സുരാസുരേശം സഹസ്രരശ്മിര് ഭഗവാന് സുതീക്ഷ്ണഃ
ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ള, ഭയങ്കരനായ, ദേവാസുരന്മാരുടെ നാഥനായ ഭഗവാൻ,
രരാജ മധ്യേ ഭഗവാന്സുരാണാം വിവാഹനോ വാരിജപത്രവര്ണഃ യഥാ സുമേരോഃ ശിഖരാധിരൂഢഃ സഹസ്രരശ്മിര് ഭഗവാന് സുതീക്ഷ്ണഃ
ദേവന്മാരുടെ നടുവിൽ, തന്റെ വാഹനത്തിൽ, താമരയിലിന്റെ നിറത്തിൽ, ആ ഭയങ്കരനായ ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ള ഭഗവാൻ, സുമേറു പർവതത്തിന്റെ ശിഖരത്തിൽ കയറിയതുപോലെ, പ്രകാശിച്ചു.
സഹസ്രനേത്രഃ പ്രഥമഃ സുരാണാം ഗജേന്ദ്രമാരുഹ്യ ച ദക്ഷിണേ ഽസ്യ ജഗാമ രുദ്രസ്യ പുരം നിഹന്തും യഥോരഗാംസ്തത്ര തു വൈനതേയഃ
ദേവന്മാരിൽ പ്രഥമനായ ആയിരം കണ്ണുള്ളവൻ, ഗജേന്ദ്രനിൽ കയറി, രുദ്രന്റെ വലതുവശത്ത് നഗരത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ പോയി. അവിടെ, ഗരുഡൻ പാമ്പുകൾ പോകുന്നതുപോലെ പോയി.
തം സിദ്ധഗന്ധര്വസുരേന്ദ്രവീരാഃ സുരേന്ദ്രവൃന്ദാധിപമ് ഇന്ദ്രമ് ഈശമ് സമന്തതസ്തുഷ്ടുവുരിഷ്ടദം തേ ജയേതി ശക്രം വരപുഷ്പവൃഷ്ട്യാ
സിദ്ധന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, വീരനായ ദേവന്മാർ, ദേവന്മാരുടെ നേതാവായ ഇന്ദ്രനെ എല്ലാ ദിക്കിലും നിന്ന് സ്തുതിച്ചു, 'വിജയം' എന്ന് വിളിച്ചു, മനോഹരമായ പുഷ്പങ്ങൾ ചൊരിഞ്ഞു.
പ്രണേമുരാലോക്യ സഹസ്രനേത്രം സലീലമംബാ തനയം യഥേന്ദ്രമ്
ആ ആയിരം കണ്ണുള്ളവനെ കണ്ടപ്പോൾ, അവർ മാതാവിന്റെ മകനെ കാണുമ്പോലെ, ഇന്ദ്രനെ കാണുമ്പോലെ, വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.
യമപാവകവിത്തേശാ വായുര്നിരൃതിരേവ ച അപാമ്പതിസ് തഥേശാനോ ഭവം ചാനു സമാഗതാഃ
യമൻ, അഗ്നി, കുബേരൻ, വായു, നിരൃതി, ജലപതി, ഈശാനൻ, ഭവൻ എന്നിവരും അപ്പോൾ അങ്ങോട്ട് ഒന്നിച്ചു.
വീരഭദ്രോ രണേ ഭദ്രോ നൈരൃത്യാം വൈ രഥസ്യ തു വൃഷഭേന്ദ്രം സമാരുഹ്യ രോമജൈശ് ച സമാവൃതഃ
യുദ്ധഭൂമിയില് വീരഭദ്രന് മഹാവീര്യത്തോടെ, രഥത്തിന്റെ തെക്കുപടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് കാളയുടെ രാജാവില് കയറി, രോമങ്ങള് നട്ടു നില്ക്കുന്നവരാല് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സേവാം ചക്രേ പുരം ഹന്തും ദേവദേവം ത്രിയംബകമ് മഹാകാലോ മഹാതേജാ മഹാദേവ ഇവാപരഃ
അവന് നഗരത്തെ നശിപ്പിക്കാന് ദേവദേവനായ ത്രയമ്പകനെ സേവിച്ചു. മഹാകാലനും അതിശക്തിയുമാണ് അവന്, മറ്റൊരു മഹാദേവനെപ്പോലെയാണ്.
