ലിങ്ഗപുരാണമ്

സ്ഥാനേ തവ മഹാദേവ ചേഷ്ടേയം പരമേശ്വര പൂര്വദേവാശ് ച ദേവാശ് ച സമാസ്തവ യതഃ പ്രഭോ

നിന്റെ ഈ പ്രവർത്തി, മഹാദേവാ, പരമേശ്വരാ, യുക്തമായതാണ്; പഴയ ദേവന്മാരും ഇപ്പോഴത്തെ ദേവന്മാരും എല്ലാം നിന്റെ കാരണത്താലാണ്, പ്രഭോ.

തഥാപി ദേവാ ധര്മിഷ്ഠാഃ പൂര്വദേവാശ് ച പാപിനഃ യതസ്തസ്മാജ്ജഗന്നാഥ ലീലാം ത്യക്തുമിഹാര്ഹസി

എന്നിരുന്നാലും, ലോകനാഥാ, ഇപ്പോഴത്തെ ദേവന്മാർ ധർമ്മപരായണരാണ്, പഴയ ദേവന്മാർ പാപികളായിരുന്നു; അതുകൊണ്ട്, നീ ഈ കളി ഇവിടെ ഉപേക്ഷിക്കണം.

കിം രഥേന ധ്വജേനേശ തവ ദഗ്ധും പുരത്രയമ് ഇഷുണാ ഭൂതസംഘൈശ് ച വിഷ്ണുനാ ച മയാ പ്രഭോ

പ്രഭോ, ഒരു രഥം, പതാക, അമ്പ്, ഭൂതഗണങ്ങൾ, വിഷ്ണു, ഞാൻ ഇവയൊന്നും ട്രിപുരം നശിപ്പിക്കാൻ ആവശ്യമുണ്ടോ?

പുഷ്യയോഗേ ത്വനുപ്രാപ്തേ പുരം ദഗ്ധുമിഹാര്ഹസി യാവന്ന യാന്തി ദേവേശ വിയോഗം താവദേവ തു

പുഷ്യയോഗം വന്നപ്പോൾ, ദേവനാഥാ, ദേവന്മാർ ഇനിയും പോയിട്ടില്ലാത്ത സമയത്ത് നഗരങ്ങൾ നീ ദഹിപ്പിക്കണം.

ദഗ്ധുമര്ഹസി ശീഘ്രം ത്വം ത്രീണ്യേതാനി പുരാണി വൈ അഥ ദേവോ മഹാദേവഃ സര്വജ്ഞസ്തദവൈക്ഷത

നീ ഈ മൂന്നു നഗരങ്ങളും ഉടൻ ദഹിപ്പിക്കണം; പിന്നെ സർവ്വജ്ഞനായ മഹാദേവൻ അവയെ നോക്കി.

പുരത്രയം വിരൂപാക്ഷസ് തത്ക്ഷണാദ്ഭസ്മ വൈ കൃതമ് സോമശ് ച ഭഗവാന്വിഷ്ണുഃ കാലാഗ്നിര്വായുരേവ ച

വിരൂപാക്ഷൻ ആ നിമിഷം തന്നെ ആ മൂന്നു നഗരവും ചാരാക്കി; സോമനും ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവും കാലനും അഗ്നിയും വായുവും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ശരേ വ്യവസ്ഥിതാഃ സര്വേ ദേവമൂചുഃ പ്രണമ്യ തമ് ദഗ്ധമപ്യഥ ദേവേശ വീക്ഷണേന പുരത്രയമ്

അവിടെ അമ്പിൽ ഇരുന്ന എല്ലാ ദേവതകളും ദൈവത്തെ വണങ്ങി പറഞ്ഞു: 'ദേവനാഥാ, നിന്റെ ഒരു കാഴ്ചകൊണ്ട് പോലും ട്രിപുരം ദഹിച്ചു.'

