ലിങ്ഗപുരാണമ്

യഥാ ദേവാ ഭവം ദൃഷ്ട്വാ പ്രീതികണ്ടകിതത്വചഃ നിയോഗാദ്വജ്രിണോ മൂര്ധ്നി പുഷ്പവര്ഷം ച ഖേചരാഃ

ദേവന്മാർ ഭവനെ കണ്ടപ്പോൾ ആനന്ദത്തിൽ രോമാഞ്ചം അനുഭവിച്ചു. വജ്രധാരിയുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം ആകാശവാസികൾ അവന്റെ തലയിൽ പുഷ്പവർഷം നടത്തി.

വവൃഷുശ് ച സുഗന്ധാഢ്യം നന്ദിനോ ഗഗനോദിതമ് വൃഷ്ട്യാ തുഷ്ടസ്തദാ രേജേ തുഷ്ട്യാ പുഷ്ട്യാ യഥാര്ഥയാ

അവർ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങൾ നന്ദിയുടെ മേൽ ചിതറിച്ചു. ആ പുഷ്പവർഷത്തിൽ സന്തോഷവും സമൃദ്ധിയും നിറഞ്ഞ് നന്ദി പ്രകാശിച്ചു.

നന്ദീ ഭവശ് ചാന്ദ്രയാതു സ്നാതയാ ഗന്ധവാരിണാ പുഷ്പൈര്നാനാവിധൈസ്തത്ര ഭാതി പൃഷ്ഠം വൃഷസ്യ തത്

നന്ദിയും ഭവനും ചന്ദ്രജലത്തിൽ സുഗന്ധം ചേർത്ത വെള്ളത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്തു. അവിടെ കാളയുടെ പുറത്ത് പലവിധ പുഷ്പങ്ങൾ അലങ്കരിച്ച് അവർ പ്രകാശിച്ചു.

സംകീര്ണം തു ദിവഃ പൃഷ്ഠം നക്ഷത്രൈരിവ സുവ്രതാഃ കുസുമൈഃ സംവൃതോ നന്ദീ വൃഷപൃഷ്ഠേ രരാജ സഃ

ആകാശം നക്ഷത്രങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതുപോലെ, ആ മനോഹരരായവർക്ക്, പൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ച നന്ദി, കാളയുടെ മേൽ തിളങ്ങി നിന്നു.

ദിവഃ പൃഷ്ഠേ യഥാ ചന്ദ്രോ നക്ഷത്രൈരിവ സുവ്രതാഃ തം ദൃഷ്ട്വാ നന്ദിനം ദേവാഃ സേന്ദ്രോപേന്ദ്രാസ് തഥാവിധമ്

ആകാശത്തിൽ ചന്ദ്രൻ നക്ഷത്രങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതുപോലെ, ഇന്ദ്രനും ഉപേന്ദ്രനും കൂടെ ദേവന്മാർ ആ രൂപത്തിലുള്ള നന്ദിയെ കണ്ടു.

തുഷ്ടുവുര് ഗണപേശാനം ദേവദേവമിവാപരമ് നമസ്തേ രുദ്രഭക്തായ രുദ്രജാപ്യരതായ ച

അവർ ഗണങ്ങളുടെ നാഥനായ ദേവദേവനെ മറ്റൊരു രുദ്രനെന്നപോലെ സ്തുതിച്ചു: 'രുദ്രഭക്തനായവനേ, രുദ്രജപത്തിൽ ലീനനായവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം'.

