ലിങ്ഗപുരാണമ്

ന യയൌ തൃപ്തിമീശാനഃ പിബന്സ്കന്ദാനനാമൃതമ് ന സസ്മാര ച താന്ദേവാന് ദൈത്യശസ്ത്രനിപീഡിതാന്

ഇശാനൻ, സ്കന്ദന്റെ മുഖാമൃതം കുടിച്ചിട്ടും തൃപ്തിയുണ്ടായില്ല; ദൈത്യശസ്ത്രങ്ങൾകൊണ്ട് പീഡിതരായ ദേവന്മാരെ അവൻ ഓർത്തില്ല.

സ്കന്ദമാലിങ്ഗ്യ ചാഘ്രായ നൃത്യ പുത്രേത്യുവാച ഹ സോ ഽപി ലീലാലസോ ബാലോ നനര്താര്തിഹരഃ പ്രഭുഃ

സ്കന്ദനെ അണച്ച്, മണത്ത്, 'എന്റെ മകൻ' എന്നു പറഞ്ഞ് അവൻ നൃത്തം ചെയ്തു; ആ കളിയുള്ള ബാലനും, ദുഃഖം നീക്കുന്ന പ്രഭുവും, കൂടെ നൃത്തം ചെയ്തു.

സഹൈവ നനൃതുശ്ചാന്യേ സഹ തേന ഗണേശ്വരാഃ ത്രൈലോക്യമഖിലം തത്ര നനര്തേശാജ്ഞയാ ക്ഷണമ്

അവനോടൊപ്പം മറ്റു ഗണപതികളും നൃത്തം ചെയ്തു; പ്രഭുവിന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം, മൂന്ന് ലോകവും അപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം നൃത്തം ചെയ്തു.

നാഗാശ് ച നനൃതുഃ സര്വേ ദേവാഃ സേന്ദ്രപുരോഗമാഃ തുഷ്ടുവുര്ഗണപാഃ സ്കന്ദം മുമോദാംബാ ച മാതരഃ

എല്ലാ നാഗങ്ങളും, ഇന്ദ്രനെ മുന്നിൽ വെച്ച ദേവന്മാരും നൃത്തം ചെയ്തു; ഗണപതികൾ സ്കന്ദനെ സ്തുതിച്ചു, അമ്മമാർ സന്തോഷിച്ചു.

സസൃജുഃ പുഷ്പവര്ഷാണി ജഗുര്ഗന്ധര്വകിന്നരാഃ നൃത്യാമൃതം തദാ പീത്വാ പാര്വതീപരമേശ്വരൌ അവാപതുസ് തദാ തൃപ്തിം നന്ദിനാ ച ഗണേശ്വരാഃ

അവർ പുഷ്പങ്ങൾ ചൊരിഞ്ഞു, ഗന്ധർവരും കിന്നരന്മാരും പാടിച്ചു; ആ നൃത്താമൃതം ആസ്വദിച്ച്, പാർവതിയും പരമേശ്വരനും, നന്ദിയും ഗണപതികളും തൃപ്തി നേടി.

തതഃ സ നന്ദീ സഹ ഷണ്മുഖേന തഥാ ച സാര്ധം ഗിരിരാജപുത്ര്യാ വിവേശ ദിവ്യം ഭവനം ഭവോ ഽപി യഥാമ്ബുദോ ഽന്യാമ്ബുദമ് അമ്ബുദാഭഃ

അപ്പോൾ നന്ദിയും ഷണ്മുഖനും ഗിരിരാജപുത്രിയുമായ് കൂടി ദിവ്യമായ ആലയം പ്രവേശിച്ചു. ഭവൻ, മഴമേഘം പോലെ ഉള്ളവൻ, ഒരു മേഘം മറ്റൊന്നിൽ ലയിക്കുന്നതുപോലെ അകത്തേക്ക് കടന്നു.

ദ്വാരസ്യ പാര്ശ്വേ തേ തസ്ഥുര് ദേവാ ദേവസ്യ ധീമതഃ തുഷ്ടുവുശ് ച മഹാദേവം കിംചിദ് ഉദ്വിഗ്നചേതസഃ

കവാടത്തിന്റെ അരികിൽ ദേവന്മാർ ആ ബുദ്ധിമാൻ ദേവന്റെ അടുത്ത് നിന്നു. അവരുടെ മനസ്സിൽ അല്പം ആശങ്കയോടെ മഹാദേവനെ അവർ സ്തുതിച്ചു.

