ലിങ്ഗപുരാണമ്

വിമലാസനസംസ്ഥായ വിമലാര്ഥാര്ഥരൂപിണേ യോഗപീഠാന്തരസ്ഥായ യോഗിനേ യോഗദായിനേ

നിർമ്മലാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവനേ, നിർമ്മലമായ അർത്ഥത്തിലും ലക്ഷ്യത്തിലും നിലകൊള്ളുന്നവനേ, യോഗപീഠത്തിന്റെ അകത്തുള്ളവനേ, യോഗിയേ, യോഗം നൽകുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

യോഗിനാം ഹൃദി സംസ്ഥായ സദാ നീവാരശൂകവത് പ്രത്യാഹാരായ തേ നിത്യം പ്രത്യാഹാരരതായ തേ

യോഗികൾക്കു ഹൃദയത്തിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നവനേ, നീവാരശൂകത്തെപ്പോലെ, പ്രത്യാഹാരസ്വരൂപനായവനേ, പ്രത്യാഹാരത്തിൽ എപ്പോഴും ലീനനായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

പ്രത്യാഹാരരതാനാം ച പ്രതിസ്ഥാനസ്ഥിതായ ച ധാരണായൈ നമസ്തുഭ്യം ധാരണാഭിരതായ തേ

പ്രത്യാഹാരത്തിൽ ലീനരായവരുടെ ആധാരമായവനേ, ധാരണയായവനേ, ധാരണയിൽ എപ്പോഴും ലീനനായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

ധാരണാഭ്യാസയുക്താനാം പുരസ്താത്സംസ്ഥിതായ ച ധ്യാനായ ധ്യാനരൂപായ ധ്യാനഗമ്യായ തേ നമഃ

ധാരണാഭ്യാസത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടവരുടെ മുമ്പിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനേ, ധ്യാനമായവനേ, ധ്യാനരൂപിയായവനേ, ധ്യാനത്തിലൂടെ ലഭിക്കാവുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

ധ്യേയായ ധ്യേയഗമ്യായ ധ്യേയധ്യാനായ തേ നമഃ ധ്യേയാനാമപി ധ്യേയായ നമോ ധ്യേയതമായ തേ

ധ്യേയനായവനേ, ധ്യാനത്തിലൂടെ ലഭിക്കാവുന്നവനേ, ധ്യാനവും ധ്യേയവും ആയവനേ, ധ്യാനിക്കുന്നവർക്കും ധ്യേയനായവനേ, ഏറ്റവും ധ്യേയനായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

സമാധാനാഭിഗമ്യായ സമാധാനായ തേ നമഃ സമാധാനരതാനാം തു നിര്വികല്പാര്ഥരൂപിണേ

ധ്യാനത്തിലൂടെ അടുക്കാവുന്നവനേ, ധ്യാനത്തിന്റെ സ്വരൂപമായവനേ, ധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ചവർക്കു പ്രിയമായ നിർവികല്പാവസ്ഥയായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

ദഗ്ധ്വോദ്ധൃതം സര്വമിദം ത്വയാദ്യ ജഗത്ത്രയം രുദ്ര പുരത്രയം ഹി കഃ സ്തോതുമിച്ഛേത് കഥമീദൃശം ത്വാം സ്തോഷ്യേ ഹി തുഷ്ടായ ശിവായ തുഭ്യമ്

രുദ്രാ, ഇന്നെല്ലാം നീ ഈ മൂന്നു ലോകവും ദഹിച്ച് ഉയർത്തിയിരിക്കുന്നു; മൂന്നു നഗരങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചവനായ നിന്നെ ആരാണ് സ്തുതിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കേണ്ടത്? എങ്ങനെ ഞാൻ നിന്നെ സ്തുതിക്കും, ശിവാ, നീയോ ഇതിനകം തൃപ്തനല്ലേ?

