ലിങ്ഗപുരാണമ്

രഥോ രഥീ ദേവവരോ ഹരിശ് ച രുദ്രഃ സ്വയം ശക്രപിതാമഹൌ ച ത്വമേവ സര്വേ ഭഗവന് കഥം തു സ്തോഷ്യേ ഹ്യ് അതോഷ്യം പ്രണിപത്യ മൂര്ധ്നാ

രഥവും, രഥസാരഥിയും, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഹരിയും, രുദ്രനും, ഇന്ദ്രനും പിതാമഹനും—എല്ലാവരും നീയാണല്ലോ ഭഗവാനേ; അങ്ങനെ, തല കുനിഞ്ഞ് വന്ദനം ചെയ്യുന്നതൊഴികെ, എങ്ങനെ ഞാൻ നിന്നെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തും?

അനന്തപാദസ് ത്വമ് അനന്തബാഹുര് അനന്തമൂര്ധാന്തകരഃ ശിവശ് ച അനന്തമൂര്തിഃ കഥമ് ഈദൃശം ത്വാം തോഷ്യേ ഹ്യ് അതോഷ്യം കഥമീദൃശം ത്വാമ്

അവസാനമില്ലാത്ത കാലുകളും കൈകളും തലകളും ഉള്ളവനേ, അവസാനം ഇല്ലാതാക്കുന്നവനേ, ശിവാ, അനന്തമായ രൂപങ്ങളുള്ളവനേ—എങ്ങനെ ഞാൻ നിന്നെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തും, എങ്ങനെ ഞാൻ നിന്നെ സ്തുതിക്കും, നീയോ തൃപ്തിപ്പെടാത്തവനല്ലേ?

നമോനമഃ സര്വവിദേ ശിവായ രുദ്രായ ശര്വായ ഭവായ തുഭ്യമ് സ്ഥൂലായ സൂക്ഷ്മായ സുസൂക്ഷ്മസൂക്ഷ്മസൂക്ഷ്മായ സൂക്ഷ്മാര്ഥവിദേ വിധാത്രേ

എല്ലാം അറിയുന്നവനേ, ശിവാ, രുദ്രാ, ശർവാ, ഭവാ, നിനക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം. സ്ഥൂലമായവനേ, സൂക്ഷ്മനായവനേ, അതിസൂക്ഷ്മമായവനേ, സൂക്ഷ്മതത്വങ്ങൾ അറിയുന്നവനേ, സൃഷ്ടാവായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

സ്രഷ്ട്രേ നമഃ സര്വസുരാസുരാണാം ഭര്ത്രേ ച ഹര്ത്രേ ജഗതാം വിധാത്രേ നേത്രേ സുരാണാമസുരേശ്വരാണാം ദാത്രേ പ്രശാസ്ത്രേ മമ സര്വശാസ്ത്രേ

സൃഷ്ടാവായവനേ, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും രക്ഷകനും സംഹാരകനും, ലോകങ്ങളുടെ നിയമകനും, ദേവന്മാരുടെയും അസുരാധിപന്മാരുടെയും നേതാവും, ദാനിയും, ഭരണാധികാരിയും, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെയും അധിപനുമായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

വേദാന്തവേദ്യായ സുനിര്മലായ വേദാര്ഥവിദ്ഭിഃ സതതം സ്തുതായ വേദാത്മരൂപായ ഭവായ തുഭ്യമ് അന്തായ മധ്യായ സുമധ്യമായ

വേദാന്തത്തിലൂടെ അറിയപ്പെടുന്നവനേ, നിർമലനായവനേ, വേദാർത്ഥം അറിയുന്നവരാൽ എപ്പോഴും സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവനേ, വേദങ്ങളുടെ ആത്മാവായ ഭവാ, അവസാനവും നടുവും ഏറ്റവും ഉത്തമമായ നടുവും ആയവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

ആദ്യന്തശൂന്യായ ച സംസ്ഥിതായ തഥാ ത്വശൂന്യായ ച ലിങ്ഗിനേ ച അലിങ്ഗിനേ ലിങ്ഗമയായ തുഭ്യം ലിങ്ഗായ വേദാദിമയായ സാക്ഷാത്

ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്തവനായി നിലകൊള്ളുന്നവനേ, ശൂന്യമായതല്ലാത്തവനേ, രൂപമുള്ളവനേ, രൂപരഹിതനായവനേ, ലിംഗസ്വരൂപിയായവനേ, ലിംഗമായവനേ, വേദങ്ങളുടെയും അതിന്റെ മൂലമായവനേ, നേരിട്ട് അവയുടെ രൂപമായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

രുദ്രായ മൂര്ധാനനികൃന്തനായ മമാദിദേവസ്യ ച യജ്ഞമൂര്തേഃ വിധ്വാന്തഭങ്ഗം മമ കര്തുമീശ ദൃഷ്ട്വൈവ ഭൂമൌ കരജാഗ്രകോട്യാ

തലകൾ വേർപെടുത്തുന്ന രുദ്രനേ, എന്റെ ആദിദേവന്റെ യജ്ഞസ്വരൂപമായവനേ, പ്രഭോ, എന്റെ യജ്ഞം നശിച്ചതു കണ്ടു, നീ വിരലിന്റെ അറ്റം കൊണ്ട് ഭൂമിയിൽ അടിച്ചു.

