ലിങ്ഗപുരാണമ്

കഃ പുമാന്സിദ്ധിമാപ്നോതി ദേവോ വാ ദാനവോ ഽപി വാ തതസ്തസ്മിന് ക്ഷണാദേവ ദേവകാര്യേ സുരേശ്വരാഃ

'ആളുകളോ ദേവന്മാരോ അല്ലെങ്കിൽ അസുരന്മാരോ ആരും വിജയിക്കുമോ? അതിനാൽ, അപ്പോൾ തന്നെ ദേവന്മാരുടെ പ്രധാനികൾ ദൈവകാര്യത്തിനായി,'

വിഘ്നം കരിഷ്യേ ദേവേശ കഥം കര്തും സമുദ്യതാഃ തതഃ സേന്ദ്രാഃ സുരാഃ സര്വേ ഭീതാഃ സമ്പൂജ്യ തം പ്രഭുമ്

'ദേവനാഥാ, ആരെങ്കിലും പ്രവർത്തിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ ഞാൻ അവർക്കു തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കും.' അപ്പോൾ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം എല്ലാ ദേവന്മാരും ഭയത്തോടെ ആ പ്രഭുവിനെ ആരാധിച്ചു.

ഭക്ഷ്യഭോജ്യാദിഭിശ്ചൈവ ഉണ്ഡരൈശ്ചൈവ മോദകൈഃ അബ്രുവംസ്തേ ഗണേശാനം നിര്വിഘ്നം ചാസ്തു നഃ സദാ

ഭക്ഷ്യപാനാദികൾ, ഉണ്ടകൾ, മോദകങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് അവർ ഗണപതിയെ അഭിമുഖീകരിച്ചു: 'ഞങ്ങൾക്ക് എല്ലായ്പ്പോഴും തടസ്സങ്ങൾ ഇല്ലാതിരിക്കുക' എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു.

ആലിങ്ഗ്യ ചാഘ്രായ സുതം തദാനീമപൂജയത്സര്വസുരേന്ദ്രമുഖ്യഃ

അപ്പോൾ, തന്റെ മകനെ അണക്കി മണമെടുത്തു, എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും പ്രധാനി അവനെ ആരാധിച്ചു.

സമ്പൂജ്യ പൂജ്യം സഹ ദേവസംഘൈര് വിനായകം നായകമീശ്വരാണാമ് ഗണേശ്വരൈരേവ നഗേന്ദ്രധന്വാ പുരത്രയം ദഗ്ധുമസൌ ജഗാമ

ദേവസംഘത്തോടൊപ്പം, ഗണപതിയെയും ഗണനാഥന്മാരെയും, മലരാജാവിന്റെ വില്ലുമായി, ആരാധന നടത്തി, അവൻ മൂന്നു നഗരങ്ങൾ ദഹിപ്പിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.

തം ദേവദേവം സുരസിദ്ധസംഘാ മഹേശ്വരം ഭൂതഗണാശ് ച സര്വേ ഗണേശ്വരാ നന്ദിമുഖാസ്തദാനീം സ്വവാഹനൈരന്വയുരീശമീശാഃ

ദേവദേവനായ മഹേശ്വരനെയും, ദിവ്യരും സിദ്ധരും, ഭൂതഗണങ്ങളെയും, നന്ദിയെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ ഗണനാഥന്മാരെയും, അവരവരുടെ വാഹനങ്ങളുമായി, അന്നേ സമയം അവനെ പിന്തുടർന്നു.

അഗ്രേ സുരാണാം ച ഗണേശ്വരാണാം തദാഥ നന്ദീ ഗിരിരാജകല്പമ് വിമാനമാരുഹ്യ പുരം പ്രഹര്തും ജഗാമ മൃത്യും ഭഗവാനിവേശഃ

ദേവന്മാരുടെയും ഗണനാഥന്മാരുടെയും മുന്നിൽ, അപ്പോൾ നന്ദി, മലരാജാവിനെപ്പോലെ, ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കയറി, മരണത്തിന്റെ ആസ്ഥാനമായ നഗരത്തെ ആക്രമിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.

യാന്തം തദാനീം തു ശിലാദപുത്രമ് ആരുഹ്യ നാഗേന്ദ്രവൃഷാശ്വവര്യാന് ദേവാസ്തദാനീം ഗണപാശ് ച സര്വേ ഗണാ യയുഃ സ്വായുധചിഹ്നഹസ്താഃ

അപ്പോൾ, ദേവന്മാർ, ഗണനാഥന്മാർ, എല്ലാ ഗണങ്ങളും, മികച്ച ആന, കാള, കുതിര എന്നിവയിൽ കയറി, തങ്ങളുടെ ആയുധചിഹ്നങ്ങൾ കൈവശം വച്ച്, പുറപ്പെട്ടു.

