ലിങ്ഗപുരാണമ്

ദുദ്രുവുസ്തേ ഭയാവിഷ്ടാ ദേവാ ഹാഹേതിവാദിനഃ അപതന്മുനയശ്ചാന്യേ ദേവാശ് ച ധരണീതലേ

ഭയത്തിൽ ആകുലരായി ദേവന്മാർ 'ഹാ' എന്ന് വിളിച്ചു ഓടി. ചില മുനികളും മറ്റു ദേവന്മാരും ഭൂമിയിൽ വീണു.

അഹോ വിധേര്ബലം ചേതി മുനയഃ കശ്യപാദയഃ ദൃഷ്ട്വാപി ദേവദേവേശം ദേവാനാം ചാസുരദ്വിഷാമ്

കശ്യപാദിമുനികൾ ദേവദേവനെയും ദേവന്മാരുടെയും ശത്രുക്കളെയും കണ്ടപ്പോൾ, 'ഹാ, വിധിയുടെ ശക്തി ഇതാണ്!' എന്ന് പറഞ്ഞു.

അഭാഗ്യാന്ന സമാപ്തം തു കാര്യമിത്യപരേ ദ്വിജാഃ പ്രോചുര്നമഃ ശിവായേതി പൂജ്യ ചാല്പതരം ഹൃദി

മറ്റു ചില ദ്വിജന്മാർ പറഞ്ഞു: 'ദുർഭാഗ്യത്താൽ നമ്മുടെ കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയായില്ല.' ഹൃദയത്തിൽ അല്പം ഭക്തിയോടെ അവർ 'ശിവായ നമഃ' എന്നും ഉച്ചരിച്ചു.

തതഃ കപര്ദീ നന്ദീശോ മഹാദേവപ്രിയോ മുനിഃ ശൂലീ മാലീ തഥാ ഹാലീ കുണ്ഡലീ വലയീ ഗദീ

അപ്പോൾ കപർദിയും, മഹാദേവന്റെ പ്രിയനായ നന്ദിയും, ത്രിശൂലം, മാല, ഗദ, കുണ്ഡലം, വള, മുത്ത് എന്നിവയുമായി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

വൃഷമാരുഹ്യ സുശ്വേതം യയൌ തസ്യാജ്ഞയാ തദാ തതോ വൈ നന്ദിനം ദൃഷ്ട്വാ ഗണഃ കുമ്ഭോദരോ ഽപി സഃ

അവൻ മനോഹരമായ വെള്ള കാളയിൽ കയറി, ആജ്ഞപ്രകാരം പുറപ്പെട്ടു. നന്ദിയെ കണ്ടപ്പോൾ, ഗണനായകനായ കുമ്ഭോദരനും അവനെ അനുഗമിച്ചു.

പ്രണമ്യ നന്ദിനം മൂര്ധ്നാ സഹ തേന ത്വരന് യയൌ നന്ദീ ഭാതി മഹാതേജാ വൃഷപൃഷ്ഠേ വൃഷധ്വജഃ

കുമ്ഭോദരൻ നന്ദിക്ക് തലകുനിഞ്ഞ് വന്ദിച്ചു, അതിനുശേഷം വേഗത്തിൽ കൂടെ പോയി. മഹാതേജസ്സുള്ള നന്ദി കാളയുടെ മേൽ വൃഷധ്വജൻ പോലെ പ്രകാശിച്ചു.

സഗണോ ഗണസേനാനീര് മേഘപൃഷ്ഠേ യഥാ ഭവഃ ദശയോജനവിസ്തീര്ണം മുക്താജാലൈര് അലംകൃതമ്

തന്റെ ഗണങ്ങളോടൊപ്പം ഗണസേനാനി, ഭവൻ, മേഘത്തിന്റെ മേൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതുപോലെ, പത്തു യോജന വീതിയുള്ള, മുത്തുമാലകളാൽ അലങ്കരിച്ച വഴിയിലൂടെ നടന്നു.

സിതാതപത്രം ശൈലാദേര് ആകാശമിവ ഭാതി തത് തത്രാന്തര്ബദ്ധമാലാ സാ മുക്താഫലമയീ ശുഭാ

പർവ്വതത്തിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളി കുട, ആകാശം പോലെ പ്രകാശിച്ചു. അതിനകത്ത് മുത്തുകൊണ്ടുള്ള ഭംഗിയുള്ള മാലയുണ്ടായിരുന്നു.

ഗങ്ഗാകാശാന്നിപതിതാ ഭാതി മൂര്ധ്നി വിഭോര്യഥാ അഥ ദൃഷ്ട്വാ ഗണാധ്യക്ഷം ദേവദുന്ദുഭയഃ ശുഭാഃ

ഗംഗ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വീണതുപോലെ അതു ഭവന്റെ തലയിൽ പ്രകാശിച്ചു. പിന്നെ, ഗണാധ്യക്ഷനെ കണ്ടപ്പോൾ ദൈവീയമായ ശുഭദുണ്ടുഭികൾ മുഴങ്ങി.