ഭക്ത്യാ ച തുഷ്ട്യാദ്ഭുതദര്ശനാച്ച മര്ത്യാ അമര്ത്യാ അപി ദേവദേവ ഏതേ ഗണാഃ സിദ്ധഗണൈഃ പ്രണാമം കുര്വന്തി ദേവേശ ഗണേശ തുഭ്യമ്

ഭക്തിയും തൃപ്തിയും അത്ഭുതമായ രൂപവും കൊണ്ടു, മരിച്ചവരും അമരന്മാരും, ദേവന്മാരുടെയും സിദ്ധന്മാരുടെയും കൂട്ടങ്ങൾ, ദേവദേവാ, ഗണപതിയായ ഭഗവാനെ, നിനക്കു വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.

നിരീക്ഷണാദേവ വിഭോ ഽസി ദഗ്ധും പുരത്രയം ചൈവ ജഗത്ത്രയം ച ലീലാലസേനാംബികയാ ക്ഷണേന ദഗ്ധം കിലേഷുശ് ച തദാഥ മുക്തഃ

പ്രഭോ, ഒരു കാഴ്ചകൊണ്ട് മാത്രം നീ മൂന്നു നഗരങ്ങളും മൂന്നു ലോകങ്ങളും ദഹിപ്പിക്കാൻ കഴിയും; അംബികയെ കളിയാട്ടസേനയാക്കി, നീ അവയെ ഒരു നിമിഷത്തിൽ ദഹിപ്പിച്ചു, പിന്നെ ബാണങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി.

കൃതോ രഥശ്ചേഷുവരശ് ച ശുഭ്രം ശരസനം തേ ത്രിപുരക്ഷയായ അനേകയത്നൈശ് ച മയാഥ തുഭ്യം ഫലം ന ദൃഷ്ടം സുരസിദ്ധസംഘൈഃ

ട്രിപുരം നശിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ രഥവും വലിയ വില്ലും പ്രകാശമുള്ള അമ്പും ഒരുക്കി; ഞാനും ദേവന്മാരുടെയും സിദ്ധന്മാരുടെയും കൂട്ടങ്ങളും ഒരുപാട് ശ്രമിച്ചിട്ടും, നിനക്കു ഫലം ഒന്നും ലഭിച്ചില്ല.

രഥോ രഥീ ദേവവരോ ഹരിശ് ച രുദ്രഃ സ്വയം ശക്രപിതാമഹൌ ച ത്വമേവ സര്വേ ഭഗവന് കഥം തു സ്തോഷ്യേ ഹ്യ് അതോഷ്യം പ്രണിപത്യ മൂര്ധ്നാ

രഥവും, രഥസാരഥിയും, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഹരിയും, രുദ്രനും, ഇന്ദ്രനും പിതാമഹനും—എല്ലാവരും നീയാണല്ലോ ഭഗവാനേ; അങ്ങനെ, തല കുനിഞ്ഞ് വന്ദനം ചെയ്യുന്നതൊഴികെ, എങ്ങനെ ഞാൻ നിന്നെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തും?

അനന്തപാദസ് ത്വമ് അനന്തബാഹുര് അനന്തമൂര്ധാന്തകരഃ ശിവശ് ച അനന്തമൂര്തിഃ കഥമ് ഈദൃശം ത്വാം തോഷ്യേ ഹ്യ് അതോഷ്യം കഥമീദൃശം ത്വാമ്

അവസാനമില്ലാത്ത കാലുകളും കൈകളും തലകളും ഉള്ളവനേ, അവസാനം ഇല്ലാതാക്കുന്നവനേ, ശിവാ, അനന്തമായ രൂപങ്ങളുള്ളവനേ—എങ്ങനെ ഞാൻ നിന്നെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തും, എങ്ങനെ ഞാൻ നിന്നെ സ്തുതിക്കും, നീയോ തൃപ്തിപ്പെടാത്തവനല്ലേ?

