസ ശര്വഃ

അവയെ ബ്രഹ്മാവിനും വിഷ്ണുവിനും നൽകി, അസുരന്മാരെ ദഹിപ്പിച്ച ദേവദേവൻ, മഹാത്മാവ്, ദേവിയോടും നന്ദിയോടും ഭൂതഗണങ്ങളോടും കൂടി, ശർവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി.

തതസ്തദാ മഹേശ്വരേ ഗതേ രണാദ്ഗണൈഃ സഹ സുരേശ്വരാഃ സുവിസ്മിതാ ഭവം പ്രണമ്യ പാര്വതീമ്

അപ്പോൾ മഹേശ്വരൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഗണങ്ങളോടൊപ്പം പോയപ്പോൾ, ദേവതകളുടെ നാഥന്മാർ അത്ഭുതത്തോടെ ഭവനെയും പാർവതിയെയും നമസ്കരിച്ചു.

യയുശ് ച ദുഃഖവര്ജിതാഃ സ്വവാഹനൈര്ദിവം തതഃ സുരേശ്വരാ മുനീശ്വരാ ഗണേശ്വരാശ് ച ഭാസ്കരാഃ

ദു:ഖം ഇല്ലാതെ, ദേവതകളുടെ നാഥന്മാർ, മുനികളുടെയും ഗണങ്ങളുടെയും നാഥന്മാർ, പ്രകാശമുള്ളവർ, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ വാഹനങ്ങളിൽ സ്വർഗത്തിൽ എത്തി.

ത്രിപുരാരേരിമം പുണ്യം നിര്മിതം ബ്രഹ്മണാ പുരാ യഃ പഠേച്ഛ്രാദ്ധകാലേ വാ ദൈവേ കര്മണി ച ദ്വിജാഃ

ത്രിപുരാസുരന്റെ ശത്രുവിന്റെ ഈ പുണ്യകഥ, ബ്രഹ്മാവ് പണ്ടേ സൃഷ്ടിച്ചത്, ആരെങ്കിലും ശ്രാദ്ധകാലത്തോ ദൈവിക കര്‍മ്മങ്ങളിൽ ദ്വിജന്മാർ വായിച്ചാൽ,

ശ്രാവയേദ്വാ ദ്വിജാന് ഭക്ത്യാ ബ്രഹ്മലോകം സ ഗച്ഛതി മാനസൈര്വാചികൈഃ പാപൈസ് തഥാ വൈ കായികൈഃ പുനഃ

അല്ലെങ്കിൽ ഭക്തിപൂർവ്വം മറ്റുള്ള ദ്വിജന്മാർക്ക് കേൾപ്പിച്ചാൽ, അവൻ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും; മനസ്സിലെയും വാക്കിലെയും ശരീരത്തിലെയും പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.

സ്ഥൂലൈഃ സൂക്ഷ്മൈഃ സുസൂക്ഷ്മൈശ് ച മഹാപാതകസംഭവൈഃ പാതകൈശ് ച ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ ഉപപാതകസംഭവൈഃ

സ്ഥൂലമായതും സൂക്ഷ്മമായതും അതിശയ സൂക്ഷ്മമായതുമായ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും, മഹാപാതകങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള പാപങ്ങളിലും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഉപപാതകങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള പാപങ്ങളിലും,

പാപൈശ് ച മുച്യതേ ജന്തുഃ ശ്രുത്വാധ്യായമിമം ശുഭമ് ശത്രവോ നാശമായാന്തി സംഗ്രാമേ വിജയീഭവേത്

ഈ ശുഭമായ അധ്യായം കേട്ടാൽ, ജീവികൾ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും; ശത്രുക്കൾ നശിക്കും, യുദ്ധത്തിൽ വിജയിയും ആകും.

സര്വരോഗൈര്ന ബാധ്യേത ആപദോ ന സ്പൃശന്തി തമ് ധനമായുര്യശോ വിദ്യാം പ്രഭാവമതുലം ലഭേത്

ഏതെങ്കിലും രോഗങ്ങൾ ബാധിക്കില്ല, ദുരന്തങ്ങൾ തൊടുകയുമില്ല; അതുല്യമായ ധനം, ആയുസ്സ്, കീർത്തി, വിജ്ഞാനം, ശക്തി എന്നിവ ലഭിക്കും.

ഗതേ മഹേശ്വരേ ദേവേ ദഗ്ധ്വാ ച ത്രിപുരം ക്ഷണാത് സദസ്യാഹ സുരേന്ദ്രാണാം ഭഗവാന്പദ്മസംഭവഃ

മഹേശ്വരൻ പോയ ശേഷം, ത്രിപുരം ഒരു നിമിഷത്തിൽ ദഹിപ്പിച്ചതിനുശേഷം, പദ്മത്തിൽ ജനിച്ച ഭഗവാൻ ദേവതകളുടെ സഭയോട് പറഞ്ഞു.