അസ്മദ്ധിതാര്ഥം ദേവേശ ശരം മോക്തുമിഹാര്ഹസി അഥ സംമൃജ്യ ധനുഷോ ജ്യാം ഹസന് ത്രിപുരാര്ദനഃ

ദേവനാഥാ, ഞങ്ങളുടെ ഭലത്തിനായി നീ അമ്പ് വിടണം; അപ്പോൾ ട്രിപുരാർദനൻ പുഞ്ചിരിച്ച് വില്ലിന്റെ നൂൽ തുടച്ചു.

മുമോച ബാണം വിപ്രേന്ദ്രാ വ്യാകൃഷ്യാകര്ണമ് ഈശ്വരഃ തത്ക്ഷണാത്ത്രിപുരം ദഗ്ധ്വാ ത്രിപുരാന്തകരഃ ശരഃ

ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ഈശ്വരൻ അമ്പ് ചെവിയിലേക്കു വലിച്ച് വിട്ടു; ആ നിമിഷം തന്നെ ട്രിപുരം അമ്പ് ദഹിപ്പിച്ചു, അതിന്റെ അന്ത്യം വരുത്തി.

ദേവദേവം സമാസാദ്യ നമസ്കൃത്വാ വ്യവസ്ഥിതഃ രേജേ പുരത്രയം ദഗ്ധം ദൈത്യകോടിശതൈര്വൃതമ്

ദേവദേവനോടു സമീപിച്ച് വന്ദനം അർപ്പിച്ചശേഷം, അവൻ അവിടെ നില്ക്കുമ്പോൾ, ത്രിപുരം ദഹിച്ചവനായി, കോടിക്കണക്കിനു അസുരന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് പ്രകാശിച്ചു.

ഇഷുണാ തേന കല്പാന്തേ രുദ്രേണേവ ജഗത്ത്രയമ് യേ പൂജയന്തി തത്രാപി ദൈത്യാ രുദ്രം സബാന്ധവാഃ

അവസാനകാലത്ത് ആ അമ്പുകൊണ്ടു രുദ്രൻ പോലെ ലോകത്രയത്തെയും ദഹിച്ചപ്പോൾ, എവിടെയൊക്കെ രുദ്രനെ ആരാധിച്ചുവോ, അവിടെയൊക്കെ അസുരരും അവരുടെ ബന്ധുക്കളും രുദ്രനെ ആരാധിച്ചു.

ഗാണപത്യം തദാ ശംഭോര് യയുഃ പൂജാവിധേര്ബലാത് ന കിംചിദ് അബ്രുവന് ദേവാഃ സേന്ദ്രോപേന്ദ്രാ ഗണേശ്വരാഃ

അപ്പോൾ ആ പൂജാവിധിയുടെ ശക്തിയാൽ അവർ ഗണപതിയുടെ ആരാധന സ്വീകരിച്ചു. ഇന്ദ്രനും ഉപേന്ദ്രനും ഗണപതിമാരും ഉൾപ്പെടെ ദേവന്മാർ ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞു ഇല്ല.

ഭയാദ്ദേവം നിരീക്ഷ്യൈവ ദേവീം ഹിമവതഃ സുതാമ് ദൃഷ്ട്വാ ഭീതം തദാനീകം ദേവാനാം ദേവപുങ്ഗവഃ

ഭയത്താൽ ദേവദേവനെയും, ഹിമവാന്റെ മകളായ ദേവിയെയും കണ്ടു, ദേവന്മാരുടെ ഭീതിയുള്ള കൂട്ടം കണ്ടു, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ—

കിം ചേത്യാഹ തദാ ദേവാന് പ്രണേമുസ്തം സമന്തതഃ

അപ്പോൾ അവൻ ദേവന്മാരോടു 'ഇത് എന്താണ്?' എന്ന് ചോദിച്ചു. അവരെല്ലാവരും ചുറ്റും നിന്നു അവനെ വണങ്ങി.