അഹോ വിചിത്രം തവ ദേവദേവ വിചേഷ്ടിതം സര്വസുരാസുരേശ ദേഹീവ ദേവൈഃ സഹ ദേവകാര്യം കരിഷ്യസേ നിര്ഗുണരൂപതത്ത്വ

ദേവദേവാ, സർവസുരാസുരേശാ, നിന്റെ പ്രവർത്തികൾ എത്ര അത്ഭുതകരമാണ്! ദേഹം ഉള്ളവനായി ദേവന്മാരോടൊപ്പം ദൈവികകാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോഴും, നിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം രൂപരഹിതമാണ്.

ഏകം സ്ഥൂലം സൂക്ഷ്മമേകം സുസൂക്ഷ്മം മൂര്താമൂര്തം മൂര്തമേകം ഹ്യമൂര്തമ് ഏകം ദൃഷ്ടം വാങ്മയം ചൈകമീശം ധ്യേയം ചൈകം തത്ത്വമത്രാദ്ഭുതം തേ

നീ ഒരൊറ്റ സ്ഥൂലസ്വരൂപം, ഒരൊറ്റ സൂക്ഷ്മസ്വരൂപം, അതിസൂക്ഷ്മമായ ഒരൊറ്റ രൂപം, രൂപമുള്ളതും രൂപരഹിതവുമായവൻ, ദൃശ്യമായതും വാചകമായതും, ഒരൊറ്റ ഈശ്വരനും, ധ്യാനിക്കേണ്ട ഒരൊറ്റ തത്വവുമാണ്—ഈ അത്ഭുതമായ സത്യം നിനക്കു മാത്രമാണ്.

സ്വപ്നേ ദൃഷ്ടം യത്പദാര്ഥം ഹ്യലക്ഷ്യം ദൃഷ്ടം നൂനം ഭാതി മന്യേ ന ചാപി മൂര്തിര്നോ വൈ ദൈവകീശാന ദേവൈര് ലക്ഷ്യാ യത്നൈരപ്യലക്ഷ്യം കഥം തു

സ്വപ്നത്തിൽ കാണുന്ന വസ്തു കാണപ്പെടുന്നതായിരുന്നാലും, അതിനെ പിടികൂടാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; അതിന് രൂപമില്ല, ദേവന്മാരുടെ ഈശ്വരനുമല്ല; ദേവന്മാർ എത്ര ശ്രമിച്ചാലും കാണാനാകാത്തത് എങ്ങനെയാണ് കാണാൻ കഴിയുക?

ദിവ്യഃ ക്വ ദേവേശ ഭവത്പ്രഭാവോ വയം ക്വ ഭക്തിഃ ക്വ ച തേ സ്തുതിശ് ച തഥാപി ഭക്ത്യാ വിലപന്തമീശ പിതാമഹം മാം ഭഗവന്ക്ഷമസ്വ

ദേവേശാ, നിന്റെ ദിവ്യശക്തി എവിടെയാണ്, ഞങ്ങൾ എവിടെയാണ്? ഭക്തി എവിടെയാണ്, നിന്റെ സ്തുതി എവിടെയാണ്? എന്നാലും, ഭക്തിയോടെ വിലപിക്കുന്ന എന്നെ, പിതാമഹനായ എന്നെ, ഭഗവാനേ, ക്ഷമിക്കണമേ.

യ ഇമം ശൃണുയാദ്ദ്വിജോത്തമാ ഭുവി ദേവം പ്രണിപത്യ പഠേത് സ ച മുഞ്ചതി പാപബന്ധനം ഭവഭക്ത്യാ പുരശാസിതുഃ സ്തവമ്

ഭൂമിയിൽ ആരെങ്കിലും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഭക്തിയോടെ ദൈവത്തെ നമസ്കരിച്ച് ഈ സ്തവം കേൾക്കുകയോ പാരായണം ചെയ്യുകയോ ചെയ്താൽ, നഗരാധിപനോടുള്ള ഭക്തിയാൽ പാപബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.