നമോനമഃ സര്വവിദേ ശിവായ രുദ്രായ ശര്വായ ഭവായ തുഭ്യമ് സ്ഥൂലായ സൂക്ഷ്മായ സുസൂക്ഷ്മസൂക്ഷ്മസൂക്ഷ്മായ സൂക്ഷ്മാര്ഥവിദേ വിധാത്രേ

എല്ലാം അറിയുന്നവനേ, ശിവാ, രുദ്രാ, ശർവാ, ഭവാ, നിനക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം. സ്ഥൂലമായവനേ, സൂക്ഷ്മനായവനേ, അതിസൂക്ഷ്മമായവനേ, സൂക്ഷ്മതത്വങ്ങൾ അറിയുന്നവനേ, സൃഷ്ടാവായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

സ്രഷ്ട്രേ നമഃ സര്വസുരാസുരാണാം ഭര്ത്രേ ച ഹര്ത്രേ ജഗതാം വിധാത്രേ നേത്രേ സുരാണാമസുരേശ്വരാണാം ദാത്രേ പ്രശാസ്ത്രേ മമ സര്വശാസ്ത്രേ

സൃഷ്ടാവായവനേ, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും രക്ഷകനും സംഹാരകനും, ലോകങ്ങളുടെ നിയമകനും, ദേവന്മാരുടെയും അസുരാധിപന്മാരുടെയും നേതാവും, ദാനിയും, ഭരണാധികാരിയും, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെയും അധിപനുമായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

വേദാന്തവേദ്യായ സുനിര്മലായ വേദാര്ഥവിദ്ഭിഃ സതതം സ്തുതായ വേദാത്മരൂപായ ഭവായ തുഭ്യമ് അന്തായ മധ്യായ സുമധ്യമായ

വേദാന്തത്തിലൂടെ അറിയപ്പെടുന്നവനേ, നിർമലനായവനേ, വേദാർത്ഥം അറിയുന്നവരാൽ എപ്പോഴും സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവനേ, വേദങ്ങളുടെ ആത്മാവായ ഭവാ, അവസാനവും നടുവും ഏറ്റവും ഉത്തമമായ നടുവും ആയവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

ആദ്യന്തശൂന്യായ ച സംസ്ഥിതായ തഥാ ത്വശൂന്യായ ച ലിങ്ഗിനേ ച അലിങ്ഗിനേ ലിങ്ഗമയായ തുഭ്യം ലിങ്ഗായ വേദാദിമയായ സാക്ഷാത്

ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്തവനായി നിലകൊള്ളുന്നവനേ, ശൂന്യമായതല്ലാത്തവനേ, രൂപമുള്ളവനേ, രൂപരഹിതനായവനേ, ലിംഗസ്വരൂപിയായവനേ, ലിംഗമായവനേ, വേദങ്ങളുടെയും അതിന്റെ മൂലമായവനേ, നേരിട്ട് അവയുടെ രൂപമായവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.

രുദ്രായ മൂര്ധാനനികൃന്തനായ മമാദിദേവസ്യ ച യജ്ഞമൂര്തേഃ വിധ്വാന്തഭങ്ഗം മമ കര്തുമീശ ദൃഷ്ട്വൈവ ഭൂമൌ കരജാഗ്രകോട്യാ

തലകൾ വേർപെടുത്തുന്ന രുദ്രനേ, എന്റെ ആദിദേവന്റെ യജ്ഞസ്വരൂപമായവനേ, പ്രഭോ, എന്റെ യജ്ഞം നശിച്ചതു കണ്ടു, നീ വിരലിന്റെ അറ്റം കൊണ്ട് ഭൂമിയിൽ അടിച്ചു.