വവന്ദിരേ നന്ദിനമിന്ദുഭൂഷണം വവന്ദിരേ പര്വതരാജസംഭവാമ് വവന്ദിരേ ചാദ്രിസുതാസുതം പ്രഭും വവന്ദിരേ ദേവഗണാ മഹേശ്വരമ്

അവർ ചന്ദ്രഭൂഷിതനായ നന്ദിയെ വണങ്ങി; പർവതരാജാവിൽ ജനിച്ചവളെ വണങ്ങി; പർവതപുത്രിയായ ദേവിയുടെ പുത്രനായ പ്രഭുവിനെ വണങ്ങി; ദേവഗണങ്ങൾ മഹേശ്വരനെ വണങ്ങി.

തുഷ്ടാവ ഹൃദയേ ബ്രഹ്മാ ദേവൈഃ സഹ സമാഹിതഃ വിഷ്ണുനാ ച ഭവം ദേവം ത്രിപുരാരാതിമീശ്വരമ്

ബ്രഹ്മാവും ദേവന്മാരും മനസു ഏകാഗ്രമാക്കി വിഷ്ണുവിനോടൊപ്പം ഭവനെ, ത്രിപുരാരിയെ, ഈശ്വരനെ സ്തുതിച്ചു.

പ്രസീദ ദേവദേവേശ പ്രസീദ പരമേശ്വര പ്രസീദ ജഗതാം നാഥ പ്രസീദാനന്ദദാവ്യയ

ദേവദേവനേ, ദയവായി; പരമേശ്വരനേ, ദയവായി; ലോകങ്ങളുടെ നാഥനേ, ദയവായി; ആനന്ദം നൽകുന്ന അനശ്വരനേ, ദയവായി.

പഞ്ചാസ്യരുദ്രരുദ്രായ പഞ്ചാശത്കോടിമൂര്തയേ ആത്മത്രയോപവിഷ്ടായ വിദ്യാതത്ത്വായ തേ നമഃ

അഞ്ചു മുഖങ്ങളുള്ള രുദ്രനേ, അമ്പത് കോടിയോളം രൂപങ്ങളുള്ളവനേ, ആത്മത്രയത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവനേ, ജ്ഞാനതത്വമായവനേ, നമസ്കാരം.

ശിവായ ശിവതത്ത്വായ അഘോരായ നമോനമഃ അഘോരാഷ്ടകതത്ത്വായ ദ്വാദശാത്മസ്വരൂപിണേ

ശിവനേ, ശിവതത്വമായവനേ, അഘോരസ്വരൂപനേ, അഘോരത്തിന്റെ എട്ടു തത്വങ്ങളായവനേ, പന്ത്രണ്ടു സ്വരൂപങ്ങളുള്ളവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

വിദ്യുത്കോടിപ്രതീകാശമ് അഷ്ടകാശം സുശോഭനമ് രൂപമാസ്ഥായ ലോകേ ഽസ്മിന് സംസ്ഥിതായ ശിവാത്മനേ

വിശയമ്പിളിച്ച മിന്നലുകൾ പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന, എട്ടു തത്വങ്ങളിൽ ഭംഗിയായി തിളങ്ങുന്ന, ഈ ലോകത്ത് ശിവാത്മാവായി നിലകൊള്ളുന്നവനേ, നമസ്കാരം.

അഗ്നിവര്ണായ രൌദ്രായ അംബികാര്ധശരീരിണേ ധവലശ്യാമരക്താനാം മുക്തിദായാമരായ ച

അഗ്നിവർണ്ണനായ രൗദ്രസ്വഭാവമുള്ളവനേ, അംബികയുടെ അർദ്ധശരീരിയായവനേ, വെള്ള, കറുപ്പ്, ചുവപ്പ് നിറമുള്ള അമരന്മാർക്ക് മോക്ഷം നൽകുന്നവനേ, നമസ്കാരം.