ശ്രുത്വാ ച ഭക്ത്യാ ചതുരാനനേന സ്തുതോ ഹസഞ്ശൈലസുതാം നിരീക്ഷ്യ സ്തവം തദാ പ്രാഹ മഹാനുഭാവം മഹാഭുജോ മന്ദരശൃങ്ഗവാസീ

ഭക്തിയോടെ ബ്രഹ്മാവു ഈ സ്തവം പാടി, ശൈലജയെ നോക്കി, അതു കേട്ടശേഷം, മന്ദരശൃംഗത്തിൽ വസിക്കുന്ന മഹാബലശാലിയും മഹാത്മാവുമായ ഭഗവാൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പ്രസംഗിച്ചു.

സ്തവേനാനേന തുഷ്ടോ ഽസ്മി തവ ഭക്ത്യാ ച പദ്മജ വരാന് വരയ ഭദ്രം തേ ദേവാനാം ച യഥേപ്സിതാന്

ഈ സ്തുതിയാൽ ഞാൻ സന്തോഷവാനായി, നിന്റെ ഭക്തിയാലും പദ്മജനേ, ഞാൻ തൃപ്തനാണ്. നീ ഇഷ്ടമുള്ള വരങ്ങൾ ചോദിക്കൂ, നിനക്കും ദേവന്മാർക്കും ആശംസകൾ ഉണ്ടാകട്ടെ.

തതഃ പ്രണമ്യ ദേവേശം ഭഗവാന്പദ്മസംഭവഃ കൃതാഞ്ജലിപുടോ ഭൂത്വാ പ്രാഹേദം പ്രീതമാനസഃ

അതിനുശേഷം ദേവതകളുടെ നാഥനായി ഭഗവാൻ പദ്മസംബവൻ കയ്യുകൾ ചേർത്ത് വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു, സന്തോഷപൂർവ്വം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

ഭഗവന്ദേവദേവേശ ത്രിപുരാന്തക ശങ്കര ത്വയി ഭക്തിം പരാം മേ ഽദ്യ പ്രസീദ പരമേശ്വരമ്

ഭഗവാനേ, ദേവതകളുടെ ദൈവമേ, ത്രിപുരാസുരനെ നശിപ്പിച്ച ശങ്കരാ, ഇന്നുതന്നെ എനിക്ക് പരമമായ ഭക്തി നൽകണമേ, പരമേശ്വരാ, ദയവായി അനുഗ്രഹിക്കണമേ.

ദേവാനാം ചൈവ സര്വേഷാം ത്വയി സര്വാര്ഥദേശ്വര പ്രസീദ ഭക്തിയോഗേന സാരഥ്യേന ച സര്വദാ

ദേവന്മാർക്കുമൊക്കെയും, എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും നൽകുന്ന നാഥാ, ഭക്തിയുടെയും മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശത്തിന്റെയും വഴി എപ്പോഴും ദയചെയ്യണമേ.

ജനാര്ദനോ ഽപി ഭഗവാന് നമസ്കൃത്യ മഹേശ്വരമ് കൃതാഞ്ജലിപുടോ ഭൂത്വാ പ്രാഹ സാംബം ത്രിയംബകമ്

ജനാർദ്ദനനും ഭഗവാനും മഹേശ്വരനോട് നമസ്കരിച്ചു, കയ്യുകൾ ചേർത്ത് സമ്പൂർണ്ണ വിനയത്തോടെ സാംബനും ത്രയമ്പകനോടും സംസാരിച്ചു.

വാഹനത്വം തവേശാന നിത്യമീഹേ പ്രസീദ മേ ത്വയി ഭക്തിം ച ദേവേശ ദേവദേവ നമോ ഽസ്തു തേ

എപ്പോഴും ഞാൻ നിന്റെ വാഹനമാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ഈശാനേ, ദയവായി എനിക്ക് അനുഗ്രഹിക്കണമേ. ദേവതകളുടെ ദൈവമേ, ദേവദേവാ, എനിക്ക് നിന്റെ ഭക്തി നൽകണമേ. നമസ്കാരം.

സാമര്ഥ്യം ച സദാ മഹ്യം ഭവന്തം വോഢുമീശ്വരമ് സര്വജ്ഞത്വം ച വരദ സര്വഗത്വം ച ശങ്കര

എപ്പോഴും നിന്നെ വഹിക്കാൻ എനിക്ക് ശക്തിയും, എല്ലാം അറിയാനുള്ള കഴിവും, എല്ലായിടത്തും എത്താൻ കഴിയുന്ന ശക്തിയും നൽകണമേ, അനുഗ്രഹദായകനായ ശങ്കരാ.

തയോഃ ശ്രുത്വാ മഹാദേവോ വിജ്ഞപ്തിം പരമേശ്വരഃ സാരഥ്യേ വാഹനത്വേ ച കല്പയാമാസ വൈ ഭവഃ

അവരുടെ അപേക്ഷകൾ കേട്ട മഹാദേവൻ, പരമേശ്വരൻ, ഭവനെ സാരഥിയുടെയും വാഹനത്തിന്റെയും സ്ഥാനത്ത് നിയമിച്ചു.