അഹോ വിചിത്രം തവ ദേവദേവ വിചേഷ്ടിതം സര്വസുരാസുരേശ ദേഹീവ ദേവൈഃ സഹ ദേവകാര്യം കരിഷ്യസേ നിര്ഗുണരൂപതത്ത്വ

ദേവദേവാ, സർവസുരാസുരേശാ, നിന്റെ പ്രവർത്തികൾ എത്ര അത്ഭുതകരമാണ്! ദേഹം ഉള്ളവനായി ദേവന്മാരോടൊപ്പം ദൈവികകാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോഴും, നിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം രൂപരഹിതമാണ്.

ഏകം സ്ഥൂലം സൂക്ഷ്മമേകം സുസൂക്ഷ്മം മൂര്താമൂര്തം മൂര്തമേകം ഹ്യമൂര്തമ് ഏകം ദൃഷ്ടം വാങ്മയം ചൈകമീശം ധ്യേയം ചൈകം തത്ത്വമത്രാദ്ഭുതം തേ

നീ ഒരൊറ്റ സ്ഥൂലസ്വരൂപം, ഒരൊറ്റ സൂക്ഷ്മസ്വരൂപം, അതിസൂക്ഷ്മമായ ഒരൊറ്റ രൂപം, രൂപമുള്ളതും രൂപരഹിതവുമായവൻ, ദൃശ്യമായതും വാചകമായതും, ഒരൊറ്റ ഈശ്വരനും, ധ്യാനിക്കേണ്ട ഒരൊറ്റ തത്വവുമാണ്—ഈ അത്ഭുതമായ സത്യം നിനക്കു മാത്രമാണ്.

സ്വപ്നേ ദൃഷ്ടം യത്പദാര്ഥം ഹ്യലക്ഷ്യം ദൃഷ്ടം നൂനം ഭാതി മന്യേ ന ചാപി മൂര്തിര്നോ വൈ ദൈവകീശാന ദേവൈര് ലക്ഷ്യാ യത്നൈരപ്യലക്ഷ്യം കഥം തു

സ്വപ്നത്തിൽ കാണുന്ന വസ്തു കാണപ്പെടുന്നതായിരുന്നാലും, അതിനെ പിടികൂടാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; അതിന് രൂപമില്ല, ദേവന്മാരുടെ ഈശ്വരനുമല്ല; ദേവന്മാർ എത്ര ശ്രമിച്ചാലും കാണാനാകാത്തത് എങ്ങനെയാണ് കാണാൻ കഴിയുക?

ദിവ്യഃ ക്വ ദേവേശ ഭവത്പ്രഭാവോ വയം ക്വ ഭക്തിഃ ക്വ ച തേ സ്തുതിശ് ച തഥാപി ഭക്ത്യാ വിലപന്തമീശ പിതാമഹം മാം ഭഗവന്ക്ഷമസ്വ

ദേവേശാ, നിന്റെ ദിവ്യശക്തി എവിടെയാണ്, ഞങ്ങൾ എവിടെയാണ്? ഭക്തി എവിടെയാണ്, നിന്റെ സ്തുതി എവിടെയാണ്? എന്നാലും, ഭക്തിയോടെ വിലപിക്കുന്ന എന്നെ, പിതാമഹനായ എന്നെ, ഭഗവാനേ, ക്ഷമിക്കണമേ.

യ ഇമം ശൃണുയാദ്ദ്വിജോത്തമാ ഭുവി ദേവം പ്രണിപത്യ പഠേത് സ ച മുഞ്ചതി പാപബന്ധനം ഭവഭക്ത്യാ പുരശാസിതുഃ സ്തവമ്

ഭൂമിയിൽ ആരെങ്കിലും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഭക്തിയോടെ ദൈവത്തെ നമസ്കരിച്ച് ഈ സ്തവം കേൾക്കുകയോ പാരായണം ചെയ്യുകയോ ചെയ്താൽ, നഗരാധിപനോടുള്ള ഭക്തിയാൽ പാപബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.