ജഗാമ ജഗതാം ഹിതായ പുരത്രയം ദഗ്ധുമലുപ്തശക്തിഃ

ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, അവൻ തന്റെ ശക്തി അക്ഷയമായി മൂന്നു നഗരങ്ങൾ ദഹിപ്പിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.

സുരാസുരേശം സഹസ്രരശ്മിര് ഭഗവാന് സുതീക്ഷ്ണഃ

ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ള, ഭയങ്കരനായ, ദേവാസുരന്മാരുടെ നാഥനായ ഭഗവാൻ,

രരാജ മധ്യേ ഭഗവാന്സുരാണാം വിവാഹനോ വാരിജപത്രവര്ണഃ യഥാ സുമേരോഃ ശിഖരാധിരൂഢഃ സഹസ്രരശ്മിര് ഭഗവാന് സുതീക്ഷ്ണഃ

ദേവന്മാരുടെ നടുവിൽ, തന്റെ വാഹനത്തിൽ, താമരയിലിന്റെ നിറത്തിൽ, ആ ഭയങ്കരനായ ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ള ഭഗവാൻ, സുമേറു പർവതത്തിന്റെ ശിഖരത്തിൽ കയറിയതുപോലെ, പ്രകാശിച്ചു.

സഹസ്രനേത്രഃ പ്രഥമഃ സുരാണാം ഗജേന്ദ്രമാരുഹ്യ ച ദക്ഷിണേ ഽസ്യ ജഗാമ രുദ്രസ്യ പുരം നിഹന്തും യഥോരഗാംസ്തത്ര തു വൈനതേയഃ

ദേവന്മാരിൽ പ്രഥമനായ ആയിരം കണ്ണുള്ളവൻ, ഗജേന്ദ്രനിൽ കയറി, രുദ്രന്റെ വലതുവശത്ത് നഗരത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ പോയി. അവിടെ, ഗരുഡൻ പാമ്പുകൾ പോകുന്നതുപോലെ പോയി.

തം സിദ്ധഗന്ധര്വസുരേന്ദ്രവീരാഃ സുരേന്ദ്രവൃന്ദാധിപമ് ഇന്ദ്രമ് ഈശമ് സമന്തതസ്തുഷ്ടുവുരിഷ്ടദം തേ ജയേതി ശക്രം വരപുഷ്പവൃഷ്ട്യാ

സിദ്ധന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, വീരനായ ദേവന്മാർ, ദേവന്മാരുടെ നേതാവായ ഇന്ദ്രനെ എല്ലാ ദിക്കിലും നിന്ന് സ്തുതിച്ചു, 'വിജയം' എന്ന് വിളിച്ചു, മനോഹരമായ പുഷ്പങ്ങൾ ചൊരിഞ്ഞു.

പ്രണേമുരാലോക്യ സഹസ്രനേത്രം സലീലമംബാ തനയം യഥേന്ദ്രമ്

ആ ആയിരം കണ്ണുള്ളവനെ കണ്ടപ്പോൾ, അവർ മാതാവിന്റെ മകനെ കാണുമ്പോലെ, ഇന്ദ്രനെ കാണുമ്പോലെ, വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.

യമപാവകവിത്തേശാ വായുര്നിരൃതിരേവ ച അപാമ്പതിസ് തഥേശാനോ ഭവം ചാനു സമാഗതാഃ

യമൻ, അഗ്നി, കുബേരൻ, വായു, നിരൃതി, ജലപതി, ഈശാനൻ, ഭവൻ എന്നിവരും അപ്പോൾ അങ്ങോട്ട് ഒന്നിച്ചു.

വീരഭദ്രോ രണേ ഭദ്രോ നൈരൃത്യാം വൈ രഥസ്യ തു വൃഷഭേന്ദ്രം സമാരുഹ്യ രോമജൈശ് ച സമാവൃതഃ

യുദ്ധഭൂമിയില്‍ വീരഭദ്രന്‍ മഹാവീര്യത്തോടെ, രഥത്തിന്റെ തെക്കുപടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് കാളയുടെ രാജാവില്‍ കയറി, രോമങ്ങള്‍ നട്ടു നില്‍ക്കുന്നവരാല്‍ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

സേവാം ചക്രേ പുരം ഹന്തും ദേവദേവം ത്രിയംബകമ് മഹാകാലോ മഹാതേജാ മഹാദേവ ഇവാപരഃ

അവന്‍ നഗരത്തെ നശിപ്പിക്കാന്‍ ദേവദേവനായ ത്രയമ്പകനെ സേവിച്ചു. മഹാകാലനും അതിശക്തിയുമാണ് അവന്‍, മറ്റൊരു മഹാദേവനെപ്പോലെയാണ്.