നിയോഗാദ്വജ്രിണഃ സര്വേ വിനേദുര്മുനിപുങ്ഗവാഃ തുഷ്ടുവുശ് ച ഗണേശാനം വാഗ്ഭിര് ഇഷ്ടപ്രദം ശുഭമ്

വജ്രധാരിയുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം എല്ലാ പ്രമുഖ മുനികളും സംഗീതം മുഴക്കി. അവർ ഇഷ്ടഫലങ്ങൾ നൽകുന്ന ഗണേശാനെ ശുഭവാക്യങ്ങളാൽ സ്തുതിച്ചു.

യഥാ ദേവാ ഭവം ദൃഷ്ട്വാ പ്രീതികണ്ടകിതത്വചഃ നിയോഗാദ്വജ്രിണോ മൂര്ധ്നി പുഷ്പവര്ഷം ച ഖേചരാഃ

ദേവന്മാർ ഭവനെ കണ്ടപ്പോൾ ആനന്ദത്തിൽ രോമാഞ്ചം അനുഭവിച്ചു. വജ്രധാരിയുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം ആകാശവാസികൾ അവന്റെ തലയിൽ പുഷ്പവർഷം നടത്തി.

വവൃഷുശ് ച സുഗന്ധാഢ്യം നന്ദിനോ ഗഗനോദിതമ് വൃഷ്ട്യാ തുഷ്ടസ്തദാ രേജേ തുഷ്ട്യാ പുഷ്ട്യാ യഥാര്ഥയാ

അവർ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങൾ നന്ദിയുടെ മേൽ ചിതറിച്ചു. ആ പുഷ്പവർഷത്തിൽ സന്തോഷവും സമൃദ്ധിയും നിറഞ്ഞ് നന്ദി പ്രകാശിച്ചു.

നന്ദീ ഭവശ് ചാന്ദ്രയാതു സ്നാതയാ ഗന്ധവാരിണാ പുഷ്പൈര്നാനാവിധൈസ്തത്ര ഭാതി പൃഷ്ഠം വൃഷസ്യ തത്

നന്ദിയും ഭവനും ചന്ദ്രജലത്തിൽ സുഗന്ധം ചേർത്ത വെള്ളത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്തു. അവിടെ കാളയുടെ പുറത്ത് പലവിധ പുഷ്പങ്ങൾ അലങ്കരിച്ച് അവർ പ്രകാശിച്ചു.

സംകീര്ണം തു ദിവഃ പൃഷ്ഠം നക്ഷത്രൈരിവ സുവ്രതാഃ കുസുമൈഃ സംവൃതോ നന്ദീ വൃഷപൃഷ്ഠേ രരാജ സഃ

ആകാശം നക്ഷത്രങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതുപോലെ, ആ മനോഹരരായവർക്ക്, പൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ച നന്ദി, കാളയുടെ മേൽ തിളങ്ങി നിന്നു.

ദിവഃ പൃഷ്ഠേ യഥാ ചന്ദ്രോ നക്ഷത്രൈരിവ സുവ്രതാഃ തം ദൃഷ്ട്വാ നന്ദിനം ദേവാഃ സേന്ദ്രോപേന്ദ്രാസ് തഥാവിധമ്

ആകാശത്തിൽ ചന്ദ്രൻ നക്ഷത്രങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതുപോലെ, ഇന്ദ്രനും ഉപേന്ദ്രനും കൂടെ ദേവന്മാർ ആ രൂപത്തിലുള്ള നന്ദിയെ കണ്ടു.

തുഷ്ടുവുര് ഗണപേശാനം ദേവദേവമിവാപരമ് നമസ്തേ രുദ്രഭക്തായ രുദ്രജാപ്യരതായ ച

അവർ ഗണങ്ങളുടെ നാഥനായ ദേവദേവനെ മറ്റൊരു രുദ്രനെന്നപോലെ സ്തുതിച്ചു: 'രുദ്രഭക്തനായവനേ, രുദ്രജപത്തിൽ ലീനനായവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം'.

രുദ്രഭക്താര്തിനാശായ രൌദ്രകര്മരതായ തേ കൂഷ്മാണ്ഡഗണനാഥായ യോഗിനാം പതയേ നമഃ

രുദ്രഭക്തരുടെ ദുഃഖം നീക്കുന്നവനേ, ഭയങ്കരമായ കർമ്മങ്ങളിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവനേ, കൂഷ്മാണ്ഡഗണങ്ങളുടെ നാഥനേ, യോഗികളുടെ പ്രഭുവേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

സര്വദായ ശരണ്യായ സര്വജ്ഞായാര്തിഹാരിണേ വേദാനാം പതയേ ചൈവ വേദവേദ്യായ തേ നമഃ

എപ്പോഴും അഭയം നൽകുന്നവനേ, എല്ലാം അറിയുന്നവനേ, ദുഃഖം നീക്കുന്നവനേ, വേദങ്ങളുടെ നാഥനേ, വേദങ്ങളാൽ അറിയപ്പെടുന്നവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