കിംതു കിംത്വിതി ചാന്യോന്യം പ്രേക്ഷ്യ ചൈതത്സമാകുലാഃ പാപാ വയമ് ഇതി ഹ്യന്യേ അഭാഗ്യാശ്ചേതി ചാപരേ

എന്നാൽ, പരസ്പരം നോക്കി ആശങ്കയോടെ ചിലർ പറഞ്ഞു: 'നാം പാപികൾ ആണ്.' മറ്റുചിലർ, 'നാം ദുർഭാഗ്യവാന്മാർ ആണ്' എന്നു ദുഃഖിച്ചു.

ഭാഗ്യവന്തശ് ച ദൈത്യേന്ദ്രാ ഇതി ചാന്യേ സുരേശ്വരാഃ പൂജാഫലമിമം തേഷാമ് ഇത്യന്യേ നേതി ചാപരേ

ചില ദേവാദിപതികൾ പറഞ്ഞു: 'ദൈത്യാധിപന്മാർ ഭാഗ്യശാലികൾ ആണ്.' മറ്റുചിലർ, 'ഇത് അവരുടെ പൂജയുടെ ഫലമാണ്' എന്നു പറഞ്ഞു. പിന്നെയും ചിലർ അതിനെ നിഷേധിച്ചു.

ഏതസ്മിന്നന്തരേ തേഷാം ശ്രുത്വാ ശബ്ദാനനേകശഃ കുമ്ഭോദരോ മഹാതേജാ ദണ്ഡേനാതാഡയത്സുരാന്

ഇതിനിടയിൽ, അവരുടെ പലതരം ശബ്ദങ്ങൾ കേട്ട് മഹാതേജസ്വിയായ കുമ്ഭോദരൻ ദണ്ഡം കൊണ്ട് ദേവന്മാരെ അടിച്ചു.

ദുദ്രുവുസ്തേ ഭയാവിഷ്ടാ ദേവാ ഹാഹേതിവാദിനഃ അപതന്മുനയശ്ചാന്യേ ദേവാശ് ച ധരണീതലേ

ഭയത്തിൽ ആകുലരായി ദേവന്മാർ 'ഹാ' എന്ന് വിളിച്ചു ഓടി. ചില മുനികളും മറ്റു ദേവന്മാരും ഭൂമിയിൽ വീണു.

അഹോ വിധേര്ബലം ചേതി മുനയഃ കശ്യപാദയഃ ദൃഷ്ട്വാപി ദേവദേവേശം ദേവാനാം ചാസുരദ്വിഷാമ്

കശ്യപാദിമുനികൾ ദേവദേവനെയും ദേവന്മാരുടെയും ശത്രുക്കളെയും കണ്ടപ്പോൾ, 'ഹാ, വിധിയുടെ ശക്തി ഇതാണ്!' എന്ന് പറഞ്ഞു.

അഭാഗ്യാന്ന സമാപ്തം തു കാര്യമിത്യപരേ ദ്വിജാഃ പ്രോചുര്നമഃ ശിവായേതി പൂജ്യ ചാല്പതരം ഹൃദി

മറ്റു ചില ദ്വിജന്മാർ പറഞ്ഞു: 'ദുർഭാഗ്യത്താൽ നമ്മുടെ കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയായില്ല.' ഹൃദയത്തിൽ അല്പം ഭക്തിയോടെ അവർ 'ശിവായ നമഃ' എന്നും ഉച്ചരിച്ചു.