ജ്യേഷ്ഠായ രുദ്രരൂപായ സോമായ വരദായ ച ത്രിലോകായ ത്രിദേവായ വഷട്കാരായ വൈ നമഃ

മുതിർന്നവനേ, രുദ്രസ്വരൂപനേ, സോമനേ, വരദായകനേ, ലോകത്രയത്തിന്റെ നാഥനേ, മൂന്നു ദേവന്മാരിൽ ഒരാളേ, വഷട്‌കാരനായവനേ, നമസ്കാരം.

മധ്യേ ഗഗനരൂപായ ഗഗനസ്ഥായ തേ നമഃ അഷ്ടക്ഷേത്രാഷ്ടരൂപായ അഷ്ടതത്ത്വായ തേ നമഃ

നടുവിൽ ആകാശസ്വരൂപനായവനേ, ആകാശത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനേ, എട്ടു ഭൂമികളിലും എട്ടു രൂപങ്ങളിലുമുള്ളവനേ, എട്ടു തത്വങ്ങളായവനേ, നമസ്കാരം.

ചതുര്ധാ ച ചതുര്ധാ ച ചതുര്ധാ സംസ്ഥിതായ ച പഞ്ചധാ പഞ്ചധാ ചൈവ പഞ്ചമന്ത്രശരീരിണേ

നാലു തവണ നാലു തവണ നാലു തവണ നിലകൊള്ളുന്നവനേ, അഞ്ചു തവണ അഞ്ചു തവണ അഞ്ചു മന്ത്രങ്ങളുടെ ശരീരമായവനേ, നമസ്കാരം.

ചതുഃഷഷ്ടിപ്രകാരായ അകാരായ നമോനമഃ ദ്വാത്രിംശത്തത്ത്വരൂപായ ഉകാരായ നമോനമഃ

അറുപത്തുനാലു രൂപങ്ങളുള്ളവനേ, 'അ' എന്ന അക്ഷരമായവനേ, ഇരുപത്തിരണ്ട് തത്വങ്ങളുടെ സ്വരൂപനായവനേ, 'ഉ' എന്ന അക്ഷരമായവനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

ഷോഡശാത്മസ്വരൂപായ മകാരായ നമോനമഃ അഷ്ടധാത്മസ്വരൂപായ അര്ധമാത്രാത്മനേ നമഃ

പതിനാറു സ്വരൂപങ്ങളുള്ളവനേ, 'മ' എന്ന അക്ഷരമായവനേ, എട്ടു സ്വരൂപങ്ങളുള്ളവനേ, അർദ്ധമാത്രയായ ആത്മാവേ, നമസ്കാരം.

ഓങ്കാരായ നമസ്തുഭ്യം ചതുര്ധാ സംസ്ഥിതായ ച ഗഗനേശായ ദേവായ സ്വര്ഗേശായ നമോ നമഃ

ഓംകാരമായവനേ, നാലു തവണ നിലകൊള്ളുന്നവനേ, ആകാശത്തിന്റെ നാഥനേ, ദേവനേ, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ നാഥനേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

സപ്തലോകായ പാതാലനരകേശായ വൈ നമഃ അഷ്ടക്ഷേത്രാഷ്ടരൂപായ പരാത്പരതരായ ച

ഏഴു ലോകങ്ങളായും പാതാളവും നരകങ്ങളുടെയും അധിപതിയായും, എട്ടു തിരുത്തലുകളും എട്ടു രൂപങ്ങളും ഉള്ളവനായി, ഏറ്റവും ഉന്നതനായി, നിനക്കു വന്ദനം.

സഹസ്രശിരസേ തുഭ്യം സഹസ്രായ ച തേ നമഃ സഹസ്രപാദയുക്തായ ശര്വായ പരമേഷ്ഠിനേ

ആയിരം തലകളുള്ളവനേ, നിനക്കു വന്ദനം. ആയിരം രൂപങ്ങളുള്ളവനേ, ആയിരം കാലുകളുള്ളവനേ, ശർവനേ, പരമേശ്വരനേ, നിനക്കു വന്ദനം.