ശ്രുത്വാ ച ഭക്ത്യാ ചതുരാനനേന സ്തുതോ ഹസഞ്ശൈലസുതാം നിരീക്ഷ്യ സ്തവം തദാ പ്രാഹ മഹാനുഭാവം മഹാഭുജോ മന്ദരശൃങ്ഗവാസീ

ഭക്തിയോടെ ബ്രഹ്മാവു ഈ സ്തവം പാടി, ശൈലജയെ നോക്കി, അതു കേട്ടശേഷം, മന്ദരശൃംഗത്തിൽ വസിക്കുന്ന മഹാബലശാലിയും മഹാത്മാവുമായ ഭഗവാൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പ്രസംഗിച്ചു.

സ്തവേനാനേന തുഷ്ടോ ഽസ്മി തവ ഭക്ത്യാ ച പദ്മജ വരാന് വരയ ഭദ്രം തേ ദേവാനാം ച യഥേപ്സിതാന്

ഈ സ്തുതിയാൽ ഞാൻ സന്തോഷവാനായി, നിന്റെ ഭക്തിയാലും പദ്മജനേ, ഞാൻ തൃപ്തനാണ്. നീ ഇഷ്ടമുള്ള വരങ്ങൾ ചോദിക്കൂ, നിനക്കും ദേവന്മാർക്കും ആശംസകൾ ഉണ്ടാകട്ടെ.

തതഃ പ്രണമ്യ ദേവേശം ഭഗവാന്പദ്മസംഭവഃ കൃതാഞ്ജലിപുടോ ഭൂത്വാ പ്രാഹേദം പ്രീതമാനസഃ

അതിനുശേഷം ദേവതകളുടെ നാഥനായി ഭഗവാൻ പദ്മസംബവൻ കയ്യുകൾ ചേർത്ത് വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു, സന്തോഷപൂർവ്വം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

ഭഗവന്ദേവദേവേശ ത്രിപുരാന്തക ശങ്കര ത്വയി ഭക്തിം പരാം മേ ഽദ്യ പ്രസീദ പരമേശ്വരമ്

ഭഗവാനേ, ദേവതകളുടെ ദൈവമേ, ത്രിപുരാസുരനെ നശിപ്പിച്ച ശങ്കരാ, ഇന്നുതന്നെ എനിക്ക് പരമമായ ഭക്തി നൽകണമേ, പരമേശ്വരാ, ദയവായി അനുഗ്രഹിക്കണമേ.

ദേവാനാം ചൈവ സര്വേഷാം ത്വയി സര്വാര്ഥദേശ്വര പ്രസീദ ഭക്തിയോഗേന സാരഥ്യേന ച സര്വദാ

ദേവന്മാർക്കുമൊക്കെയും, എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും നൽകുന്ന നാഥാ, ഭക്തിയുടെയും മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശത്തിന്റെയും വഴി എപ്പോഴും ദയചെയ്യണമേ.

ജനാര്ദനോ ഽപി ഭഗവാന് നമസ്കൃത്യ മഹേശ്വരമ് കൃതാഞ്ജലിപുടോ ഭൂത്വാ പ്രാഹ സാംബം ത്രിയംബകമ്

ജനാർദ്ദനനും ഭഗവാനും മഹേശ്വരനോട് നമസ്കരിച്ചു, കയ്യുകൾ ചേർത്ത് സമ്പൂർണ്ണ വിനയത്തോടെ സാംബനും ത്രയമ്പകനോടും സംസാരിച്ചു.

വാഹനത്വം തവേശാന നിത്യമീഹേ പ്രസീദ മേ ത്വയി ഭക്തിം ച ദേവേശ ദേവദേവ നമോ ഽസ്തു തേ

എപ്പോഴും ഞാൻ നിന്റെ വാഹനമാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ഈശാനേ, ദയവായി എനിക്ക് അനുഗ്രഹിക്കണമേ. ദേവതകളുടെ ദൈവമേ, ദേവദേവാ, എനിക്ക് നിന്റെ ഭക്തി നൽകണമേ. നമസ്കാരം.