വായവ്യാം സഗണൈഃ സാര്ധം സേവാം ചക്രേ രഥസ്യ തു
വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് അവന് തന്റെ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം രഥത്തിന് സമീപം സേവനം ചെയ്തു.
ഷണ്മുഖോ ഽപി സഹ സിദ്ധചാരണൈഃ സേനയാ ച ഗിരിരാജസംനിഭഃ ദേവനാഥഗണവൃന്ദസംവൃതോ വാരണേന ച തഥാഗ്നിസംഭവഃ
ഷണ്മുഖന് സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും സൈന്യവും കൂടെ, മലയുടെ രാജാവിനെപ്പോലെ, ദേവനാഥന്മാരുടെ കൂട്ടരാല് ചുറ്റപ്പെട്ട്, ആനയോടും അഗ്നിയില് നിന്നു ജനിച്ചവനുമായ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
വിഘ്നം ഗണേശോ ഽപ്യസുരേശ്വരാണാം കൃത്വാ സുരാണാം ഭഗവാനവിഘ്നമ് വിഘ്നേശ്വരോ വിഘ്നഗണൈശ് ച സാര്ധം തം ദേശമീശാനപദം ജഗാമ
വിഘ്നേശ്വരന് അസുരന്മാരുടെ അധിപന്മാര്ക്കു തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചു, ദേവന്മാര്ക്കു വേണ്ടി അനുചരന്മാരോടൊപ്പം, ഭഗവാനായ വിഘ്നനാശകന് ഈശാനന്റെ ദേശത്തേക്ക് പോയി.
കാലീ തദാ കാലനിശാപ്രകാശം ശൂലം കപാലാഭരണാ കരേണ പ്രകമ്പയന്തീ ച തദാ സുരേന്ദ്രാന് മഹാസുരാസൃങ്മധുപാനമത്താ
അന്നത്തെ കാലത്ത് കാളി, കറുത്ത രാത്രിയെപ്പോലെയുള്ള തേജസ്സുള്ള ശൂലം കൈവശം വച്ചു, കപാലാഭരണങ്ങള് ധരിച്ച്, മഹാസുരന്മാരുടെയും ദേവന്മാരുടെയും രക്തം കുടിച്ച് മദത്തിലായവളായി അതിനെ ആഞ്ഞു കുലുക്കി.
മത്തേഭഗാമീ മദലോലനേത്രാ മത്തൈഃ പിശാചൈശ് ച ഗണൈശ് ച മത്തൈഃ മത്തേഭചര്മാംബരവേഷ്ടിതാങ്ഗീ യയൌ പുരസ്താച്ച ഗണേശ്വരസ്യ
കാളി മദമയമായ ആനയെപ്പോലെ നടന്നു, കണ്ണുകള് മദത്തില് ചുറ്റി, മദം നിറഞ്ഞ പിശാചുകളും കൂട്ടങ്ങളും കൂടെ, ആനചർമ്മം പൊതിഞ്ഞ അവളുടെ ശരീരത്തോടെ, ഗണപതിയുടെ മുന്നോട്ട് പോയി.
താം സിദ്ധഗന്ധര്വപിശാചയക്ഷവിദ്യാധരാഹീന്ദ്രസുരേന്ദ്രമുഖ്യാഃ പ്രണേമുരുച്ചൈരഭിതുഷ്ടുവുശ് ച ജയേതി ദേവീം ഹിമശൈലപുത്രീമ്
സിദ്ധന്മാര്, ഗന്ധര്വന്മാര്, പിശാചുകള്, യക്ഷന്മാര്, വിദ്യാധരന്മാര്, പാമ്പുകളുടെ രാജാക്കന്മാര്, ദേവന്മാരില് പ്രധാനന്മാര് ഇവര് എല്ലാവരും, ഹിമശൈലപുത്രിയായ ദേവിയെ ജയഘോഷത്തോടെ വന്ദിച്ചു, ഉച്ചത്തില് സ്തുതിച്ചു.