രുദ്രഭക്താര്തിനാശായ രൌദ്രകര്മരതായ തേ കൂഷ്മാണ്ഡഗണനാഥായ യോഗിനാം പതയേ നമഃ

രുദ്രഭക്തരുടെ ദുഃഖം നീക്കുന്നവനേ, ഭയങ്കരമായ കർമ്മങ്ങളിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവനേ, കൂഷ്മാണ്ഡഗണങ്ങളുടെ നാഥനേ, യോഗികളുടെ പ്രഭുവേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

സര്വദായ ശരണ്യായ സര്വജ്ഞായാര്തിഹാരിണേ വേദാനാം പതയേ ചൈവ വേദവേദ്യായ തേ നമഃ

എപ്പോഴും അഭയം നൽകുന്നവനേ, എല്ലാം അറിയുന്നവനേ, ദുഃഖം നീക്കുന്നവനേ, വേദങ്ങളുടെ നാഥനേ, വേദങ്ങളാൽ അറിയപ്പെടുന്നവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

വജ്രിണേ വജ്രദംഷ്ട്രായ വജ്രിവജ്രനിവാരിണേ വജ്രാലംകൃതദേഹായ വജ്രിണാരാധിതായ തേ

വജ്രം കൈവശമുള്ളവനേ, വജ്രപല്ലുകളുള്ളവനേ, വജ്രം തടയുന്നവനേ, വജ്രം കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചവനേ, വജ്രധാരികൾ ആരാധിക്കുന്നവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

രക്തായ രക്തനേത്രായ രക്താംബരധരായ തേ രക്താനാം ഭവപാദാബ്ജേ രുദ്രലോകപ്രദായിനേ

ചുവപ്പുനിറമുള്ളവനേ, ചുവപ്പുനേത്രങ്ങളുള്ളവനേ, ചുവന്ന വസ്ത്രം ധരിച്ചവനേ, രുദ്രന്റെ പാദങ്ങളിൽ ഭക്തിയുള്ളവർക്ക് രുദ്രലോകം നൽകുന്നവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

നമഃ സേനാധിപതയേ രുദ്രാണാം പതയേ നമഃ ഭൂതാനാം ഭുവനേശാനാം പതയേ പാപഹാരിണേ

സേനാപതിയായവനേ, രുദ്രന്മാരുടെ നാഥനേ, ഭൂതങ്ങളുടെ, ലോകനാഥന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, പാപം നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

രുദ്രായ രുദ്രപതയേ രൌദ്രപാപഹരായ തേ നമഃ ശിവായ സൌമ്യായ രുദ്രഭക്തായ തേ നമഃ

രുദ്രനേ, രുദ്രപതിയായവനേ, ഭയങ്കരമായ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നവനേ, ശിവനേ, സൗമ്യനായവനേ, രുദ്രഭക്തനായവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

തതഃ പ്രീതോ ഗണാധ്യക്ഷഃ പ്രാഹ ദേവാംശ്ഛിവാത്മജഃ രഥം ച സാരഥിം ശംഭോഃ കാര്മുകം ശരമുത്തമമ്

അതിനുശേഷം, ഗണങ്ങളുടെ അദ്ധ്യക്ഷനും ശിവയുടെ പുത്രനുമായവൻ സന്തോഷത്തോടെ ദേവന്മാരോട് ശംഭുവിന്റെ രഥവും സാരഥിയും വില്ലും ഉത്തമമായ അമ്പും കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.

കര്തുമര്ഹഥ യത്നേന നഷ്ടം മത്വാ പുരത്രയമ് അഥ തേ ബ്രഹ്മണാ സാര്ധം തഥാ വൈ വിശ്വകര്മണാ

നിങ്ങൾ പരിശ്രമത്തോടെ, പുരത്രയം നശിച്ചുവെന്ന് കരുതി, ബ്രഹ്മാവിനെയും വിശ്വകർമ്മനെയും കൂട്ടി അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കണം.

രഥം ചക്രുഃ സുസംരബ്ധാ ദേവദേവസ്യ ധീമതഃ

ദേവന്മാർ വലിയ ഉത്സാഹത്തോടെ ദേവദേവനായ ധീരന്റെ രഥം നിർമ്മിച്ചു.