ദത്ത്വാ തസ്മൈ ബ്രഹ്മണേ വിഷ്ണവേ ച ദഗ്ധ്വാ ദൈത്യാന്ദേവദേവോ മഹാത്മാ സാര്ധം ദേവ്യാ നന്ദിനാ ഭൂതസംഘൈര് അന്തര്ധാനം കാരയാമാസ ശര്വഃ

അവയെ ബ്രഹ്മാവിനും വിഷ്ണുവിനും നൽകി, അസുരന്മാരെ ദഹിപ്പിച്ച ദേവദേവൻ, മഹാത്മാവ്, ദേവിയോടും നന്ദിയോടും ഭൂതഗണങ്ങളോടും കൂടി, ശർവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി.

തതസ്തദാ മഹേശ്വരേ ഗതേ രണാദ്ഗണൈഃ സഹ സുരേശ്വരാഃ സുവിസ്മിതാ ഭവം പ്രണമ്യ പാര്വതീമ്

അപ്പോൾ മഹേശ്വരൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഗണങ്ങളോടൊപ്പം പോയപ്പോൾ, ദേവതകളുടെ നാഥന്മാർ അത്ഭുതത്തോടെ ഭവനെയും പാർവതിയെയും നമസ്കരിച്ചു.

യയുശ് ച ദുഃഖവര്ജിതാഃ സ്വവാഹനൈര്ദിവം തതഃ സുരേശ്വരാ മുനീശ്വരാ ഗണേശ്വരാശ് ച ഭാസ്കരാഃ

ദു:ഖം ഇല്ലാതെ, ദേവതകളുടെ നാഥന്മാർ, മുനികളുടെയും ഗണങ്ങളുടെയും നാഥന്മാർ, പ്രകാശമുള്ളവർ, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ വാഹനങ്ങളിൽ സ്വർഗത്തിൽ എത്തി.

ത്രിപുരാരേരിമം പുണ്യം നിര്മിതം ബ്രഹ്മണാ പുരാ യഃ പഠേച്ഛ്രാദ്ധകാലേ വാ ദൈവേ കര്മണി ച ദ്വിജാഃ

ത്രിപുരാസുരന്റെ ശത്രുവിന്റെ ഈ പുണ്യകഥ, ബ്രഹ്മാവ് പണ്ടേ സൃഷ്ടിച്ചത്, ആരെങ്കിലും ശ്രാദ്ധകാലത്തോ ദൈവിക കര്‍മ്മങ്ങളിൽ ദ്വിജന്മാർ വായിച്ചാൽ,

ശ്രാവയേദ്വാ ദ്വിജാന് ഭക്ത്യാ ബ്രഹ്മലോകം സ ഗച്ഛതി മാനസൈര്വാചികൈഃ പാപൈസ് തഥാ വൈ കായികൈഃ പുനഃ

അല്ലെങ്കിൽ ഭക്തിപൂർവ്വം മറ്റുള്ള ദ്വിജന്മാർക്ക് കേൾപ്പിച്ചാൽ, അവൻ ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കും; മനസ്സിലെയും വാക്കിലെയും ശരീരത്തിലെയും പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും.

സ്ഥൂലൈഃ സൂക്ഷ്മൈഃ സുസൂക്ഷ്മൈശ് ച മഹാപാതകസംഭവൈഃ പാതകൈശ് ച ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ ഉപപാതകസംഭവൈഃ

സ്ഥൂലമായതും സൂക്ഷ്മമായതും അതിശയ സൂക്ഷ്മമായതുമായ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും, മഹാപാതകങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള പാപങ്ങളിലും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഉപപാതകങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള പാപങ്ങളിലും,

പാപൈശ് ച മുച്യതേ ജന്തുഃ ശ്രുത്വാധ്യായമിമം ശുഭമ് ശത്രവോ നാശമായാന്തി സംഗ്രാമേ വിജയീഭവേത്

ഈ ശുഭമായ അധ്യായം കേട്ടാൽ, ജീവികൾ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരാകും; ശത്രുക്കൾ നശിക്കും, യുദ്ധത്തിൽ വിജയിയും ആകും.

സര്വരോഗൈര്ന ബാധ്യേത ആപദോ ന സ്പൃശന്തി തമ് ധനമായുര്യശോ വിദ്യാം പ്രഭാവമതുലം ലഭേത്

ഏതെങ്കിലും രോഗങ്ങൾ ബാധിക്കില്ല, ദുരന്തങ്ങൾ തൊടുകയുമില്ല; അതുല്യമായ ധനം, ആയുസ്സ്, കീർത്തി, വിജ്ഞാനം, ശക്തി എന്നിവ ലഭിക്കും.