മാതരഃ സുരവരാരിസൂദനാഃ സാദരം സുരഗണൈഃ സുപൂജിതാഃ മാതരം യയുരഥ സ്വവാഹനൈഃ സ്വൈര്ഗണൈര്ധ്വജധരൈഃ സമന്തതഃ
ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന മാതാക്കളെ, ദേവസംഘങ്ങള് ആദരപൂര്വ്വം പൂജിച്ചു. അവര് ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ വാഹനങ്ങളോടും പതാകകളും കൂട്ടങ്ങളോടും ചുറ്റും രഥത്തിലേക്ക് പോയി.
ദുര്ഗാരൂഢമൃഗാധിപാ ദുരതിഗാ ദോര്ദണ്ഡവൃന്ദൈഃ ശിവാ ബിഭ്രാണാങ്കുശശൂലപാശപരശും ചക്രാസിശങ്ഖായുധമ് പ്രൌഢാദിത്യസഹസ്രസദൃശൈര്നേത്രൈര്ദഹന്തീ പഥം ബാലാബാലപരാക്രമാ ഭഗവതീ ദൈത്യാന്പ്രഹര്തും യയൌ
ദുര്ഗ്ഗാ മൃഗങ്ങളുടെ രാജാവില് കയറി, സമീപിക്കാനാവാത്തവളായി, ശക്തമായ കൈകളുടെ കൂട്ടത്തോടെ, അങ്കുഷം, ശൂലം, പാശം, പരശു, ചക്രം, വാള്, ശംഖായുധം എന്നിവ കൈവശം വച്ചു, ആയിരം ഉജ്ജ്വലമായ സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള കണ്ണുകളോടെ വഴിയെ ദഹിപ്പിച്ചു, ബാല്യത്തിലും മഹാശക്തിയോടെ, ഭഗവതിയായ അവള് ദാനവരെ സംഹരിക്കാന് പുറപ്പെട്ടു.
തം ദേവമീശം ത്രിപുരം നിഹന്തും തദാ തു ദേവേന്ദ്രരവിപ്രകാശാഃ ഗജൈര്ഹയൈഃ സിംഹവരൈ രഥൈശ് ച വൃഷൈര്യയുസ്തേ ഗണരാജമുഖ്യാഃ
അപ്പോള് ത്രിപുരാസുരനെ സംഹരിക്കാന് ദേവേന്ദ്രനും സൂര്യനെയുംപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശത്തോടെ, ആനകള്, കുതിരകള്, മഹാസിംഹങ്ങള്, രഥങ്ങള്, കാളകള് എന്നിവയുമായി ഗണപതിമാരില് പ്രധാനന്മാര് പുറപ്പെട്ടു.
ഹലൈശ് ച ഫാലൈര് മുസലൈര് ഭുശുണ്ഡൈര് ഗിരീന്ദ്രകൂടൈര് ഗിരിസന്നിഭാസ്തേ യയുഃ പുരസ്താദ്ധി മഹേശ്വരസ്യ സുരേശ്വരാ ഭൂതഗണേശ്വരാശ് ച
കൃഷിയന്ത്രങ്ങള്, ഉരുളകള്, മുഷളുകള്, ദണ്ഡങ്ങള്, മലയുടെ കൂറ്റന് കല്ലുകള് എന്നിവയുമായി, സ്വയം മലപോലെയുള്ളവരായ ദേവന്മാരുടെയും ഭൂതഗണപതിമാരുടെയും നേതാക്കന്മാര് മഹേശ്വരന്റെ മുമ്പില് പോയി.