വായവ്യാം സഗണൈഃ സാര്ധം സേവാം ചക്രേ രഥസ്യ തു

വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് അവന്‍ തന്റെ അനുചരന്മാരോടൊപ്പം രഥത്തിന് സമീപം സേവനം ചെയ്തു.

ഷണ്മുഖോ ഽപി സഹ സിദ്ധചാരണൈഃ സേനയാ ച ഗിരിരാജസംനിഭഃ ദേവനാഥഗണവൃന്ദസംവൃതോ വാരണേന ച തഥാഗ്നിസംഭവഃ

ഷണ്മുഖന്‍ സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും സൈന്യവും കൂടെ, മലയുടെ രാജാവിനെപ്പോലെ, ദേവനാഥന്മാരുടെ കൂട്ടരാല്‍ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ആനയോടും അഗ്നിയില്‍ നിന്നു ജനിച്ചവനുമായ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

വിഘ്നം ഗണേശോ ഽപ്യസുരേശ്വരാണാം കൃത്വാ സുരാണാം ഭഗവാനവിഘ്നമ് വിഘ്നേശ്വരോ വിഘ്നഗണൈശ് ച സാര്ധം തം ദേശമീശാനപദം ജഗാമ

വിഘ്നേശ്വരന്‍ അസുരന്മാരുടെ അധിപന്മാര്‍ക്കു തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചു, ദേവന്മാര്‍ക്കു വേണ്ടി അനുചരന്മാരോടൊപ്പം, ഭഗവാനായ വിഘ്നനാശകന്‍ ഈശാനന്റെ ദേശത്തേക്ക് പോയി.

കാലീ തദാ കാലനിശാപ്രകാശം ശൂലം കപാലാഭരണാ കരേണ പ്രകമ്പയന്തീ ച തദാ സുരേന്ദ്രാന് മഹാസുരാസൃങ്മധുപാനമത്താ

അന്നത്തെ കാലത്ത് കാളി, കറുത്ത രാത്രിയെപ്പോലെയുള്ള തേജസ്സുള്ള ശൂലം കൈവശം വച്ചു, കപാലാഭരണങ്ങള്‍ ധരിച്ച്, മഹാസുരന്മാരുടെയും ദേവന്മാരുടെയും രക്തം കുടിച്ച് മദത്തിലായവളായി അതിനെ ആഞ്ഞു കുലുക്കി.

മത്തേഭഗാമീ മദലോലനേത്രാ മത്തൈഃ പിശാചൈശ് ച ഗണൈശ് ച മത്തൈഃ മത്തേഭചര്മാംബരവേഷ്ടിതാങ്ഗീ യയൌ പുരസ്താച്ച ഗണേശ്വരസ്യ

കാളി മദമയമായ ആനയെപ്പോലെ നടന്നു, കണ്ണുകള്‍ മദത്തില്‍ ചുറ്റി, മദം നിറഞ്ഞ പിശാചുകളും കൂട്ടങ്ങളും കൂടെ, ആനചർമ്മം പൊതിഞ്ഞ അവളുടെ ശരീരത്തോടെ, ഗണപതിയുടെ മുന്നോട്ട് പോയി.

താം സിദ്ധഗന്ധര്വപിശാചയക്ഷവിദ്യാധരാഹീന്ദ്രസുരേന്ദ്രമുഖ്യാഃ പ്രണേമുരുച്ചൈരഭിതുഷ്ടുവുശ് ച ജയേതി ദേവീം ഹിമശൈലപുത്രീമ്

സിദ്ധന്മാര്‍, ഗന്ധര്‍വന്മാര്‍, പിശാചുകള്‍, യക്ഷന്മാര്‍, വിദ്യാധരന്മാര്‍, പാമ്പുകളുടെ രാജാക്കന്മാര്‍, ദേവന്മാരില്‍ പ്രധാനന്മാര്‍ ഇവര്‍ എല്ലാവരും, ഹിമശൈലപുത്രിയായ ദേവിയെ ജയഘോഷത്തോടെ വന്ദിച്ചു, ഉച്ചത്തില്‍ സ്തുതിച്ചു.

മാതരഃ സുരവരാരിസൂദനാഃ സാദരം സുരഗണൈഃ സുപൂജിതാഃ മാതരം യയുരഥ സ്വവാഹനൈഃ സ്വൈര്ഗണൈര്ധ്വജധരൈഃ സമന്തതഃ

ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന മാതാക്കളെ, ദേവസംഘങ്ങള്‍ ആദരപൂര്‍വ്വം പൂജിച്ചു. അവര്‍ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ വാഹനങ്ങളോടും പതാകകളും കൂട്ടങ്ങളോടും ചുറ്റും രഥത്തിലേക്ക് പോയി.