തതഃ കപര്ദീ നന്ദീശോ മഹാദേവപ്രിയോ മുനിഃ ശൂലീ മാലീ തഥാ ഹാലീ കുണ്ഡലീ വലയീ ഗദീ

അപ്പോൾ കപർദിയും, മഹാദേവന്റെ പ്രിയനായ നന്ദിയും, ത്രിശൂലം, മാല, ഗദ, കുണ്ഡലം, വള, മുത്ത് എന്നിവയുമായി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

വൃഷമാരുഹ്യ സുശ്വേതം യയൌ തസ്യാജ്ഞയാ തദാ തതോ വൈ നന്ദിനം ദൃഷ്ട്വാ ഗണഃ കുമ്ഭോദരോ ഽപി സഃ

അവൻ മനോഹരമായ വെള്ള കാളയിൽ കയറി, ആജ്ഞപ്രകാരം പുറപ്പെട്ടു. നന്ദിയെ കണ്ടപ്പോൾ, ഗണനായകനായ കുമ്ഭോദരനും അവനെ അനുഗമിച്ചു.

പ്രണമ്യ നന്ദിനം മൂര്ധ്നാ സഹ തേന ത്വരന് യയൌ നന്ദീ ഭാതി മഹാതേജാ വൃഷപൃഷ്ഠേ വൃഷധ്വജഃ

കുമ്ഭോദരൻ നന്ദിക്ക് തലകുനിഞ്ഞ് വന്ദിച്ചു, അതിനുശേഷം വേഗത്തിൽ കൂടെ പോയി. മഹാതേജസ്സുള്ള നന്ദി കാളയുടെ മേൽ വൃഷധ്വജൻ പോലെ പ്രകാശിച്ചു.

സഗണോ ഗണസേനാനീര് മേഘപൃഷ്ഠേ യഥാ ഭവഃ ദശയോജനവിസ്തീര്ണം മുക്താജാലൈര് അലംകൃതമ്

തന്റെ ഗണങ്ങളോടൊപ്പം ഗണസേനാനി, ഭവൻ, മേഘത്തിന്റെ മേൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതുപോലെ, പത്തു യോജന വീതിയുള്ള, മുത്തുമാലകളാൽ അലങ്കരിച്ച വഴിയിലൂടെ നടന്നു.

സിതാതപത്രം ശൈലാദേര് ആകാശമിവ ഭാതി തത് തത്രാന്തര്ബദ്ധമാലാ സാ മുക്താഫലമയീ ശുഭാ

പർവ്വതത്തിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളി കുട, ആകാശം പോലെ പ്രകാശിച്ചു. അതിനകത്ത് മുത്തുകൊണ്ടുള്ള ഭംഗിയുള്ള മാലയുണ്ടായിരുന്നു.

ഗങ്ഗാകാശാന്നിപതിതാ ഭാതി മൂര്ധ്നി വിഭോര്യഥാ അഥ ദൃഷ്ട്വാ ഗണാധ്യക്ഷം ദേവദുന്ദുഭയഃ ശുഭാഃ

ഗംഗ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വീണതുപോലെ അതു ഭവന്റെ തലയിൽ പ്രകാശിച്ചു. പിന്നെ, ഗണാധ്യക്ഷനെ കണ്ടപ്പോൾ ദൈവീയമായ ശുഭദുണ്ടുഭികൾ മുഴങ്ങി.

നിയോഗാദ്വജ്രിണഃ സര്വേ വിനേദുര്മുനിപുങ്ഗവാഃ തുഷ്ടുവുശ് ച ഗണേശാനം വാഗ്ഭിര് ഇഷ്ടപ്രദം ശുഭമ്

വജ്രധാരിയുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം എല്ലാ പ്രമുഖ മുനികളും സംഗീതം മുഴക്കി. അവർ ഇഷ്ടഫലങ്ങൾ നൽകുന്ന ഗണേശാനെ ശുഭവാക്യങ്ങളാൽ സ്തുതിച്ചു.

യഥാ ദേവാ ഭവം ദൃഷ്ട്വാ പ്രീതികണ്ടകിതത്വചഃ നിയോഗാദ്വജ്രിണോ മൂര്ധ്നി പുഷ്പവര്ഷം ച ഖേചരാഃ

ദേവന്മാർ ഭവനെ കണ്ടപ്പോൾ ആനന്ദത്തിൽ രോമാഞ്ചം അനുഭവിച്ചു. വജ്രധാരിയുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം ആകാശവാസികൾ അവന്റെ തലയിൽ പുഷ്പവർഷം നടത്തി.