തഥേന്ദ്രപദ്മോദ്ഭവവിഷ്ണുമുഖ്യാഃ സുരാ ഗണേശാശ് ച ഗണേശമീശമ് ജയേതി വാഗ്ഭിര് ഭഗവന്തമൂചുഃ കിരീടദത്താഞ്ജലയഃ സമന്താത്
അനന്തരം ഇന്ദ്രന്, പദ്മത്തില് ജനിച്ചവന്, വിഷ്ണു എന്നിവരും ദേവന്മാരും ഗണപതിമാരും ഭഗവാനെ ജയഘോഷത്തോടെ വന്ദിച്ചു, ചുറ്റും കിരീടം അണിഞ്ഞ് കൈകൂപ്പി നമസ്കരിച്ചു.
നനൃതുര്മുനയഃ സര്വേ ദണ്ഡഹസ്താ ജടാധരാഃ വവൃഷുഃ പുഷ്പവര്ഷാണി ഖേചരാഃ സിദ്ധചാരണാഃ പുരത്രയം ച വിപ്രേന്ദ്രാഃ പ്രാണദത്സര്വതസ് തഥാ
എല്ലാ മുനിമാരും ദണ്ഡം പിടിച്ച്, ജടയുമായി നൃത്തം ചെയ്തു. ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന സിദ്ധരും ചാരണന്മാരും പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. ബ്രാഹ്മണന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠന്മാര് എല്ലാ ദിശകളിലും ത്രിപുരത്തെ ജീവിപ്പിച്ചു.
ഗണേശ്വരൈര് ദേവഗണൈശ് ച ഭൃങ്ഗീ സഹാവൃതഃ സര്വഗണേന്ദ്രവര്യഃ ജഗാമ യോഗീ ത്രിപുരം നിഹന്തും വിമാനമാരുഹ്യ യഥാ മഹേന്ദ്രഃ
ഗണപതിമാരുടെയും ദേവസംഘങ്ങളുടെയും നടുവില് ഭൃംഗിയോടൊപ്പം, എല്ലാ ഗണങ്ങളുടെ പ്രധാനനായ യോഗി, മഹേന്ദ്രനെപ്പോലെ ദിവ്യവിമാനത്തില് കയറി ത്രിപുരാസുരനെ സംഹരിക്കാന് പുറപ്പെട്ടു.
കേശോ വിഗതവാസാശ് ച മഹാകേശോ മഹാജ്വരഃ സോമവല്ലീ സവര്ണശ് ച സോമപഃ സേനകസ് തഥാ
കേശന്, വസ്ത്രമില്ലാത്തവന്, മഹാകേശന്, മഹാജ്വരം, സോമവല്ലി, സവര്ണ്ണന്, സോമപന്, സെനകനും കൂടെ.
സോമധൃക് സൂര്യവാചശ് ച സൂര്യപേഷണകസ് തഥാ സൂര്യാക്ഷഃ സൂരിനാമാ ച സുരഃ സുന്ദര ഏവ ച
സോമധൃക്ക്, സൂര്യവാചന്, സൂര്യപേഷണകന്, സൂര്യാക്ഷന്, സൂരിനാമന്, സുന്ദരന് എന്ന ദേവനും.
പ്രകുദഃ കകുദന്തശ് ച കമ്പനശ് ച പ്രകമ്പനഃ ഇന്ദ്രശ് ചേന്ദ്രജയശ്ചൈവ മഹാഭീര് ഭീമകസ് തഥാ
പ്രകുടന്, കകുദന്തന്, കംപനന്, പ്രകംപനന്, ഇന്ദ്രന്, ഇന്ദ്രജയന്, മഹാഭീര്, ഭീമകനും കൂടെ.