അഥ രുദ്രസ്യ ദേവസ്യ നിര്മിതോ വിശ്വകര്മണാ സര്വലോകമയോ ദിവ്യോ രഥോ യത്നേന സാദരമ്

അപ്പോൾ, രുദ്രനായി വിശ്വകർമ്മൻ എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ദിവ്യമായ രഥം ശ്രദ്ധയോടെ നിർമിച്ചു.

സര്വഭൂതമയശ്ചൈവ സര്വദേവനമസ്കൃതഃ സര്വദേവമയശ്ചൈവ സൌവര്ണഃ സര്വസംമതഃ

അത് എല്ലാ ജീവികളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതായിരുന്നു, എല്ലാ ദേവന്മാരും ആരാധിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു, എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതും സ്വർണ്ണം കൊണ്ടുള്ളതും എല്ലാവരും അംഗീകരിച്ചതുമായിരുന്നു.

രഥാങ്ഗം ദക്ഷിണം സൂര്യോ വാമാങ്ഗം സോമ ഏവ ച ദക്ഷിണം ദ്വാദശാരം ഹി ഷോഡശാരം തഥോത്തരമ്

രഥത്തിന്റെ വലതുചക്രം സൂര്യനും ഇടതുചക്രം ചന്ദ്രനും ആയിരുന്നു; വലതുചക്രത്തിന് പന്ത്രണ്ടു അകശാലുകളും ഇടതുചക്രത്തിന് പതിനാറു അകശാലുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

അരേഷു തേഷു വിപ്രേന്ദ്രാശ് ചാദിത്യാ ദ്വാദശൈവ തു ശശിനഃ ഷോഡശാരേഷു കലാ വാമസ്യ സുവ്രതാഃ

ആ ചക്രങ്ങളിൽ, മഹർഷികളേ, പന്ത്രണ്ടു ആദിത്യന്മാർ വലതുചക്രത്തിൽ, ഇടതുചക്രത്തിലെ പതിനാറു അകശാലുകളിൽ ചന്ദ്രന്റെ കലകൾ, മനോഹരരായവരേ.

ഋക്ഷാണി ച തദാ തസ്യ വാമസ്യൈവ തു ഭൂഷണമ് നേമ്യഃ ഷഡൃതവശ്ചൈവ തയോര്വൈ വിപ്രപുങ്ഗവാഃ

ഇടതുചക്രം അലങ്കരിച്ചിരുന്നത് നക്ഷത്രങ്ങളാൽ ആയിരുന്നു; ആ ചക്രങ്ങളുടെ നെമികൾ ആറു ঋതുക്കളായിരുന്നു, മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠരേ.

പുഷ്കരം ചാന്തരിക്ഷം വൈ രഥനീഡശ് ച മന്ദരഃ അസ്താദ്രിരുദയാദ്രിശ് ച ഉഭൌ തൌ കൂബരൌ സ്മൃതൌ

പുഷ്കരം അന്തരീക്ഷമായിരുന്നു, രഥത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം മന്ദരപർവതം; അസ്തമാനപർവതവും ഉദയപർവതവും ആ രഥത്തിന്റെ കൂബരങ്ങൾ ആയിരുന്നു.

അധിഷ്ഠാനം മഹാമേരുര് ആശ്രയാഃ കേസരാചലാഃ വേഗഃ സംവത്സരസ്തസ്യ അയനേ ചക്രസംഗമൌ

അവന്റെ അടിസ്ഥാനം മഹാമേരു പർവതമാണ്; കേശരാചലങ്ങൾ അവനെ താങ്ങുന്ന പർവതങ്ങളാണ്; അവന്റെ സഞ്ചാരവേഗം ഒരു സംവത്സരം തന്നെയാണ്; അയനങ്ങൾ അവന്റെ ചക്രങ്ങളുടെ സംഗമങ്ങളാണ്.