വവൃഷുശ് ച സുഗന്ധാഢ്യം നന്ദിനോ ഗഗനോദിതമ് വൃഷ്ട്യാ തുഷ്ടസ്തദാ രേജേ തുഷ്ട്യാ പുഷ്ട്യാ യഥാര്ഥയാ

അവർ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങൾ നന്ദിയുടെ മേൽ ചിതറിച്ചു. ആ പുഷ്പവർഷത്തിൽ സന്തോഷവും സമൃദ്ധിയും നിറഞ്ഞ് നന്ദി പ്രകാശിച്ചു.

നന്ദീ ഭവശ് ചാന്ദ്രയാതു സ്നാതയാ ഗന്ധവാരിണാ പുഷ്പൈര്നാനാവിധൈസ്തത്ര ഭാതി പൃഷ്ഠം വൃഷസ്യ തത്

നന്ദിയും ഭവനും ചന്ദ്രജലത്തിൽ സുഗന്ധം ചേർത്ത വെള്ളത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്തു. അവിടെ കാളയുടെ പുറത്ത് പലവിധ പുഷ്പങ്ങൾ അലങ്കരിച്ച് അവർ പ്രകാശിച്ചു.

സംകീര്ണം തു ദിവഃ പൃഷ്ഠം നക്ഷത്രൈരിവ സുവ്രതാഃ കുസുമൈഃ സംവൃതോ നന്ദീ വൃഷപൃഷ്ഠേ രരാജ സഃ

ആകാശം നക്ഷത്രങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതുപോലെ, ആ മനോഹരരായവർക്ക്, പൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ച നന്ദി, കാളയുടെ മേൽ തിളങ്ങി നിന്നു.

ദിവഃ പൃഷ്ഠേ യഥാ ചന്ദ്രോ നക്ഷത്രൈരിവ സുവ്രതാഃ തം ദൃഷ്ട്വാ നന്ദിനം ദേവാഃ സേന്ദ്രോപേന്ദ്രാസ് തഥാവിധമ്

ആകാശത്തിൽ ചന്ദ്രൻ നക്ഷത്രങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതുപോലെ, ഇന്ദ്രനും ഉപേന്ദ്രനും കൂടെ ദേവന്മാർ ആ രൂപത്തിലുള്ള നന്ദിയെ കണ്ടു.

തുഷ്ടുവുര് ഗണപേശാനം ദേവദേവമിവാപരമ് നമസ്തേ രുദ്രഭക്തായ രുദ്രജാപ്യരതായ ച

അവർ ഗണങ്ങളുടെ നാഥനായ ദേവദേവനെ മറ്റൊരു രുദ്രനെന്നപോലെ സ്തുതിച്ചു: 'രുദ്രഭക്തനായവനേ, രുദ്രജപത്തിൽ ലീനനായവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം'.

രുദ്രഭക്താര്തിനാശായ രൌദ്രകര്മരതായ തേ കൂഷ്മാണ്ഡഗണനാഥായ യോഗിനാം പതയേ നമഃ

രുദ്രഭക്തരുടെ ദുഃഖം നീക്കുന്നവനേ, ഭയങ്കരമായ കർമ്മങ്ങളിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവനേ, കൂഷ്മാണ്ഡഗണങ്ങളുടെ നാഥനേ, യോഗികളുടെ പ്രഭുവേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

സര്വദായ ശരണ്യായ സര്വജ്ഞായാര്തിഹാരിണേ വേദാനാം പതയേ ചൈവ വേദവേദ്യായ തേ നമഃ

എപ്പോഴും അഭയം നൽകുന്നവനേ, എല്ലാം അറിയുന്നവനേ, ദുഃഖം നീക്കുന്നവനേ, വേദങ്ങളുടെ നാഥനേ, വേദങ്ങളാൽ അറിയപ്പെടുന്നവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.

വജ്രിണേ വജ്രദംഷ്ട്രായ വജ്രിവജ്രനിവാരിണേ വജ്രാലംകൃതദേഹായ വജ്രിണാരാധിതായ തേ

വജ്രം കൈവശമുള്ളവനേ, വജ്രപല്ലുകളുള്ളവനേ, വജ്രം തടയുന്നവനേ, വജ്രം കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചവനേ, വജ്രധാരികൾ ആരാധിക്കുന്നവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.