ശതാക്ഷശ്ചൈവ പഞ്ചാക്ഷഃ സഹസ്രാക്ഷോ മഹോദരഃ യമജിഹ്വഃ ശതാശ്വശ് ച കണ്ഠനഃ കണ്ഠപൂജനഃ
നൂറ് കണ്ണുള്ളവൻ, അഞ്ചു കണ്ണുള്ളവൻ, ആയിരം കണ്ണുള്ളവൻ, വലിയ വയറുള്ളവൻ, യമന്റെ നാവുള്ളവൻ, നൂറ് കുതിരകളുള്ളവൻ, കഴുത്തുള്ളവൻ, കഴുത്തിൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവൻ—ഇവരാണ്.
ദ്വിശിഖസ് ത്രിശിഖശ്ചൈവ തഥാ പഞ്ചശിഖോ ദ്വിജാഃ മുണ്ഡോ ഽര്ധമുണ്ഡോ ദീര്ഘശ് ച പിശാചാസ്യഃ പിനാകധൃക്
രണ്ട് ചൂടുള്ളവൻ, മൂന്ന് ചൂടുള്ളവൻ, അങ്ങനെ തന്നെ അഞ്ച് ചൂടുള്ളവൻ, ദ്വിജന്മാരേ, തലമുണ്ഡൻ, അരമുണ്ഡൻ, ഉയരം കൂടിയവൻ, പിശാചിന്റെ വായുള്ളവൻ, പിനാകം കൈവശമുള്ളവൻ—ഇവരും.
പിപ്പലായതനശ്ചൈവ തഥാ ഹ്യങ്ഗാരകാശനഃ ശിഥിലഃ ശിഥിലാസ്യശ് ച അക്ഷപാദോ ഹ്യജഃ കുജഃ
അരയാൽ മരത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്നവൻ, ചാരുകൂട്ടി തിന്നുന്നവൻ, അലസനായവൻ, ദുർബലമായ വായുള്ളവൻ, കാലിൽ കണ്ണുള്ളവൻ, ജനനമില്ലാത്തവൻ, ചൊവ്വയുടെ സ്വഭാവമുള്ളവൻ—ഇവരും.
അജവക്ത്രോ ഹയവക്ത്രോ ഗജവക്ത്രോ ഽര്ധ്വവക്ത്രകഃ ഇത്യാദ്യാഃ പരിവാര്യേശം ലക്ഷ്യലക്ഷണവര്ജിതാഃ
ആടിന്റെ മുഖമുള്ളവൻ, കുതിരയുടെ മുഖമുള്ളവൻ, ആനയുടെ മുഖമുള്ളവൻ, മേലോട്ടു നോക്കുന്നവൻ—ഇങ്ങനെ പല രൂപങ്ങളിലുള്ളവർ, യാതൊരു ലക്ഷണങ്ങളോ അടയാളങ്ങളോ ഇല്ലാതെ, ഭഗവാനെ ചുറ്റി നില്ക്കുന്നു.
വൃന്ദശസ്തം സമാവൃത്യ ജഗ്മുഃ സോമം ഗണൈര്വൃതാഃ സഹസ്രാണാം സഹസ്രാണി രുദ്രാണാമൂര്ധ്വരേതസാമ്
അവരിൽ അനേകർ, ഭഗവാനെ ചുറ്റി, സോമനോടൊപ്പം അനേകം സംഘങ്ങളുമായി പുറപ്പെട്ടു; ആയിരക്കണക്കിന് ആയിരങ്ങൾ ഉയർന്ന ശക്തിയുള്ള രുദ്രന്മാർ.
സമാവൃത്യ മഹാദേവം ദേവദേവം മഹേശ്വരമ് ദഗ്ധും പുരത്രയം ജഗ്മുഃ കോടികോടിഗണൈര്വൃതാഃ
മഹാദേവനെ, ദേവന്മാരുടെ ദേവനെയും മഹേശ്വരനെയും ചുറ്റി, അനന്തസംഖ്യ സംഘങ്ങളുമായി, മൂന്നു നഗരങ്ങൾ ദഹിപ്പാൻ അവർ പുറപ്പെട്ടു.