ദുര്ഗാരൂഢമൃഗാധിപാ ദുരതിഗാ ദോര്ദണ്ഡവൃന്ദൈഃ ശിവാ ബിഭ്രാണാങ്കുശശൂലപാശപരശും ചക്രാസിശങ്ഖായുധമ് പ്രൌഢാദിത്യസഹസ്രസദൃശൈര്നേത്രൈര്ദഹന്തീ പഥം ബാലാബാലപരാക്രമാ ഭഗവതീ ദൈത്യാന്പ്രഹര്തും യയൌ

ദുര്‍ഗ്ഗാ മൃഗങ്ങളുടെ രാജാവില്‍ കയറി, സമീപിക്കാനാവാത്തവളായി, ശക്തമായ കൈകളുടെ കൂട്ടത്തോടെ, അങ്കുഷം, ശൂലം, പാശം, പരശു, ചക്രം, വാള്‍, ശംഖായുധം എന്നിവ കൈവശം വച്ചു, ആയിരം ഉജ്ജ്വലമായ സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള കണ്ണുകളോടെ വഴിയെ ദഹിപ്പിച്ചു, ബാല്യത്തിലും മഹാശക്തിയോടെ, ഭഗവതിയായ അവള്‍ ദാനവരെ സംഹരിക്കാന്‍ പുറപ്പെട്ടു.

തം ദേവമീശം ത്രിപുരം നിഹന്തും തദാ തു ദേവേന്ദ്രരവിപ്രകാശാഃ ഗജൈര്ഹയൈഃ സിംഹവരൈ രഥൈശ് ച വൃഷൈര്യയുസ്തേ ഗണരാജമുഖ്യാഃ

അപ്പോള്‍ ത്രിപുരാസുരനെ സംഹരിക്കാന്‍ ദേവേന്ദ്രനും സൂര്യനെയുംപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശത്തോടെ, ആനകള്‍, കുതിരകള്‍, മഹാസിംഹങ്ങള്‍, രഥങ്ങള്‍, കാളകള്‍ എന്നിവയുമായി ഗണപതിമാരില്‍ പ്രധാനന്മാര്‍ പുറപ്പെട്ടു.

ഹലൈശ് ച ഫാലൈര് മുസലൈര് ഭുശുണ്ഡൈര് ഗിരീന്ദ്രകൂടൈര് ഗിരിസന്നിഭാസ്തേ യയുഃ പുരസ്താദ്ധി മഹേശ്വരസ്യ സുരേശ്വരാ ഭൂതഗണേശ്വരാശ് ച

കൃഷിയന്ത്രങ്ങള്‍, ഉരുളകള്‍, മുഷളുകള്‍, ദണ്ഡങ്ങള്‍, മലയുടെ കൂറ്റന്‍ കല്ലുകള്‍ എന്നിവയുമായി, സ്വയം മലപോലെയുള്ളവരായ ദേവന്മാരുടെയും ഭൂതഗണപതിമാരുടെയും നേതാക്കന്മാര്‍ മഹേശ്വരന്റെ മുമ്പില്‍ പോയി.

തഥേന്ദ്രപദ്മോദ്ഭവവിഷ്ണുമുഖ്യാഃ സുരാ ഗണേശാശ് ച ഗണേശമീശമ് ജയേതി വാഗ്ഭിര് ഭഗവന്തമൂചുഃ കിരീടദത്താഞ്ജലയഃ സമന്താത്

അനന്തരം ഇന്ദ്രന്‍, പദ്മത്തില്‍ ജനിച്ചവന്‍, വിഷ്ണു എന്നിവരും ദേവന്മാരും ഗണപതിമാരും ഭഗവാനെ ജയഘോഷത്തോടെ വന്ദിച്ചു, ചുറ്റും കിരീടം അണിഞ്ഞ് കൈകൂപ്പി നമസ്കരിച്ചു.

നനൃതുര്മുനയഃ സര്വേ ദണ്ഡഹസ്താ ജടാധരാഃ വവൃഷുഃ പുഷ്പവര്ഷാണി ഖേചരാഃ സിദ്ധചാരണാഃ പുരത്രയം ച വിപ്രേന്ദ്രാഃ പ്രാണദത്സര്വതസ് തഥാ

എല്ലാ മുനിമാരും ദണ്ഡം പിടിച്ച്, ജടയുമായി നൃത്തം ചെയ്തു. ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന സിദ്ധരും ചാരണന്മാരും പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി. ബ്രാഹ്മണന്മാരില്‍ ശ്രേഷ്ഠന്മാര്‍ എല്ലാ ദിശകളിലും ത്രിപുരത്തെ ജീവിപ്പിച്ചു.