സംത്യജ്യ ദേവദേവേശം ലിങ്ഗമൂര്തിമഹേശ്വരമ് താരപൌത്രോ മഹാതേജാസ് താരകസ്യ സുതോ ബലീ

ദേവദേവേശ്വരനായ ലിംഗമൂർത്തിയായ മഹേശ്വരനെ വിട്ട്, താരകന്റെ മകനും ശക്തിയുള്ള താരകപൗത്രനും അവിടെ നിലനിന്നു.

താരകാക്ഷോ ഽപി ദിതിജഃ കമലാക്ഷശ് ച വീര്യവാന് വിദ്യുന്മാലീ ച ദൈത്യേശഃ അന്യേ ചാപി സബാന്ധവാഃ

താരകാക്ഷൻ എന്ന ദിതിപുത്രനും, ശക്തനായ കമലാക്ഷനും, ദൈത്യരാജാവായ വിദ്യുന്മാലിയും, മറ്റു ബന്ധുക്കളുമൊക്കെയും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.

ത്യക്ത്വാ ദേവം മഹാദേവം മായയാ ച ഹരേഃ പ്രഭോഃ സര്വേ വിനഷ്ടാഃ പ്രധ്വസ്താഃ സ്വപുരൈഃ പുരസംഭവൈഃ

മഹാദേവനെയും ഹരിയെയും മായയാൽ ഉപേക്ഷിച്ചവരും അവരുടെ നഗരങ്ങളോടും അവിടെയുള്ളവരോടും കൂടെ മുഴുവനും നശിച്ചു പോയി.

തസ്മാത്സദാ പൂജനീയോ ലിങ്ഗമൂര്തിഃ സദാശിവഃ യാവത്പൂജാ സുരേശാനാം താവദേവ സ്ഥിതിര്യതഃ

അതുകൊണ്ട് സദാശിവന്റെ ലിംഗരൂപം എപ്പോഴും ആരാധിക്കേണ്ടതാണ്. ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കുന്നതുപോലെ അവരുടേയും നിലനിൽപ്പും തുടരുന്നു.

പൂജനീയഃ ശിവോ നിത്യം ശ്രദ്ധയാ ദേവപുങ്ഗവൈഃ സര്വലിങ്ഗമയോ ലോകഃ സര്വം ലിങ്ഗേ പ്രതിഷ്ഠിതമ്

ശ്രദ്ധയോടെ ദേവഗണങ്ങൾ ശിവനെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കണം. ഈ ലോകം മുഴുവൻ ലിംഗത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു; എല്ലാം ലിംഗത്തിൽ ആകുന്നു.

തസ്മാത് സമ്പൂജയേല്ലിങ്ഗം യ ഇച്ഛേത്സിദ്ധിമാത്മനഃ സര്വേ ലിങ്ഗാര്ചനാദേവ ദേവാ ദൈത്യാശ് ച ദാനവാഃ

ആത്മസിദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആരായാലും ലിംഗം ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം. ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും ദൈത്യന്മാരും എല്ലാം ലിംഗാരാധനയാൽ മാത്രമേ സിദ്ധി നേടുന്നുള്ളൂ.

യക്ഷാ വിദ്യാധരാഃ സിദ്ധാ രാക്ഷസാഃ പിശിതാശനാഃ പിതരോ മുനയശ്ചാപി പിശാചാഃ കിന്നരാദയഃ

യക്ഷന്മാർ, വിദ്യാധരന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, മാംസംഭോജികൾ, പിതാക്കന്മാർ, മുനികൾ, പിശാചുകൾ, കിന്നരന്മാർ തുടങ്ങിയവരും അവിടെയുണ്ട്.

അര്ചയിത്വാ ലിങ്ഗമൂര്തി സംസിദ്ധാ നാത്ര സംശയഃ തസ്മാല്ലിങ്ഗം യജേന്നിത്യം യേന കേനാപി വാ സുരാഃ

ലിംഗരൂപം ആരാധിച്ചവർ സിദ്ധി നേടിയിട്ടുണ്ട്; ഇതിൽ സംശയമില്ല. അതുകൊണ്ട് ആരായാലും എപ്പോഴും ലിംഗം ആരാധിക്കണം, ദേവന്മാരേ.

പശവശ് ച വയം തസ്യ ദേവദേവസ്യ ധീമതഃ പശുത്വം ച പരിത്യജ്യ കൃത്വാ പാശുപതം തതഃ

നാം എല്ലാം ആ ദൈവദേവനായ ജ്ഞാനിയുടെ അടിമകളാണ്. ആ അടിമത്വം ഉപേക്ഷിച്ച് പാശുപതന്മാരാകുന്നു.