വജ്രിണേ വജ്രദംഷ്ട്രായ വജ്രിവജ്രനിവാരിണേ വജ്രാലംകൃതദേഹായ വജ്രിണാരാധിതായ തേ

വജ്രം കൈവശമുള്ളവനേ, വജ്രപല്ലുകളുള്ളവനേ, വജ്രം തടയുന്നവനേ, വജ്രം കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചവനേ, വജ്രധാരികൾ ആരാധിക്കുന്നവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

രക്തായ രക്തനേത്രായ രക്താംബരധരായ തേ രക്താനാം ഭവപാദാബ്ജേ രുദ്രലോകപ്രദായിനേ

ചുവപ്പുനിറമുള്ളവനേ, ചുവപ്പുനേത്രങ്ങളുള്ളവനേ, ചുവന്ന വസ്ത്രം ധരിച്ചവനേ, രുദ്രന്റെ പാദങ്ങളിൽ ഭക്തിയുള്ളവർക്ക് രുദ്രലോകം നൽകുന്നവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

നമഃ സേനാധിപതയേ രുദ്രാണാം പതയേ നമഃ ഭൂതാനാം ഭുവനേശാനാം പതയേ പാപഹാരിണേ

സേനാപതിയായവനേ, രുദ്രന്മാരുടെ നാഥനേ, ഭൂതങ്ങളുടെ, ലോകനാഥന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, പാപം നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

രുദ്രായ രുദ്രപതയേ രൌദ്രപാപഹരായ തേ നമഃ ശിവായ സൌമ്യായ രുദ്രഭക്തായ തേ നമഃ

രുദ്രനേ, രുദ്രപതിയായവനേ, ഭയങ്കരമായ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നവനേ, ശിവനേ, സൗമ്യനായവനേ, രുദ്രഭക്തനായവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

തതഃ പ്രീതോ ഗണാധ്യക്ഷഃ പ്രാഹ ദേവാംശ്ഛിവാത്മജഃ രഥം ച സാരഥിം ശംഭോഃ കാര്മുകം ശരമുത്തമമ്

അതിനുശേഷം, ഗണങ്ങളുടെ അദ്ധ്യക്ഷനും ശിവയുടെ പുത്രനുമായവൻ സന്തോഷത്തോടെ ദേവന്മാരോട് ശംഭുവിന്റെ രഥവും സാരഥിയും വില്ലും ഉത്തമമായ അമ്പും കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.

കര്തുമര്ഹഥ യത്നേന നഷ്ടം മത്വാ പുരത്രയമ് അഥ തേ ബ്രഹ്മണാ സാര്ധം തഥാ വൈ വിശ്വകര്മണാ

നിങ്ങൾ പരിശ്രമത്തോടെ, പുരത്രയം നശിച്ചുവെന്ന് കരുതി, ബ്രഹ്മാവിനെയും വിശ്വകർമ്മനെയും കൂട്ടി അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കണം.

രഥം ചക്രുഃ സുസംരബ്ധാ ദേവദേവസ്യ ധീമതഃ

ദേവന്മാർ വലിയ ഉത്സാഹത്തോടെ ദേവദേവനായ ധീരന്റെ രഥം നിർമ്മിച്ചു.

അഥ രുദ്രസ്യ ദേവസ്യ നിര്മിതോ വിശ്വകര്മണാ സര്വലോകമയോ ദിവ്യോ രഥോ യത്നേന സാദരമ്

അപ്പോൾ, രുദ്രനായി വിശ്വകർമ്മൻ എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ദിവ്യമായ രഥം ശ്രദ്ധയോടെ നിർമിച്ചു.

സര്വഭൂതമയശ്ചൈവ സര്വദേവനമസ്കൃതഃ സര്വദേവമയശ്ചൈവ സൌവര്ണഃ സര്വസംമതഃ

അത് എല്ലാ ജീവികളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതായിരുന്നു, എല്ലാ ദേവന്മാരും ആരാധിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു, എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതും സ്വർണ്ണം കൊണ്ടുള്ളതും എല്ലാവരും അംഗീകരിച്ചതുമായിരുന്നു.

രഥാങ്ഗം ദക്ഷിണം സൂര്യോ വാമാങ്ഗം സോമ ഏവ ച ദക്ഷിണം ദ്വാദശാരം ഹി ഷോഡശാരം തഥോത്തരമ്

രഥത്തിന്റെ വലതുചക്രം സൂര്യനും ഇടതുചക്രം ചന്ദ്രനും ആയിരുന്നു; വലതുചക്രത്തിന് പന്ത്രണ്ടു അകശാലുകളും ഇടതുചക്രത്തിന് പതിനാറു അകശാലുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

അരേഷു തേഷു വിപ്രേന്ദ്രാശ് ചാദിത്യാ ദ്വാദശൈവ തു ശശിനഃ ഷോഡശാരേഷു കലാ വാമസ്യ സുവ്രതാഃ

ആ ചക്രങ്ങളിൽ, മഹർഷികളേ, പന്ത്രണ്ടു ആദിത്യന്മാർ വലതുചക്രത്തിൽ, ഇടതുചക്രത്തിലെ പതിനാറു അകശാലുകളിൽ ചന്ദ്രന്റെ കലകൾ, മനോഹരരായവരേ.