മുഹൂര്താ ബന്ധുരാസ്തസ്യ ശമ്യാശ്ചൈവ കലാഃ സ്മൃതാഃ തസ്യ കാഷ്ഠാഃ സ്മൃതാ ഘോണാ ചാക്ഷദണ്ഡാഃ ക്ഷണാശ് ച വൈ

അവന്റെ മുഹൂർത്തങ്ങൾ ബന്ധുരകൾ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു; spokes എന്നത് കലകൾ; അവന്റെ ഭാഗങ്ങൾ കഷ്ടകൾ; ഗോണകൾ അക്ഷദണ്ഡങ്ങൾ; ക്ഷണങ്ങൾ ദണ്ഡങ്ങൾ തന്നെയാണ്.

നിമേഷാശ്ചാനുകര്ഷാശ് ച ഈഷാ ചാസ്യ ലവാഃ സ്മൃതാഃ ദ്യൌര്വരൂഥം രഥസ്യാസ്യ സ്വര്ഗമോക്ഷാവുഭൌ ധ്വജൌ

നിമിഷങ്ങളും അനുകർഷങ്ങളും അവന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്; ഏറ്റവും ചെറിയ അളവുകൾ ലവകൾ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു; ആകാശം അവന്റെ മറയാണു, സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും അവന്റെ രണ്ട് പതാകകളാണ്.

ധര്മോ വിരാഗോ ദണ്ഡോ ഽസ്യ യജ്ഞാ ദണ്ഡാശ്രയാഃ സ്മൃതാഃ ദക്ഷിണാഃ സംധയസ്തസ്യ ലോഹാഃ പഞ്ചാശദഗ്നയഃ

ധർമ്മം, വിരാഗം, ശിക്ഷ എന്നിവ അവന്റെ ദണ്ഡങ്ങൾ; യജ്ഞങ്ങൾ ഈ ദണ്ഡങ്ങളിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു; ദക്ഷിണകൾ അവന്റെ സംധികൾ; അമ്പത് അഗ്നികൾ അവന്റെ ലോഹങ്ങൾ.

യുഗാന്തകോടീ തൌ തസ്യ ധര്മകാമാവുഭൌ സ്മൃതൌ ഈഷാദണ്ഡസ്തഥാവ്യക്തം ബുദ്ധിസ്തസ്യൈവ നഡ്വലഃ

യുഗത്തിന്റെ രണ്ട് അറ്റങ്ങൾ ധർമ്മവും കാമവും ആയി ഓർക്കപ്പെടുന്നു; ദണ്ഡം അവ്യക്തമാണ്; ബുദ്ധി അവന്റെ നാളാണ്.

കോണസ് തഥാ ഹ്യഹങ്കാരോ ഭൂതാനി ച ബലം സ്മൃതമ് ഇന്ദ്രിയാണി ച തസ്യൈവ ഭൂഷണാനി സമന്തതഃ

കോണം അഹങ്കാരമാണ്; ഭൂതങ്ങൾ അവന്റെ ശക്തിയാണ്; ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ അവനെ ചുറ്റിയുള്ള അലങ്കാരങ്ങളാണ്.

ശ്രദ്ധാ ച ഗതിരസ്യൈവ വേദാസ്തസ്യ ഹയാഃ സ്മൃതാഃ പദാനി ഭൂഷണാന്യേവ ഷഡങ്ഗാന്യുപഭൂഷണമ്

ശ്രദ്ധയും ഗതിയും അവനുടേതാണ്; വേദങ്ങൾ അവന്റെ കുതിരകളാണ്; അവന്റെ അംഗങ്ങൾ അലങ്കാരങ്ങൾ; ആറംഗങ്ങൾ ഉപഭൂഷണങ്ങളാണ്.

പുരാണന്യായമീമാംസാധര്മശാസ്ത്രാണി സുവ്രതാഃ വാലാശ്രയാഃ പടാശ്ചൈവ സര്വലക്ഷണസംയുതാഃ

പുരാണങ്ങൾ, ന്യായം, മീമാംസ, ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങൾ, സുദൃഢവ്രതരേ, ഇവയെല്ലാം പടകൾ പോലെ, എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളോടും കൂടിയാണ്.